ခြုံငုံသုံးသပ်ချက်
ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု (Concussion) သည် ဦးခေါင်းကို တိုက်မိခြင်း၊ ပြင်းထန်းစွာ လှုပ်ခါခံရခြင်း သို့မဟုတ် ထိခိုက်ရိုက်ခတ်ခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ပြီး ပုံမှန် ဦးနှောက်လုပ်ဆောင်ချက်များကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည့် ဦးနှောက်ထိခိုက်ဒဏ်ရာ အမျိုးအစားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ အာရုံစူးစိုက်ရခက်ခဲခြင်း၊ မှတ်ဉာဏ်၊ ဟန်ချက်ထိန်းနိုင်မှုနှင့် ခန္ဓာကိုယ်လှုပ်ရှားမှု ပေါင်းစပ်ညှိနှိုင်းနိုင်မှု ပြဿနာများသည် အဖြစ်များသော အကျိုးဆက်များ ဖြစ်ကြသည်။
ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှုတွင် အာရုံကြောများနှင့် သွေးကြောများ ဆန့်ထွက်ခြင်းနှင့် ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာရခြင်းတို့ ပါဝင်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဦးနှောက်အတွင်း ဓာတုဗေဒဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ ပုံမှန် ဦးနှောက်လှုပ်ရှားမှုကို ယာယီ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်။ အချို့သော ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှုများသည် ခေတ္တခဏ သတိလစ်သွားခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် အသက်အန္တရာယ်ရှိသည်ဟု မယူဆပါ။ ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု တစ်ကြိမ် ဖြစ်ပွားရုံဖြင့် ပုံမှန်အားဖြင့် ဦးနှောက်ကို ရာသက်ပန် ပျက်စီးသွားစေခြင်း မရှိသည်ကို သတိပြုရန် အရေးကြီးသည်။ မိမိဘဝတစ်လျှောက်တွင် ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု အကြိမ်ကြိမ် ခံစားရပါက ဦးနှောက်၏ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံတွင် ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။
လဲကျခြင်းသည် ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု ဖြစ်ပွားရသည့် အဓိက အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှုများသည် ဦးခေါင်းကို ထိခိုက်ရိုက်ခတ်မိခြင်း သို့မဟုတ် ဦးခေါင်းနှင့် အထက်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်ကို ပြင်းထန်းစွာ လှုပ်ခါခံရခြင်းတို့မှ မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။ ထို့အပြင် ဘောလုံး သို့မဟုတ် ဆော့ကာ ကဲ့သို့သော အထိအတွေ့များသည့် အားကစားနည်းများသည်လည်း ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှုကို မကြာခဏ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ရောဂါလက္ခဏာများသည် ပြင်းထန်းမှုအပေါ် မူတည်၍ ကွဲပြားနိုင်ပြီး ရက်ပေါင်း၊ သတ္တပတ်ပေါင်း သို့မဟုတ် လပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ကြာမြင့်နိုင်သည်။ လူအများစုသည် ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု ဖြစ်ပွားပြီးနောက် ပုံမှန်အားဖြင့် လုံးဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာကြသည်။
ရောဂါလက္ခဏာများ
ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု (Concussion) ၏ ရောဂါလက္ခဏာများနှင့် ပြသချက်များသည် အများအားဖြင့် ဦးခေါင်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာရပြီး မကြာမီအချိန်အတွင်း သိသာထင်ရှားလာတတ်သည်။ အချို့သော ဖြစ်စဉ်များတွင် လက္ခဏာအချို့ ပေါ်ထွက်လာရန် အချိန်အနည်းငယ် ကြာမြင့်နိုင်သည်။ လက္ခဏာများသည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရပြီး နောက်ပိုင်းရက်များတွင် ပိုမိုပြောင်းလဲလာနိုင်ပြီး အခြားလက္ခဏာများသည် ဦးနှောက်ကို ဖိအားပေး အလုပ်လုပ်ခိုင်းသည့်အခါမှ ပေါ်ထွက်လာနိုင်သည်။
ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှုကြောင့် ဖြစ်ပွားသော ဦးနှောက်ဒဏ်ရာ၏ အဖြစ်များသည့် လက္ခဏာများတွင် ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ မှတ်ဉာဏ်ချို့ယွင်းခြင်း (မေ့လျော့ခြင်း) နှင့် ဇဝေဇဝါဖြစ်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ဤလက္ခဏာများသည် ရက်ပေါင်း၊ သတ္တပတ်ပေါင်း သို့မဟုတ် လပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ဆက်လက်ရှိနေနိုင်သည်။
ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု၏ အဖြစ်များသော လက္ခဏာများတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်နိုင်သည် –
- ခေါင်းကိုက်ခြင်း
- ပျို့အန်ခြင်း
- နားထဲ၌ အသံမြည်ခြင်း
- ဇဝေဇဝါဖြစ်ခြင်း
- ဟန်ချက်ထိန်းနိုင်မှု၊ မူးဝေခြင်းနှင့် ခေါင်းမိုးတိုခြင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာများ
- မောပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း
- အမြင်အာရုံ ဝေဝါးခြင်း
- ဝမ်းနည်းဖွယ် ဖြစ်စဉ်နှင့်ပတ်သက်၍ မှတ်ဉာဏ် မေ့လျော့ခြင်း
- “ပုံမှန်မဟုတ်သလို ခံစားရခြင်း” သို့မဟုတ် “မြူဆိုင်းနေသကဲ့သို့ ခံစားရခြင်း”
ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည် သို့မဟုတ် ရက်အနည်းငယ်အကြာမှ ပေါ်ထွက်လာနိုင်သည့် လက္ခဏာများမှာ –
- စိတ္တိုလွယ်ခြင်း၊ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်ခြင်းနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း
- အာရုံစူးစိုက်ရန် ခက်ခဲခြင်း
- မှတ်ဉာဏ် ပြဿနာများ
- အလင်းနှင့် အသံတို့ကို မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်ခြင်း
- ပုံမှန်ထက် သိသာစွာ ပိုမိုအိပ်စက်ခြင်း သို့မဟုတ် အိပ်မပျော်ခြင်းကဲ့သို့သော အိပ်စက်မှု ပုံစံ ပြောင်းလဲခြင်းများ
- စိတ်ဓာတ်ရေးရာ ညှိယူမှုဆိုင်ရာ ပြဿနာများ၊ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း
- အရသာနှင့် အနံ့ အာရုံခံစားမှုဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းချက်များ
အချို့သော လက္ခဏာများနှင့် ပြသချက်များကို အခြားသူများက သတိပြုမိနိုင်သည်၊ ဥပမာ –
- ခေတ္တခဏ သတိလစ်သွားခြင်း
- မေးခွန်းတစ်ခုတည်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ မေးခြင်းကဲ့သို့သော မေ့လျော့ခြင်း
- စကားပြောဆိုမှုများအပေါ် တုံ့ပြန်မှု နှောင့်နှေးခြင်း
- မိန်းမောတွေဝေနေသည့် ပုံစံဖြစ်ခြင်း
- စကားပြောရာတွင် လျှာလိပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဗလုံးဗထွေးဖြစ်ခြင်း
ကလေးငယ်များတွင် ဖြစ်ပေါ်သည့် ရောဂါလက္ခဏာများ
ဦးခေါင်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာများသည် မွေးကင်းစကလေးများနှင့် လမ်းလျှောက်စ ကလေးငယ်များတွင် အဖြစ်များသော ဖြစ်စဉ်များ ဖြစ်သည်။ ဤကလေးငယ်များတွင် မသက်မသာဖြစ်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနိုင်စွမ်း အကန့်အသတ်ရှိသောကြောင့် ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှုကို ရောဂါအမည်တပ် စိစစ်ရန် ခက်ခဲနိုင်သည်။ ကလေးငယ်များတွင် တွေ့ရသည့် ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု လက္ခဏာများ၌ အောက်ပါတို့ ပါဝင်နိုင်သည် –
- ဦးခေါင်းအနောက်ဘက်တွင် အဖုအပိန့်များ ဖြစ်ပေါ်ခြင်း
- အန်ခြင်း
- တက်ခြင်း
- စိတ္တိုလွယ်ခြင်းနှင့် ဂျီကျခြင်း
- ပုံမှန်ထက် ပိုမို ဂျီကျခြင်း၊ ချော့မော့သည့်အခါတွင်ပင် ငိုယိုခြင်း မရပ်ခြင်း
- မိန်းမောတွေဝေနေသည့် ပုံစံဖြစ်ခြင်း
- ပုံမှန်မဟုတ်သော အချိန်များတွင် အိပ်ငိုက်ခြင်းကဲ့သို့သော အိပ်စက်မှု ပုံစံ ပြောင်းလဲခြင်း
- အားအင်ကုန်ခမ်းခြင်းနှင့် လွယ်ကူစွာ မောပန်းခြင်း
- လမ်းလျှောက်ရာတွင် မခိုင်ခံ့ခြင်းနှင့် ဟန်ချက်ပျက်ခြင်း
- စားသောက်မှု အလေ့အထ ပြောင်းလဲခြင်း
- အနှစ်သက်ဆုံး ကစားစရာများကို စိတ်မဝင်စားတော့ခြင်း
ယေဘုယျအားဖြင့် ဦးခေါင်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိထားသူတစ်ဦးသည် လက္ခဏာများ ဖြစ်ပေါ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်ပေါ်သည်ဖြစ်စေ ၁ ရက်မှ ၂ ရက်အတွင်း ဆရာဝန်နှင့် ပြသသင့်သည်။ ဦးခေါင်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိပြီးနောက် အထက်ပါ လက္ခဏာများနှင့် ပြသချက်တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်ပါက ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်သူနှင့် ချက်ချင်း တိုင်ပင်ဆွေးနွေးပါ။
ဦးခေါင်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာနှင့်အတူ အောက်ပါ လက္ခဏာများနှင့် ပြသချက်များ ယှဉ်တွဲပါလာပါက အရေးပေါ် ဆေးဝါးကုသမှု ခံယူရန် လိုအပ်သည် –
- ပြင်းထန်းသော ခေါင်းကိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုဆိုးရွားလာသော ခေါင်းကိုက်ခြင်း
- မကြာခဏ အန်ခြင်း သို့မဟုတ် ပျို့အန်ခြင်း
- စက္ကန့် ၃၀ ထက်ပို၍ သတိလစ်သွားခြင်း
- ခန္ဓာကိုယ် တုန်လှုပ်တက်ခြင်းနှင့် အကြောဆွဲတက်ခြင်း
- လူပုဂ္ဂိုလ်များ သို့မဟုတ် နေရာများကို မှတ်မိရန် ခက်ခဲခြင်းကဲ့သို့သော ဇဝေဇဝါဖြစ်မှု ပိုမိုတိုးပွားလာခြင်း
- ပြင်းထန်းစွာ မူးဝေခြင်း၊ ဟန်ချက်ပျက်ခြင်း သို့မဟုတ် လမ်းလျှောက်ရန် ခက်ခဲခြင်း
- အားနည်းခြင်း
- နှာခေါင်း သို့မဟုတ် နားမှ ကြည်လင်၍ ရေကဲ့သို့သော အရည်များ ထွက်ခြင်း
- နားမှ သွေးပါသော အရည်များ ထွက်ခြင်း
- မပျောက်ကင်းနိုင်သော နားထဲ၌ အသံမြည်ခြင်း
- သူငယ်အိမ် ပုံမှန်ထက် ကြီးနေခြင်း သို့မဟုတ် အရွယ်အစား မညီမညာဖြစ်ခြင်းကဲ့သို့သော အမြင်အာရုံ သို့မဟုတ် မျက်စိ ပြဿနာများ
- စကားပြောရာတွင် လျှာလိပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ဗလုံးဗထွေးဖြစ်ခြင်း
- တစ်နာရီထက်ပို၍ ဖြူဖျော့နေခြင်း
- ပုံမှန်မဟုတ်သော၊ ဆန်းကြယ်သော သို့မဟုတ် စိတ္တိုလွယ်သော အပြုအမူများ ဖြစ်ပေါ်ခြင်း
- အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုပြင်းထန်းလာသော လက္ခဏာများ
- ကလေးငယ်များတွင် (အထူးသဖြင့် အသက် ၁၂ လအောက် မွေးကင်းစကလေးများ၌) နဖူးမှလွဲ၍ အခြားနေရာများတွင် ဦးခေါင်း အဖုအပိန့် အကြီးစားများ သို့မဟုတ် ညိုမည်းစွဲခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်ခြင်း
- စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက် သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ် လှုပ်ရှားမှု ပေါင်းစပ်ညှိနှိုင်းနိုင်စွမ်း သိသာစွာ ချို့ယွင်းလာခြင်း
- လွန်ကဲစွာ အိပ်ငိုက်ခြင်း၊ နှိုးရခက်ခဲခြင်း သို့မဟုတ် မေ့လဲသွားခြင်း
ကလေးတစ်ဦးတွင် ကြီးမားသော ဦးခေါင်းထိခိုက်ဒဏ်ရာ၏ သိသာထင်ရှားသော ပြသချက်များ မရှိဘဲ၊ အသိသတိရှိနေမည်၊ ပုံမှန် လှုပ်ရှားနိုင်မည်၊ တုံ့ပြန်မှု ရှိနေမည်ဆိုပါက ဒဏ်ရာသည် အသေးစားမျှသာ ဖြစ်နိုင်ပြီး ထပ်မံ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ရန် မလိုအပ်ပါ။ သို့သော်လည်း လက္ခဏာများ နောက်ပိုင်းမှ ပေါ်ထွက်လာနိုင်သည်ဟု စိုးရိမ်ရပါက ချက်ချင်း ဆေးဝါးကုသမှု ခံယူရန် အကြံပြုပါသည်။
အားကစားသမားများ
ကလေးများ၊ လူငယ်များနှင့် လူကြီးများ အပါအဝင် အားကစား လှုပ်ရှားမှုများတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်သူများသည် လက္ခဏာများနှင့် ပြသချက်များ ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု ဖြစ်ပွားသည့်နေ့၌ပင် အားကစား လှုပ်ရှားမှုများကို ပြန်လည်မစတင်ရန် ပြင်းထန်းစွာ အကြံပြုထားသည်။
ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု ဖြစ်ပွားသည်ဟု သံသယရှိရသော အားကစားသမားများသည် နောက်ထပ် ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေသည့် လှုပ်ရှားမှုများတွင် ပါဝင်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။ ကလေးများနှင့် လူငယ်များကို ကလေးသူငယ်ဆိုင်ရာ ဦးနှောက်တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှုကို စစ်ဆေးကုသရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ပညာရှင်နှင့် စစ်ဆေးမှု ခံယူစေရန် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။
လက်တွေ့ အာရုံကြောဆိုင်ရာ စစ်ဆေးမှုကို ပြီးမြောက်အောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကျောင်းသား အားကစားသမားတစ်ဦး၏ ကျောင်းနှင့် အားကစားသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်နိုင်သည့် စွမ်းဆောင်ရည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် အာရုံကြောနှင့် စိတ်ပညာဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုမျိုးစုံ (Neuropsychological tests) ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။
ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းအရင်းများ
ဦးနှောက် တစ်ရှူးသည် ပျော့ပျောင်းပြီး ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ် ရှိသည်။ ဦးနှောက်နှင့် ကျောရိုးဆဆီ (Cerebrospinal fluid) သည် ၎င်းကို ဝန်းရံထားပြီး မာကျောကာ အကာအကွယ်ပေးသည့် ပြင်ပခွံဖြစ်သော ဦးခေါင်းခွံနှင့် ၎င်းကြားတွင် အထိခိုက်မခံစေရန် ကာကွယ်ပေးသည့် ခေါင်းအုံးသကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ပေးသည်။
ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု (Concussion) သည် ဦးနှောက်သည် ဦးခေါင်းခွံအတွင်း၌ ခုန်ပေါက်ခြင်း သို့မဟုတ် လိမ်သွားခြင်း၊ သို့မဟုတ် ရုတ်တရက် ရှေ့တိုးနောက်ငင် လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားရပြီး ဦးခေါင်းခွံ၏ အတွင်းပိုင်းနှင့် ဝင်တိုက်မိသည့်အခါ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ဦးနှောက်၏ ဤလှုပ်ရှားမှုသည် ဦးနှောက်ဆဲလ်များကို ဆန့်ထွက်စေပြီး ပျက်စီးစေကာ ဦးနှောက်အတွင်း ဓာတုဗေဒဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ဤထိခိုက်ဒဏ်ရာများသည် ဦးနှောက်၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ခေတ္တခဏ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပြီး ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု၏ လက္ခဏာများနှင့် ပြသချက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဤဒဏ်ရာသည် ဦးနှောက်အတွင်းပိုင်း သို့မဟုတ် ၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် သွေးယိုစိမ့်မှုကို ဖြစ်စေနိုင်ပြီး အိပ်ငိုက်ခြင်းနှင့် ဇဝေဇဝါဖြစ်ခြင်းစသည့် လက္ခဏာများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဤလက္ခဏာများသည် ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာနိုင်သည် သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်းတွင်မှ ပေါ်လာနိုင်သည်။
အများစုတွင် ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှုများသည် ကားမတော်တဆမှုများ၊ လဲကျခြင်းများနှင့် အားကစားဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်များကြောင့် မကြာခဏ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။ ကလေးငယ်များတွင် ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု အများစုသည် ကစားကွင်းတွင် ကစားနေစဉ်၊ စက်ဘီးစီးနေစဉ်၊ သို့မဟုတ် ဘောလုံး၊ ဘတ်စကက်ဘော၊ ရေခဲပြင် ဟော်ကီ၊ နပန်း သို့မဟုတ် ဆော့ကာ ကဲ့သို့သော အားကစားများတွင် ပါဝင်လုပ်ဆောင်နေစဉ်တို့၌ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။
ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အချက်များ
အသက်အရွယ် အုပ်စုအားလုံးတွင် ဆန်းသစ်စ လူပျိုဖိုပျို ကလေးသူငယ်များ (Adolescents) သည် ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု (Concussion) ဖြစ်ပွားရန် အလားအလာ အများဆုံး ဖြစ်ကြသည်။ သုတေသီများက ဤသို့ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ ပိုမိုမြင့်မားရခြင်းမှာ ၎င်းတို့ ဦးနှောက်၏ ဖွံ့ဖြိုးဆဲ ကာလဖြစ်ခြင်းကြောင့်ဟု ယူဆကြသည်။ ဤအဆင့်တွင် ဦးနှောက်သည် အာရုံကြော ဆက်ကြောင်းများကို အတက်ကြွဆုံး တည်ဆောက်နေသည့် အပြင်၊ ၎င်းတို့သည် လူငယ်များနှင့် လူကြီးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လည်ပင်းကြွက်သားများ ပိုမို အားနည်းလေ့ ရှိကြသည်။
လူတစ်ဦးအား ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု ပိုမို ဖြစ်လွယ်စေသည့် အခြားသော အကြောင်းရင်းများနှင့် လှုပ်ရှားမှုများတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်သည် –
- မော်တော်ယာဉ် သို့မဟုတ် ယာဉ်မတော်တဆမှုများတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း
- လဲကျခြင်း (အထူးသဖြင့် ကလေးငယ်များနှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုများတွင်)
- သင့်တော်သော ဘေးအန္တရာယ်ကင်းရှင်းရေး ပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် ကြီးကြပ်မှု မရှိဘဲ စွန့်စားမှုများသော အားကစားများတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ခြင်း
- ဘောလုံး၊ ဟော်ကီ၊ ဆော့ကာ၊ ရက်ဂ်ဘီ၊ လက်ဝှေ့ သို့မဟုတ် အခြား အထိအတွေ့များသည့် စွန့်စားမှုများသော အားကစားများကို ကစားခြင်း
- တိုက်ပွဲဝင် စစ်သည်တစ်ဦးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခြင်း
- ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြမ်းဖက် နှိပ်စက်မှုကို ခံစားရခြင်း
- ယခင်က ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးသည့် ရာဇဝင် ရှိခြင်း
ရောဂါရှာဖွေခြင်း
ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု (Concussion) ၏ ရောဂါလက္ခဏာများသည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိပြီးနောက် နာရီပိုင်း သို့မဟုတ် ရက်ပိုင်းအကြာမှသာ သိသာထင်ရှားလာနိုင်သည်။ ရောဂါအမည်တပ် စိစစ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်တွင် ဦးခေါင်း ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသည့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို မေးမြန်းခြင်း၊ ပြသသော လက္ခဏာများကို အကဲဖြတ်ခြင်း၊ လူနာ၏ ဆေးရာဇဝင်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းနှင့် အာရုံကြောဆိုင်ရာ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။
ရောဂါအမည်တပ် စိစစ်မှုကို အတည်ပြုရန်အတွက် အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုများတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်နိုင်သည် –
- အာရုံကြောဆိုင်ရာ စမ်းသပ်စစ်ဆေးခြင်း (Neurological examination) – အာရုံကြောဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုတွင် အာရုံကြော လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် တုံ့ပြန်မှုများ (Reflexes)၊ အမြင်အာရုံ၊ မျက်လုံး လှုပ်ရှားမှု၊ အကြားအာရုံ၊ ကြွက်သား အားကောင်းမှု၊ အာရုံခံစားမှု၊ အလင်း မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်မှု၊ ဟန်ချက်ထိန်းနိုင်မှုနှင့် ပေါင်းစပ်ညှိနှိုင်းနိုင်မှု၊ ထို့ပြင် လည်ပင်းကြွက်သားများ၏ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းနှင့် နာကျင်ရောင်ရမ်းမှု ရှိမရှိတို့ကို စစ်ဆေးခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။
- သိမြင်နားလည်နိုင်စွမ်း စမ်းသပ်ခြင်း (Cognitive testing) – လူတစ်ဦး၏ အတွေးအခေါ် စွမ်းရည်၊ ပြဿနာဖြေရှင်းနိုင်စွမ်း၊ မှတ်ဉာဏ်နှင့် အာရုံစူးစိုက်နိုင်စွမ်းတို့ကို စစ်ဆေးရန် နှုတ်ဖြင့်၊ စာဖြင့် သို့မဟုတ် ကွန်ပျူတာဖြင့် စမ်းသပ်မှုများကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ ၎င်းတို့ကို အာရုံကြောဆိုင်ရာ စမ်းသပ်စစ်ဆေးစဉ် ကာလအတွင်း မကြာခဏ ထည့်သွင်းပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။
- ပုံရိပ်ဖော် စမ်းသပ်မှုများ (Imaging tests) – ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်းမှု ရှိမရှိနှင့် ဦးခေါင်းခွံအတွင်း သွေးယိုစိမ့်မှု သို့မဟုတ် ရောင်ရမ်းမှု (Edema) ဖြစ်ပေါ်နေခြင်း ရှိမရှိ အကဲဖြတ်ရန် ဦးနှောက် ပုံရိပ်ဖော် စမ်းသပ်မှုကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု၏ လက္ခဏာ အများစုသည် ပုံရိပ်ဖော် စမ်းသပ်မှုများတွင် မမြင်တွေ့နိုင်သောကြောင့် ၎င်းကို ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်သည့် အစောပိုင်း အဆင့်များတွင် ပြုလုပ်ရန် ယေဘုယျအားဖြင့် မလိုအပ်ပါ။ ပြင်းထန်းစွာ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ တက်ခြင်း၊ မကြာခဏ အန်ခြင်း သို့မဟုတ် လက္ခဏာများ ပိုမိုဆိုးရွားလာသူများအတွက် ဤစမ်းသပ်မှုများကို မကြာခဏ တောင်းဆိုလေ့ရှိသည်။
- ကွန်ပျူတာဓာတ်မှန်ရိုက်ခြင်း (CT scan) – ၎င်းသည် ဦးခေါင်းခွံနှင့် ဦးနှောက်၏ ကန့်လန့်ဖြတ် ပုံရိပ်များကို ထုတ်ပေးသည့် ဓာတ်မှန် (X-ray) အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။ ကလေးငယ်များတွင် ဓာတ်ရောင်ခြည် ထိတွေ့မှုကို လျှော့ချရန်အတွက် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ အမျိုးအစား သို့မဟုတ် ဦးခေါင်းခွံ ကျိုးပဲ့သည့် အထောက်အထား ရှိခြင်းကဲ့သို့သော သီးခြား သတ်မှတ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီမှသာ ကွန်ပျူတာဓာတ်မှန် (CT scan) ကို အသုံးပြုသည်။ လူကြီးများတွင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရပြီးနောက် ဦးနှောက်ကို ချက်ချင်း အကဲဖြတ်ရန် စံလုပ်ငန်းစဉ်မှာ ဦးခေါင်းခွံ ကွန်ပျူတာဓာတ်မှန် ရိုက်ကူးခြင်း ဖြစ်သည်။
- သံလိုက်ဓာတ်မှန်ရိုက်ခြင်း (Magnetic resonance imaging – MRI) – MRI ဓာတ်မှန်သည် အားစိုက်ထုတ်မှု ပိုမိုကောင်းမွန်သော သံလိုက်များနှင့် ရေဒီယိုလှိုင်းများကို အသုံးပြု၍ ဦးနှောက်၏ အသေးစိတ် ပုံရိပ်များကို ဖန်တီးပေးသည်။ ၎င်းကို ဦးနှောက်၏ ပြောင်းလဲမှုများကို စုံစမ်းသိရှိရန် သို့မဟုတ် ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု ဖြစ်ပွားပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော ပြဿနာများကို အကဲဖြတ်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။
- စောင့်ကြည့်လေ့လာခြင်း (Observation) – ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်သူက ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု ဖြစ်ပွားပြီးနောက် အိမ်တွင် စောင့်ကြည့်ရန် သဘောတူပါက လက္ခဏာများ ပိုမိုဆိုးရွားမလာစေရန် လူနာနှင့်အတူ အနည်းဆုံး ၂၄ နာရီ စောင့်ကြည့်ပေးမည့်သူ တစ်ဦးရှိရန် လိုအပ်သည်။ အချို့သော ဖြစ်စဉ်များတွင် စောင့်ကြည့်လေ့လာရန်အတွက် ဆေးရုံ၌ ညအိပ် နေထိုင်ရန် လိုအပ်နိုင်သည်။
ကုသခြင်း
သင့်၏ ဦးနှောက် ပြန်လည်ကျန်းမာလာစေရန်နှင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို မြန်ဆန်စေရန်အတွက် သင်ဆောင်ရွက်နိုင်သော အရေးယူဆောင်ရွက်ချက်များ ရှိပါသည်။
- ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အနားယူခြင်း – ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု (Concussion) မှ ပြန်လည်သက်သာလာစေရန်အတွက် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် လူနာများအား ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ အနားယူရန် အကြံပြုလိမ့်မည်။ ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု ဖြစ်ပွားပြီး ပထမနှစ်ရက်တွင် စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အာရုံစိုက်မှု တောင်းဆိုသော လှုပ်ရှားမှုများကို ကန့်သတ်ရန် အကြံပြုထားသည်။
ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာချိန်အတွင်း အပိုဆောင်း အနားယူခြင်းနှင့် အိပ်စက်ခြင်းကို ဦးစားပေးရန် အလွန်အရေးကြီးသော်လည်း လှုပ်ရှားမှု လုံးဝမလုပ်ဘဲ နေခြင်းကိုမူ မပြုလုပ်သင့်ပါ။ လွန်ကဲသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အနားယူမှုသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမည့် အချိန်ဇယားကို ပိုမိုကြာမြင့်စေနိုင်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် လှုပ်ရှားမှုများကို ပြန်လည်စတင်သည့်အခါ ခံစားလွယ်နိုင်စွမ်းကို ပိုမိုမြင့်တက်စေနိုင်ကြောင်း သုတေသနများက ဖော်ပြသည်။ လှုပ်ရှားမှုများကို လုံးဝ ရပ်တန့်လိုက်ခြင်းထက် ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု လက္ခဏာများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် တွန်းအားများကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် သင်ယူပါ။
ဖြည်းဖြည်းချင်းနှင့် အနည်းငယ်စီ စတင်ပါ။ လက္ခဏာများ ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါ နောက်ဆုတ်၍ အနားယူပါ။ ပထမ ၄၈ နာရီအတွင်း ဗီဒီယိုဂိမ်း ကစားခြင်း၊ တီဗီကြည့်ခြင်း၊ ကျောင်းစာ လုပ်ခြင်း၊ စာဖတ်ခြင်း၊ စာတိုပေးပို့ခြင်း သို့မဟုတ် ကွန်ပျူတာ အသုံးပြုခြင်းစသည့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားစိုက်ရသော လှုပ်ရှားမှုများသည် လက္ခဏာများကို ပိုမိုဆိုးရွားစေပါက ၎င်းတို့တွင် ပါဝင်ပတ်သက်မှုကို လျှော့ချရန် အကြံပြုထားသည်။ ထို့အပြင် ယေဘုယျ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အားစိုက်ထုတ်မှု၊ အားကစားပြုလုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပြင်းထန်းသော လှုပ်ရှားမှုများ အပါအဝင် လက္ခဏာများကို ပိုမိုဆိုးရွားစေသည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုများကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရန် အကြံပြုထားသည်။
ထိခိုက်ဒဏ်ရာရပြီး ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ခံနိုင်ရည်ရှိပါက ပေါ့ပါးသော လေ့ကျင့်ခန်းနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုများကို ပြုလုပ်ပေးခြင်းသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမှုကို ပိုမိုမြန်ဆန်စေနိုင်ကြောင်း သုတေသနများက ဖော်ပြခဲ့သည်။ စခရင်ကြည့်ချိန် ကဲ့သို့သော လှုပ်ရှားမှုများ အပါအဝင် နေ့စဉ် ပုံမှန်လုပ်ငန်းစဉ်များသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ဝင်ရောက်ရန် အကြံပြုထားသည်။ သို့သော်လည်း လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားခြင်း မရှိသေးမီအထိ နောက်ထပ် ဦးခေါင်း ထိခိုက်မှုဖြစ်ပွားရန် အန္တရာယ်ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများကို ရှောင်ကြဉ်ရန် အလွန်အရေးကြီးသည်။
ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်သူသည် အမြင်အာရုံ ပြန်လည်သန်စွမ်းရေး (Vision rehabilitation)၊ ဟန်ချက်ထိန်းနိုင်မှု ပြန်လည်သန်စွမ်းရေး (Balance rehabilitation) သို့မဟုတ် အတွေးအခေါ်နှင့် မှတ်ဉာဏ် ပြဿနာများအတွက် သိမြင်နားလည်မှုဆိုင်ရာ ပြန်လည်သန်စွမ်းရေး (Cognitive rehabilitation) ကဲ့သို့သော အခြား ကုထုံးများကို ပေးအပ်နိုင်သည်။ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရေး လုပ်ငန်းစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ကျောင်းတက်ချိန် သို့မဟုတ် အလုပ်ချိန်များကို ယာယီ လျှော့ချခြင်း၊ နေ့စဉ် ခေတ္တအနားယူခြင်း သို့မဟုတ် ကျောင်းဆိုင်ရာ တာဝန်များနှင့် အလုပ်တာဝန်များကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်း သို့မဟုတ် လျှော့ချခြင်းများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်နိုင်သည်။
- ပုံမှန် လှုပ်ရှားမှုများသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခြင်း – ပေါ့ပါးသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုများကို မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်လည်စတင်ရန် သင့်တော်မည်ကို ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်သူက ဆုံးဖြတ်ပေးလိမ့်မည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် လက္ခဏာများ သက်သာသွားသည်နှင့်အမျှ လူနာများသည် ၎င်းတို့၏ နေ့စဉ်ဘဝအတွင်း ပုံမှန်လှုပ်ရှားမှုများကို ပိုမို၍ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ထည့်သွင်း ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု၏ ပြသချက်များနှင့် လက္ခဏာအားလုံး လျော့နည်းသွားပါက အားကစားများသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ရန် ဆွေးနွေးနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း အားကစားများသို့ စောစီးစွာ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခြင်းသည် အခြား ဦးနှောက်ဒဏ်ရာ ရရှိနိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေသောကြောင့် ဤအချက်သည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရပြီးနောက် လက္ခဏာများ လုံးဝမပျောက်ကင်းသေးသည့်တိုင်အောင် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း စတေရှင်နရီ စက်ဘီး စီးခြင်း သို့မဟုတ် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြေးခြင်းကဲ့သို့သော ပေါ့ပါးသည့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုများကို ပြုလုပ်ရန် အကြံပြုနိုင်သည်။ ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု ဖြစ်ပွားသူများသည် ကျောင်း သို့မဟုတ် အလုပ် စီမံကိန်းများကို ပိုမို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ကျောင်း သို့မဟုတ် အလုပ်တွင် ကုန်လွန်သည့် အချိန်ကို တိုးမြှင့်ခြင်းကဲ့သို့သော စဉ်းစားတွေးခေါ်မှု ပိုမိုလိုအပ်သည့် တာဝန်များကိုလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ထည့်သွင်း ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။
- အကိုက်အခဲ ပျောက်ကင်းစေခြင်း – အက်စပရင် (Aspirin) နှင့် နာပရောက်ဆင် (Naproxen)၊ အိုင်ဗျူပရိုဖင် (Ibuprofen) ကဲ့သို့သော စတီရွိုက်မဟုတ်သည့် ရောင်ရမ်းမှုဆန့်ကျင်ဆေးများ (NSAIDS) ကို ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှုဖြစ်သည်ဟု သံသယရှိပြီး ချက်ချင်း မသောက်သုံးသင့်ပါ၊ အကြောင်းမှာ ဤဆေးဝါးများသည် လက္ခဏာများကို ဖုံးကွယ်ပေးပြီး သွေးကို ကျဲစေသောကြောင့် သွေးယိုစိမ့်မှု အန္တရာယ်ကို ပိုမိုမြင့်တက်စေနိုင်သည်။ ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု ဖြစ်ပွားကြောင်း စိစစ်တွေ့ရှိပါက အက်စီတာမင်နိုဖင် (Acetaminophen) သည် အကိုက်အခဲ ပျောက်ကင်းစေရန်အတွက် ပိုမိုဘေးကင်းသော ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။ ဦးနှောက် တုန်လှုပ်ထိခိုက်မှု ဖြစ်ပွားပြီးနောက် ရက်ပိုင်းနှင့် သတ္တပတ်များအတွင်း ခေါင်းကိုက်ခြင်းသည် အဖြစ်များသည်။
