ဝီလ်ဆင် ရောဂါ

ရောဂါရှာဖွေခြင်း

ဝီလ်ဆင် ရောဂါ၏ လက္ခဏာများသည် အသည်းရောင်အသားဝါ ရောဂါကဲ့သို့သော အခြားအသည်းရောဂါများနှင့် ဆင်တူနေတတ်သောကြောင့် ရောဂါရှာဖွေရန် ခက်ခဲနိုင်သည်။ ထို့ပြင် လက္ခဏာများသည် တဖြည်းဖြည်းမှ ပေါ်လာတတ်သည်။ အမူအကျင့် ပြောင်းလဲလာခြင်းများကို ဝီလ်ဆင် ရောဂါနှင့် ဆက်စပ်တွေးတောရန်မှာ အထူးခက်ခဲနိုင်ပါသည်။

ရောဂါရှာဖွေရန် ဆရာဝန်များသည် စစ်ဆေးမှုရလဒ်များနှင့် လက္ခဏာများ နှစ်ခုလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားသည်။ ဝီလ်ဆင် ရောဂါကို အောက်ပါနည်းလမ်းများဖြင့် ရှာဖွေဖော်ထုတ်နိုင်သည် –

• သွေးနှင့် ဆီးစစ်ခြင်း – ဤစစ်ဆေးမှုများသည် အသည်းလုပ်ငန်းဆောင်တာများကို အကဲဖြတ်နိုင်ပြီး သွေးထဲရှိ ကြေးနီဓာတ်ကို သယ်ဆောင်ပေးသော ဆဲရူလိုပလက်စ်မင် ပရိုတင်းဓာတ် ပမာဏကို တိုင်းတာနိုင်သည်။ သွေးထဲရှိ ကြေးနီဓာတ် ပမာဏကို စစ်ဆေးနိုင်သည့်အပြင် ၂၄ နာရီအတွင်း ဆီးထဲမှ စွန့်ထုတ်လိုက်သော ကြေးနီဓာတ် ပမာဏကိုလည်း တိုင်းတာနိုင်သည်။
• မျက်စိစစ်ဆေးခြင်း – မျက်စိဆရာဝန်သည် အလွန်အစွမ်းထက်သော မှန်ပြောင်းကို အသုံးပြု၍ မျက်လုံးထဲတွင် ပိုလျှံနေသော ကြေးနီဓာတ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ကွင်းများကို ရှာဖွေပါလိမ့်မည်။ ဝီလ်ဆင် ရောဂါသည် နေကြာပန်းပုံစံ အတွင်းတိမ် ဖြစ်ပွားခြင်းနှင့်လည်း ဆက်စပ်နေသဖြင့် စစ်ဆေးမှုအတွင်း ၎င်းကိုလည်း ရှာဖွေနိုင်သည်။
• အသည်း အသားစယူခြင်း – ဤလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ပါးလွှာသော အပ်တစ်ချောင်းကို အရေပြားမှတစ်ဆင့် အသည်းအတွင်းသို့ ထိုးသွင်းပြီး တစ်ရှူးနမူနာ အနည်းငယ် ရယူခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနမူနာကို ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် စစ်ဆေး၍ ကြေးနီဓာတ် ပိုလျှံနေခြင်း ရှိမရှိ ကြည့်ရှုမည် ဖြစ်သည်။
• မျိုးရိုးဗီဇ စစ်ဆေးခြင်း – သွေးစစ်ခြင်းဖြင့် ဝီလ်ဆင် ရောဂါကို ဖြစ်စေသော မျိုးရိုးဗီဇ ဖောက်ပြန်မှုများကို ရှာဖွေနိုင်သည်။ အကယ်၍ သင့်တွင် ထိုမျိုးရိုးဗီဇ ရှိနေပါက ဆရာဝန်သည် သင့်မောင်နှမများကိုလည်း ထပ်မံစစ်ဆေးပေးနိုင်ပြီး လိုအပ်ပါက စောစီးစွာ ကုသမှု ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကုသမှု

ဆရာဝန်သည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကြေးနီဓာတ်ကို ဖယ်ရှားပေးသော ဆေးဝါးများကို ညွှန်ကြားနိုင်ပါသည်။ ထိုဆေးဝါးများသည် ကြေးနီဓာတ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများမှ ကြေးနီဓာတ်များကို သွေးကြောထဲသို့ စွန့်ထုတ်စေသည်။ ထို့နောက် ကျောက်ကပ်မှတစ်ဆင့် စစ်ထုတ်ပြီး ဆီးအဖြစ် စွန့်ထုတ်ပစ်သည်။ ကုသမှု၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကြေးနီဓာတ်များ ပြန်လည်မစုပုံလာစေရန် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အသည်း အလွန်အမင်း ပျက်စီးသွားပါက အသည်းအစားထိုး ကုသမှု လိုအပ်နိုင်ပါသည်။

ဆေးဝါးများ

ဝီလ်ဆင် ရောဂါသည် တစ်သက်တာ ကုသမှုခံယူရန် လိုအပ်သော ရောဂါ ဖြစ်သည်။ အသုံးပြုသော ဆေးဝါးများမှာ –

• ပန်နီစီလာမင်း – ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပိုလျှံနေသော ကြေးနီဓာတ်များကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ သို့သော် အရေပြားနှင့် ကျောက်ကပ်ဆိုင်ရာ ပြဿနာများ အပါအဝင် ပြင်းထန်သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ရှိနိုင်ပြီး အာရုံကြောဆိုင်ရာ လက္ခဏာများကို ပိုမိုဆိုးရွားစေနိုင်သည်။ အရိုးခြင်ဆီကို ထိခိုက်စေပြီး သွေးနီဥနှင့် သွေးဥမွှား ထုတ်လုပ်မှုကို လျော့နည်းစေနိုင်သည်။ ပန်နီစီလင်နှင့် ဓာတ်မတည့်သူများ သတိပြုရန် လိုအပ်ပြီး ဤဆေးသည် ဗီတာမင် ဘီဆစ် စုပ်ယူမှုကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်သဖြင့် ဗီတာမင် ဖြည့်စွက်ဆေး သောက်ရန် လိုအပ်နိုင်သည်။
• ထရိုင်ယန်တင်း – ၎င်းသည်လည်း ကြေးနီဓာတ်ကို ဖယ်ရှားပေးသော ဆေးဖြစ်ပြီး ပန်နီစီလာမင်းနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ပို၍နည်းပါးသည်။ သို့သော် အာရုံကြော လက္ခဏာများကို ဆိုးရွားစေနိုင်သည့် အန္တရာယ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
• ဇင့် အက်စီတိတ် – ဤဆေးသည် အစားအစာမှ ကြေးနီဓာတ် စုပ်ယူမှုကို တားဆီးပေးသည်။ များသောအားဖြင့် ကနဦး ကုသမှုများ ပြီးနောက် ကြေးနီဓာတ် ပြန်မစုပုံလာစေရန် အသုံးပြုသည်။ အခြားဆေးများကို မခံနိုင်သူများ သို့မဟုတ် ရောဂါလက္ခဏာ မရှိသူများတွင် အဓိက ကုသဆေးအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဗိုက်အောင့်ခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ဆရာဝန်သည် ဝီလ်ဆင် ရောဂါ၏ အခြားလက္ခဏာများအတွက်လည်း ကုသမှုများ အကြံပြုနိုင်ပါသည်။

ခွဲစိတ်ကုသခြင်း

အသည်းအစားထိုးခြင်း

အကယ်၍ သင့်အသည်း ပျက်စီးမှုမှာ အလွန်ပြင်းထန်ပါက အသည်းအစားထိုးရန် လိုအပ်နိုင်သည်။ ခွဲစိတ်ဆရာဝန်သည် ပျက်စီးနေသော သင့်အသည်းကို ဖယ်ရှားပြီး အလှူရှင်၏ ကျန်းမာသော အသည်းဖြင့် အစားထိုးပေးမည် ဖြစ်သည်။

အစားထိုးပေးသော အသည်းအများစုမှာ ကွယ်လွန်ပြီးသူများထံမှ ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ အချို့သော အခြေအနေများတွင် ဆွေမျိုးကဲ့သို့သော အသက်ရှင်နေသူ အလှူရှင်ထံမှလည်း ရရှိနိုင်သည်။ ထိုအခါ ခွဲစိတ်ဆရာဝန်သည် သင့်အသည်းကို ဖယ်ရှားပြီး အလှူရှင်၏ အသည်းအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးပေးမည် ဖြစ်သည်။

Doctors who treat this condition