အကျဉ်းချုပ်အကြောင်းအရာ

သဲလက်စီးမီးယားဆိုသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ အောက်ဆီဂျင်သယ်ဆောင်ပေးရန် တာဝန်ရှိသော ပရိုတင်းဓာတ်တစ်မျိုးဖြစ်သည့် ဟေမိုဂလိုဗင်ကို ထုတ်လုပ်ရာတွင် ပြဿနာရှိနေသော မိဘထံမှအမွေဆက်ခံရသည့် သွေးနီဥဆိုင်ရာရောဂါတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ သဲလက်စီးမီးယားရောဂါတွင် ခန္ဓာကိုယ်သည် ကျန်းမာသောဟေမိုဂလိုဗင်ပရိုတင်းနှင့် ရိုးတွင်းခြင်ဆီအတွင်း ကျန်းမာသောသွေးနီဥဆဲလ်များကို လျော့နည်းစွာထုတ်လုပ်သည်။ ကျန်းမာသောသွေးနီဥဆဲလ်များ ချို့တဲ့ခြင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ရှိဆဲလ်များ စွမ်းအင်ထုတ်လုပ်ရန်နှင့် အသက်ရှင်ရန်လိုအပ်သော အောက်ဆီဂျင်ကို ငတ်မွတ်စေနိုင်သည်။ သွေးနီဥဆဲလ်များနည်းပါးခြင်းသည် သွေးအားနည်းခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ သဲလက်စီးမီးယားအတွက် ကုသမှုသည် ရောဂါ၏ပြင်းထန်မှုအပေါ် မူတည်သည်။ ရောဂါအခြေအနေမပြင်းထန်ပါက ကုသမှုခံယူရန် မလိုအပ်နိုင်ပါ။ မျှတသောအစားအစာကို စားသုံးခြင်းနှင့် ပုံမှန်ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုပြုလုပ်ခြင်းတို့ဖြင့် မောပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ဖြေရှင်းနိုင်သည်။ သို့သော် ပိုမိုပြင်းထန်သော အခြေအနေများတွင် ပုံမှန်သွေးသွင်းရန် လိုအပ်နိုင်သည်။

ရောဂါလက္ခဏာများ

အချို့သောအခြေအနေများတွင် သဲလက်စီးမီးယား၏ လက္ခဏာများနှင့် ရောဂါလက္ခဏာများသည် မွေးဖွားချိန်မှစတင် ပေါ်လာနိုင်သည် သို့မဟုတ် အသက်ပထမနှစ်နှစ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။ ချို့ယွင်းနေသော ဟေမိုဂလိုဗင်မျိုးရိုးဗီဇတစ်ခုတည်းသာရှိသော လူနာများတွင် ရောဂါလက္ခဏာမပြဘဲ နေနိုင်သည်။ သို့သော် လက္ခဏာများနှင့် ရောဂါလက္ခဏာများသည် သဲလက်စီးမီးယားအမျိုးအစားနှင့် ပြင်းထန်မှုအပေါ် မူတည်၍ ကွဲပြားနိုင်သည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် လက္ခဏာများနှင့် ရောဂါလက္ခဏာများတွင် အောက်ပါတို့ပါဝင်သည်၊

  • မောပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း
  • အသက်ရှူရခက်ခဲခြင်း
  • အေးသည်ဟု ခံစားရခြင်း
  • ခေါင်းမူးခြင်း
  • အားနည်းခြင်း
  • အရေပြားဖြူဖျော့ခြင်း သို့မဟုတ် ဝါခြင်း
  • မျက်နှာအရိုးများ ပုံပျက်ခြင်း
  • ကြီးထွားမှု သို့မဟုတ် ဖွံ့ဖြိုးမှုနှေးကွေးခြင်း
  • ဗိုက်ရောင်ခြင်း
  • ဆီးအရောင်ရင့်ခြင်း

မှန်ကန်သော ရောဂါရှာဖွေမှုနှင့် ကုသမှုများရရှိနိုင်ရန်အတွက် မည်သည့်လက္ခဏာနှင့် ရောဂါလက္ခဏာမဆို ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေပါက ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်သူထံ သွားရောက်ပြသပါ။

အကြောင်းရင်းများ

သဲလက်စီးမီးယားသည် မိသားစုအတွင်း မျိုးရိုးလိုက်သော သွေးရောဂါတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ အောက်ဆီဂျင်သယ်ဆောင်ပေးသည့် သွေးနီဥဆဲလ်အတွင်းရှိ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော ဟေမိုဂလိုဗင်ကို ထုတ်လုပ်သည့် ဆဲလ်၏ ဒီအန်အေပြောင်းလဲမှုများကြောင့် ဖြစ်ပွားခြင်းဖြစ်သည်။ ဟေမိုဂလိုဗင်ကို ပရိုတင်းကြိုးမျှင်လေးခုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး အယ်လ်ဖာကြိုးမျှင်နှစ်ခုနှင့် ဘီတာကြိုးမျှင်နှစ်ခုတို့ ပါဝင်သည်။ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများသည် ဟေမိုဂလိုဗင်မော်လီကျူးများ၏ အယ်လ်ဖာနှင့် ဘီတာကြိုးမျှင်များကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ သဲလက်စီးမီးယားသည် အယ်လ်ဖာ သို့မဟုတ် ဘီတာကြိုးမျှင်များ ထုတ်လုပ်မှုချို့ယွင်းခြင်း သို့မဟုတ် ပျောက်ဆုံးနေခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပွားပြီး အယ်လ်ဖာသဲလက်စီးမီးယား သို့မဟုတ် ဘီတာသဲလက်စီးမီးယားကို ဖြစ်စေသည်။ ချို့ယွင်းမှုအတိုင်းအတာသည် ရောဂါ၏ပြင်းထန်မှုကို ဆုံးဖြတ်သည်။ အယ်လ်ဖာသဲလက်စီးမီးယား၏ ပြင်းထန်မှုသည် မိဘများထံမှ အမွေဆက်ခံရရှိသော အလုပ်လုပ်သည့် အယ်လ်ဖာဂလိုဗင်မျိုးရိုးဗီဇအရေအတွက်အပေါ် မူတည်သည်။ ဘီတာသဲလက်စီးမီးယားတွင် သွေးအားနည်းရောဂါလက္ခဏာများနှင့် ရောဂါပြင်းထန်မှုမှာ ပျက်စီးသွားသော ဟေမိုဂလိုဗင်မော်လီကျူး၏ အစိတ်အပိုင်းအပေါ် မူတည်သည်။

အယ်လ်ဖာသဲလက်စီးမီးယား၊ မိဘတစ်ဦးစီသည် ကလေးတစ်ဦးထံသို့ မျိုးရိုးဗီဇနှစ်ခုစီ လက်ဆင့်ကမ်းပေးမည်ဖြစ်ပြီး အမွေဆက်ခံရရှိသော မျိုးရိုးဗီဇလေးခုသည် အယ်လ်ဖာဂလိုဗင်ပရိုတင်းကြိုးမျှင်များကို ဖွဲ့စည်းမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လူတစ်ဦးသည်၊

  • ဗီဇပြောင်းလဲနေသော သို့မဟုတ် ပျောက်ဆုံးနေသော မျိုးရိုးဗီဇတစ်ခုကို အမွေဆက်ခံရရှိပါက၊ ၎င်းကို အယ်လ်ဖာသဲလက်စီးမီးယားမိနီမာဟုလည်း ခေါ်ဆိုပြီး ၎င်းသည် ရောဂါလက္ခဏာမပြနိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ကလေးအား ကူးစက်စေနိုင်သည့် ရောဂါပိုးရှိသော လက္ခဏာမပြသူဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။
  • ဗီဇပြောင်းလဲနေသော သို့မဟုတ် ပျောက်ဆုံးနေသော မျိုးရိုးဗီဇနှစ်ခုကို အမွေဆက်ခံရရှိပါက၊ ၎င်းကို အယ်လ်ဖာသဲလက်စီးမီးယားမိုင်နာ သို့မဟုတ် အယ်လ်ဖာသဲလက်စီးမီးယားအခြေအနေဟုလည်း ခေါ်ဆိုပြီး ၎င်းသည် အပျော့စားလက္ခဏာများနှင့် ရောဂါလက္ခဏာများကို ပြသနိုင်သည်။
  • ဗီဇပြောင်းလဲနေသော သို့မဟုတ် ပျောက်ဆုံးနေသော မျိုးရိုးဗီဇသုံးခုကို အမွေဆက်ခံရရှိပါက၊ ၎င်းကို ဟေမိုဂလိုဗင်အိတ်ချ်ရောဂါဟုလည်း ခေါ်ဆိုပြီး အသင့်အတင့်မှ ပြင်းထန်သော ရောဂါလက္ခဏာများကို ခံစားရနိုင်သည်။
  • ချို့ယွင်းနေသော သို့မဟုတ် ပျောက်ဆုံးနေသော အယ်လ်ဖာမျိုးရိုးဗီဇလေးခုရှိပါက၊ ရှားပါးသော်လည်း ၎င်းတို့သည် များသောအားဖြင့် သေဆုံးခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။ ဤရောဂါစုဖြင့် မွေးဖွားလာသော ကလေးများသည် များသောအားဖြင့် မွေးဖွားပြီးမကြာမီတွင် သေဆုံးတတ်သည်၊ သို့မဟုတ် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပါက တစ်သက်တာသွေးသွင်းရန် လိုအပ်နိုင်သည်။ ပင်မဆဲလ်အစားထိုးကုသမှုလည်း လိုအပ်နိုင်သည်။ ဤအခြေအနေကို ဟေမိုဂလိုဗင်ဘာ့စ်ပါဝင်သော ဟိုက်ဒရော့ဖီတဲလစ်ဟုလည်း ခေါ်ဆိုသည်။

ဘီတာသဲလက်စီးမီးယား၊ မိဘတစ်ဦးစီသည် ကလေးတစ်ဦးထံသို့ မျိုးရိုးဗီဇနှစ်ခုစီ လက်ဆင့်ကမ်းပေးမည်ဖြစ်ပြီး အမွေဆက်ခံရရှိသော မျိုးရိုးဗီဇလေးခုသည် ဘီတာဂလိုဗင်ပရိုတင်းကြိုးမျှင်များကို ဖွဲ့စည်းမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လူတစ်ဦးသည်၊

  • ဗီဇပြောင်းလဲနေသော သို့မဟုတ် ပျောက်ဆုံးနေသော မျိုးရိုးဗီဇတစ်ခုကို အမွေဆက်ခံရရှိပါက၊ ၎င်းကို သဲလက်စီးမီးယားမိုင်နာ သို့မဟုတ် ဘီတာသဲလက်စီးမီးယားဟုလည်း ခေါ်ဆိုပြီး ၎င်းသည် အပျော့စားရောဂါလက္ခဏာများကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။
  • ဗီဇပြောင်းလဲနေသော သို့မဟုတ် ပျောက်ဆုံးနေသော မျိုးရိုးဗီဇနှစ်ခုကို အမွေဆက်ခံရရှိပါက၊ ၎င်းသည် များသောအားဖြင့် အသင့်အတင့်မှ ပြင်းထန်သော ရောဂါလက္ခဏာများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဗီဇပြောင်းလဲနေသော ဘီတာဟေမိုဂလိုဗင်မျိုးရိုးဗီဇနှစ်ခုပါသော မွေးကင်းစကလေးများသည် မွေးဖွားချိန်တွင် ကျန်းမာသော်လည်း အသက်ပထမနှစ်နှစ်အတွင်း လက္ခဏာများနှင့် ရောဂါလက္ခဏာများ စတင်ပြသလာသည်။

ဘီတာသဲလက်စီးမီးယား၏ မျိုးရိုးဗီဇနှစ်ခုပြောင်းလဲမှု၏ အလယ်အလတ်ပုံစံကို သဲလက်စီးမီးယားအင်တာမီဒီယာဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ပြင်းထန်သောပုံစံကို ဘီတာသဲလက်စီးမီးယားမေဂျာ သို့မဟုတ် ကူးလေးသွေးအားနည်းရောဂါဟု ခေါ်ဆိုသည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အချက်များ

အောက်ပါအချက်များသည် လူတစ်ဦးအား သဲလက်စီးမီးယားရောဂါ ဖြစ်နိုင်ခြေပိုများစေသည်၊

  • သဲလက်စီးမီးယားမိသားစုရာဇဝင်ရှိခြင်း၊ ချို့ယွင်းနေသောဟေမိုဂလိုဗင်သည် မျိုးရိုးဗီဇအရ လက်ဆင့်ကမ်းလာသောကြောင့် သဲလက်စီးမီးယားအခြေအနေရှိသော မိဘတစ်ဦးရှိခြင်းသည် ကလေးများတွင် သဲလက်စီးမီးယားဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို တိုးစေသည်။
  • အချို့သောမျိုးနွယ်စုများ၊ သဲလက်စီးမီးယားသည် အာဖရိက၊ ဥရောပတောင်ပိုင်းနှင့် အနောက်၊ တောင်နှင့် အရှေ့အာရှတို့ကဲ့သို့ ငှက်ဖျားရောဂါအဖြစ်များသော ကမ္ဘာ့ဒေသများနှင့် မျိုးနွယ်စုဆက်နွှယ်မှုရှိသူများကို ထိခိုက်စေသည်။ သဲလက်စီးမီးယားကို ဖြစ်စေသော မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများသည် လူသားများတွင် ငှက်ဖျားရောဂါကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကာကွယ်ရန်အတွက် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

ရောဂါရှာဖွေခြင်း

သဲလက်စီးမီးယားသည် မျိုးရိုးလိုက်သောရောဂါတစ်ခုဖြစ်သောကြောင့် အချို့သူများသည် မိမိတို့၏ဆွေမျိုးများတွင် အလားတူအခြေအနေမျိုးရှိနေခြင်းကြောင့် သဲလက်စီးမီးယား ရှိနေသည်ကို သိရှိကြသည်။ များသောအားဖြင့် ကလေး၏ အသက်ပထမနှစ်နှစ်အတွင်း ရောဂါလက္ခဏာများ ပေါ်ပေါက်လေ့ရှိသောကြောင့် သဲလက်စီးမီးယားကို ကလေးဘဝတွင် ရောဂါရှာဖွေတွေ့ရှိလေ့ရှိသည်။ ရောဂါရှာဖွေမှုကို အတည်ပြုရန် ဆရာဝန်သည် အောက်ပါတို့ကဲ့သို့သော အမျိုးမျိုးသော သွေးစစ်ဆေးမှုများကို လိုအပ်နိုင်သည်၊

  • သွေးစစ်ဆေးခြင်း၊ ၎င်းသည် သွေးနီဥဆဲလ်အရေအတွက်နှင့် အရွယ်အစားအပြင် ဟေမိုဂလိုဗင်ပမာဏကိုပါ သိရှိနိုင်သည်။ သဲလက်စီးမီးယားဝေဒနာရှင်များသည် ပုံမှန်ထက် သွေးနီဥဆဲလ်အရွယ်အစား ပိုသေးငယ်ပြီး ကျန်းမာသောသွေးနီဥဆဲလ်နှင့် ဟေမိုဂလိုဗင်ပမာဏလည်း ပိုနည်းသည်။ သွေးစစ်ဆေးခြင်းတွင် ရိုးတွင်းခြင်ဆီအတွင်းရှိ မရင့်ကျက်သေးသော သွေးနီဥဆဲလ်အရေအတွက်ကို တိုင်းတာခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။ ၎င်းသည် ရိုးတွင်းခြင်ဆီမှ ကျန်းမာသောသွေးနီဥဆဲလ်များကို လုံလောက်စွာထုတ်လုပ်ခြင်း ရှိ၊ မရှိကို ဖော်ပြပေးမည်ဖြစ်သည်။
  • ဟေမိုဂလိုဗင်လျှပ်စစ်ခွဲထုတ်ခြင်း၊ ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် သွေးနီဥဆဲလ်များအတွင်းရှိ မတူညီသော ဟေမိုဂလိုဗင်အမျိုးအစားများကို သေချာစွာခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်ရန် လျှပ်စစ်ဓာတ်အားကို အသုံးပြု၍ ခွဲထုတ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ဘီတာသဲလက်စီးမီးယားကို ရောဂါရှာဖွေရန်အတွက် အသုံးများသည်။
  • မျိုးရိုးဗီဇစစ်ဆေးခြင်း။ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများအတွက် ဒီအန်အေကို စစ်ဆေးရန် သွေးစစ်ဆေးမှုကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။ ၎င်းကို အယ်လ်ဖာသဲလက်စီးမီးယားကို ရောဂါရှာဖွေရန် မကြာခဏအသုံးပြုသည်။

ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ်စစ်ဆေးခြင်း

ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဇနီးမောင်နှံများတွင် တစ်ဦးဦး၌ သဲလက်စီးမီးယားမျိုးရိုးဗီဇရှိနေပါက ကလေးမမွေးဖွားမီ သဲလက်စီးမီးယားရှိ၊ မရှိကို စောစီးစွာစစ်ဆေးနိုင်သည်။ အသုံးများသော စစ်ဆေးမှုများတွင် အောက်ပါတို့ပါဝင်သည်၊

  • အချင်းအသားစယူစစ်ဆေးခြင်း၊ ဤစစ်ဆေးမှုသည် စစ်ဆေးရန်အတွက် အချင်းမှ အသားစနမူနာအနည်းငယ်ကို ထုတ်ယူရန်လိုအပ်သည်။ ၎င်းကို များသောအားဖြင့် ကိုယ်ဝန် ၁၁ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။
  • ရေမြွှာရည်ဖောက်စစ်ဆေးခြင်း၊ ဤလုပ်ငန်းစဉ်သည် သန္ဓေသားကို ဝန်းရံထားသော အရည်နမူနာကို စစ်ဆေးရန်လိုအပ်သည်။ ၎င်းကို များသောအားဖြင့် ကိုယ်ဝန် ၁၆ ပတ်အတွင်း ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။

ကုသခြင်း

သဲလက်စီးမီးယားအတွက် ကုသမှုသည် ရောဂါ၏ပြင်းထန်မှုအပေါ် မူတည်သည်။ ရောဂါလက္ခဏာမရှိခြင်းမှသည် အပျော့စားအဆင့်အထိရှိသော သဲလက်စီးမီးယားသည် များသောအားဖြင့် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကုသမှုခံယူရန် မလိုအပ်ပါ။ အသင့်အတင့်မှ ပြင်းထန်သော ရောဂါလက္ခဏာများရှိသည့် သဲလက်စီးမီးယားသည် အောက်ပါကုသမှုများ လိုအပ်နိုင်သည်၊

  • မကြာခဏ သွေးသွင်းခြင်း၊ သွေးသွင်းခြင်းကို လျော့နည်းသွားသော သွေးနှင့် သွေးအစိတ်အပိုင်းများကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် အသုံးပြုပြီး ရောဂါလက္ခဏာများနှင့် နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများကို လျှော့ချရာတွင် ကူညီပေးသည်။ ဘီတာသဲလက်စီးမီးယားမေဂျာတွင် နှစ်ပတ်မှ လေးပတ်လျှင်တစ်ကြိမ် သွေးသွင်းရန် လိုအပ်နိုင်သည်။ အသင့်အတင့် သို့မဟုတ် ပြင်းထန်သော သဲလက်စီးမီးယားအတွက် လူနာသည် လေးလလျှင်တစ်ကြိမ် သွေးသွင်းခြင်းကို ခံယူနိုင်သည်။ ပုံမှန်သွေးသွင်းခြင်းကို ခံယူခြင်းတွင် အန္တရာယ်များရှိသည်။ ခန္ဓာကိုယ်၌ သံဓာတ်များလွန်းခြင်းကြောင့် နှလုံး၊ အသည်းနှင့် အခြားအင်္ဂါများကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ သံဓာတ်ပမာဏကို လျှော့ချရန် ကုသမှုလိုအပ်နိုင်သည်။
  • သံဓာတ်ဖယ်ရှားခြင်းကုထုံး၊ သွေးသွင်းခြင်းသည် သံဓာတ်ပိုလျှံမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ပုံမှန်သွေးမသွင်းသော အချို့သောသဲလက်စီးမီးယားဝေဒနာရှင်များသည်လည်း သံဓာတ်ပိုလျှံမှုကို ခံစားရနိုင်ပြီး ၎င်းသည် ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ သံဓာတ်ဖယ်ရှားခြင်းကုထုံးသည် သွေးအတွင်းရှိ သံဓာတ်ပိုလျှံမှုအတွက် အဖြေတစ်ခုဖြစ်သည်။ ပိုလျှံနေသောသံဓာတ်များကို ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖယ်ရှားပစ်ရန် ကူညီပေးရန်အတွက် ဆေးဝါးများသောက်သုံးရန် လိုအပ်နိုင်သည်။ ဒီဖာရော့ဆမင်းသည် အပ်ဖြင့်ထိုးသွင်းရသော ဆေးဝါးဖြစ်သည်။ ဒီဖာရာဆီရောက်စ် သို့မဟုတ် ဒီဖာရီပရုန်းကဲ့သို့သော အခြားဆေးဝါးများကိုမူ သောက်ဆေးအဖြစ် သောက်သုံးရသည်။
  • ပင်မဆဲလ်အစားထိုးကုသခြင်း၊ ခွဲစိတ်မှုပြုလုပ်စဉ်အတွင်း ဆရာဝန်သည် အလှူရှင်ထံမှ ရိုးတွင်းခြင်ဆီပင်မဆဲလ်များကို လူနာ၏သွေးကြောထဲသို့ ထည့်သွင်းပေးမည်ဖြစ်သည်။ သင့်တော်သောအလှူရှင်မှာ များသောအားဖြင့် မောင်နှမအရင်းအချာဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပြင်းထန်သောသဲလက်စီးမီးယားဝေဒနာရှင် ကလေးငယ်များတွင် တစ်သက်တာသွေးသွင်းရန် လိုအပ်မှုနှင့် သံဓာတ်ပိုလျှံမှုအတွက် သောက်ရသောဆေးဝါးများကို လျှော့ချပေးနိုင်သည်။ အစားထိုးကုသထားသော ဆဲလ်များသည် တစ်လအတွင်း ကျန်းမာသောသွေးဆဲလ်အသစ်များကို ထုတ်လုပ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ ပင်မဆဲလ်အစားထိုးကုသခြင်းကို ရိုးတွင်းခြင်ဆီအစားထိုးကုသခြင်းဟုလည်း ခေါ်ဆိုသည်။

Doctors who treat this condition