နာတာရှည် ကြွက်သားအကန့်ဖိအားလွန် ရောဂါ
ဘိုကင်တင်ရန်
ဆရာ၀◌န်နဲ့တွေ့ဆုံရန်နာတာရှည် ကြွက်သားအကန့်ဖိအားလွန် ရောဂါ အကြောင်း သိကောင်းစရာ
Chronic exertional compartment syndrome ဆိုသည်မှာ ပြင်းထန်ပြီး အထပ်ထပ်အခါခါ ပြုလုပ်ရသော လေ့ကျင့်ခန်း သို့မဟုတ် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် ထိခိုက်မိသည့် ခြေထောက် သို့မဟုတ် လက်မောင်းရှိ ကြွက်သားများ ရောင်ရမ်းခြင်း၊ နာကျင်ခြင်းနှင့် တစ်ခါတစ်ရံ ပုံမှန် အလုပ်မလုပ်နိုင်ခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် ကျန်းမာရေး အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို အရေးပေါ် အခြေအနေတစ်ခုအဖြစ် မကြာခဏ သတ်မှတ်လေ့မရှိဘဲ အနားယူခြင်း သို့မဟုတ် အလေ့အထများကို ပြောင်းလဲလိုက်ပါက လျှော့ပါး သက်သာသွားတတ်သည်။
ကြွက်သားအကန့် (Compartment) တစ်ခုတွင် ကြွက်သားများ၊ အာရုံကြောများနှင့် သွေးကြောများ စုစည်း ပါဝင်ကြသည်။ အကန့်တစ်ခုစီကို ပါးလွှာသော်လည်း ခိုင်မာသော Fascia ခေါ် ကြွက်သားဖုံးအမြှေးပါးဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ၎င်းသည် ကြွက်သားများကို မူလနေရာတွင် တည်ရှိနေစေရန် ကူညီပေးသည်။ Chronic exertional compartment syndrome သည် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိခြင်း သို့မဟုတ် အကန့်အတွင်း ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု အလွန်အမင်း ပြုလုပ်ခြင်းတို့ကြောင့် ရောင်ရမ်းခြင်း သို့မဟုတ် သွေးယိုစိမ့်ခြင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ Fascia အမြှေးပါးသည် ပိုမိုကျယ်ဝန်းလာစေရန် ရုန်းဆန့်နိုင်စွမ်း မရှိသောကြောင့် ရောင်ရမ်းခြင်း သို့မဟုတ် သွေးယိုစိမ့်ခြင်းများသည် အာရုံကြောများနှင့် ကြွက်သားများအပေါ် ဖိအားပေးလာသည်။
မည်သူမဆို ဤအခြေအနေ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ ရှိသည်။ သို့သော် အထပ်ထပ်အခါခါ ရိုက်ခတ်မှုရှိသော အားကစားများကို ပြုလုပ်သည့် လူငယ်ပိုင်း ပြေးခုန်ပစ် အားကစားသမားများနှင့် အပြေးသမားများတွင် ပိုမိုအတွေ့ရများသည်။ ခွဲစိတ်မှုမဟုတ်သော ကုသမှုများနှင့် လှုပ်ရှားမှုများကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းတို့သည် ဤရောဂါအတွက် ကူညီပေးနိုင်သည်။ အကယ်၍ ခွဲစိတ်မှုမဟုတ်သော ကုသမှုများ မအောင်မြင်ပါက ဆရာဝန်မှ ခွဲစိတ်ကုသရန် အကြံပြုနိုင်သည်။
ရောဂါလက္ခဏာများ
ခန္ဓာကိုယ်၏ ဘယ်ညာ နှစ်ဖက်လုံးတွင် ထိခိုက်ထားသော အစိတ်အကောက်၏ စာရင်းဝင် ကြွက်သားအကန့် အတူတူ၌ Chronic exertional compartment syndrome ကို အတွေ့ရများသည်။ ဤသို့ ဖြစ်ပွားသည့်အခါ ဝေဒနာရှင်သည် အောက်ပါ ရောဂါလက္ခဏာများကို ခံစားရနိုင်သည် –
- ထိခိုက်ထားသော အစိတ်အကောက် ကြွက်သားအကန့်တွင် ကိုက်ခဲခြင်း၊ ပူစပ်ပူလောင်ဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကြွက်တက်သကဲ့သို့ နာကျင်ခြင်း
- ကြွက်သားများ တင်းကျပ်နေခြင်း
- အရေပြားတွင် စိမ့်ခနဲဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပူစပ်ပူလောင် ဖြစ်သည့် အာရုံကြောဝေဒနာ ခံစားရခြင်း (Paresthesia)
- ပြင်းထန်သော အခြေအနေများတွင် ထိခိုက်ထားသော ခြေထောက် မစမနိုင်ဖြစ်ခြင်း (Foot drop)
- ကြွက်သား ကျွံထွက်ခြင်း (Muscle hernia) ကြောင့် ရောင်ရမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ဖောင်းကြွလာခြင်း
- ခြေလက်များ အားနည်းလာခြင်း
Chronic exertional compartment syndrome တွင် ကြွက်သားအကန့်အတွင်း ဖိအားများ ဆက်တိုက် မြင့်တက်လာပြီး နာကျင်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ၎င်းသည် အောက်ပါ အစဉ်အတိုင်း အဆင့်ဆင့် ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည် –
- သီးခြား အချိန်၊ အကွာအဝေး သို့မဟုတ် အားစိုက်ထုတ်မှု ပမာဏတစ်ခုအထိ ထိခိုက်ထားသော အစိတ်အကောက်ကို လေ့ကျင့်ခန်း ပြုလုပ်ပါက ပုံမှန် စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
- လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေစဉ်အတွင်း ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်။
- လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ၁၅ မိနစ်အတွင်း နာကျင်မှု လျော့ပါးသွားခြင်း သို့မဟုတ် လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားခြင်း ဖြစ်ပေါ်သည်။
- လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ပြီးနောက် ပြန်လည်သက်သာရန် အနားယူရသည့် အချိန်သည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုရှည်လျားလာနိုင်သည်။
Chronic exertional compartment syndrome သည် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပါက လျှော့ပါး ပျောက်ကင်းသွားလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ပြင်းထန်သော သို့မဟုတ် အထပ်ထပ် ပြုလုပ်ရသော လှုပ်ရှားမှုများကို ပြန်လည်ပြုလုပ်ပါက လက္ခဏာများ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည်။ အနားယူခြင်းနှင့် လေ့ကျင့်ခန်း ပြုလုပ်သည့် အလေ့အထများကို ပြောင်းလဲခြင်းတို့သည် ဤအခြေအနေကို သက်သာစေရန် ကူညီပေးနိုင်သည်။
လေ့ကျင့်ခန်း သို့မဟုတ် အားကစား လှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်စဉ်အတွင်း အကြောင်းအရင်း ရှာမရဘဲ မအီမသာဖြစ်ခြင်း၊ ရောင်ရမ်းခြင်း၊ အားနည်းခြင်း၊ ခံစားမှုစွမ်းရည် လျော့နည်းသွားခြင်း သို့မဟုတ် နာကျင်ကိုက်ခဲခြင်းကဲ့သို့သော လက္ခဏာများ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေပါက ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ပညာရှင်နှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးသင့်သည်။ သို့မဟုတ် မိမိဘာသာ ပြုစုစောင့်ရှောက်သော်လည်း နာကျင်မှု မသက်သာပါကလည်း ပြသသင့်သည်။
Chronic exertional compartment syndrome ကို အပြေးကဲ့သို့သော ကိုယ်အလေးချိန် ထိန်းထားရသည့် ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုများကို အလွန်အမင်း ပြုလုပ်သည့် လူငယ်များတွင် အတွေ့ရများသည့် Shin splints (ဂျင်းရိုးနာခြင်း) ရောဂါနှင့် တစ်ခါတစ်ရံ မှားယွင်း ရောဂါအမည်တပ်လေ့ ရှိကြသည်။
ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်းများ
လေ့ကျင့်ခန်း ပြုလုပ်စဉ်အတွင်း ကြွက်သားများသည် အရွယ်အစား ကြီးထွားလာသည်ဟု ယူဆကြသည်။ Fascia အမြှေးပါးသည် ကြွက်သားများနှင့်အတူ လိုက်ပါ မကျယ်ဝန်းနိုင်သည့်အခါ ထိခိုက်ထားသော နေရာ၏ ကြွက်သားအကန့်အတွင်း ဖိအားနှင့် နာကျင်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး Chronic exertional compartment syndrome ဖြစ်ပွားလာရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် Chronic exertional compartment syndrome ဖြစ်ပွားရသည့် တိကျသော မူလအကြောင်းအရင်းကိုမူ ယနေ့ထက်ထိ မသိရသေးပေ။
ထို့အပြင် ထိခိုက်ထားသော ကြွက်သားအကန့်ကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် Fascia အမြှေးပါးသည် အလွန် တင်းကျပ်မာဆတ်နေခြင်း၊ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ချိန်တွင် ကြွက်သားများ အလွန်အမင်း ကြီးထွားလာခြင်း သို့မဟုတ် သွေးပြန်ကြောများအတွင်း ဖိအား ပြင်းထန်စွာ မြင့်တက်လာခြင်းတို့ကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အချို့သော ကျွမ်းကျင်သူများက လေ့ကျင့်ခန်း ပြုလုပ်စဉ် လူများ၏ လှုပ်ရှားပုံ လှုပ်ရှားနည်းသည်လည်း Chronic exertional compartment syndrome ဖြစ်ပွားမှုတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။
ဖြစ်နိင်ချေရှိသော အကြောင်းအရင်းများ
အောက်ပါ အချက်များသည် Chronic exertional compartment syndrome ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို မြင့်မားစေနိုင်သည် –
- အသက်အရွယ် – အသက် ၃၀ အောက် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး အားကစားသမားများသည် ဤအခြေအနေ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ ပိုမိုမြင့်မားသည်။
- ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု – စက်ဘီးစီးခြင်း၊ အပြေးနှင့် ရေကူးခြင်းကဲ့သို့သော အထပ်ထပ်အခါခါ ရိုက်ခတ်မှု သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားမှု ရှိသည့် အားကစားများ ပြုလုပ်ခြင်းက ဖြစ်နိုင်ခြေကို မြင့်မားစေသည်။
- လေ့ကျင့်ခန်း အလွန်အမင်း လုပ်ခြင်း – မကြာခဏ ဆိုသလို သို့မဟုတ် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်စွာ လေ့ကျင့်ခန်း ပြုလုပ်ပါက Chronic exertional compartment syndrome ဖြစ်ပွားလာနိုင်သည်။
ရောဂါရှာဖွေခြင်း (Diagnosis)
Chronic exertional compartment syndrome ကို ရောဂါအမည် သတ်မှတ်နိုင်ရန်အတွက် ဝေဒနာရှင်အနေဖြင့် ရောဂါလက္ခဏာများ ခံစားရသည်အထိ လေ့ကျင့်ခန်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်လေ့ရှိသည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ဆရာဝန်သည် ထိခိုက်ထားသောနေရာတွင် ကြွက်သားများ ဖောင်းကြွလာခြင်း၊ နာကျင်ခြင်း သို့မဟုတ် တင်းမာနေခြင်းတို့ကို လေ့လာကြည့်ရှုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ Chronic exertional compartment syndrome အတွက် ပုံမှန်ခန္ဓာကိုယ် စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုများသည် ရောဂါလက္ခဏာ မပြဘဲ ပုံမှန်ဖြစ်နေတတ်သောကြောင့် ဤသို့ ပြုလုပ်ရခြင်းဖြစ်သည်။
ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်သူသည် စွတ်ကြောင်းရောင်ခြင်း (Tendinitis)၊ အရိုးအက်ခြင်း (Stress fractures) သို့မဟုတ် ဂျင်းရိုးနာခြင်း (Shin splints) ကဲ့သို့သော အခြားကျန်းမာရေး အခြေအနေများ၏ လက္ခဏာများကိုလည်း ရှာဖွေစစ်ဆေးနိုင်သည်။ ပိုမိုတိကျသော စစ်ဆေးမှုများ မပြုလုပ်မီ လေ့ကျင့်ခန်းနှင့် ဆက်စပ်နေသော အခြားဝေဒနာများကို အရင်ဆုံး ဖယ်ထုတ်ရမည်ဖြစ်သည်။
- ပုံရိပ်ဖော် စစ်ဆေးမှုများ (Imaging studies): ရောဂါအမည်ကို အတည်ပြုရန်အတွက် ပုံရိပ်ဖော် စစ်ဆေးမှု အများအပြား လိုအပ်နိုင်ပါသည် –
- သံလိုက်ဓာတ်မှန် (MRI) – အဆင့်မြင့် MRI စကန်ဖတ်ခြင်းသည် Chronic exertional compartment syndrome ကို ရောဂါအမည်တပ်ရာတွင် ထိရောက်မှုရှိကြောင်း ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ဤစစ်ဆေးမှုသည် ကြွက်သားအကန့်များအတွင်းရှိ အရည်ပမာဏကို စိစစ်ရာတွင် ကူညီပေးနိုင်သည်။ ပုံရိပ်များကို မလှုပ်ရှားဘဲ အနားယူနေချိန်၊ ရောဂါလက္ခဏာများ ပေါ်လာသည်အထိ ခြေထောက်ကို လှုပ်ရှားနေချိန်နှင့် လှုပ်ရှားမှု ပြုလုပ်ပြီးချိန်တို့တွင် ရိုက်ကူးယူသည်။
အဆင့်မြင့် MRI သည် နာကျင်မှုရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ထိုးဖောက်စစ်ဆေးရသော ကြွက်သားအကန့် ဖိအားတိုင်းတာခြင်း (Invasive compartment pressure testing) လိုအပ်ချက်ကို လျှော့ချပေးနိုင်သည်။ ခြေထောက်များကို ပုံမှန် MRI စကန်ဖတ်ခြင်းဖြင့်လည်း ကြွက်သားအကန့်များ၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို အကဲဖြတ်နိုင်ပြီး ရောဂါလက္ခဏာများ၏ အခြားဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အကြောင်းအရင်းများကို ဖယ်ထုတ်နိုင်သည်။
- အနီအောက်ရောင်ခြည်နီးပါး ရောင်စဉ်တန်းတိုင်းတာခြင်း (Near-infrared spectroscopy – NIRS) – ၎င်းသည် ကြွက်သားအကန့်အတွင်း သွေးထောက်ပံ့မှု လျော့နည်းသွားခြင်း ရှိမရှိ စိစစ်ပေးသည့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်စစ်ဆေးရန် မလိုသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ စစ်ဆေးမှုကို အနားယူနေချိန်နှင့် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားမှု ပြုလုပ်ပြီးချိန် နှစ်မျိုးလုံးတွင် ပြုလုပ်သည်။ NIRS သည် ထိခိုက်ထားသောနေရာရှိ သွေးအတွင်း အောက်ဆီဂျင်ပမာဏကို တိုင်းတာသည့် အတော်အတန် သစ်လွင်သော နည်းပညာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
- ကြွက်သားအကန့် ဖိအားတိုင်းတာခြင်း (Compartment pressure measurement): လူနာ၏ ဆေးရာဇဝင်နှင့် အစောပိုင်း စစ်ဆေးမှု ရလဒ်များက Chronic exertional compartment syndrome ကို ညွှန်ပြနေပါက သို့မဟုတ် ပုံရိပ်ဖော် စစ်ဆေးမှုများတွင် အရိုးအက်ခြင်း သို့မဟုတ် အခြား နာကျင်မှု အကြောင်းအရင်းများကို မတွေ့ရှိပါက ကြွက်သားအကန့် ဖိအားတိုင်းတာခြင်းကို အကြံပြုလေ့ရှိသည်။
ဤစစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်စဉ် လှုပ်ရှားမှု မပြုလုပ်မီနှင့် ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင် အပ် သို့မဟုတ် ပိုက်ပျော့ (Catheter) ကို ကြွက်သားအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းသည်။ ဖိအားကို အပ်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော စက်ကို အသုံးပြု၍ တိုင်းတာမည် ဖြစ်ပြီး အပ်ကို နေရာအများအပြားတွင် ထိုးသွင်းနိုင်သည်။
ဤစစ်ဆေးမှုကို Chronic exertional compartment syndrome ကို ရောဂါအမည်တပ်ရန် စံချိန်စံညွှန်းမီ (Gold standard) အကောင်းဆုံး စစ်ဆေးမှုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ သို့သော် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ရခြင်းနှင့် အတော်အတန် နာကျင်မှုရှိခြင်းတို့ကြောင့် ပုံမှန်အားဖြင့် ရှောင်ကြဉ်လေ့ရှိကြသည်။
ကုသခြင်း (Treatment)
Chronic exertional compartment syndrome အတွက် ခွဲစိတ်ရန်မလိုသော ကုသမှုများနှင့် ခွဲစိတ်ကုသမှုများ ရှိပါသည်။ ခွဲစိတ်ရန်မလိုသော ကုသမှုတွင် ဆေးဝါးများ သောက်သုံးခြင်း သို့မဟုတ် လေ့ကျင့်ခန်း ပြုလုပ်သည့် အလေ့အထများကို ပြောင်းလဲခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်သည်။ ประင်းထန်သော သို့မဟုတ် အထပ်ထပ် ပြုလုပ်ရသော လှုပ်ရှားမှုများမှ အနားယူလိုက်ပါက ဤအခြေအနေသည် မကြာခဏ သက်သာလာတတ်သည်။ အကယ်၍ ဝေဒနာ မသက်သာပါက Fasciotomy ကဲ့သို့သော ခွဲစိတ်ကုသမှုများ လိုအပ်နိုင်သည်။
ခွဲစိတ်ရန်မလိုသော နည်းလမ်းများ (Nonsurgical options)
လေ့ကျင့်ခန်း ပြုလုပ်သည့် အလေ့အထများကို ပြောင်းလဲခြင်း – ဖြည်းဖြည်းပြေးခြင်း သို့မဟုတ် အပြေးလေ့ကျင့်စဉ် ခြေထောက်ကို စနစ်တကျ မည်သို့ချရမည်ကို ပြောင်းလဲခြင်း၊ လေ့ကျင့်ခန်း အမျိုးအစားများကို တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ စိစစ်ရောနှော ပြုလုပ်ခြင်း၊ ရိုက်ခတ်မှုနည်းသော လေ့ကျင့်ခန်းများသို့ ပြောင်းလဲခြင်း သို့မဟုတ် ခြေထောက်အထောက်အကူပြု ပစ္စည်းများ (Orthotics) အသုံးပြုခြင်းတို့သည် Chronic exertional compartment syndrome ကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် ကူညီပေးနိုင်သည်။ ရူပဗေဒကုထုံး (Physical therapy)၊ အနှိပ်ခံခြင်းနှင့် အကိုက်အခဲပျောက်ဆေးများသည်လည်း ကုသမှု ရွေးချယ်စရာများ ဖြစ်နိုင်သည်။
ထိခိုက်ထားသော ကြွက်သားအတွင်းသို့ OnabotulinumtoxinA (Botox) ထိုးနှံခြင်းသည် Chronic exertional compartment syndrome ကို သက်သာပျောက်ကင်းစေရန် ကူညီပေးနိုင်သည်။ ဆရာဝန်သည် မထိုးမီ ထိခိုက်ထားသော နေရာကို စိစစ်ရန်နှင့် သင့်တော်သော Botox ပမာဏကို သတ်မှတ်ရန် ထုံဆေးထိုးခြင်းများကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဤနည်းလမ်းကို အကြံပြုနိုင်သော်လည်း ဤကုသမှုနှင့် ပတ်သက်၍ နောက်ထပ် သုတေသနပြုချက်များ လိုအပ်နေသေးသည်။
ခွဲစိတ်ရန်မလိုသော နည်းလမ်းများကို Chronic exertional compartment syndrome မှ ယာယီသက်သာမှု ရရှိစေရန်အတွက်သာ မကြာခဏ အကြံပြုလေ့ရှိသည်။ ပြင်းထန်သော သို့မဟုတ် အထပ်ထပ် ပြုလုပ်ရသော လေ့ကျင့်ခန်းများကို ပြန်လည်စတင်သည်နှင့် လက္ခဏာများ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သောကြောင့် ရေရှည်အကျိုးကျေးဇူးကို မပေးနိုင်ပါ။
ခွဲစိတ်ကုသသည့် နည်းလမ်းများ (Surgical options)
Fasciotomy ဆိုသည်မှာ ထိခိုက်ထားသော ကြွက်သားအကန့် တစ်ခုစီကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် တင်းမာဆတ်ဆတ် အမြှေးပါးများကို ဖြတ်တောက်သည့် ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ထိုးဖောက်ရသော ခွဲစိတ်ကုသမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဖိအားများကို လျှော့ချရန်အတွက် အရေပြားနှင့် ကြွက်သားဖုံးအမြှေးပါး (Fascia) တို့ကို ခွဲစိတ်ဖြတ်တောက်သည်။
Fasciotomy ကို Chronic exertional compartment syndrome အတွက် အထိရောက်ဆုံး ကုသမှုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ သို့သော် စွန့်စားရမှုများလည်း ရှိနေသည်။ ပိုးဝင်ခြင်း၊ ရေရှည် အာရုံကြော ထိခိုက်ခြင်း၊ ထိတွေ့မှု အာရုံမဲ့ခြင်း၊ လေဖြတ်ခြင်း/ဆဲလ်များ သေဆုံးခြင်း၊ ညိုမည်းစွဲခြင်းနှင့် အမာရွတ်ကျန်ခဲ့ခြင်းတို့သည် ဤခွဲစိတ်မှု၏ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများဖြစ်သည်။
Fasciotomy ခွဲစိတ်မှုကို ဒဏ်ရာအသေးစားလေးများ အသုံးပြု၍ ပြုလုပ်နိုင်သောကြောင့် ပြန်လည်သက်သာချိန်ကို လျှော့ချပေးနိုင်ပြီး လူနာများအနေဖြင့် လေ့ကျင့်ခန်းနှင့် အားကစားများ အပါအဝင် ၎င်းတို့၏ ပုံမှန်လှုပ်ရှားမှုများဆို့ အမြန်ဆုံး ပြန်လည်စတင်နိုင်စေသည်။
