ရေကျောက်ရောဂါ

အကျဉ်းချုပ်အကြောင်းအရာ

ရေကျောက်ရောဂါသည် ဗာရီဆဲလား ဇော့စတာ ဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံရသောအခါတွင် ဖြစ်ပွားပါသည်၊၊ ယင်းသည် အရည်ကြည်ဖုလေးများဖြင့် ပြည့်နေပြီး ယားယံသော အဖုအပိမ့်များကို ဖြစ်စေပါသည်၊၊ ဤဖျားနာမှုသည် ရေကျောက်မပေါက်ဖူးသူများ သို့မဟုတ် ရေကျောက်ကာကွယ်ဆေး မထိုးထားသူများထံသို့ အလွယ်တကူ ကူးစက်နိုင်ပါသည်၊၊ ဤဖျားနာမှု၏ အကြောင်းရင်းမှာ ဗာရီဆဲလား ဇော့စတာ ဟုခေါ်သော ဗိုင်းရပ်စ်ဖြစ်ပြီး ရေကျောက်ဟုလည်း လူသိများပါသည်၊၊ ရေကျောက်ပေါက်နေသော ကလေးတစ်ဦးသည် အခြားကလေးများထံသို့ ဗိုင်းရပ်စ်ကို အလွယ်တကူ ကူးစက်စေနိုင်ပါသည်၊၊ လက်ရှိတွင် ငယ်ရွယ်သော ကလေးများကို ရေကျောက်ကာကွယ်ဆေး အနှံ့အပြား ထိုးနှံပေးထားခြင်းကြောင့် ရေကျောက်ဖြစ်ပွားမှုမှာ နည်းပါးလာပြီ ဖြစ်ပါသည်၊၊ ရေကျောက် တစ်ကြိမ်ပေါက်ဖူးပြီးနောက် အခြားသူတစ်ဦးထံမှ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံကူးစက်ခြင်း မရှိတော့ပါ၊၊ သို့သော် ကာကွယ်ဆေး မထိုးထားပါက မည်သည့်အသက်အရွယ်တွင်မဆို ရေကျောက်ပေါက်နိုင်ပါသည်၊၊ လူကြီးများတွင် ရေကျောက်ပေါက်ပါက ပြင်းထန်စွာ ဖျားနာလေ့ရှိသောကြောင့် ကလေးဘဝတွင် ရေကျောက်ပေါက်ထားခြင်း သို့မဟုတ် ကာကွယ်ဆေးထိုးခြင်းဖြင့် ကာကွယ်ထားခြင်းမှာ အလွန်အရေးကြီးပါသည်၊၊

ရောဂါလက္ခဏာများ

ရေကျောက်အဖုအပိမ့်များသည် ဗာရီဆဲလား ဇော့စတာ ဗိုင်းရပ်စ်နှင့် ထိတွေ့မိပြီးနောက် ၁၀ ရက်မှ ၂၁ ရက်အတွင်းတွင် ပေါ်လာလေ့ရှိပါသည်၊၊ ဤအဖုအပိမ့်များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ၅ ရက်မှ ၁၀ ရက်ခန့်အထိ ကြာရှည်နိုင်ပါသည်၊၊ အဖုအပိမ့်များ မထွက်မီ ၁ ရက် သို့မဟုတ် ၂ ရက်အလိုတွင် အောက်ပါလက္ခဏာများကိုလည်း သတိပြုမိနိုင်ပါသည်၊၊

• ဖျားခြင်း၊၊
• အစားအသောက် ပျက်ခြင်း၊၊
• ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊၊
• နုံးချိခြင်းနှင့် နေထိုင်မကောင်း ဖြစ်ခြင်း၊၊

ရေကျောက်အဖုအပိမ့် အဆင့်များ၊၊

အဆင့် ၁၊၊ အဖုအထစ်အဆင့်

• ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အဖုလေးများ တဖြည်းဖြည်း ထွက်လာပါသည်၊၊

အဆင့် ၂၊၊ အရည်ကြည်ဖုများ

• တစ်ရက်ခန့်အတွင်း အရည်ကြည်လေးများပါသော အဖုလေးများ ပေါ်လာပါသည်၊၊
• အရည်ကြည်ဖုများ ပေါက်ထွက်ပြီး အရည်များ ထွက်လာပါသည်၊၊

အဆင့် ၃၊၊ အနာဖေးတက်ခြင်း

• ပေါက်ထွက်သွားသော အရည်ကြည်ဖုများပေါ်တွင် အနာဖေးများ တက်လာပါသည်၊၊
• လုံးဝသက်သာပျောက်ကင်းရန် ရက်အနည်းငယ် ကြာပါသည်၊၊

ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အရေပြားပေါ်တွင် အဖုအသစ်များ ထပ်ထွက်လာနိုင်ပြီး အဖုအထစ်များ၊ အရည်ကြည်ဖုများနှင့် အနာဖေးများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တွေ့ရနိုင်ပါသည်၊၊ အဖုအပိမ့်များ မထွက်မီ ၄၈ နာရီအလိုအထိ ဗိုင်းရပ်စ်ကို အခြားသူများထံ ကူးစက်စေနိုင်ပါသည်၊၊ ပေါက်ထွက်သွားသော အရည်ကြည်ဖုများအားလုံး အနာဖေးတက်သည်အထိ ကူးစက်နိုင်စွမ်း ရှိပါသည်၊၊ ကျန်းမာသော ကလေးများတွင် ဤရောဂါမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် မပြင်းထန်ပါ၊၊ သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံတွင် အဖုအပိမ့်များသည် တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ပျံ့နှံ့နိုင်ပါသည်၊၊ လည်ချောင်း၊ မျက်စိ၊ ဆီးလမ်းကြောင်း၊ စအိုနှင့် မိန်းမကိုယ်အတွင်းပိုင်းရှိ တစ်ရှူးများတွင်လည်း အရည်ကြည်ဖုများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပါသည်၊၊ အကယ်၍ သင် သို့မဟုတ် သင့်ကလေးတွင် ရေကျောက်ပေါက်နေသည်ဟု ထင်ပါက ဆရာဝန်နှင့် ပြသပါ၊၊ ဆရာဝန်သည် အဖုအပိမ့်များနှင့် အခြားလက္ခဏာများကို စစ်ဆေးခြင်းဖြင့် ရောဂါကို အတည်ပြုနိုင်ပါသည်၊၊ ဗိုင်းရပ်စ်ကို တိုက်ဖျက်ရန် သို့မဟုတ် ရေကျောက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အခြားပြဿနာများကို ကုသရန် ဆေးဝါးများ လိုအပ်နိုင်ပါသည်၊၊ ဆေးခန်းတွင် အခြားသူများထံ မကူးစက်စေရန် ကြိုတင်ချိန်းဆိုထားပါ၊၊ အကယ်၍ အဖုအပိမ့်များသည် မျက်စိကို ထိခိုက်ပါက၊ ပူနွေးလာပါက သို့မဟုတ် မူးဝေခြင်းနှင့် အဖျားကြီးခြင်းကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော လက္ခဏာများ ရှိပါက ဆရာဝန်ကို ပြောပြပါ၊၊ သင့်အိမ်တွင် ရေကျောက်မပေါက်ဖူးသူများ သို့မဟုတ် ကာကွယ်ဆေး မထိုးထားသူများ ရှိပါက၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ရှိပါက သို့မဟုတ် မိသားစုဝင်တစ်ဦးဦးတွင် ကိုယ်ခံအားစနစ် ပြဿနာရှိပါက ဆရာဝန်ကို အသိပေးပါ၊၊

အကြောင်းရင်းများ

ရေကျောက်ကို ဖြစ်စေသော ဗာရီဆဲလား ဇော့စတာ ဗိုင်းရပ်စ်သည် ကူးစက်ပျံ့နှံ့မှု၏ အဓိက အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆပါသည်၊၊ ရေကျောက်ပေါက်နေသူ ချောင်းဆိုးခြင်း သို့မဟုတ် နှာချေခြင်းမှ ထွက်လာသော လေထဲရှိ အစက်အမှုန်များကို ရှူမိခြင်းသည် အဖုအပိမ့်များနှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့မိခြင်းအပြင် ဤဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်နိုင်သည့် အခြားနည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်၊၊

ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အချက်များ

ရေကျောက်မပေါက်ဖူးသူများ သို့မဟုတ် ကာကွယ်ဆေး မထိုးထားသူများသည် ဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်နိုင်ခြေ ပိုများပါသည်၊၊ ကလေးထိန်းကျောင်းများ သို့မဟုတ် ကျောင်းများတွင် အလုပ်လုပ်နေသူများအတွက် ကာကွယ်ဆေးထိုးထားရန် အထူးအရေးကြီးပါသည်၊၊ ရေကျောက်ပေါက်ဖူးသူ သို့မဟုတ် ကာကွယ်ဆေး ထိုးထားသူအများစုမှာ ကိုယ်ခံအား ရှိကြပါသည်၊၊ ကာကွယ်ဆေး ထိုးထားသော်လည်း ကူးစက်ခံရပါက လက္ခဏာများမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် ပိုမိုပေါ့ပါးပြီး အရည်ကြည်ဖု နည်းပါးခြင်းနှင့် အဖျားနည်းခြင်းတို့ ဖြစ်တတ်ပါသည်၊၊ ရေကျောက် ပြန်လည်ဖြစ်ပွားမှုမှာ ရှားပါးသော်လည်း အချို့သောသူများတွင် တစ်ကြိမ်ထက်မက ဖြစ်ပွားနိုင်ပါသည်၊၊