ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်း (Brain aneurysm) ဆိုင်ရာ အထွေအထွေဗဟုသုတ

ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ စာစောင်များ
ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်း

Table of Contents

ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်းဆိုသည်မှာ ဦးနှောက်အတွင်း သို့မဟုတ် ဦးနှောက်အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ သွေးလွှတ်ကြောနံရံ အားနည်းသောနေရာတွင် သွေးများစုပုံလာပြီး ဖောင်းကြွလာခြင်းဖြစ်ပါသည်။ သွေးစီးဆင်းမှုမှတစ်ဆင့် အမြဲမပြတ်ရှိနေသော ဖိအားကြောင့် အဆိုပါအားနည်းသည့် အပိုင်းသည် အပြင်ဘက်သို့ ကားထွက်လာကာ အရွယ်အစားကြီးမားလာပြီး အရည်ကြည်ဖုကဲ့သို့ ဖောင်းထွက်လာခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်းသည် ဦးနှောက်၏ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ဖြစ်ပွားနိုင်ပါသည်။ ဤဝေဒနာခံစားရသူများ၏ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းမှ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်တွင် သွေးကြောဖောင်းခြင်း တစ်ခုထက်မက ရှိနေတတ်ပါသည်။ ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်း အမျိုးအစားတိုင်းသည် ပေါက်ထွက်သွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိပြီး ထိုသို့ပေါက်ထွက်ပါက ဦးနှောက်အတွင်း သို့မဟုတ် ဦးနှောက်အနီးတစ်ဝိုက်တွင် သွေးယိုစီးခြင်း (hemorrhage) ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါသည်။

ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းရာမှ ပေါက်ထွက်သွားပါက ဘာတွေဖြစ်နိုင်မလဲ?

အလွန်သေးငယ်သော သွေးကြောဖောင်းခြင်းများသည် သွေးယိုစိမ့်ခြင်း သို့မဟုတ် ရောဂါလက္ခဏာပြခြင်းမျိုး မရှိတတ်ပါ။ သွေးကြောဖောင်းခြင်းသည် ပိုမိုကြီးမားလာပြီး အနီးနားရှိ အာရုံကြောများ သို့မဟုတ် ဦးနှောက်တစ်ရှူးများကို ဖိမိလာသောအခါမှသာ ပြင်းထန်သော ခေါင်းကိုက်ခြင်းကဲ့သို့သော လက္ခဏာများ ပေါ်ပေါက်လာတတ်ပါသည်။ သွေးကြောဖောင်းရာမှ သွေးယိုစိမ့်ခြင်း သို့မဟုတ် ပေါက်ထွက်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပွားပါက ဦးနှောက်တစ်ရှူးများအတွင်း သွေးယိုစီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။

ပေါက်ပြဲသွားသော ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်းသည် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေဖြစ်ပြီး အောက်ပါကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သည့် ကျန်းမာရေးပြဿနာများကို ဖြစ်ပွားစေနိုင်သဖြင့် အရေးပေါ် ကုသမှုခံယူရန် လိုအပ်ပါသည်။

  • ဦးနှောက်အမြှေးပါးအောက် သွေးယိုစီးခြင်း (Subarachnoid hemorrhage): ဦးနှောက်နှင့် ဦးနှောက်အမြှေးပါးကြားရှိ နေရာလွတ်အတွင်း သွေးယိုစီးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
  • သွေးယိုစီးမှုကြောင့် လေဖြတ်ခြင်း (Hemorrhagic stroke): ဦးနှောက်အတွင်း ထိန်းချုပ်မရဘဲ သွေးယိုစီးမှု ဖြစ်ပေါ်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ လူနာအနေဖြင့် အချိန်မီ ဆေးကုသမှု မခံယူပါက ဦးနှောက်ကို အမြဲတမ်း ပျက်စီးသွားစေနိုင်ပါသည်။
  • ဦးနှောက်အတွင်း ရေဝင်ခြင်း (Hydrocephalus): ဦးနှောက်တစ်ဝိုက်တွင် စုပုံနေသော သွေးများကြောင့် ဦးနှောက်နှင့် အာရုံကြောအရည်များ များပြားလာပြီး သွေးလွှတ်ကြောအပေါ် ဖိအားများ မြင့်တက်လာခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
  • သွေးကြောများ ကျဉ်းမြောင်းသွားခြင်း (Vasospasm): သွေးကြောများ ကျဉ်းမြောင်းသွားခြင်းကြောင့် ဦးနှောက်အတွင်း အောက်ဆီဂျင် ရရှိမှု လျော့နည်းသွားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
  • အတက်ရောဂါ ဖြစ်ခြင်း (Seizure): ဦးနှောက်အတွင်း လျှပ်စစ်စီးဆင်းမှု ခေတ္တမျှ ထိန်းချုပ်မရဘဲ မြင့်တက်လာခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
  • သတိလစ် မေ့မြောခြင်း (Coma): ရက်သတ္တပတ်ပေါင်းများစွာအထိ ကြာမြင့်နိုင်သော သတိလစ် မေ့မြောသည့် အခြေအနေ ဖြစ်ပါသည်။
  • အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်ခြေ: ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်း ပေါက်ထွက်သော လူနာများ၏ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်တွင် အသက်ဆုံးရှုံးနိုင်ခြေ ရှိပါသည်။

ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်းသည် မည်သူတို့တွင် ဖြစ်ပွားနိုင်သလဲ?

ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်းသည် မည်သူ့တွင်မဆို ဖြစ်ပွားနိုင်ပါသည်။ သို့သော် အသက် ၃၀ မှ ၆၀ ကြား လူများတွင် အဖြစ်အများဆုံးဖြစ်ပြီး အမျိုးသားများထက် အမျိုးသမီးများတွင် ပိုမိုအဖြစ်များကြောင်း တွေ့ရှိရပါသည်။

ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်းသည် ဘယ်လောက်အထိ အဖြစ်များသလဲ?

မပေါက်ကွဲသေးသော ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်းသည် လူဦးရေ၏ ၆ ရာခိုင်နှုန်းခန့်အထိ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေရှိပါသည်။ ပေါက်ထွက်သွားသော ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်းမှာမူ အဖြစ်နည်းသော်လည်း ရောဂါအခြေအနေမှာ ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး စိုးရိမ်ရပါသည်။

ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်း ရောဂါလက္ခဏာများနှင့် ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်းများ

ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်း၏ လက္ခဏာများသည် သွေးကြောပူဖောင်း၏ အရွယ်အစားအပေါ်တွင်လည်းကောင်း၊ သွေးကြောပေါက်ထွက်ခြင်း ရှိ၊ မရှိအပေါ်တွင်လည်းကောင်း မူတည်၍ ကွဲပြားနိုင်ပါသည်။

ပေါက်ထွက်သွားသော ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်း၏ လက္ခဏာများ –

  • ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ ခေါင်းကိုက်ခြင်း – မိမိဘဝတွင် တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးလောက်အောင် ပြင်းထန်သော ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာမျိုး ဖြစ်တတ်ပါသည်။
  • ပျို့အန်ခြင်း
  • အလင်းရောင် မခံနိုင်ခြင်း
  • ဇက်တောင့်ခြင်း
  • အမြင်အာရုံ ဝေဝါးခြင်း သို့မဟုတ် နှစ်ထပ်မြင်ရခြင်း
  • အတက်ရောဂါ ဖြစ်ခြင်း
  • မျက်ခွံတွဲကျခြင်း
  • စိတ်ရှုပ်ထွေးခြင်း
  • အားနည်းခြင်း သို့မဟုတ် ထုံကျင်ခြင်း
  • သတိလစ်ခြင်း

မပေါက်ကွဲသေးသော ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်း၏ လက္ခဏာများ –

  • မျက်သူငယ် အိမ်ကျယ်လာခြင်း
  • မျက်လုံးတစ်ဖက်၏ အထက် သို့မဟုတ် နောက်ဘက်တွင် နာကျင်ခြင်း
  • အမြင်အာရုံ ပြောင်းလဲခြင်း သို့မဟုတ် နှစ်ထပ်မြင်ရခြင်း
  • မျက်နှာတစ်ခြမ်း ထုံကျင်ခြင်း

အချို့သော အခြေအနေများတွင် ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းရာမှ သွေးပမာဏ အနည်းငယ် ယိုစိမ့်မှု ဖြစ်ပေါ်တတ်ပါသည်။ အဆိုပါ သေးငယ်သော သွေးယိုစိမ့်မှုကြောင့် ရှေ့ပြေးသတိပေး ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာကို ခံစားရနိုင်ပြီး ရက်ပိုင်း သို့မဟုတ် သီတင်းပတ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ပိုမိုပြင်းထန်သော သွေးကြောပေါက်ထွက်မှုများ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားတတ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဖော်ပြပါ လက္ခဏာရပ်များ ခံစားရပါက နီးစပ်ရာ ဆေးရုံ၊ ဆေးခန်းများသို့ ချက်ချင်း သွားရောက်ပြသရန် လိုအပ်ပါသည်။

ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်းကို ဖြစ်စေသောအကြောင်းရင်းများ

ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်းသည် ဦးနှောက်သွေးလွှတ်ကြောနံရံများ ပါးလွှာပြီး အားနည်းလာသောအခါတွင် ဖြစ်ပွားလေ့ရှိပါသည်။ အချို့သောအခြေအနေများတွင် သွေးလွှတ်ကြောနံရံ အားနည်းခြင်းသည် မွေးရာပါချို့ယွင်းချက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် အခြားသော အကြောင်းရင်းအမျိုးမျိုးကြောင့်လည်း သွေးလွှတ်ကြောနံရံများ အားနည်းသွားနိုင်ပါသည်။

အောက်ပါတို့သည် သွေးလွှတ်ကြောများ၏ ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေပြီး ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်း ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေနိုင်သည့် မျိုးရိုးလိုက်သော အကြောင်းရင်းများ ဖြစ်ပါသည်။

  • သွေးကြောဆိုင်ရာ အဲလားဒန်လော့စ် ရောဂါစု (Vascular Ehlers-Danlos syndrome)
  • မိသားစုဝင်ထဲတွင် ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းဖူးသည့် ရာဇဝင်ရှိခြင်း – အကယ်၍ မိဘ၊ မောင်နှမ သို့မဟုတ် သားသမီးကဲ့သို့သော တိုက်ရိုက်တော်စပ်သူ အနည်းဆုံး နှစ်ဦး သို့မဟုတ် ထိုထက်မကတွင် သွေးကြောဖောင်းခြင်း ဖြစ်ဖူးပါက မိမိတွင်လည်း ဖြစ်နိုင်ခြေ မြင့်မားပါသည်။
  • ကျောက်ကပ်တွင် အရည်အိတ်များ တည်သောရောဂါ (Polycystic kidney disease)
  • မာဖန် ရောဂါစု (Marfan syndrome)
  • သွေးကြောနံရံရှိ ဆဲလ်များ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ကြီးထွားခြင်း (Fibromuscular dysplasia)
  • သွေးလွှတ်ကြောနှင့် သွေးပြန်ကြောများ ရောထွေးနေခြင်း (Arteriovenous malformation)
  • သွေးတိုးရောဂါ (Hypertension)
  • ဆေးလိပ်သောက်ခြင်း (Smoking)
  • မူးယစ်ဆေးဝါး သုံးစွဲခြင်း – အထူးသဖြင့် ကိုကင်း (cocaine) သုံးစွဲခြင်း

ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်းကို ပေါက်ထွက်စေသည့် အကြောင်းရင်းများ

အောက်ပါအချက်များသည် ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေရုံသာမက ပေါက်ထွက်မှုကိုလည်း ပိုမိုဆိုးရွားစေနိုင်ပါသည်။ ရောဂါရှိနေသည်ကို သိရှိသော်လည်း ကုသမှုမခံယူထားသော သွေးတိုးရောဂါသည် အဖြစ်အများဆုံး အကြောင်းရင်းဖြစ်ပါသည်။ သွေးပေါင်ချိန်ကို ရုတ်တရက် မြင့်တက်စေနိုင်သော အခြေအနေများမှာ –

  • စိတ်ဖိစီးမှုများခြင်း သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်ခြင်းကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သည့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်ခြင်း
  • အလေးအပင်များကို မခြင်း၊ သယ်ဆောင်ခြင်း သို့မဟုတ် တွန်းခြင်းတို့ ပြုလုပ်ရာတွင် အလွန်အမင်း အားစိုက်ထုတ်ရခြင်း

ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်းကို ပေါက်ထွက်စေနိုင်သည့် အချက်များမှာ-

  • အရွယ်အစားနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်: သွေးကြောပူဖောင်း အရွယ်အစား ကြီးမားခြင်းနှင့် ပုံသဏ္ဌာန် မမှန်ခြင်းတို့သည် အတွင်းပိုင်း ဖိအားများခြင်းကြောင့် ပေါက်ထွက်ရန် ပိုမိုနီးစပ်ပါသည်။
  • ကြီးထွားလာမှု: အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သွေးကြောပူဖောင်း ပိုမိုကြီးထွားလာပါက လျင်မြန်စွာ ပေါက်ထွက်နိုင်ခြေ ပိုများပါသည်။
  • တည်နေရာ: ဦးနှောက်၏ အရှေ့ဘက်နှင့် အနောက်ဘက် ဆက်သွယ်ပေးသော သွေးလွှတ်ကြောများ (Posterior and anterior communicating arteries) တွင် ဖြစ်ပွားသော သွေးကြောဖောင်းခြင်းများသည် အခြားနေရာများထက် ပေါက်ထွက်နိုင်ခြေ ပိုမိုမြင့်မားပါသည်။
  • လူမျိုးစု: ဂျပန် သို့မဟုတ် ဖင်လန် လူမျိုးနွယ်စုများတွင် သွေးကြောပေါက်ထွက်နိုင်ခြေ ပိုမိုမြင့်မားကြောင်း တွေ့ရှိရပါသည်။
  • အသက်အရွယ်: အသက် ၇၀ ကျော်သူများတွင် သွေးကြောပေါက်ထွက်နိုင်ခြေ ပိုမိုများပြားပါသည်။
  • ယခင်ရာဇဝင်: ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်း တစ်ခုထက်မက ရှိသူများ သို့မဟုတ် ယခင်က သွေးကြောပေါက်ဖူးသည့် ရာဇဝင်ရှိသူများသည် သွေးကြောပြန်လည် ပေါက်ထွက်ရန် အန္တရာယ်အရှိဆုံး ဖြစ်ပါသည်။

ရောဂါရှာဖွေခြင်းနှင့် စစ်ဆေးမှုများ

အလွန်သေးငယ်သော သို့မဟုတ် မပေါက်ကွဲသေးသော သွေးကြောဖောင်းခြင်း ဝေဒနာရှင်အများစုသည် ရောဂါလက္ခဏာမပြမချင်း သတိမထားမိတတ်ကြပါ။ အောက်ပါစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ရပါသည်။

  • ကွန်ပြူတာဓာတ်မှန် (CT scan) – သွေးကြောဖောင်းခြင်း ရှိ၊ မရှိနှင့် ဦးနှောက်အတွင်း သွေးကြောပေါက်ခြင်း သို့မဟုတ် သွေးယိုစိမ့်ခြင်း ရှိ၊ မရှိကို သိရှိရန် ပထမဆုံး အကြံပြုသော စစ်ဆေးမှုဖြစ်ပါသည်။ ကွန်ပြူတာဓာတ်မှန် သွေးကြောပုံရိပ်ဖော်ခြင်း (CT angiogram – CTA) သည် အကောင်းဆုံးသော ရောဂါရှာဖွေမှုနည်းလမ်းဖြစ်ပြီး မပေါက်ကွဲသေးသော သို့မဟုတ် ပေါက်ထွက်သွားသော သွေးကြောဖောင်းခြင်း၏ အရွယ်အစား၊ တည်နေရာနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်တို့ကို တိကျစွာ ပြသနိုင်ပါသည်။
  • သံလိုက်ဓာတ်မှန် (MRI) – သွေးကြောဆိုင်ရာ ပုံမှန်မဟုတ်မှုများ၏ သက်ရောက်မှုများ၊ သွေးကြောဖောင်းခြင်း၏ တည်ဆောက်ပုံနှင့် အခြားသော သွေးကြောဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုများကို စစ်ဆေးသိရှိနိုင်ပါသည်။
  • ဦးနှောက်သွေးကြောဓာတ်မှန်ရိုက်ခြင်း (Cerebral angiography): ဦးနှောက်နှင့် အာရုံကြောခွဲစိတ်ဆရာဝန် သို့မဟုတ် သွေးကြောဆိုင်ရာ ဓာတ်မှန်အထူးကုဆရာဝန်မှ ပေါင်ခြံ သို့မဟုတ် လက်ကောက်ဝတ်ရှိ သွေးကြောအတွင်းသို့ ပိုက်ငယ်တစ်ခု ထည့်သွင်းကာ ဆေးသွင်း၍ စစ်ဆေးခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ဤနည်းလမ်းသည် လည်ပင်း၊ ဦးခေါင်းနှင့် ဦးနှောက်အတွင်းရှိ သွေးကြောဖောင်းခြင်းနှင့် သွေးကြောဆိုင်ရာ မူမမှန်မှုများကို ပြသနိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် ဦးနှောက်အတွင်း သွေးယိုစီးရသည့် အကြောင်းရင်းနှင့် သွေးကြောဖောင်းခြင်း၏ တိကျသော တည်နေရာ၊ အရွယ်အစားနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်တို့ကိုလည်း သိရှိနိုင်ပါသည်။
  • ခါးဆစ်ရိုးအတွင်းမှ အရည်ထုတ်၍ စစ်ဆေးခြင်း (Lumbar puncture) – ပုံရိပ်ဖော်စစ်ဆေးမှုများတွင် သွေးကြောဖောင်းခြင်း၏ သက်သေအထောက်အထား မတွေ့ရှိရသော်လည်း ရောဂါလက္ခဏာများမှာ သွေးကြောဖောင်းခြင်းကို ညွှန်ပြနေသည့် အခြေအနေမျိုးတွင်သာ ဤစစ်ဆေးမှုကို ပြုလုပ်ပါသည်။ ဆရာဝန်သည် ကျောရိုးမကြီးနှင့် အကာအကွယ်အမြှေးပါးကြားရှိ အရည်အနည်းငယ်ကို စုပ်ထုတ်၍ စစ်ဆေးမည်ဖြစ်ပါသည်။ အဆိုပါအရည်တွင် သွေးပါဝင်နေခြင်းသည် ဦးနှောက်အတွင်း သွေးယိုစီးမှု ရှိနေခြင်းကို ဖော်ပြနေခြင်းဖြစ်ပါသည်။

ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်း (Brain aneurysms) ကို ကုသနိုင်သောနည်းလမ်းများ

ပေါက်ထွက်သွားသော သွေးကြောဖောင်းခြင်းသို့ သွေးစီးဆင်းမှု လျော့နည်းစေရန်နှင့် ပြန်လည်ပြုပြင်ရန်အတွက် ခွဲစိတ်ကုသခြင်း သို့မဟုတ် သွေးကြောအတွင်းမှတစ်ဆင့် ကုသခြင်း (Endovascular treatment) နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုပါသည်။ အကယ်၍ သွေးကြောဖောင်းခြင်းမှာ မပေါက်ကွဲသေးပါက ဆရာဝန်သည် ပုံမှန်စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးခြင်း သို့မဟုတ် ပေါက်ထွက်နိုင်ခြေ အန္တရာယ်မြင့်မားလျှင် ကြိုတင်ကာကွယ်သော ခွဲစိတ်ကုသမှုများကို အကြံပြုပါမည်။

၁။ အဏုကြည့်မှန်ပြောင်းသုံး သွေးကြောညှပ်ပိတ်ခြင်း (Microvascular surgical clipping)

ဦးနှောက်နှင့် အာရုံကြောခွဲစိတ်ဆရာဝန်သည် ဦးခေါင်းခွံတွင် အပေါက်ငယ်တစ်ခုဖောက်ကာ သွေးကြောပူဖောင်း၏ အခြေတွင် သတ္တုကလစ်အသေးစားဖြင့် ညှပ်၍ ပိတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဤနည်းလမ်းသည် သွေးအမြောက်အမြား စီးဝင်မှုကြောင့် သွေးကြောပူဖောင်း ပေါက်ထွက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးပါသည်။ ပေါက်ထွက်သွားသော သွေးကြောဖောင်းခြင်းအတွက် ပြန်လည်နာလန်ထူရန် ရက်သတ္တပတ်ပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နိုင်ပြီး မပေါက်ကွဲသေးသော သွေးကြောဖောင်းခြင်းအတွက်မူ ၂ ပတ်မှ ၄ ပတ်ခန့် ကြာမြင့်နိုင်ပါသည်။ ဤသို့ ကလစ်ဖြင့် ညှပ်ပိတ်ပြီးနောက် သွေးကြောပြန်လည် ပေါက်ထွက်နိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါးသွားပါသည်။

၂။ သွေးကြောအတွင်းမှတစ်ဆင့် နန်းကြိုးခွေဖြင့် ပိတ်ဆို့ကုသခြင်း (Endovascular coiling)

ပျော့ပြောင်းသော ပိုက်ငယ်ကို ပေါင်ခြံ သို့မဟုတ် လက်ကောက်ဝတ်ရှိ သွေးကြောမှတစ်ဆင့် ဦးနှောက်အထိ ထည့်သွင်းပြီး သွေးကြောဖောင်းသည့်နေရာအတွင်းသို့ သတ္တုနန်းကြိုးခွေလေးများ ထည့်သွင်းခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဤနည်းလမ်းတွင် သွေးကြောပူဖောင်းအတွင်းသို့ သွေးစီးဝင်မှုကို နန်းကြိုးခွေဖြင့် ပိတ်ဆို့လိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး သွေးကြောပေါက်ထွက်ခြင်းနှင့် အတက်ရောဂါဖြစ်ခြင်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးပါသည်။

၃။ သွေးစီးဆင်းမှုလမ်းကြောင်းပြောင်း လိုက်နာသည့်ပိုက် (Flow diversion stents)

ပေါင်ခြံ သို့မဟုတ် လက်ကောက်ဝတ်ရှိ သွေးကြောမှတစ်ဆင့် ပိုက်ငယ်ကို အသုံးပြု၍ ပိုက်ကွန်သဏ္ဌာန် ပြွန်ငယ် (Mesh tube) ကို ဦးနှောက်အတွင်းရှိ သွေးကြောဖောင်းသည့်နေရာအထိ ထည့်သွင်းပါသည်။ အဆိုပါ ပြွန်ငယ်သည် သွေးစီးဆင်းမှုလမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲပေးခြင်းဖြင့် သွေးကြောပူဖောင်းအတွင်းသို့ သွေးများ စီးဝင်ခြင်းကို တားဆီးပေးပါသည်။

၄။ WEB ကိရိယာ (WEB device) ဖြင့် ကုသခြင်း

ပေါင်ခြံ သို့မဟုတ် လက်ကောက်ဝတ်ရှိ သွေးကြောမှတစ်ဆင့် ပိုက်ကွန်သဏ္ဌာန် သတ္တုကျစ်ဆန်ခါ အတုံးငယ်ကို ဦးနှောက်အတွင်းရှိ သွေးကြောဖောင်းသည့်နေရာအထိ ထည့်သွင်းကာ သွေးစီးဆင်းမှုကို ပိတ်ဆို့ပေးပြီး သွေးကြောပူဖောင်း ပေါက်ထွက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးပါသည်။

၅။ ပေါက်ထွက်သွားသော ဦးနှောက်သွေးကြောဖောင်းခြင်းအတွက် နောက်ထပ်ကုသမှုများ

သွေးကြောပေါက်ထွက်ပြီးပါက နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများအတွက် အောက်ပါတို့ကို ဆောင်ရွက်ရပါမည်-

  • အတက်ကျဆေးများ (Antiseizure medications): အတက်ရောဂါ မဖြစ်ပွားစေရန်။
  • Calcium channel blockers: လေဖြတ်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်။
  • လမ်းကြောင်းလွှဲပြွန် (Shunt): ဦးနှောက်အတွင်း ရေဝင်ခြင်း (Hydrocephalus) မဖြစ်အောင် ဖိအားလျှော့ချရန်။

၆။ သွေးကြောပေါက်ထွက်သွားသော လူနာများသည် ရေရှည်မသန်စွမ်းမှုများ မဖြစ်ပေါ်စေရန်အတွက် အောက်ပါကုထုံးများ လိုအပ်ပါသည်-

  • စကားပြောကုထုံး (Speech therapy)
  • နေ့စဉ်လူမှုဘဝ လှုပ်ရှားမှုကုထုံး (Occupational therapy)
  • အကြောအဆစ် ပြန်လည်သန်စွမ်းရေး ကုထုံး (Physical therapy)

အသေးစိတ်အချက်အလက်များ ထပ်မံသိရှိလိုပါက ဆက်သွယ်ရန် –

ဦးနှောက်နှင့် အာရုံကြောအထူးကုစင်တာ (Neuroscience Center)၊ ဝေ့ဌာနီနိုင်ငံတကာဆေးရုံကြီး

ဖုန်း – (+၆၆)၂-၇၃၄-၀၀၀၀ (လိုင်းခွဲ ၅၄၀၀)

မြန်မာဘာသာဖြင့် ဆက်သွယ်ရန် – (+၆၆)၈၁-၉၈၄-၅၁၁၁

Readers’ Rating

5.0 out of 5 stars (based on 1 review)