เจ็บคอเรื้อรัง กลืนลำบาก อาจเป็นสัญญาณของ มะเร็งต่อมทอนซิล

มะเร็งต่อมทอนซิล อาจเริ่มต้นจากอาการใกล้ตัวที่หลายคนคุ้นเคย เช่น เจ็บคอเรื้อรัง กลืนลำบาก หรือมีก้อนบริเวณลำคอ ทำให้ผู้ป่วยจำนวนหนึ่งไม่ทันสังเกตความผิดปกติในระยะแรก การประเมินอาการโดยแพทย์เฉพาะทางมีความสำคัญต่อการวินิจฉัยและวางแผนการรักษาอย่างเหมาะสม ซึ่งแนวทางการรักษาจะขึ้นอยู่กับระยะของโรคและสภาพร่างกายของผู้ป่วยแต่ละราย

มะเร็งต่อมทอนซิล คืออะไร

มะเร็งต่อมทอนซิล เป็นมะเร็งในกลุ่มมะเร็งบริเวณศีรษะและลำคอ ที่เกิดขึ้นบริเวณต่อมทอนซิลด้านหลังช่องปาก โรคอาจเริ่มจากความผิดปกติเล็กน้อย เช่น เจ็บคอเรื้อรัง กลืนลำบาก หรือมีก้อนบริเวณลำคอ ก่อนลุกลามไปยังเนื้อเยื่อใกล้เคียงหรือต่อมน้ำเหลืองบริเวณคอได้

อาการของ มะเร็งต่อมทอนซิล

เจ็บคอเรื้อรังหรือเจ็บคอข้างเดียว

อาการเจ็บคอที่เป็นต่อเนื่องนานผิดปกติ หรือเจ็บเพียงด้านเดียว อาจเป็นหนึ่งในสัญญาณที่ควรได้รับการประเมินเพิ่มเติม โดยเฉพาะเมื่ออาการไม่ดีขึ้นหลังการรักษาทั่วไป

กลืนลำบาก หรือรู้สึกเหมือนมีก้อนติดคอ

ผู้ป่วยบางรายอาจรู้สึกเจ็บขณะกลืนอาหาร กลืนลำบาก หรือรู้สึกเหมือนมีสิ่งแปลกปลอมติดอยู่ในลำคอ

มีก้อนบริเวณลำคอ

หากมะเร็งลุกลามไปยังต่อมน้ำเหลือง อาจทำให้คลำพบก้อนที่บริเวณคอ ซึ่งมักไม่เจ็บในระยะแรก

เสียงเปลี่ยน หรือมีกลิ่นปากผิดปกติ

ในบางรายอาจมีเสียงแหบ เสียงเปลี่ยน หรือมีกลิ่นปากเรื้อรังร่วมด้วย

แผลในช่องปากหรือบริเวณทอนซิลเรื้อรัง

หากพบแผลหรือความผิดปกติบริเวณต่อมทอนซิลเรื้อรัง หรือแผลไม่หายภายใน 2 สัปดาห์ ควรเข้ารับการตรวจเพิ่มเติมจากแพทย์

การวินิจฉัยมะเร็งต่อมทอนซิล

การวินิจฉัยมะเร็งต่อมทอนซิลจะเริ่มจากการซักประวัติและตรวจร่างกายอย่างละเอียด โดยแพทย์จะตรวจบริเวณช่องปาก ลำคอ และต่อมน้ำเหลืองบริเวณคอ เพื่อค้นหาความผิดปกติที่อาจเกี่ยวข้องกับโรค และพิจารณาการตรวจเพิ่มเติมตามความเหมาะสม

การตรวจร่างกายและตรวจภายในช่องปาก

แพทย์จะตรวจลักษณะของต่อมทอนซิล ช่องปาก และลำคอ เพื่อดูว่ามีก้อน แผล หรือความผิดปกติอื่นหรือไม่ รวมถึงตรวจคลำต่อมน้ำเหลืองบริเวณลำคอร่วมด้วย

การส่องกล้องตรวจบริเวณลำคอ

ในบางกรณี อาจต้องอาศัยการส่องกล้องเพื่อช่วยให้เห็นตำแหน่งของรอยโรคและความผิดปกติภายในลำคอได้ละเอียดมากขึ้น โดยเฉพาะบริเวณที่เข้าถึงหรือมองเห็นได้ยากจากการตรวจทั่วไป

การตรวจชิ้นเนื้อ (Biopsy)

การตรวจชิ้นเนื้อเป็นขั้นตอนสำคัญในการยืนยันการวินิจฉัย แพทย์จะเก็บตัวอย่างเนื้อเยื่อจากบริเวณที่สงสัย เพื่อนำไปตรวจทางพยาธิวิทยา เพื่อดูว่ามีเซลล์มะเร็งหรือไม่

การตรวจทางรังสีวินิจฉัย

แพทย์อาจพิจารณาตรวจเพิ่มเติมด้วยเทคโนโลยีทางรังสีวินิจฉัย เพื่อดูขนาดของก้อนมะเร็ง การกระจายของโรค และใช้การวางแผนการรักษา เช่น การตรวจเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ (CT scan) หรือ การตรวจด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า (MRI) 

การรักษามะเร็งต่อมทอนซิล

แนวทางการรักษามะเร็งต่อมทอนซิลจะขึ้นอยู่กับระยะของโรค ตำแหน่งของก้อนมะเร็ง การลุกลามของโรค และสุขภาพโดยรวมของผู้ป่วย โดยแพทย์จะพิจารณาแนวทางรักษาให้เหมาะสมในแต่ละราย

การผ่าตัด

การผ่าตัดเป็นหนึ่งในแนวทางการรักษาหลักของมะเร็งต่อมทอนซิล โดยเฉพาะระยะเริ่ม มีเป้าหมายเพื่อกำจัดก้อนมะเร็งออกให้หมด 

การฉายรังสี

การฉายรังสีเป็นแนวทางที่ใช้ควบคุมหรือทำลายเซลล์มะเร็ง โดยอาจใช้เป็นการรักษาหลักในระยะเริ่มต้น หรือใช้ร่วมกับ การให้ยาเคมีบำบัดในกรณีที่ตัวโรคมีการลุกลามมากขึ้น หรือใช้เป็นการรักษาแบบประคับประคองในกรณีที่ตัวโรคมีการกระจายเพื่อลดอาการ เช่น อาการปวด เป็นต้น 

เคมีบำบัด (Chemotherapy)

เคมีบำบัดเป็นการใช้ยาเพื่อยับยั้งหรือทำลายเซลล์มะเร็ง มักใช้ในผู้ป่วยที่โรคอยู่ในระยะลุกลาม เช่น ระยะ 3–4 หรือใช้ร่วมกับการฉายรังสีตามดุลยพินิจของแพทย์

Precision Cancer Medicine

Precision Cancer Medicine เป็นแนวทางที่ช่วยวิเคราะห์ลักษณะเฉพาะของเซลล์มะเร็ง เพื่อสนับสนุนการเลือกแนวทางรักษาที่เหมาะสมกับผู้ป่วยแต่ละรายมากขึ้น

ยามุ่งเป้า (Targeted Therapy)

ยามุ่งเป้า (Targeted Therapy) เป็นการรักษาที่ออกฤทธิ์ต่อกลไกหรือความผิดปกติที่จำเพาะของเซลล์มะเร็ง โดยแพทย์จะพิจารณาความเหมาะสมตามลักษณะของโรคและข้อมูลทางการแพทย์ของผู้ป่วยแต่ละราย

ที่ศูนย์มะเร็ง โรงพยาบาลเวชธานี อินเตอร์เนชันแนล การดูแลผู้ป่วยมะเร็งจะอาศัยการวางแผนร่วมกันของทีมสหสาขาวิชาชีพ เพื่อช่วยกำหนดแนวทางการรักษาให้เหมาะสมกับผู้ป่วยแต่ละราย

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับมะเร็งต่อมทอนซิล

Medically Reviewed by

นพ. อิศราพงษ์ ศิริชวโรจน์

อายุรศาสตร์

อายุรศาสตร์มะเร็งวิทยา

นัดหมายแพทย์ออนไลน์ Doctor Profile

บทความที่เกี่ยวข้อง

See All

ระวัง!การติดเชื้อ ไข้เลือดออก ซ้ำ อาจเพิ่มความเสี่ยงเสียชีวิต

เมื่อเข้าสู่ฤดูฝน ประเทศไทยมักพบการระบาดของโรคไข้เลือดออกมากขึ้น โดยเฉพาะในช่วงที่มีฝนตกชุก เนื่องจาก ยุงลาย ซึ่งเป็นพาหะของโรค

บทความสุขภาพ

ไอเรื้อรังอย่าชะล่าใจ! 7 สัญญาณ ‘วัณโรค’ ภัยเงียบที่ต้องระวัง  

วัณโรค เป็นโรคติดเชื้อที่อาจไม่แสดงอาการ ทำให้หลายคนไม่ทราบว่าตนเองติดเชื้อ แต่สามารถแพร่กระจายผ่านทางอากาศได้ โดยเฉพาะในรูปแบบที่เกิดในปอด ซึ่งพบได้บ่อยและมีโอกาสติดต่อสูง อาการที่พบได้ เช่น ไอเรื้อรัง ไข้ต่ำ น้ำหนักลด และอ่อนเพลีย ไอเป็นเลือด การวินิจฉัยอาศัยการประเมินโดยแพทย์เฉพาะทางร่วมกับการตรวจที่เหมาะสม และการรักษาอย่างต่อเนื่อง มีบทบาทสำคัญในการควบคุมโรคและลดการแพร่กระจายในชุมชน  วัณโรคคืออะไร เป็นโรคติดเชื้อที่เกิดจากแบคทีเรีย Mycobacterium tuberculosis โดยเชื้อสามารถเข้าสู่ร่างกายผ่านการหายใจ และอาจแฝงตัวอยู่โดยไม่แสดงอาการในระยะแรก เมื่อภูมิคุ้มกันลดลง เชื้ออาจเริ่มก่อให้เกิดอาการ โดยเฉพาะในระบบทางเดินหายใจ เช่น ไอเรื้อรัง ไอมีเสมหะ เจ็บหน้าอก หรือมีเลือดปนขณะไอ บางรายอาจมีไข้ต่ำ น้ำหนักลด และอ่อนเพลียร่วมด้วย อาการมักค่อย ๆ แสดงและอาจไม่ชัดเจนในช่วงแรก หากอาการเป็นต่อเนื่องควรเข้ารับการประเมินโดยแพทย์อย่างเหมาะสม ลักษณะการติดต่อและการแพร่เชื้อ การติดเชื้อ โรควัณโรค เกิดจากการสูดดมละอองฝอยขนาดเล็กที่มีเชื้อเข้าสู่ร่างกาย โดยสามารถแพร่กระจายผ่านทางอากาศจากการไอ จาม หรือพูดคุยในระยะใกล้ โดยเฉพาะในพื้นที่แออัดหรืออากาศไม่ถ่ายเท ปัจจัยที่เพิ่มความเสี่ยง ได้แก่ ประเภทของการติดเชื้อในร่างกาย   1. วัณโรคปอด (Pulmonary TB)เป็นรูปแบบที่พบได้บ่อยที่สุด โดยเชื้อจะส่งผลต่อเนื้อปอดและระบบทางเดินหายใจ ซึ่งเป็นบริเวณที่สามารถแพร่กระจายเชื้อผ่านทางอากาศได้ง่ายกว่ารูปแบบอื่น 2. […]

บทความสุขภาพ