ပီကျူထရီဂလင်းအားနည်းခြင်း

အကျဉ်းချုပ်အကြောင်းအရာ

ပီကျူထရီဂလင်းအားနည်းခြင်း (Hypopituitarism) ဆိုသည်မှာ ဦးနှောက်ခြေရင်းတွင် တည်ရှိပြီး ပဲစေ့အရွယ်အစားသာရှိသော ပီကျူထရီဂလင်းမှ ထုတ်လုပ်သည့် ဟော်မုန်းတစ်ခု သို့မဟုတ် တစ်ခုထက်ပိုသော ဟော်မုန်းများ (တစ်ခါတစ်ရံ ဟော်မုန်းအားလုံး) ချို့တဲ့သည့် ရှားပါးသော ရောဂါတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။ ပီကျူထရီဂလင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ အကျိတ်အဖွဲ့အစည်း (Endocrine system) တွင် ဗဟိုချက်မအဖြစ် တည်ရှိပြီး သွေးကြောထဲမှတစ်ဆင့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများ၊ တစ်သျှူးများနှင့် ကြွက်သားများထံသို့ ဟော်မုန်းများ ပေးပို့ကာ ခန္ဓာကိုယ်၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ထိန်းညှိပေးရာတွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ပါသည်။ ဤဟော်မုန်းများသည် အစာခြေစနစ်၊ ကြီးထွားမှု၊ ဖွံ့ဖြိုးမှုနှင့် မျိုးပွားမှုဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းများကို ဟန်ချက်ညီညီ လုပ်ဆောင်နိုင်စေရန် ပေါင်းစပ်ညှိနှိုင်းပေးသောကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပါသည်။

ပီကျူထရီဂလင်းသည် အလိုအလျောက် အာရုံကြောစနစ်ကို ထိန်းချုပ်ပေးသော ဦးနှောက်၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သည့် ဟိုက်ပိုသလာမတ်စ် (Hypothalamus) အောက်တွင် တည်ရှိပါသည်။ ဟိုက်ပိုသလာမတ်စ်သည် သွေးဖိအား၊ နှလုံးခုန်နှုန်း၊ ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်နှင့် အစာခြေခြင်း အစရှိသော အရေးကြီးသည့် လုပ်ငန်းများကို စီမံခန့်ခွဲပေးပါသည်။ ပီကျူထရီဂလင်းနှင့် ဟိုက်ပိုသလာမတ်စ်ကို သွေးကြောများနှင့် အာရုံကြောများ ပါဝင်သော ဆက်ကြောင်းတစ်ခုဖြင့် ဆက်သွယ်ထားသဖြင့် ၎င်းတို့နှစ်ခုအကြား တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်နိုင်ပါသည်။ ဤဆက်သွယ်မှုမှတစ်ဆင့် ဟိုက်ပိုသလာမတ်စ်သည် မည်သည့်ဟော်မုန်းကို မည်သည့်အချိန်တွင် ထုတ်လွှတ်ရမည်ကို ပီကျူထရီဂလင်းအား ညွှန်ကြားခြင်းဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖြစ်စဉ်များစွာကို ထိန်းချုပ်ပေးပါသည်။

ပီကျူထရီဂလင်း သို့မဟုတ် ဟိုက်ပိုသလာမတ်စ်ကို ထိခိုက်စေသော ရောဂါများ သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာများကြောင့် ဤရောဂါ ဖြစ်ပွားနိုင်ပါသည်။ ဤရောဂါရှိသူများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် လက္ခဏာများကို သက်သာစေရန် တစ်သက်လုံး ဟော်မုန်းအစားထိုး ကုသမှု ခံယူရလေ့ရှိပါသည်။ ဤကုသမှုသည် ခန္ဓာကိုယ်တွင် ချို့တဲ့နေသော ဟော်မုန်းများကို ဆေးဝါးများဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းဖြစ်ပြီး ရောဂါကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လက္ခဏာအမျိုးမျိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ကူညီပေးပါသည်။

ပီကျူထရီဂလင်းသည် လုပ်ငန်းဆောင်တာ အမျိုးမျိုးရှိသော ဟော်မုန်းများကို ထုတ်လုပ်ပေးပါသည်

  • အေစီတီအိတ်ချ် (ACTH) ဟော်မုန်း– သွေးဖိအားနှင့် သွေးတွင်းသကြားဓာတ်ကို ထိန်းညှိပေးသော ကော်တီဇောဟော်မုန်း ထုတ်လုပ်ရန်အတွက် အက်ဒရီနယ်ဂလင်းကို လှုံ့ဆော်ပေးပါသည်။
  • အေဒီအိတ်ချ် (ADH) ဟော်မုန်း– ရေဓာတ်နှင့် ဆိုဒီယမ် ပမာဏကို ထိန်းညှိပေးပါသည်။
  • အက်ဖ်အက်စ်အိတ်ချ် (FSH) ဟော်မုန်း– အမျိုးသားများတွင် သုတ်ပိုးထုတ်လုပ်မှုနှင့် အမျိုးသမီးများတွင် မမျိုးဥဖွံ့ဖြိုးမှုနှင့် အီစထရိုဂျင် ထုတ်လုပ်မှုကို အားပေးပါသည်။
  • ကြီးထွားဟော်မုန်း (GH)– ကလေးများတွင် ကြီးထွားမှုကို အားပေးပြီး လူကြီးများတွင် ကြွက်သားနှင့် အရိုးကျန်းမာရေးကို ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အဆီပျံ့နှံ့မှုနှင့် အစာခြေစနစ်ကို သက်ရောက်မှု ရှိစေပါသည်။
  • အယ်လ်အိတ်ချ် (LH) ဟော်မုန်း– အမျိုးသမီးများတွင် မမျိုးဥကြွေခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အမျိုးသားများတွင် တက်စတိုစတီရုန်း ဟော်မုန်း ထုတ်လုပ်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးပါသည်။
  • အောက်ဆီတိုစင် ဟော်မုန်း– အမျိုးသမီးများတွင် ကလေးမွေးဖွားခြင်းနှင့် မိခင်နို့ထွက်ခြင်းကို ကူညီပေးပြီး မိဘနှင့်ကလေးအကြား သံယောဇဉ်ကို ခိုင်မြဲစေပါသည်။
  • ပရိုလက်တင် ဟော်မုန်း– ကလေးမွေးပြီးနောက် မိခင်နို့ထွက်ရန် အားပေးခြင်း၊ အမျိုးသမီးများ၏ ရာသီစက်ဝန်းကို သက်ရောက်မှုရှိခြင်းနှင့် ကလေးရနိုင်စွမ်းနှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ထိခိုက်စေခြင်းတို့ ပြုလုပ်ပါသည်။
  • တီအက်စ်အိတ်ချ် (TSH) ဟော်မုန်း– အစာခြေစနစ်၊ စွမ်းအင်နှင့် အာရုံကြောစနစ် လုပ်ငန်းများကို ထိန်းချုပ်ပေးသော သိုင်းရွိုက်ဟော်မုန်းများ ထုတ်လုပ်ရန် သိုင်းရွိုက်ဂလင်းကို လှုံ့ဆော်ပေးပါသည်။

ဟော်မုန်းချို့တဲ့မှု အခြေအနေနှင့် ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်းအပေါ် မူတည်၍ ဤရောဂါကို အမျိုးအစား ခွဲခြားနိုင်ပါသည်

  • ဟော်မုန်းတစ်ခုတည်း ချို့တဲ့ခြင်း
  • ဟော်မုန်း နှစ်မျိုး သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ ချို့တဲ့ခြင်း
  • ပီကျူထရီ ဟော်မုန်းအားလုံး လုံးဝချို့တဲ့ခြင်း

ရောဂါလက္ခဏာများ

ပီကျူထရီဂလင်း အားနည်းခြင်းသည် ပီကျူထရီဂလင်းမှ ဟော်မုန်းထုတ်လုပ်မှု မလုံလောက်သော အခြေအနေ ဖြစ်ပါသည်။ ရောဂါလက္ခဏာများသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ပေါက်လာတတ်သောကြောင့် ရောဂါပြင်းထန်လာသည့် အချိန်အထိ သတိပြုရန် ခက်ခဲတတ်ပါသည်။ သို့သော် အချို့သော သူများတွင် လက္ခဏာများ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာနိုင်ပါသည်။

ချို့တဲ့သော ဟော်မုန်းအမျိုးအစားပေါ် မူတည်၍ လက္ခဏာများ ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း ရောဂါလက္ခဏာများသည် မည်သည့်ဟော်မုန်း မည်မျှအထိ ချို့တဲ့နေသည်အပေါ် မူတည်၍ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သိသိသာသာ ကွဲပြားနိုင်ပါသည်။ ဟော်မုန်းများစွာ ချို့တဲ့ခြင်းသည် လက္ခဏာများကို ပိုမိုဆိုးရွားစေခြင်း သို့မဟုတ် ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမျိုးဖြင့် ရှုပ်ထွေးစွာ သက်ရောက်နိုင်ပါသည်။

  • ကြီးထွားဟော်မုန်း (GH) ချို့တဲ့ခြင်း ကလေးများတွင် ကြီးထွားမှု နှေးကွေးခြင်းနှင့် အရပ်ပုခြင်းတို့ ခံစားရနိုင်ပါသည်။ လူကြီးများတွင် များသောအားဖြင့် လက္ခဏာမပြတတ်သော်လည်း အချို့သူများတွင် နုံးခွေခြင်း၊ ကြွက်သားအားနည်းခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံပြောင်းလဲခြင်း၊ အလုပ်များအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု လျော့နည်းခြင်းနှင့် လူမှုဆက်ဆံရေး နည်းပါးလာခြင်းတို့ ခံစားရနိုင်ပါသည်။
  • အယ်လ်အိတ်ချ် (LH) နှင့် အက်ဖ်အက်စ်အိတ်ချ် (FSH) ချို့တဲ့ခြင်း– ဤဟော်မုန်းများသည် မျိုးပွားကျန်းမာရေးအတွက် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ ၎င်းတို့ချို့တဲ့ပါက မမျိုးဥနှင့် သုတ်ပိုးထုတ်လုပ်မှု လျော့နည်းခြင်း၊ ကာမဆန္ဒနည်းပါးခြင်းနှင့် မြုံခြင်းတို့ ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။ အခြားလက္ခဏာများအနေဖြင့် အသားပူခြင်း၊ ရာသီမမှန်ခြင်း၊ အမွှေးအမျှင်များ ကျွတ်ခြင်း၊ မိခင်နို့ မထွက်နိုင်ခြင်း၊ ပန်းသေပန်းညှိုးဖြစ်ခြင်း၊ စိတ်နေစိတ်ထား ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် နုံးခွေခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။
  • တီအက်စ်အိတ်ချ် (TSH) ချို့တဲ့ခြင်း– ၎င်းသည် သိုင်းရွိုက်လုပ်ငန်းဆောင်တာကို ထိခိုက်စေသဖြင့် သိုင်းရွိုက်အားနည်းရောဂါကို ဖြစ်စေပါသည်။ လက္ခဏာများမှာ နုံးခွေခြင်း၊ ကိုယ်အလေးချိန်တက်ခြင်း၊ အရေပြားခြောက်ခြင်း၊ ဝမ်းချုပ်ခြင်းနှင့် အအေးဒဏ်မခံနိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပါသည်။
  • အေစီတီအိတ်ချ် (ACTH) ချို့တဲ့ခြင်း– ၎င်းသည် အက်ဒရီနယ်ဂလင်း လုပ်ငန်းဆောင်တာကို ထိခိုက်စေသဖြင့် ပြင်းထန်စွာ နုံးခွေခြင်း၊ သွေးဖိအားကျခြင်း၊ မကြာခဏ ပိုးဝင်ခြင်း၊ ပျို့ခြင်း၊ အန်ခြင်း၊ ဗိုက်နာခြင်းနှင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးခြင်းတို့ ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။
  • အေဒီအိတ်ချ် (ADH) ချို့တဲ့ခြင်း– ၎င်းကို ဗေဆိုပရက်ဆင် ဟုလည်း ခေါ်ဆိုပြီး ချို့တဲ့ပါက ဆီးချိုပေါက်ရောဂါ ဖြစ်စေနိုင်သောကြောင့် ဆီးအလွန်အမင်းသွားခြင်း၊ အလွန်အမင်း ရေငတ်ခြင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ဓာတ်ဆားဓာတ် မညီမျှခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါသည်။
  • ပရိုလက်တင် ချို့တဲ့ခြင်း– ပရိုလက်တင် ပမာဏနည်းပါးပါက မိခင်နို့ ထုတ်လုပ်မှုကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။

ဆရာဝန်နှင့် မည်သည့်အချိန်တွင် ပြသသင့်သနည်း

  • ပုံမှန်လက္ခဏာများ- ဤရောဂါ၏ လက္ခဏာတစ်မျိုးမျိုးကို ခံစားရပါက ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်သူနှင့် တိုင်ပင်ပါ။
  • အရေးပေါ်လက္ခဏာများ– လက္ခဏာများ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခြင်း၊ အထူးသဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ အမြင်အာရုံပြောင်းလဲခြင်း၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးခြင်း သို့မဟုတ် သွေးဖိအား သိသိသာသာ ကျဆင်းခြင်းတို့ ဖြစ်ပါက ပီကျူထရီဂလင်းအတွင်း သွေးယိုစိမ့်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ချက်ချင်း ကုသမှု ခံယူရပါမည်။ ၎င်းသည် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော အရေးပေါ် အခြေအနေ ဖြစ်ပါသည်။

ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်းများ

ပီကျူထရီဂလင်း၏ ဟော်မုန်းထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်းကို ထိခိုက်စေသော ဤရောဂါသည် အကြောင်းရင်း အမျိုးမျိုးကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ထိုအကြောင်းရင်းများကို အဓိကအားဖြင့် အမျိုးအစား သုံးမျိုး ခွဲခြားနိုင်ပါသည်

  • အဓိက အကြောင်းရင်း– ပီကျူထရီဂလင်း ကိုယ်တိုင် ဒဏ်ရာရခြင်း သို့မဟုတ် ရောဂါဖြစ်ခြင်းနှင့် တိုက်ရိုက် သက်ဆိုင်ပါသည်။
  • သွယ်ဝိုက်သော အကြောင်းရင်း– ဟိုက်ပိုသလာမတ်စ်တွင် ပြဿနာဖြစ်ခြင်းကြောင့် ပီကျူထရီဂလင်း၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာကိုပါ ထိခိုက်စေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
  • အကြောင်းရင်းမသိရခြင်း– အချို့သောအခြေအနေများတွင် ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်း အတိအကျကို မသိရှိနိုင်ပါ။

ရောဂါဖြစ်စေနိုင်သော အချက်များ

ယေဘုယျအားဖြင့် အောက်ပါအချက် သုံးချက်ကြောင့် ဖြစ်ပွားတတ်ပါသည်

  • ဖိမိခြင်း– ပီကျူထရီဂလင်း သို့မဟုတ် ဟိုက်ပိုသလာမတ်စ်အပေါ် တစ်ခုခုက ဖိအားပေးနေခြင်း။
  • ဒဏ်ရာရခြင်း– ၎င်းဂလင်းများကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်း။
  • ရှားပါးသော အခြေအနေများ– ဤရောဂါကို ဖြစ်စေနိုင်သည့် အခြားသော ရှားပါးသည့် ရောဂါများ ရှိနေခြင်း။

အကြောင်းရင်းများ၏ ဥပမာများ

ဖိမိခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော အကြောင်းရင်းများ

  • ပီကျူထရီ အကျိတ်– ဂလင်းအတွင်းရှိ ရိုးရိုးအကျိတ်များသည် သွေးစီးဆင်းမှုကို ပိတ်ဆို့ခြင်း သို့မဟုတ် ဖိအားပေးခြင်းတို့ကြောင့် အဖြစ်များသော အကြောင်းရင်း ဖြစ်ပါသည်။
  • ဦးနှောက်အကျိတ်– ဂလင်းများနှင့် နီးကပ်သော နေရာရှိ အကျိတ်များကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
  • လင်ဖိုဆိုက်တစ် ဟိုက်ပိုဖီဆိုက်တစ် – လင်ဖိုဆိုက်ဟု ခေါ်သော သွေးဖြူဥများ ပီကျူထရီဂလင်းအတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ကာ ၎င်း၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ပျက်စီးစေသည့် ရှားပါးသော ရောင်ရမ်းမှု ရောဂါတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။
  • ပီကျူထရီ သို့မဟုတ် ဟိုက်ပိုသလာမတ်စ် ဆာကွိုက်ဒိုးဆစ် – ဆာကွိုက်ဒိုးဆစ် ရောဂါသည် အကျိတ်များတွင် ရောင်ရမ်းမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ၎င်းတို့၏ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းကို ထိခိုက်စေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ဒဏ်ရာကြောင့် ဖြစ်သော အကြောင်းရင်းများ

  • ခွဲစိတ်မှု- အကျိတ်များကို ဖယ်ရှားသော ခွဲစိတ်မှု သို့မဟုတ် ဦးနှောက်ခွဲစိတ်မှုများကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
  • ဓာတ်ရောင်ခြည်ဖြင့် ကုသခြင်း– ကင်ဆာ သို့မဟုတ် အကျိတ်များအတွက် ဓာတ်ရောင်ခြည် အသုံးပြုခြင်းကြောင့် ဂလင်းများကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါသည်။
  • ဦးနှောက် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်း– မတော်တဆဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် အားကစားလုပ်စဉ် ထိခိုက်ခြင်းတို့ကြောင့် ဂလင်းများ ပျက်စီးနိုင်ပါသည်။
  • ပီကျူထရီ ဂလင်းအတွင်း သွေးယိုခြင်း– ဂလင်းအတွင်း သွေးစီးဆင်းမှု ရုတ်တရက် ပြတ်တောက်ခြင်း သို့မဟုတ် သွေးယိုခြင်းတို့ကြောင့် ဂလင်းပျက်စီးနိုင်ပါသည်။

ရှားပါးသော အခြေအနေကြောင့် ဖြစ်သော အကြောင်းရင်းများ

  • မျိုးရိုးလိုက် သွေးတွင်း သံဓာတ်လွန်ကဲခြင်း– သွေးထဲတွင် သံဓာတ် အလွန်အမင်း များပြားခြင်းက ပီကျူထရီဂလင်းကို ပျက်စီးစေနိုင်ပါသည်။
  • ဦးနှောက်အမြှေးရောင်ခြင်း– ဘက်တီးရီးယားကြောင့် ဦးနှောက်အမြှေးရောင်ခြင်း၏ ရှားပါးသော နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာအဖြစ် ဖြစ်ပွားနိုင်ပါသည်။
  • မျိုးရိုးဗီဇ ပြောင်းလဲခြင်း– အချို့သော မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုများကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေများစေသော အချက်များ

ဤရောဂါရှိသူ အများစုတွင် သီးခြား ဖြစ်နိုင်ခြေအချက်များ မရှိသော်လည်း အချို့သော အချက်များက ရောဂါဖြစ်နိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေနိုင်ပါသည်။ ၎င်းတို့မှာ

  • ဦးနှောက်ကို ခွဲစိတ်ကုသမှု ခံယူထားခြင်း။
  • ဦးနှောက် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိခြင်း။
  • ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းများစွာကို ထိခိုက်စေသော ရောဂါများ ရှိနေခြင်း။ ၎င်းတို့တွင် အင်္ဂါများစွာကို ရောင်ရမ်းစေသော ရောဂါ၊ ပုံမှန်မဟုတ်သော ဆဲလ်များကြောင့် အမာရွတ်ဖြစ်စေသော ရောဂါနှင့် အသည်းနှင့် တစ်သျှူးများတွင် သံဓာတ် အလွန်အမင်း များပြားစေသော ရောဂါတို့ ပါဝင်ပါသည်။
  • လည်ပင်း သို့မဟုတ် ဦးခေါင်းကို ဓာတ်ရောင်ခြည်ဖြင့် ကုသမှု ခံယူထားခြင်း။

ရောဂါရှာဖွေခြင်း

ပီကျူထရီဂလင်းအားနည်းခြင်း ရှိ၊ မရှိ သိရှိနိုင်ရန် သင်၏ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်သူက အောက်ပါစစ်ဆေးမှုများကို ပြုလုပ်ရန် အကြံပြုနိုင်ပါသည်

  • ဟော်မုန်းပမာဏအတွက် သွေးစစ်ခြင်း– သင်၏ ရောဂါလက္ခဏာများအပေါ် မူတည်၍ သွေးထဲရှိ သီးခြားဟော်မုန်းပမာဏများကို အကဲဖြတ်ရန် သွေးစစ်ဆေးမှု အမျိုးမျိုးကို ပြုလုပ်နိုင်ပါသည်။
  • ဟော်မုန်းလှုံ့ဆော်မှု စစ်ဆေးခြင်း– ၎င်းသည် စစ်ဆေးလိုသော ဟော်မုန်းများကို ထုတ်လွှတ်ရန် ပီကျူထရီဂလင်းကို ဆေးဝါးဖြင့် လှုံ့ဆော်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့နောက် ဓာတ်ခွဲစစ်ဆေးရန်အတွက် သွေးနမူနာများကို ရယူပါသည်။
  • အင်ဆူလင် ခံနိုင်ရည် စစ်ဆေးခြင်း– ဤစစ်ဆေးမှုသည် ကြီးထွားဟော်မုန်းနှင့် အေစီတီအိတ်ချ် (ACTH) ဟော်မုန်း ချို့တဲ့မှုများကို သိရှိနိုင်ရန် အသုံးပြုပါသည်။ ဟော်မုန်းများ၏ တုံ့ပြန်မှုကို အကဲဖြတ်ရန်အတွက် အင်ဆူလင်ကို ထိုးသွင်းစစ်ဆေးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
  • သွေးနှင့် ဆီး၏ သိပ်သည်းဆကို စစ်ဆေးခြင်း- အေဒီအိတ်ချ် (ADH) ဟော်မုန်း ချို့တဲ့မှုကို သိရှိနိုင်ရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော စစ်ဆေးမှုများ ဖြစ်ပြီး သွေးနှင့် ဆီးနမူနာ နှစ်မျိုးလုံးကို ဓာတ်ခွဲစစ်ဆေးရန် လိုအပ်ပါသည်။
  • သံလိုက်ဓာတ်မှန် (MRI) ရိုက်ခြင်း– ရေဒီယိုလှိုင်းများနှင့် အားကောင်းသော သံလိုက်များကို အသုံးပြု၍ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်း၏ အသေးစိတ်ပုံရိပ်များကို ဖန်တီးပေးပါသည်။ အထူးသဖြင့် ဤရောဂါနှင့် ဆက်စပ်နေသော ပီကျူထရီအကျိတ်များကို ရှာဖွေရာတွင် အလွန်ထိရောက်ပါသည်။
  • ဦးနှောက်ကို ကွန်ပျူတာဓာတ်မှန် (CT) ရိုက်ခြင်း– အိတ်စရေး (X-rays) ကို အသုံးပြု၍ ဦးနှောက်နှင့် ပီကျူထရီဂလင်း၏ အသေးစိတ်ပုံရိပ်များကို ဖော်ပြပေးပါသည်။ ၎င်းသည် ရောဂါဖြစ်စေနိုင်သော ဦးနှောက်အကျိတ်များ သို့မဟုတ် ပီကျူထရီအကျိတ်များကို ရှာဖွေရာတွင် ကူညီပေးပါသည်။

ကုသခြင်း

ဟော်မုန်းပမာဏကို မြှင့်တင်ပေးသော ဆေးဝါးများကို ဤရောဂါကုသရာတွင် အသုံးပြုပြီး ၎င်းကို ဟော်မုန်းအစားထိုး ကုသမှုဟု ခေါ်ဆိုပါသည်။ ဆေးပမာဏများကို ပီကျူထရီဂလင်း ပုံမှန်အလုပ်လုပ်ပါက ထွက်ရှိမည့် သဘာဝဟော်မုန်း ပမာဏအတိုင်း ရရှိစေရန် သေချာစွာ တွက်ချက်ညှိနှိုင်းပါသည်။ အချို့သော သူများသည် ဤဆေးဝါးများကို တစ်သက်လုံး သုံးစွဲရန် လိုအပ်နိုင်ပါသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရောဂါဖြစ်စေသည့် အရင်းခံအကြောင်းရင်းကို ကုသခြင်းဖြင့် ပီကျူထရီဟော်မုန်း ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်းကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သို့မဟုတ် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေနိုင်ပါသည်။

ဆေးဝါးများ

အစားထိုးအသုံးပြုသော ဆေးဝါးများတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်

  • ကော်တီဇော အစားထိုးခြင်း– ဤဆေးဝါးများထဲတွင် ပရက်ဒနီဆုန်းနှင့် ဟိုက်ဒရိုကော်တီဇုန်းတို့ ပါဝင်ပါသည်။ ၎င်းတို့ကို သောက်ဆေးအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းဖြင့် အေစီတီအိတ်ချ် (ACTH) ချို့တဲ့မှုကြောင့် မထုတ်လုပ်နိုင်သော အက်ဒရီနယ်ဟော်မုန်းများကို အစားထိုးပေးပါသည်။
  • လီဗိုသိုင်ရောက်စင်း– ဤဆေးကို သိုင်းရွိုက်လှုံ့ဆော်ဟော်မုန်း (TSH) မလုံလောက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော သိုင်းရွိုက်အားနည်းရောဂါကို ကုသရန် အသုံးပြုပါသည်။
  • လိင်ဟော်မုန်းများ– ပရိုဂျက်စထရုန်း၊ အီစထရိုဂျင်နှင့် တက်စတိုစတီရုန်းတို့ ပါဝင်ပါသည်။ တက်စတိုစတီရုန်းကို ထိုးဆေး၊ သောက်ဆေး၊ ဂျယ်လ် သို့မဟုတ် ကပ်ခွာပုံစံဖြင့် အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ ပရိုဂျက်စထရုန်းနှင့် အီစထရိုဂျင်တို့ကို များသောအားဖြင့် သောက်ဆေး၊ ဂျယ်လ် သို့မဟုတ် ကပ်ခွာများအဖြစ် အသုံးပြုပါသည်။
  • ကြီးထွားဟော်မုန်း– ၎င်းကို အရေပြားအောက်သို့ ထိုးနှံသော ထိုးဆေးအဖြစ် အသုံးပြုပါသည်။ ၎င်းသည် ကြီးထွားမှုကို အားပေးသောကြောင့် ကလေးများကို အရပ်ရှည်စေပါသည်။ ဤဟော်မုန်းချို့တဲ့သော လူကြီးများအတွက်လည်း ကူညီပေးနိုင်သော်လည်း အရပ်မှာမူ သိသိသာသာ ရှည်လာမည်မဟုတ်ပါ။
  • မျိုးအောင်ခြင်းဆိုင်ရာ ဟော်မုန်းများ– ဂိုနက်ဒိုထရိုပင် ထိုးဆေးများသည် မမျိုးဥကြွေခြင်းနှင့် သုတ်ပိုးထုတ်လုပ်မှုကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်ပါသည်။

ဟော်မုန်းအစားထိုးမှုကို စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးခြင်း

အကျိတ်နှင့် ဟော်မုန်းဆိုင်ရာ အထူးကုဆရာဝန်သည် သင့်လျော်သော ဆေးပမာဏကို ရရှိစေရန်အတွက် ရောဂါလက္ခဏာများနှင့် သွေးတွင်းဟော်မုန်း ပမာဏများကို ပုံမှန်စောင့်ကြည့် စစ်ဆေးပေးပါလိမ့်မည်။

ကော်တီဇော အစားထိုးကုသမှု ခံယူနေရသူများသည် စိတ်ဖိစီးမှု ပြင်းထန်သော ကာလများတွင် ဆေးပမာဏကို ညှိနှိုင်းရန် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်သူနှင့် တိုင်ပင်ရပါမည်။ စိတ်ဖိစီးမှုဖြစ်ချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိုစိတ်ဖိစီးမှုကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် ကော်တီဇောကို ပိုမိုထုတ်လုပ်ပေးလေ့ရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

တုပ်ကွေးမိခြင်း၊ ဝမ်းလျှောခြင်း သို့မဟုတ် အန်ခြင်း၊ ခွဲစိတ်မှု သို့မဟုတ် သွားနှင့်ပတ်သက်သော ကုသမှုများ ခံယူခြင်း၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ်အလေးချိန် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်ပါက ဆေးပမာဏကို ညှိနှိုင်းရန် လိုအပ်နိုင်ပါသည်။

ခွဲစိတ်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြားလုပ်ဆောင်ချက်များ

ပီကျူထရီဂလင်းအတွင်း သို့မဟုတ် အနီးအနားတွင်ရှိသော အကျိတ်ကြောင့် ဤရောဂါဖြစ်ပွားရခြင်း ဖြစ်ပါက ထိုအကျိတ်ကို ဖယ်ရှားရန် ခွဲစိတ်ကုသမှု လိုအပ်နိုင်ပါသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အချို့သော အကျိတ်များကို ဆေးဝါးများ သို့မဟုတ် ဓာတ်ရောင်ခြည်ဖြင့် ကုသနိုင်ပါသည်။

Doctors who treat this condition