ကိုယ်ခံအားစနစ် မမှန်ကန်သည့် ရောဂါ
ကိုယ်ခံအားစနစ် မမှန်ကန်သည့် ရောဂါ အကြောင်း သိကောင်းစရာ
မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ် (Myasthenia gravis – MG) ဟုခေါ်သော ကိုယ်ခံအားစနစ် မမှန်ကန်သည့် ရောဂါသည် စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း ထိန်းချုပ်နိုင်သော မည်သည့် ကြွက်သားများကိုမဆို အားနည်းစေပြီး လျှင်မြန်စွာ မောပန်းနွမ်းနယ်စေသည်။ ယင်းသည် အာရုံကြောများနှင့် ကြွက်သားများကြားမှ ပုံမှန် ဆက်သွယ်မှုစနစ် (neuromuscular junction) ပျက်စီးယိုယွင်းခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ်ကို အဓိက အမျိုးအစား နှစ်ခုခွဲခြားနိုင်သည် –
- မျက်စိဆိုင်ရာ အမျိုးအစား (Ocular) – အဆိုပါ အမျိုးအစားတွင် မျက်လုံးလှုပ်ရှားမှုနှင့် မျက်ခွံထိန်းချုပ်မှုအတွက် တာဝန်ရှိသော ကြွက်သားများ အားနည်းလာသည်။ လက္ခဏာများတွင် မျက်ခွံတွဲကျခြင်း၊ မျက်လုံးကို ဖွင့်ထားရန် ခက်ခဲခြင်းနှင့် အရာဝတ္ထုများကို နှစ်ထပ်မြင်ရခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်သည်။ မျက်စိ အားနည်းခြင်းသည် မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ်၏ ပထမဦးဆုံး ရောဂါလက္ခဏာဖြစ်လေ့ရှိသည်။ မျက်စိဆိုင်ရာ အမျိုးအစား ခံစားရသူများ၏ ထက်ဝက်ခန့်သည် ပထမဆုံး လက္ခဏာ ကြုံတွေ့ရပြီး အချိန်အတွင်း ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ အခြားနေရာများသို့ ကူးစက်သည့် အထွေထွေ အမျိုးအစားသို့ ရောက်ရှိသွားလေ့ရှိသည်။
- အထွေထွေ အမျိုးအစား (Generalized) – အဆိုပါ အမျိုးအစားတွင် ကြွက်သားအားနည်းမှုသည် မျက်စိထက်ကျော်လွန်၍ မျက်နှာ၊ လည်ပင်း၊ လက်မောင်း၊ ခြေထောက်နှင့် လည်ချောင်း ကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်၏ အခြား အစိတ်အပိုင်းများသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ အထွေထွေ အမျိုးအစား ခံစားရသူများသည် စကားပြောခြင်း၊ အစာမျိုခြင်း၊ လက်မြှောက်ခြင်း၊ ထိုင်နေရာမှ ထခြင်း၊ ခရီးဝေး လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် လှေကားတက်ခြင်းတို့တွင် အခက်အခဲများ ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်။
လက်ရှိတွင် မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ်အတွက် အမြစ်ပြတ် ပျောက်ကင်းနိုင်သော ကုသမှု မရှိသေးသော်လည်း၊ ရောဂါလက္ခဏာများကို သက်သာစေရန် အမျိုးမျိုးသော ကုသမှုများကို ရရှိနိုင်ပါသည်။
ရောဂါလက္ခဏာများ
မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ် (MG) သည် ပုံမှန်အားဖြင့် စတင်ဖြစ်ပွားချိန်တွင် ရုတ်တရက် လက္ခဏာများ ပြလေ့ရှိသည်။ အဆိုပါ အာရုံကြောနှင့် ကြွက်သားဆိုင်ရာ ရောဂါသည် လှုပ်ရှားမှု ပြုလုပ်ချိန်များတွင် ကြွက်သားအားနည်းမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အနားယူချိန်တွင် သက်သာသွားလေ့ရှိသည်။ သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လက္ခဏာများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ပိုမိုဆိုးရွားလာပြီး ရောဂါစတင်ဖြစ်ပွားပြီး အချိန်အတွင်း အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလေ့ရှိသည်။ မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ်သည် စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း ထိန်းချုပ်နိုင်သော မည်သည့် ကြွက်သားကိုမဆို ထိခိုက်စေနိုင်သော်လည်း သီးသန့် ကြွက်သားအုပ်စုများသည် အခြား ကြွက်သားများထက် ပိုမို ထိခိုက်လေ့ရှိသည်။
မျက်နှာနှင့် လည်ချောင်း ကြွက်သားများ
မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ် ခံစားရသူများ၏ ရာခိုင်နှုန်းခန့်တွင် စတင်ဖြစ်ပွားသည့် လက္ခဏာများသည် မျက်နှာနှင့် လည်ချောင်း ကြွက်သားများတွင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး အကျိုးဆက် အမျိုးမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထိခိုက်သည့် ကြွက်သားများအပေါ် မူတည်၍ တိုးတိုး သို့မဟုတ် နှာသံပါသော စကားပြောဆိုရ ခက်ခဲခြင်းများ ပါဝင်နိုင်သကဲ့သို့ အစာမျိုရ ခက်ခဲခြင်း၊ သီးလွယ်ခြင်း၊ အစားအစာ၊ အရည် သို့မဟုတ် ဆေးဝါးများကို သောက်သုံးရ ခက်ခဲခြင်းနှင့် နှာခေါင်းမှတစ်ဆင့် ပြန်ထွက်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ အစားဝါးခြင်းကိုလည်း ထိခိုက်စေနိုင်ပြီး အထူးသဖြင့် အသား ကဲ့သို့သော မာကျောသည့် အစားအစာများကို စားသောက်သည့်အခါ အစားစားချိန်အတွင်း ကြွက်သားများ မောပန်းလာနိုင်သည်။ ထို့အပြင် မျက်နှာအမူအယာ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပြီး ဥပမာအားဖြင့် ပြုံးလိုက်သည့်အခါ မာန်ဖီနေသည့် ပုံစံနှင့် ဆင်တူသွားနိုင်သည်။
လည်ပင်းနှင့် ခြေလက် ကြွက်သားများ
မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ်သည် လည်ပင်း၊ လက်မောင်းနှင့် ခြေသလုံး ကြွက်သားများကို အားနည်းစေပြီး သွားလာလှုပ်ရှားမှုနှင့် ခန္ဓာကိုယ် ပုံစံကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။ ခြေထောက် အားနည်းခြင်းသည် လမ်းလျှောက်နိုင်စွမ်းကို ထိခိုက်စေနိုင်ပြီး၊ လည်ပင်းကြွက်သားများ အားနည်းခြင်းသည် ခေါင်းကို မတ်မတ် ထိန်းထားရန် ခက်ခဲစေသည်။
မျက်စိ ကြွက်သားများ
မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ်သည် ရောဂါခံစားရသူများ၏ ရာခိုင်နှုန်းထက်မကတွင် မျက်စိနှင့် ဆက်စပ်သော စတင်လက္ခဏာများကို မကြာခဏ ပြလေ့ရှိသည်။ အဆိုပါ လက္ခဏာများတွင် ပတိုးဆစ် (ptosis) ဟုခေါ်သော မျက်ခွံတစ်ဖက် သို့မဟုတ် နှစ်ဖက်စလုံး တွဲကျခြင်းနှင့် ဒိုင်ပလိုပီယာ (diplopia) ဟုခေါ်သော အရာဝတ္ထုများကို နှစ်ထပ်မြင်ရခြင်းတို့ ပါဝင်လေ့ရှိသည်။ အရာဝတ္ထုများကို နှစ်ထပ်မြင်ရခြင်းသည် ဘေးတိုက် သို့မဟုတ် ဒေါင်လိုက် ပေါ်ပေါက်နိုင်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို မှိတ်ထားလိုက်ပါက သက်သာသွားခြင်း သို့မဟုတ် ပျောက်ကင်းသွားခြင်း ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။
အသက်ရှူခြင်း၊ မြင်ကွင်း၊ အစာမျိုခြင်း၊ အစားဝါးခြင်း၊ လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ လက်မောင်း သို့မဟုတ် လက်များကို အသုံးပြုခြင်း သို့မဟုတ် ခေါင်းကို မတ်မတ် ထိန်းထားခြင်းတို့တွင် အခက်အခဲများ ခံစားရပါက ဆရာဝန်နှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရန် အရေးကြီးပါသည်။ အဆိုပါ လက္ခဏာများသည် ဆေးဝါးကုသမှု လိုအပ်သော အရင်းခံ ကျန်းမာရေး ပြဿနာများကို ညွှန်ပြနေနိုင်သည်။ ကျွမ်းကျင်သူ၏ အကြံဉာဏ်ကို ရယူခြင်းသည် ပြဿနာကို စစ်ဆေးအတည်ပြုရန် ကူညီပေးမည်ဖြစ်ပြီး သင့်အတွက် သီးသန့် လိုအပ်ချက်များကို ဖြေရှင်းနိုင်ရန် သင့်လျော်သော ကုသမှုကို ရရှိစေမည် ဖြစ်သည်။
ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်းများ
မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ်သည် ကိုယ်ခံအားစနစ် မမှန်ကန်သည့် ရောဂါ ဖြစ်သည်။ မသိရှိရသော အကြောင်းအရင်းများကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်၏ ကိုယ်ခံအားစနစ်သည် မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
- ပဋိပစ္စည်းများ (Antibodies) – မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ်သည် အာရုံကြောနှင့် ကြွက်သား ဆုံချက်၏ ပုံမှန် လုပ်ဆောင်ချက်များကို အနှောင့်အယှက်ပေးသော ပဋိပစ္စည်းများကို ကိုယ်ခံအားစနစ်က ထုတ်လုပ်သည့် အခြေအနေဖြစ်သည်။ အဆိုပါ ဆုံချက်သည် ကြွက်သားဆဲလ်များရှိ လက်ခံနေရာများနှင့် ပေါင်းစပ်ပေးသော အက်စီတိုင်းကိုလင်း (acetylcholine) ဟုခေါ်သည့် အာရုံကြော အချက်ပြဓာတ်ပေါ်တွင် မှီခိုနေရသည်။ သို့သော် မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ်တွင် ပဋိပစ္စည်းများသည် အဆိုပါ လက်ခံနေရာ အများအပြားကို ပိတ်ဆို့ခြင်း သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးခြင်း ပြုလုပ်သဖြင့် အာရုံကြောများမှ ကြွက်သားများထံ ပို့ဆောင်သည့် အချက်ပြမှု ပမာဏကို လျှော့ချလိုက်သည်။ အကျိုးဆက်အနေဖြင့် ကြွက်သား အားနည်းမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထို့အပြင် ပဋိပစ္စည်းများသည် အာရုံကြောနှင့် ကြွက်သား ဆုံချက် စက်ဝိုင်း ဖြစ်ပေါ်မှုတွင် ပါဝင်သည့် မာဆဲလ်-စပက်စီဖစ် ရီဆက်တာ တိုင်ရိုဆင်း ကိုင်နေးစ် (MuSK) နှင့် လိပိုပရိုတင်း-ရီလင်းတက် ပရိုတင်း (LRP4) ကဲ့သို့သော ပရိုတင်းများကို အမှတ်မှား၍ တိုက်ခိုက်နိုင်သည်။ အဆိုပါ ပဋိပစ္စည်းများသည် မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ် ဖြစ်ပွားမှုကို အထောက်အကူပြုနိုင်သည်။ သို့သော် မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ် ခံစားရသူ အချို့တွင် အက်စီတိုင်းကိုလင်း၊ MuSK သို့မဟုတ် LRP4 တို့ကို တိုက်ခိုက်သည့် ပဋိပစ္စည်းများကို ရှာဖွေမတွေ့ရှိရပါ။ အဆိုပါ မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ် အမျိုးအစားကို စီရိုနက်ဂေးတစ် (seronegative) သို့မဟုတ် ပဋိပစ္စည်း မရှိသော မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ်ဟု ခေါ်ဆိုသည်။ အဆိုပါ ဖြစ်စဉ်များတွင် ပါဝင်သည့် သီးသန့် ပဋိပစ္စည်းများကို တိကျစွာ မဖော်ထုတ်နိုင်သေးသော်လည်း၊ သုတေသီများက စီရိုနက်ဂေးတစ် မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ်သည် ကိုယ်ခံအားစနစ် ပုံမမှန်မှု အခြေခံကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ကြဆဲ ဖြစ်သည်။
- သိုင်းမတ်စ် ဂလင်း (Thymus gland) – ရင်ဘတ်အထက်ပိုင်း ရင်ညွန့်ရိုး အောက်တွင် တည်ရှိသော သိုင်းမတ်စ် ဂလင်းသည် ကိုယ်ခံအားစနစ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သိုင်းမတ်စ် ဂလင်းသည် အက်စီတိုင်းကိုလင်းကို ပိတ်ဆို့သည့် ပဋိပစ္စည်း ထုတ်လုပ်မှုကို စတင်ရန် သို့မဟုတ် ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားရန် အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်ဟု ယူဆရသည်။ ကျန်းမာသော လူကြီးများတွင် သိုင်းမတ်စ် ဂလင်းသည် ပုံမှန်အားဖြင့် သေးငယ်သော်လည်း မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ် ခံစားရသူ အချို့တွင် ကြီးမားနေနိုင်သည်။ ထို့အပြင် မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ် ခံစားရသူ အချို့တွင် သိုင်းမတ်စ် ဂလင်း၏ အကျိတ်များဖြစ်သည့် သိုင်းမိုးမား (thymomas) များ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။ သိုင်းမိုးမားများသည် အများအားဖြင့် ကင်ဆာမဟုတ်သော်လည်း ကင်ဆာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည့် အခွင့်အလမ်း ရှိသည်။
- အခြား အကြောင်းအရင်းများ – အခါအားလျော်စွာ မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ် ခံစားနေရသော မိခင်များသည် မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ် ခံစားရသည့် ကလေးများကို မွေးဖွားနိုင်ပြီး ယင်းကို မွေးကင်းစ မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ်ဟု ခေါ်ဆိုသည်။ သို့သော် ချက်ချင်း ကုသမှု ပေးပါက အဆိုပါ ကလေးများသည် မွေးဖွားပြီး အချိန်အတွင်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်လည် သက်သာလာလေ့ရှိသည်။ ထို့အပြင် မျိုးရိုးလိုက်ပြီး မွေးဖွားစဉ်ကတည်းက ပါရှိလာသည့် မွေးရာပါ မင်းအက်စ်သီးနီးယား လက္ခဏာစု (congenital myasthenic syndrome) ဟုခေါ်သော အဖြစ်နည်းသည့် မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ် အမျိုးအစားလည်း ရှိသည်။
ဖြစ်နိင်ချေရှိသော အကြောင်းအရင်းများ
အောက်ပါ အချက်အလက်များသည် မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ် ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို ပိုမို မြင့်မားစေသည် –
- အသက်အရွယ် – မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ်သည် အဓိကအားဖြင့် အသက် ၂၀ မှ ၄၀ အတွင်းရှိ အမျိုးသမီးများနှင့် အသက် ၅၀ မှ ၈၀ အတွင်းရှိ အမျိုးသားများကို ပိုမို ထိခိုက်စေသည်။ ဆယ်ကျော်သက်များသည် မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ် ဖြစ်စဉ်များ၏ ၁၀% ရာခိုင်နှုန်းခန့် ရှိပြီး လူငယ် မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ်ဟု သိကြသည်။ မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ်သည် မည်သည့် အသက်အရွယ်မဆို ထိခိုက်နိုင်သော်လည်း ကလေးများတွင် အဖြစ်နည်းသည်။
- အခြား ကိုယ်ခံအားစနစ် ပုံမမှန်သည့် ရောဂါရာဇဝင် ရှိခြင်း – ဥပမာအားဖြင့် လေးဘက်နာ အဆစ်ရောင် ရောဂါနှင့် လူးပတ်စ် (lupus) ရောဂါများ
- ကူးစက်ရောဂါများ
- ငှက်ဖျားရောဂါ၊ နှလုံးခုန် မမှန်ခြင်းနှင့် ကင်ဆာရောဂါများအတွက် သုံးသော ဆေးဝါးများ
- ခွဲစိတ်ကုသမှု လုပ်ငန်းစဉ်များ
- သိုင်းရွိုက် ရောဂါ
ရောဂါရှာဖွေခြင်း
ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ပေးသူသည် ခန္ဓာကိုယ် ပုံမှန်စစ်ဆေးခြင်းများနှင့် လူနာ၏ လက္ခဏာများကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်မည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အောက်ပါတို့ကဲ့သို့သော အမျိုးမျိုးသော စစ်ဆေးမှုများကို ပြုလုပ်နိုင်ပါသည် –
- အာရုံကြောဆိုင်ရာ စစ်ဆေးခြင်း – တုံ့ပြန်မှုများ၊ ကြွက်သား အား၊ ကြွက်သား တင်းအား၊ အထိအတွေ့နှင့် အမြင်အာရုံ အာရုံခံစားမှုများ၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုနှင့် ဟန်ချက်ညီမှု အစရှိသော အာရုံကြောဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းစဉ်များကို စစ်ဆေးခြင်းဖြင့် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ပေးသူက အာရုံကြော ကျန်းမာရေးကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။
- ပုံရိပ်ဖော် စစ်ဆေးမှု – သိုင်းမတ်စ် ဂလင်းတွင် အကျိတ် သို့မဟုတ် အခြား မူမမှန်မှုများကို စစ်ဆေးရန် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ပေးသူက ကွန်ပျူတာဓာတ်မှန် (CT scan) သို့မဟုတ် သံလိုက်ဓာတ်မှန် (MRI scan) ပြုလုပ်ရန် တောင်းဆိုနိုင်သည်။
- ကြွက်သား လျှပ်စစ်ဓာတ်မှန်ရိုက်ခြင်း (EMG) – အဆိုပါ စစ်ဆေးမှုသည် ဦးနှောက်နှင့် ကြွက်သားများကြား ဖြတ်သန်းသွားသော လျှပ်စစ်အချက်ပြမှုများကို အကဲဖြတ်ပေးသည်။ ကြွက်သားမျှင်တစ်ခု၏ လှုပ်ရှားမှုကို စစ်ဆေးရန် အရေပြားမှတစ်ဆင့် ကြွက်သားအတွင်းသို့ သေးငယ်သော ဝါယာကြိုး အီလက်ထရုတ် တစ်ခု ထည့်သွင်းရန် လိုအပ်သည်။
- ရေခဲအိတ် ကပ်စစ်ဆေးခြင်း (Ice pack test) – မျက်ခွံ တွဲကျခြင်း ဖြစ်ပွားပါက ဆရာဝန်များ အသုံးပြုလေ့ရှိသော ပုံမှန် နည်းလမ်းတစ်ခုမှာ ထိခိုက်နေသော မျက်ခွံပေါ်တွင် ရေခဲဖြည့်ထားသော အိတ်တစ်အိတ်ကို ကပ်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။ မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် အိတ်ကို ဖယ်ရှားပြီး ဆရာဝန်က မျက်ခွံတွင် သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှု အရိပ်အယောင်များ ရှိမရှိ သေချာစွာ အကဲဖြတ်သည်။
- သွေးစစ်ဆေးခြင်း – မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ် ခံစားရသူ အများစု၏ သွေးအတွင်း အက်စီတိုင်းကိုလင်း ရီဆက်တာ ပဋိပစ္စည်း ပမာဏ မြင့်မားနေသည်ကို တွေ့ရပြီး ယင်းသည် ဖြစ်စဉ်များ၏ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ရှိသည်။ မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ် လူနာများ၏ ရာခိုင်နှုန်းခန့်တွင် မာဆဲလ်-စပက်စီဖစ် ကိုင်နေးစ် (MuSK) ပဋိပစ္စည်းများ ရှိကြသည်။ မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ် ခံစားရသူ ရာခိုင်နှုန်းအောက်တွင် ပဋိပစ္စည်းများကို ရှာဖွေမတွေ့ရှိနိုင်သည်ကို သတိပြုသင့်သည်။
- အာရုံကြောကို ထပ်ခါတလဲလဲ လှုံ့ဆော်စစ်ဆေးခြင်း – မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ်ကို ရောဂါအမည်တပ် အတည်ပြုရန် အာရုံကြော လျှပ်ကူးမှု လေ့လာခြင်းစဉ်အတွင်း ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူများသည် ပစ်မှတ်ထားသော ကြွက်သားများ အထက်ရှိ အရေပြားပေါ်တွင် အီလက်ထရုတ်များကို တပ်ဆင်ကြသည်။ အဆိုပါ အီလက်ထရုတ်များမှတစ်ဆင့် လျှပ်စစ်လှိုင်း သေးငယ်များကို ပေးပို့ခြင်းဖြင့် ကြွက်သားများထံ အချက်ပြမှုများ ပို့ဆောင်နိုင်သည့် အာရုံကြော၏ စွမ်းရည်ကို အကဲဖြတ်ကြသည်။ ထပ်ခါတလဲလဲ စစ်ဆေးခြင်းအားဖြင့် အားစိုက်ရ၍ မောပန်းလာသောအခါ အာရုံကြော၏ အချက်ပြ ပို့ဆောင်မှု ယိုယွင်းသွားခြင်း ရှိမရှိ ဆရာဝန်များက လေ့လာကြည့်ရှုကြပြီး ယင်းသည် မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ် ရောဂါအမည်တပ်ခြင်းကို အထောက်အကူပြုသည်။
- အဆုတ် လုပ်ဆောင်ချက် စစ်ဆေးမှုများ – အဆိုပါ စစ်ဆေးမှုများသည် သင့်ရောဂါအခြေအနေကြောင့် အသက်ရှူခြင်းကို ထိခိုက်မှု ရှိမရှိ အကဲဖြတ်ပေးသည်။
ကုသခြင်း
(Treatment)
မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ်အတွက် ကုသမှု နည်းလမ်းများတွင် တစ်ခုချင်းစီ သို့မဟုတ် ပေါင်းစပ်အသုံးပြုနိုင်သော နည်းလမ်းအမျိုးမျိုး ပါဝင်သည်။ ကုသမှု နည်းလမ်း ရွေးချယ်မှုသည် သင့်အသက်အရွယ်၊ ရောဂါအခြေအနေ၏ ပြင်းထန်မှုနှင့် ရောဂါ တိုးတက်မှု နှုန်းစသည့် အချက်များပေါ်တွင် မူတည်သည်။
- ဆေးဝါးများ
- ကိုလင်းအက်စ်တာရေးစ် တားဆေးများ – ပိုင်ရီဒိုစတီးဂမင်း (Pyridostigmine – Mestinon, Regonal) သည် အာရုံကြောများနှင့် ကြွက်သားများကြား ဆက်သွယ်မှုကို မြှင့်တင်ပေးသော ဆေးဝါးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး လူနာအချို့အတွက် ကြွက်သား ညှစ်အားနှင့် အားအင်ကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေသည်။ ယင်းသည် အမြစ်ပြတ် ပျောက်ကင်းစေသော ကုသမှု မဟုတ်သော်လည်း အကျိုးရှိနိုင်သည်။ သို့သော် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများတွင် အစာအိမ်နှင့် အူလမ်းကြောင်း မအီမသာဖြစ်ခြင်း၊ ဝမ်းလျှောခြင်း၊ ပျို့အန်ချင်ခြင်း၊ တံတွေးထွက်များခြင်းနှင့် ချွေးထွက်များခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်သည်။
- ကော်တီကိုစတီရွိုက်များ – ပရက်ဒ်နီဆုန်း (Prednisone) သည် ကိုယ်ခံအားစနစ်ကို နှိမ်နင်းပေးခြင်းဖြင့် ပဋိပစ္စည်း ထုတ်လုပ်မှုကို လျှော့ချပေးသော ကော်တီကိုစတီရွိုက် အမျိုးအစားဖြစ်သည်။ ထိရောက်မှု ရှိနိုင်သော်လည်း ကော်တီကိုစတီရွိုက်များကို ရေရှည် အသုံးပြုခြင်းသည် ကြီးမားသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ဖြစ်ပေါ်စေသည့် အန္တရာယ် ရှိသည်။ အဆိုပါ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများတွင် အရိုးပါးခြင်း၊ ဝိတ်တက်ခြင်း၊ ဆီးချိုရောဂါ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ ရှိခြင်းနှင့် အချို့သော ကူးစက်ရောဂါများ ကူးစက်လွယ်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။
- ကိုယ်ခံအား နှိမ်နင်းဆေးများ – ကော်တီကိုစတီရွိုက်များအပြင် ဆရာဝန်များသည် ကိုယ်ခံအားစနစ်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် အဇာသီယိုပရင်း (azathioprine)၊ မိုင်ကိုဖီနိုလိတ် မိုဖီတီ (mycophenolate mofetil)၊ ဆိုက်ကလိုစပိုရင် (cyclosporine)၊ မက်သိုထရက်ဆိတ် (methotrexate) သို့မဟုတ် တက်ခရိုလီးမတ်စ် (tacrolimus) ကဲ့သို့သော ဆေးဝါးများကို ညွှန်ကြားနိုင်သည်။ အဆိုပါ ကိုယ်ခံအား နှိမ်နင်းဆေးများသည် ထိရောက်မှုရှိစေရန် လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နိုင်သော်လည်း ကူးစက်ရောဂါများ ကူးစက်လွယ်ခြင်း အပါအဝင် အသည်း သို့မဟုတ် ကျောက်ကပ် ပျက်စီးနိုင်ခြေ ကဲ့သို့သော သိသာထင်ရှားသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ရှိနိုင်သည်။
- သွေးပြန်ကြောမှတစ်ဆင့် ကုသခြင်း – အောက်ပါ ကုသမှုများကို ပုံမှန်အားဖြင့် ခွဲစိတ်မှု သို့မဟုတ် အခြား ကုသမှုများ မပြုလုပ်မီ လက္ခဏာများ လျှင်မြန်စွာ ဆိုးရွားလာမှုကို သက်သာစေရန် ကာလတိုအတွင်း အသုံးပြုကြသည်။
- သွေးရည်ကြည် အလဲအလှယ်ပြုလုပ်ခြင်း (Plasmapheresis) – အဆိုပါ လုပ်ငန်းစဉ်သည် သွေးတုတုသန့်စင်ခြင်း ကဲ့သို့သော စစ်ထုတ်သည့် စနစ်ကို အသုံးပြုပြီး သင့်အာရုံကြော အဆုံးများနှင့် ကြွက်သား လက်ခံနေရာများကြား အချက်ပြ ပို့ဆောင်မှုကို ဟန့်တားသော ပဋိပစ္စည်းများကို ဖယ်ရှားရန် သင့်သွေးကို စက်တစ်ခုမှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းစေသည်။ သို့သော်လည်း ကောင်းမွန်သော ရလဒ်များသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ယာယီမျှသာ ဖြစ်ပြီး သီတင်းပတ်အနည်းငယ်ခန့်သာ ခံရှည်ကာ၊ အကြိမ်ကြိမ် ကုသမှုခံယူခြင်းသည် လုပ်ငန်းစဉ်အတွက် သွေးပြန်ကြော ရှာဖွေရယူရာတွင် အခက်အခဲများ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ သွေးရည်ကြည် အလဲအလှယ်ပြုလုပ်ခြင်းတွင် သွေးဖိအားကျခြင်း၊ သွေးထွက်ခြင်း၊ နှလုံးခုန် မမှန်ခြင်း သို့မဟုတ် ကြွက်သား တောင့်တင်းကိုက်ခဲခြင်း ကဲ့သို့သော အန္တရာယ်များ ပါဝင်သည်။ ထို့အပြင် အချို့သော လူနာများသည် သွေးရည်ကြည် အစားထိုး အသုံးပြုသည့် အရည်များနှင့် ဓာတ်မတည့်သည့် တုံ့ပြန်မှုများ ခံစားရနိုင်သည်။
- သွေးပြန်ကြောမှ အင်မြူနိုဂလိုဗလင် ပေးခြင်း (IVIg) – ခန္ဓာကိုယ်သို့ ကျန်းမာသော ပဋိပစ္စည်းများ ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းဖြင့် ကိုယ်ခံအားစနစ်၏ တုံ့ပြန်မှုကို အပြောင်းအလဲ ပြုလုပ်ပေးသည်။ အကျိုးကျေးဇူးများကို ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်ပတ်အတွင်း တွေ့မြင်နိုင်ပြီး သီတင်းပတ် မှ အထိ ခံရှည်နိုင်သည်။
- မိုနိုကလိုနယ် ပဋိပစ္စည်း (Monoclonal antibody) – ရီးတုဇီးမက်ဘ် (Rituximab) နှင့် အက်ကျူလီဇူးမက်ဘ် (eculizumab) တို့သည် မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ်ကို ကုသရာတွင် အသုံးပြုသော သွေးပြန်ကြောမှ ပေးရသည့် ဆေးဝါးများ ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အခြား ကုသမှုများကို တုံ့ပြန်မှု မရှိသော လူနာများအတွက်သာ သီးသန့် အသုံးပြုလေ့ရှိပြီး အဆိုပါ ဆေးဝါးများသည် ပြင်းထန်သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
- ခွဲစိတ်ကုသခြင်း
- မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ် လူနာများသည် ၎င်းတို့၏ သိုင်းမတ်စ် ဂလင်းတွင် သိုင်းမိုးမား အကျိတ် ရှိနေနိုင်ပြီး ယင်းကို သိုင်းမက်တိုမီ (thymectomy) ဟုခေါ်သော ခွဲစိတ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်မှတစ်ဆင့် ဖယ်ရှားနိုင်သည်။ သို့သော် အကျိတ် မရှိဘဲလည်း သိုင်းမက်တိုမီ ခွဲစိတ်ခြင်းသည် မင်းအက်စ်သီးနီးယား ဂရဲဗစ်၏ လက္ခဏာများကို ပိုမိုသက်သာကောင်းမွန်စေနိုင်သော်လည်း အကျိုးကျေးဇူးများကို မြင်တွေ့ရရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နိုင်သည်။ သိုင်းမက်တိုမီ ခွဲစိတ်ခြင်းကို သိုင်းမတ်စ် ဂလင်းကို ရယူရန်နှင့် ဖယ်ရှားရန် ရင်ညွန့်ရိုးကို ခွဲစိတ်သည့် ပုံမှန် ခွဲစိတ်မှုအဖြစ် သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာ သေးငယ်သော ခွဲစိတ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်အဖြစ် ပြုလုပ်နိုင်သည်။
သိုင်းမတ်စ် ဂလင်းကို ဖယ်ရှားရန် ရည်ရွယ်သည့် ဒဏ်ရာ သေးငယ်သော ခွဲစိတ်မှုတွင် သေးငယ်သော ခွဲစိတ်ဒဏ်ရာများကို အသုံးပြုပြီး အောက်ပါ နည်းပညာများကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုနိုင်သည် –
- ဗီဒီယိုအကူအညီပါ သိုင်းမက်တိုမီ (Video-assisted thymectomy) – သီးသန့် ခွဲစိတ်မှု လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုအတွင်း လည်ပင်းတွင် ခွဲစိတ်ဒဏ်ရာ သေးသေးတစ်ခု သို့မဟုတ် ရင်ဘတ်ဘေးဘက်တွင် ခွဲစိတ်ဒဏ်ရာ သေးငယ် အနည်းငယ်ကို ပြုလုပ်သည်။ ထို့နောက် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်များသည် သိုင်းမတ်စ် ဂလင်းကို ကြည့်ရှုရန်နှင့် ထုတ်ယူရန် ဗီဒီယို အန်းဒိုစကုပ် ဟုခေါ်သော သေးငယ်သည့် ကင်မရာ ပါဝင်သည့် ပိုက်လိုင်းနှင့် သေးငယ်သော ကိရိယာများကို အသုံးပြုကြသည်။
- စက်ရုပ်အကူအညီပါ သိုင်းမက်တိုမီ (Robot-assisted thymectomy) – အဆိုပါ သိုင်းမက်တိုမီ အမျိုးအစားအတွင်း ခွဲစိတ်ဆရာဝန်များသည် ကင်မရာလက်တံနှင့် စက်မှုလက်တံများ ပါဝင်သော စက်ရုပ်စနစ်တစ်ခုကို အသုံးပြုကြသည်။ လုပ်ငန်းစဉ်တွင် ရင်ဘတ်ဘေးဘက်၌ သေးငယ်သော ခွဲစိတ်ဒဏ်ရာ အများအပြားကို ပြုလုပ်ပြီး သိုင်းမတ်စ် ဂလင်းကို ထုတ်ယူရန် စက်ရုပ်စနစ်ကို အသုံးပြုခြင်း ပါဝင်သည်။
