ဘိုကင်တင်ရန်
ဆရာ၀◌န်နဲ့တွေ့ဆုံရန်အကျဉ်းချုပ်အကြောင်းအရာ
အိပ်မပျော်ခြင်းဝေဒနာသည် အဖြစ်များသော အိပ်စက်မှုဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အိပ်ပျော်ရန်ခက်ခဲခြင်း သို့မဟုတ် အိပ်ပျော်နေစဉ် ခဏခဏနိုးခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် စောစီးစွာနိုးလာပြီးနောက် ပြန်လည်အိပ်ပျော်ရန် ခက်ခဲတတ်ပါသည်။ နိုးထလာသည့်အခါတွင်လည်း လူမှာ နုံးချိနေတတ်ပါသည်။ အိပ်မပျော်ခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် အိပ်စက်ခြင်းကိုသာမက ခန္ဓာကိုယ်၏ အားအင်အဆင့်၊ စိတ်ခံစားမှု၊ အထွေထွေကျန်းမာရေး၊ လုပ်ငန်းခွင်စွမ်းဆောင်ရည်နှင့် ဘဝအရည်အသွေးတို့ကိုပါ ထိခိုက်စေနိုင်ပါသည်။
အကောင်းဆုံးသော အိပ်စက်ချိန်မှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မတူညီနိုင်သော်လည်း လူကြီးအများစုမှာ ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်ညလျှင် ခုနစ်နာရီမှ ကိုးနာရီအထိ အိပ်စက်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ရက်ပိုင်း သို့မဟုတ် သီတင်းပတ် အနည်းငယ်သာ ကြာတတ်သော ကာလတို အိပ်မပျော်ခြင်းမှာ လူကြီးအများစု ကြုံတွေ့ရလေ့ရှိပြီး များသောအားဖြင့် စိတ်ဖိစီးမှု သို့မဟုတ် စိတ်သောကရောက်စရာ အဖြစ်အပျက်များကြောင့် ဖြစ်ပွားတတ်ပါသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် နာတာရှည် အိပ်မပျော်ခြင်းမှာ သုံးလ သို့မဟုတ် သုံးလထက်ပို၍ ကြာရှည်တတ်ပြီး ၎င်းသည် သီးခြားပြဿနာတစ်ခုအနေဖြင့် ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် အခြားသော ကျန်းမာရေးအခြေအနေများ၊ ဆေးဝါးများနှင့် ဆက်စပ်၍ဖြစ်စေ ပေါ်ပေါက်နိုင်ပါသည်။
ကံကောင်းသည်မှာ အိပ်မပျော်သောညများကို အမြဲတစေ သည်းခံနေရန် မလိုအပ်ခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။ နေ့စဉ်နေထိုင်မှု အလေ့အထအချို့ကို ရိုးရှင်းစွာ ပြောင်းလဲပေးခြင်းဖြင့် အိပ်မပျော်ခြင်းဝေဒနာကို သက်သာစေနိုင်ပြီး အိပ်စက်မှုအရည်အသွေးကို မြှင့်တင်နိုင်ပါသည်။
ရောဂါလက္ခဏာများ
အိပ်မပျော်ခြင်း၏ လက္ခဏာများကို အောက်ပါအတိုင်း တွေ့ရှိနိုင်ပါသည်-
- ညဘက်တွင် အိပ်ပျော်ရန် ခက်ခဲခြင်း။
- ညလယ်တွင် နိုးလာခြင်း။
- စောစီးစွာ နိုးလာခြင်း။
- စိတ်တိုလွယ်ခြင်း၊ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း သို့မဟုတ် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း။
- နေ့ဘက်တွင် နုံးချိခြင်း သို့မဟုတ် အိပ်ငိုက်ခြင်း။
- အာရုံစူးစိုက်ရန် ခက်ခဲခြင်း သို့မဟုတ် မှတ်ဉာဏ်ချို့ယွင်းခြင်း။
- အမှားအယွင်းများ သို့မဟုတ် မတော်တဆမှုများ ပိုမိုများပြားလာခြင်း။
- အိပ်စက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အမြဲတစေ စိုးရိမ်ပူပန်နေခြင်း။
အကယ်၍ အိပ်မပျော်ခြင်းကြောင့် သင်၏ နေ့စဉ်လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့ပါက ဆရာဝန် သို့မဟုတ် ကျန်းမာရေး ကျွမ်းကျင်သူနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရန် အကြံပြုလိုပါသည်။ ဆရာဝန်သည် သင်၏ အိပ်စက်မှုအခက်အခဲ၏ အရင်းခံအကြောင်းရင်းကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ပေးပြီး သင့်တော်သော ကုသမှုကို ပေးပါလိမ့်မည်။ အကယ်၍ အိပ်စက်မှုဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းချက်တစ်ခုရှိနေသည်ဟု သံသယရှိပါက ဆရာဝန်သည် သီးခြားစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ရန်အတွက် အိပ်စက်မှုဆိုင်ရာ စစ်ဆေးရေးစင်တာသို့ သွားရောက်ရန် လမ်းညွှန်နိုင်ပါသည်။
အကြောင်းရင်းများ
အိပ်မပျော်ခြင်းသည် သီးခြားပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ အခြားသော အခြေအနေများနှင့်လည်း ဆက်စပ်နေနိုင်ပါသည်။ နာတာရှည် အိပ်မပျော်ခြင်းမှာ များသောအားဖြင့် စိတ်ဖိစီးမှု၊ လူမှုဘဝ အဖြစ်အပျက်များ သို့မဟုတ် အိပ်စက်မှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော အလေ့အထများနှင့် ဆက်စပ်နေလေ့ရှိပါသည်။ အရင်းခံအကြောင်းရင်းကို ကုသလိုက်ပါက အိပ်မပျော်ခြင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သော်လည်း အချို့သော အခြေအနေများတွင် ကာလရှည်ကြာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေတတ်ပါသည်။
နာတာရှည် အိပ်မပျော်ခြင်းကို ဖြစ်စေသည့် အဖြစ်များသော အကြောင်းရင်းများတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်ပါသည်-
- မကောင်းသော အိပ်စက်မှု အလေ့အထများ။ ။ အိပ်ချိန်မမှန်ခြင်း၊ နေ့ဘက်တွင် အိပ်ငိုက်ခြင်း၊ အိပ်ရာမဝင်မီ အလွန်အမင်း လှုပ်ရှားခြင်းနှင့် အိပ်စက်ရန် သက်တောင့်သက်သာ မရှိသော ပတ်ဝန်းကျင်တို့ကြောင့် အိပ်စက်မှုကို ထိခိုက်စေပါသည်။ အိပ်ရာပေါ်တွင် အလုပ်လုပ်ခြင်း၊ အစားစားခြင်း သို့မဟုတ် တီဗီကြည့်ခြင်းတို့အပြင် အိပ်ခါနီးတွင် လျှပ်စစ်ပစ္စည်းများ အသုံးပြုခြင်းတို့သည် အိပ်စက်မှု သံသရာကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။
- စိတ်ဖိစီးမှု။ ။ အလုပ်၊ ကျောင်း၊ ကျန်းမာရေး၊ ငွေကြေး သို့မဟုတ် မိသားစုအရေးတို့အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှာ ညဘက်တွင် ဦးနှောက်ကို အမြဲအလုပ်လုပ်စေပြီး အိပ်ပျော်ရန် ခက်ခဲစေပါသည်။ ချစ်ခင်ရသူတစ်ဦး ဆုံးရှုံးခြင်း၊ ဖျားနာခြင်း၊ အိမ်ထောင်ကွဲခြင်း သို့မဟုတ် အလုပ်ပြုတ်ခြင်းကဲ့သို့သော စိတ်သောကရောက်စရာ အဖြစ်အပျက်များမှာလည်း အိပ်မပျော်ခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။
- ကဖိန်း၊ နီကိုတင်းနှင့် အရက်။ ။ ကော်ဖီ၊ လက်ဖက်ရည်နှင့် ကိုလာတို့တွင် ပါဝင်သော ကဖိန်းကဲ့သို့သော လှုံ့ဆော်ဓာတ်များကို ညနေစောင်းတွင် စားသုံးပါက အိပ်ပျော်ရန် ခက်ခဲစေနိုင်ပါသည်။ ဆေးရွက်ကြီးထွက်ကုန်များတွင် ပါဝင်သော နီကိုတင်းမှာလည်း အိပ်စက်မှုကို အနှောင့်အယှက်ပေးသည့် အခြားသော လှုံ့ဆော်ဓာတ်တစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။ အရက်သည် အိပ်ငိုက်စေနိုင်သော်လည်း ၎င်းက အိပ်စက်မှု၏ နက်ရှိုင်းသောအဆင့်များကို နှောင့်ယှက်ပြီး ညဘက်တွင် ပြန်လည်နိုးလာစေနိုင်ပါသည်။
- ညဘက် အစားအလွန်အကျွံစားခြင်း။ ။ အိပ်ရာမဝင်မီ အစားအစာ အမြောက်အမြား စားသုံးခြင်းသည် ရင်ပူခြင်းနှင့် မသက်မသာဖြစ်ခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေနိုင်ပြီး အိပ်မပျော်ခြင်းသို့ ဦးတည်နိုင်ပါသည်။
- ခရီးသွားခြင်း သို့မဟုတ် အလုပ်ချိန်ဇယား။ ။ အိပ်စက်ခြင်းနှင့် နိုးထခြင်း သံသရာ၊ ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်တို့ကို ထိန်းညှိပေးသည့် ခန္ဓာကိုယ်၏ ဇီဝနာရီကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော အချက်များသည် အိပ်မပျော်ခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။
အကြောင်းရင်းများတွင် အချိန်ဇုန်များစွာကို ဖြတ်သန်းခရီးသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု၊ ညဆိုင်း သို့မဟုတ် နံနက်စောစော အလုပ်ဆင်းရခြင်း သို့မဟုတ် အလုပ်ဆိုင်းများ ခဏခဏ ပြောင်းလဲခြင်းတို့ ပါဝင်ပါသည်။
- စိတ်ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းချက်များ။ ။ စိုးရိမ်ပူပန်မှုဆိုင်ရာ ရောဂါများ၊ စိတ်ဒဏ်ရာကြောင့် ဖြစ်သော စိတ်ဖိစီးမှုရောဂါနှင့် စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းတို့သည် အိပ်စက်မှုပုံစံကို ပျက်ယွင်းစေပြီး အိပ်မပျော်ခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။
- ဆေးဝါးများ။ ။ စိတ်ကျရောဂါပျောက်ဆေးအချို့၊ ရင်ကျပ်ပျောက်ဆေးများနှင့် သွေးတိုးကျဆေးများ အပါအဝင် အချို့သော ဆရာဝန်ညွှန်ကြားချက်ဖြင့် သောက်ရသည့် ဆေးဝါးများသည် အိပ်စက်မှုကို အနှောင့်အယှက် ပေးနိုင်ပါသည်။ အကိုက်အခဲပျောက်ဆေးများ၊ ဓာတ်မတည့်ခြင်းအတွက် သောက်သောဆေးများနှင့် လှုံ့ဆော်ဓာတ်ပါဝင်သော ကိုယ်အလေးချိန်ကျဆေးများမှာလည်း အိပ်စက်မှုကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါသည်။
- ကျန်းမာရေး အခြေအနေများ။ ။ အိပ်မပျော်ခြင်းသည် နာတာရှည် နာကျင်ခြင်း၊ ကင်ဆာ၊ ဆီးချို၊ နှလုံးရောဂါ၊ ရင်ကျပ်၊ အစာအိမ်အက်ဆစ် ပြန်တက်ခြင်း၊ သိုင်းရွိုက်ဂလင်း အလွန်အမင်း အလုပ်လုပ်ခြင်း၊ ပါကင်ဆန်ရောဂါနှင့် အယ်လ်ဇိုင်းမားရောဂါ ကဲ့သို့သော ကျန်းမာရေး အခြေအနေ အမျိုးမျိုးနှင့် ဆက်စပ်နေနိုင်ပါသည်။
- အိပ်စက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော ချို့ယွင်းချက်များ။ ။ အိပ်နေစဉ် အသက်ရှူရပ်ခြင်း ဝေဒနာမှာ ညဘက်တွင် အသက်ရှူခြင်းကို ပြတ်တောက်စေပြီး အိပ်စက်မှုကို နှောင့်ယှက်ကာ ခြေထောက်ဂနာမငြိမ်ဖြစ်သည့် ရောဂါစုမှာလည်း ခြေထောက်ကို လှုပ်ရှားလိုသောစိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသဖြင့် အိပ်ပျော်ရန် ခက်ခဲစေပါသည်။
အိပ်မပျော်ခြင်းနှင့် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်ခြင်း
အသက်အရွယ် ကြီးရင့်လာသည်နှင့်အမျှ အိပ်မပျော်ခြင်းမှာ ပိုမိုအဖြစ်များလာတတ်ပါသည်။ လူကြီးများသည် အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ အောက်ပါအပြောင်းအလဲများကို ကြုံတွေ့ရနိုင်ပါသည်-
- အိပ်စက်မှုပုံစံ ပြောင်းလဲခြင်း။ ။ အသက်ကြီးလာသောအခါ အိပ်စက်ခြင်းမှာ နက်ရှိုင်းမှု လျော့နည်းလာတတ်သဖြင့် ဆူညံသံများ သို့မဟုတ် ပတ်ဝန်းကျင် အပြောင်းအလဲများကြောင့် အလွယ်တကူ နိုးလာတတ်ပါသည်။ အသက်ကြီးသူများ၏ ဇီဝနာရီမှာ ရှေ့သို့ တိုးလာတတ်သဖြင့် ညနေဘက်တွင် စောစီးစွာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာပြီး နံနက်ပိုင်းတွင် စောစီးစွာ နိုးလာတတ်ပါသည်။ သို့သော်လည်း ဤအပြောင်းအလဲများ ရှိသော်ငြားလည်း အသက်ကြီးသူများသည် လူငယ်များကဲ့သို့ပင် အိပ်စက်ချိန် အတူတူခန့် လိုအပ်ပါသည်။
- လှုပ်ရှားမှု အဆင့်အတန်း ပြောင်းလဲခြင်း။ ။ အသက်ကြီးလာသောအခါ ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု သို့မဟုတ် လူမှုရေးဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုများ လျော့နည်းလာနိုင်ပြီး ၎င်းက အိပ်စက်မှု အရည်အသွေးကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါသည်။ လှုပ်ရှားမှုမရှိခြင်းသည် ညဘက် အိပ်စက်ခြင်းကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် နေ့ဘက်တွင် အိပ်ငိုက်ခြင်းကို ပိုမိုဖြစ်စေနိုင်ပြီး ၎င်းကလည်း ညဘက်အိပ်ပျော်ရန် ခက်ခဲစေပါသည်။
- ကျန်းမာရေးဆိုင်ရာ အပြောင်းအလဲများ။ ။ အဆစ်ရောင်ခြင်း သို့မဟုတ် ခါးနာခြင်းကဲ့သို့သော နာတာရှည် နာကျင်မှုများအပြင် စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း သို့မဟုတ် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းကဲ့သို့သော စိတ်ကျန်းမာရေး ပြဿနာများသည် အိပ်စက်မှုကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါသည်။ ဆီးကျိတ် သို့မဟုတ် ဆီးအိမ်ဆိုင်ရာ ပြဿနာများကြောင့် ညဘက် ဆီးခဏခဏ ထသွားရခြင်းသည်လည်း အိပ်စက်မှုကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေပါသည်။ ထို့အပြင် အိပ်နေစဉ် အသက်ရှူရပ်ခြင်းနှင့် ခြေထောက်ဂနာမငြိမ်ဖြစ်သည့် ရောဂါစုတို့မှာလည်း အသက်ကြီးသူများတွင် ပိုမိုအဖြစ်များလာတတ်ပါသည်။
- ဆေးဝါးများ သုံးစွဲခြင်း။ ။ အသက်ကြီးသူများသည် လူငယ်များထက် ဆရာဝန်ညွှန်ကြားချက်ဖြင့် သောက်ရသည့် ဆေးဝါးများကို ပိုမိုသုံးစွဲရလေ့ရှိသောကြောင့် ဆေးဝါးများကြောင့်ဖြစ်သော အိပ်မပျော်ခြင်းကို ခံစားရနိုင်ခြေ ပိုများပါသည်။
ကလေးငယ်များနှင့် ဆယ်ကျော်သက်များတွင် အိပ်မပျော်ခြင်း
အိပ်စက်မှုဆိုင်ရာ ပြဿနာများသည် ကလေးငယ်များနှင့် ဆယ်ကျော်သက်များအတွက်လည်း စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် အချို့သော လူငယ်များမှာ ၎င်းတို့၏ ဇီဝနာရီ နောက်ကျနေခြင်းကြောင့် အိပ်ပျော်ရန် ခက်ခဲခြင်း သို့မဟုတ် အိပ်ချိန်မှန်ရန် ခက်ခဲခြင်းတို့ကို ရင်ဆိုင်ရနိုင်ပါသည်။ ထိုသူများသည် ညဘက်တွင် အိပ်ရာဝင်နောက်ကျပြီး နံနက်ပိုင်းတွင် နောက်ကျမှ နိုးထလိုသည့် အလေ့အထ ရှိတတ်ကြပါသည်။
အန္တရာယ်ရှိသော အချက်များ
လူတိုင်းနီးပါး တစ်ခါတစ်ရံတွင် အိပ်မပျော်သောညများကို ကြုံတွေ့ရလေ့ရှိသော်လည်း အောက်ပါအခြေအနေများတွင် အိပ်မပျော်ခြင်းဝေဒနာ ခံစားရနိုင်ခြေ ပိုမိုမြင့်မားပါသည်-
- အမျိုးသမီးဖြစ်ခြင်း။ ။ ရာသီစက်ဝန်းနှင့် သွေးဆုံးချိန်အတွင်း ဟော်မုန်းအပြောင်းအလဲများကြောင့် အိပ်မပျော်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ သွေးဆုံးချိန်တွင် ညဘက်ချွေးထွက်ခြင်းနှင့် ပူရှိန်းရှိန်းဖြစ်ခြင်းတို့မှာ အဖြစ်များသော အနှောင့်အယှက်များ ဖြစ်ပါသည်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ်တွင်လည်း အိပ်မပျော်ခြင်း ဖြစ်ပွားနိုင်ပါသည်။
- အသက် ခြောက်ဆယ် ကျော်ခြင်း။ ။ အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ အိပ်စက်မှုပုံစံနှင့် ကျန်းမာရေး အပြောင်းအလဲများကြောင့် အိပ်မပျော်ခြင်းမှာ ပိုမိုဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါသည်။
- စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သို့မဟုတ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကျန်းမာရေး အခြေအနေရှိခြင်း။ ။ ကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေသည့် အခြေအနေ အမျိုးမျိုးသည် အိပ်စက်မှုကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။
- ဘဝတွင် စိတ်ဖိစီးမှု ရှိနေခြင်း။ ။ စိတ်ဖိစီးမှု ခံစားရခြင်းသည် ကာလတို အိပ်မပျော်ခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်ပြီး ကြာရှည်သော သို့မဟုတ် ကြီးမားသော စိတ်ဖိစီးမှုများမှာ နာတာရှည် အိပ်မပျော်ခြင်းသို့ ဦးတည်စေနိုင်ပါသည်။
- နေထိုင်မှု ပုံစံမမှန်ခြင်း။ ။ အလုပ်ဆိုင်းများ ပြောင်းလဲခြင်း သို့မဟုတ် ခရီးခဏခဏ သွားရခြင်းကဲ့သို့သော နေ့စဉ်နေထိုင်မှု ပုံစံမမှန်ခြင်းသည် သင်၏ အိပ်စက်ခြင်းနှင့် နိုးထခြင်း သံသရာကို ပျက်ယွင်းစေနိုင်ပါသည်။
ရောဂါရှာဖွေခြင်း
သင်၏ အခြေအနေပေါ်မူတည်၍ အိပ်မပျော်ခြင်းကို ရောဂါရှာဖွေရန်နှင့် အရင်းခံအကြောင်းရင်းကို စစ်ဆေးရန်အတွက် အောက်ပါတို့ ပါဝင်နိုင်ပါသည်-
- ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးခြင်း။ ။ အကယ်၍ အိပ်မပျော်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို မသိရှိပါက ဆရာဝန်သည် အိပ်စက်မှု အနှောင့်အယှက်များနှင့် ဆက်စပ်နေနိုင်သော ကျန်းမာရေး ပြဿနာများကို ရှာဖွေရန်အတွက် ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးပါလိမ့်မည်။ အချို့သော အခြေအနေများတွင် အိပ်စက်မှုမကောင်းခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နိုင်သည့် သိုင်းရွိုက်ပြဿနာများကဲ့သို့သော အခြေအနေများကို စစ်ဆေးရန် သွေးစစ်ခြင်း ပြုလုပ်နိုင်ပါသည်။
- အိပ်စက်မှု အလေ့အထများကို ဆန်းစစ်ခြင်း။ ။ ဆရာဝန်သည် သင်၏ အိပ်စက်မှုနှင့် ပတ်သက်၍ မေးမြန်းခြင်းအပြင် သင်၏ အိပ်စက်ခြင်းနှင့် နိုးထခြင်း ပုံစံများ၊ နေ့ဘက်တွင် အိပ်ငိုက်မှု အခြေအနေများကို သိရှိရန် မေးခွန်းလွှာများကို ဖြေဆိုစေပါလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် သီတင်းပတ် အနည်းငယ်ကြာ အိပ်စက်မှု မှတ်တမ်းကို ရေးမှတ်ရန်လည်း တောင်းဆိုနိုင်ပါသည်။
- အိပ်စက်မှုဆိုင်ရာ စစ်ဆေးခြင်း။ ။ အကယ်၍ သင်၏ အိပ်မပျော်ခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ မထင်ရှားပါက သို့မဟုတ် အိပ်နေစဉ် အသက်ရှူရပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ခြေထောက်ဂနာမငြိမ်ဖြစ်သည့် ရောဂါစုကဲ့သို့သော အခြားအိပ်စက်မှုဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းချက်များ၏ လက္ခဏာများ ရှိနေပါက အိပ်စက်မှုဆိုင်ရာ စစ်ဆေးရေးစင်တာတွင် တစ်ညတာ နေထိုင်ရန် အကြံပြုနိုင်ပါသည်။ ဤသို့ နေထိုင်စဉ်အတွင်း အိပ်ပျော်နေစဉ် ဦးနှောက်လှိုင်းများ၊ အသက်ရှူခြင်း၊ နှလုံးခုန်နှုန်း၊ မျက်လုံးလှုပ်ရှားမှုနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာ လှုပ်ရှားမှုများ အပါအဝင် အမျိုးမျိုးသော လုပ်ဆောင်ချက်များကို စောင့်ကြည့်မှတ်တမ်းတင် စစ်ဆေးပါလိမ့်မည်။
ကုသခြင်း
ကျန်းမာသော အိပ်စက်မှု အလေ့အထများကို ကျင့်သုံးခြင်းနှင့် အိပ်မပျော်ခြင်းကို ဖြစ်စေသည့် စိတ်ဖိစီးမှု၊ ကျန်းမာရေး အခြေအနေများ သို့မဟုတ် ဆေးဝါးများကဲ့သို့သော အချက်များကို ဖြေရှင်းခြင်းဖြင့် လူအများစုမှာ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နိုင်ပါသည်။ ဤသို့ ပြောင်းလဲမှုများဖြင့် မလုံလောက်ပါက ဆရာဝန်သည် စိတ်ကို ပြေလျော့စေရန်နှင့် အိပ်စက်မှု ကောင်းမွန်စေရန်အတွက် အပြုအမူနှင့် အတွေးအခေါ်ဆိုင်ရာ ကုထုံး၊ ဆေးဝါးများ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့ နှစ်မျိုးလုံးကို ပေါင်းစပ်၍ အကြံပြုနိုင်ပါသည်။
အိပ်မပျော်ခြင်းအတွက် အပြုအမူနှင့် အတွေးအခေါ်ဆိုင်ရာ ကုထုံး
အိပ်မပျော်ခြင်းအတွက် အပြုအမူနှင့် အတွေးအခေါ်ဆိုင်ရာ ကုထုံးသည် အိပ်စက်မှု အခက်အခဲကို ဖြစ်စေသည့် အနုတ်လက္ခဏာဆောင်သော အတွေးများနှင့် အပြုအမူများကို ထိန်းချုပ်ရန် သို့မဟုတ် ရပ်တန့်ရန်အတွက် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းကို အိပ်မပျော်သူများအတွက် အခြေခံအကျဆုံး ချဉ်းကပ်မှုအဖြစ် အကြံပြုလေ့ရှိပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် အိပ်ဆေးများကဲ့သို့ပင် ထိရောက်မှု ရှိပါသည်။
ကုထုံး၏ အတွေးအခေါ်ဆိုင်ရာ အစိတ်အပိုင်းသည် အိပ်စက်မှုကို ထိခိုက်စေသည့် ယုံကြည်ချက်များကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ပြီး ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် အာရုံစိုက်ကာ အိပ်စက်မှုကို ဟန့်တားစေသည့် အနုတ်လက္ခဏာဆောင်သော အတွေးများနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ထိန်းချုပ်ရန် ကူညီပေးပါသည်။ ၎င်းတွင် အိပ်ပျော်ရန် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေသည့် သံသရာကို ဖြတ်တောက်ခြင်းလည်း ပါဝင်ပါသည်။
ကုထုံး၏ အပြုအမူဆိုင်ရာ အစိတ်အပိုင်းသည် ကျန်းမာသော အိပ်စက်မှု အလေ့အထများကို ပျိုးထောင်ပေးရန်နှင့် အိပ်စက်မှုကို ဟန့်တားစေသော အပြုအမူများကို ရပ်တန့်ရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။ နည်းဗျူဟာများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါသည်-
- လှုံ့ဆော်မှုကို ထိန်းချုပ်သည့် ကုထုံး။ ။ ဤနည်းလမ်းသည် သဘာဝအတိုင်း အိပ်ချင်စိတ်ကို မတွန်းလှန်ဘဲ အိပ်စက်မှု အရည်အသွေး မြှင့်တင်ရန်အတွက် သင်၏ စိတ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ပေးပါသည်။ ၎င်းတွင် အိပ်ရာဝင်ချိန်နှင့် နိုးထချိန်ကို တိကျစွာ သတ်မှတ်ခြင်း၊ နေ့ဘက်တွင် အိပ်ငိုက်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ခြင်းနှင့် အိပ်ရာကို အိပ်စက်ရန်နှင့် လိင်ဆက်ဆံရန်အတွက်သာ အသုံးပြုခြင်းတို့ ပါဝင်ပါသည်။ အကယ်၍ မိနစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း အိပ်မပျော်ပါက အိပ်ခန်းအတွင်းမှ ထွက်သွားရန်နှင့် အမှန်တကယ် အိပ်ချင်လာမှသာ ပြန်လာရန်လည်း ပါဝင်ပါသည်။
- စိတ်ပြေလျော့စေသည့် နည်းလမ်းများ။ ။ ကြွက်သားများကို အဆင့်ဆင့် ပြေလျော့စေခြင်း၊ ဇီဝကမ္မ ပြန်လှန်ထိန်းချုပ်မှု နည်းလမ်းနှင့် အသက်ရှူ လေ့ကျင့်ခန်းများက အိပ်ရာဝင်ချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို လျှော့ချပေးပါသည်။ ဤနည်းလမ်းများကို လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် အသက်ရှူခြင်း၊ နှလုံးခုန်နှုန်းနှင့် ကြွက်သားတင်းမာမှုတို့ကို ထိန်းချုပ်ကာ စိတ်ကို ပြေလျော့စေနိုင်ပါသည်။
- အိပ်စက်ချိန် ကန့်သတ်ခြင်း။ ။ ဤနည်းလမ်းသည် အိပ်ရာပေါ်တွင် ကုန်ဆုံးချိန်ကို လျှော့ချပြီး နေ့ဘက်တွင် အိပ်ငိုက်ခြင်းကို ဖယ်ရှားခြင်းဖြင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ဖြစ်စေရန် ပြုလုပ်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ သင်၏ အိပ်စက်မှု အရည်အသွေး ကောင်းမွန်လာသည်နှင့်အမျှ အိပ်ရာပေါ်တွင် ကုန်ဆုံးချိန်ကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် တိုးမြှင့်သွားမည် ဖြစ်ပါသည်။
- ပြောင်းပြန် ရည်ရွယ်ချက် နည်းလမ်း (စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် နိုးနိုးကြားကြား နေခြင်း)။ ။ ဤနည်းလမ်းသည် အိပ်ပျော်ရန် ကြိုးစားရင်း ဖြစ်ပေါ်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို လျှော့ချရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။ အိပ်ပျော်ရန် မျှော်လင့်မည့်အစား အိပ်ရာပေါ်တွင် ရှိနေစဉ် တမင်တကာ နိုးနိုးကြားကြား နေရန် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဤချဉ်းကပ်မှုသည် အိပ်စက်မှုအပေါ် အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်နေခြင်းနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို လျှော့ချပေးသဖြင့် အိပ်ပျော်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူစေပါသည်။
- အလင်းဖြင့် ကုသခြင်း။ ။ အလွန်စောစီးစွာ အိပ်ပျော်ပြီး စောစောပြန်နိုးတတ်သူများအတွက် အလင်းဖြင့် ကုသခြင်းသည် ဇီဝနာရီကို ပြန်လည်ထိန်းညှိပေးရန် ကူညီနိုင်ပါသည်။ ညနေပိုင်းတွင် သဘာဝအလင်းရောင်နှင့် ထိတွေ့ခြင်း သို့မဟုတ် အလင်းပေးစက်ကို အသုံးပြုခြင်းမှာ အကျိုးရှိနိုင်သော်လည်း ဆရာဝန်နှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရန် အကြံပြုလိုပါသည်။
ဤနည်းလမ်းများအပြင် ဆရာဝန်သည် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်စေရန်နှင့် နေ့ဘက်တွင် နိုးနိုးကြားကြား ရှိနေစေရန်အတွက် နေထိုင်မှုပုံစံနှင့် အိပ်စက်မှု ပတ်ဝန်းကျင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကိုလည်း အကြံပြုနိုင်ပါသည်။
ဆရာဝန်ညွှန်ကြားချက်ဖြင့် သောက်ရသော ဆေးဝါးများ
ဆရာဝန်ညွှန်ကြားချက်ဖြင့် သောက်ရသော အိပ်ဆေးများသည် အိပ်ပျော်စေရန် သို့မဟုတ် အိပ်ပျော်နေစဉ် ခဏခဏ မနိုးစေရန် (သို့မဟုတ် နှစ်မျိုးလုံး) အတွက် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ဆရာဝန်များသည် ဤဆေးများကို ကာလရှည်ကြာ သုံးစွဲခြင်း (ပုံမှန်အားဖြင့် ရက်သတ္တပတ် အနည်းငယ်ထက် ပို၍) မပြုရန် အကြံပြုလေ့ရှိပါသည်။ ဆေးဝါးများကို တစ်ဦးတည်းသော ကုသမှုအနေဖြင့် မသုံးစွဲသင့်ဘဲ လူနာတစ်ဦးချင်းစီ၏ အခြေအနေပေါ်မူတည်၍ အကျိုးကျေးဇူးနှင့် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အန္တရာယ်များကို ချိန်ဆပြီးမှသာ ဆရာဝန်က သုံးစွဲရန် ဆုံးဖြတ်ပါသည်။ အနိမ့်ဆုံး ထိရောက်သည့် ပမာဏကိုသာ အသုံးပြုရန်နှင့် ဆေးကို အချိန်အကြာကြီး ဆက်တိုက် မသောက်ရန် အကြံပြုလိုပါသည်။
အိပ်ပျော်ရန် ခက်ခဲခြင်းအတွက် ကုသရန် ရွေးချယ်စရာ ဆေးဝါးအချို့မှာ-
- ထရိုင်ဇိုလမ်းမ်
- ဇာလီပလွန်
- ဇိုးလ်ပီဒမ် တာထရိတ်
- အက်စ်ဇိုပီကလုံး
- ရာမယ်လ်တီယွန်
- တီမာဇီပမ်
အိပ်ပျော်နေစဉ် ခဏခဏ နိုးခြင်း၊ စောစီးစွာ နိုးခြင်း သို့မဟုတ် ပြန်လည် အိပ်ပျော်ရန် ခက်ခဲခြင်းတို့အတွက် ရွေးချယ်စရာများမှာ-
- ဆူဗိုရက်ဇန့်
- တီမာဇီပမ်
- ဇိုးလ်ပီဒမ် တာထရိတ်
- ဒေါ့ဆဲပင်း ဟိုက်ဒရိုကလိုရိုက်
- အက်စ်ဇိုပီကလုံး
ဆရာဝန်ညွှန်ကြားချက်ဖြင့် သောက်ရသော အိပ်ဆေးများသည် နေ့ဘက်တွင် မူးဝေငိုက်မြည်းခြင်းနှင့် လဲကျနိုင်ခြေ မြင့်မားခြင်းကဲ့သို့သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ရှိနိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းဆေးဝါးများသည် ဆေးစွဲခြင်းကိုလည်း ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။
အိပ်ဆေးတစ်မျိုးမျိုးကို ညွှန်ကြားခံရသည့်အခါ ဖြစ်လာနိုင်သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများနှင့် ဆေးသောက်ရန် အကြံပြုထားသည့် ကာလအပါအဝင် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို ဆရာဝန်ထံမှ မေးမြန်းသိရှိရန် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။
ဆေးဆိုင်များတွင် အလွယ်တကူ ဝယ်ယူနိုင်သော အိပ်ဆေးများ
ဆေးညွှန်ကြားချက် မလိုဘဲ ဆေးဆိုင်များတွင် ဝယ်ယူနိုင်သော အိပ်ဆေးများတွင် အလက်ဂျီပျောက်ဆေး (အင်တီဟစ္စတမင်း) များ ပါဝင်ပါသည်။ ဤဆေးများသည် ပုံမှန်သုံးစွဲရန်အတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း နားလည်ထားရန် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ အဆိုပါဆေးများမှာ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို ဖြစ်စေနိုင်သောကြောင့် မသုံးစွဲမီ ဆရာဝန်နှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရန် အကြံပြုလိုပါသည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများတွင် နေ့ဘက်တွင် အိပ်ငိုက်ခြင်း၊ မူးဝေခြင်း၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးခြင်း၊ အတွေးအခေါ်ဆိုင်ရာ ပြဿနာများနှင့် ဆီးသွားရ ခက်ခဲခြင်းတို့ ပါဝင်ပါသည်။ အထူးသဖြင့် အသက်ကြီးသူများတွင် ဤဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို ပိုမိုပြင်းထန်စွာ ခံစားရနိုင်ကြောင်း သတိပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။
