အဆစ်လွဲခြင်း အကြောင်း သိကောင်းစရာ
အဆစ်လွဲခြင်း (Sprain) ဆိုသည်မှာ အဆစ်များအတွင်းရှိ အရိုးများကို ချိတ်ဆက်ပေးထားသည့် သန်မာသော တစ်ရှူးမျှင်များ (အရွတ်များ) ဆန့်ထွက်သွားခြင်း သို့မဟုတ် ပြတ်တောက်သွားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ၎င်းသည် ကြွက်သား သားတင်ခြင်း/အကြောပြဲခြင်း (Strain) နှင့် ကွာခြားသည်။ ကြွက်သား သားတင်ခြင်း/အကြောပြဲခြင်း ဆိုသည်မှာ ကြွက်သား သို့မဟုတ် ကြွက်သားနှင့် အရိုးကို ချိတ်ဆက်ပေးထားသော အကြောများ ဆန့်ထွက်ခြင်း၊ ဆွဲဆန့်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် ပြတ်တောက်ခြင်းတို့ကို ဆိုလိုသည်။ အဆစ်လွဲခြင်းသည် ထိခိုက်မိသော အဆစ်ကို တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှုရှိပြီး ပြင်းထန်မှု အတိုင်းအတာမှာ အရွတ်အနည်းငယ် ဆန့်ထွက်သွားခြင်းမှသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သို့မဟုတ် လုံးဝပြတ်တောက်သွားခြင်းအထိ ကွာခြားနိုင်သည်။
အဆစ်လွဲခြင်း အဖြစ်အများဆုံး နေရာ (၃) ခုမှာ –
- ခြေကျင်းဝတ် အဆစ်လွဲခြင်း – ပြေးခြင်း၊ လှည့်ခြင်း သို့မဟုတ် ခုန်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်စဉ် ခြေဖဝါးက အတွင်းဘက်သို့ လိမ်သွားပြီး ခြေကျင်းဝတ်ပေါ်သို့ ကျမိသည့်အခါ ဖြစ်ပွားတတ်သည်။
- ဒူးဆစ် အဆစ်လွဲခြင်း – ပုံမှန်အားဖြင့် ဒူးကို တိုက်ရိုက်ရိုက်မိခြင်း သို့မဟုတ် ချော်လဲခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပွားလေ့ရှိပြီး ဒူးကို ရုတ်တရက် လိမ်လိုက်သည့် လှုပ်ရှားမှုများကြောင့်လည်း အဆစ်လွဲနိုင်သည်။
- လက်ကောက်ဝတ် အဆစ်လွဲခြင်း – လူတစ်ဦးသည် လဲကျသည့်အခါ လက်မောင်းကို ဆန့်ထုတ်ပြီး လက်ဖဝါးဖြင့် မြေပြင်ကို ထောက်မိသည့်အခါ အဖြစ်များသည်။
အဆစ်လွဲခြင်း၏ ပြင်းထန်မှုသည် ဒဏ်ရာရရှိမှု အဆင့်နှင့် မည်သည့်အရွတ်အရေအတွက် ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်အပေါ် မူတည်သည်။ အဆစ်လွဲခြင်းအတွက် အခြေခံ ကုသမှုတွင် အနားယူခြင်း၊ ရေခဲကပ်ခြင်း၊ စည်းနှောင်ခြင်းနှင့် မြှင့်တင်ထားခြင်း (R.I.C.E.) တို့ ပါဝင်သည်။ မပြင်းထန်သော အဆစ်လွဲခြင်းများကို အိမ်တွင်ပင် အောင်မြင်စွာ ကုသနိုင်သော်လည်း ပြင်းထန်သော အဆစ်လွဲခြင်းများတွင်မူ ပြတ်တောက်သွားသော အရွတ်များကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် ခွဲစိတ်ကုသမှု လိုအပ်နိုင်သည်။
အဆစ်လွဲခြင်း (Sprain) နှင့် ကြွက်သား သားတင်ခြင်း (Strain) တို့ကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် အရေးကြီးသည်၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့သည် မတူညီသော ကုသမှုများ လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အဆစ်လွဲခြင်းတွင် အရွတ်ပျက်စီးမှု ပါဝင်ပြီး ကြွက်သား သားတင်ခြင်းတွင်မူ ကြွက်သားပျက်စီးမှု ပါဝင်သည်။ ဒဏ်ရာကို မှန်ကန်စွာ ခွဲခြားသတ်မှတ်ခြင်းဖြင့် ပြန်လည်သက်သာလာစေမည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို ကူညီရန် သင့်လျော်သော ကုသမှုကို ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ရောဂါလက္ခဏာများ
ပျက်စီးမှု အတိုင်းအတာပေါ် မူတည်၍ လက္ခဏာများနှင့် ရောဂါလက္ခဏာများ ကွာခြားနိုင်သည်။ ၎င်းတို့တွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်နိုင်သည် –
- နာကျင်ခြင်း
- အဆစ်များ ရောင်ရမ်းခြင်း သို့မဟုတ် နီမြန်းခြင်း
- ညိုမည်းစွဲခြင်း
- ဒဏ်ရာရထားသော အဆစ်၏ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ကန့်သတ်ခံရခြင်း
- အဆစ်များ မမြဲခြင်း (အထူးသဖြင့် ခြေကျင်းဝတ် သို့မဟုတ် ဒူးဆစ်ကဲ့သို့ ကိုယ်အလေးချိန် ထိန်းထားရသည့် အဆစ်များတွင် ဖြစ်တတ်သည်)
- ဒဏ်ရာရသည့် အချိန်တွင် အဆစ်အတွင်း၌ “ပေါ့ပ်” ဟူသော မြည်သံကို ကြားရခြင်း သို့မဟုတ် ခံစားရခြင်း
မပြင်းထန်သော အဆစ်လွဲခြင်းများကို အိမ်တွင်းကုထုံးဖြင့် ကုသနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း အဆစ်လွဲခြင်းကို ဖြစ်စေသည့် ဒဏ်ရာမျိုးသည် အရိုးကျိုးခြင်းကဲ့သို့သော ပိုမိုပြင်းထန်သည့် ဒဏ်ရာများကိုလည်း ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ အကယ်၍ လူနာသည် ဒဏ်ရာရထားသော အဆစ်၏ အရိုးပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် နာကျင်မှုကို ခံစားရပါက၊ ဒဏ်ရာရထားသော အဆစ်ကို မလှုပ်ရှားနိုင် သို့မဟုတ် အလေးချိန် မပြုလုပ်နိုင်ပါက သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရထားသော နေရာတစ်ဝိုက်တွင် ထုံကျင်မှုကို ခံစားရပါက ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ပေးသူနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးသင့်သည်။
ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်းများ
အဆစ်ကို လွဲချော်သွားစေခြင်း၊ အလွန်အမင်း ဆန့်ထွက်သွားစေခြင်းနှင့် ရံဖန်ရံခါတွင် အထောက်အကူပြု အရွတ်များကို ပြတ်တောက်သွားစေသည့် တိုက်ရိုက် သို့မဟုတ် သွယ်ဝိုက်သော ထိခိုက်ဒဏ်ရာများကြောင့် အဆစ်လွဲခြင်း ဖြစ်ပွားရသည်။ အဆစ်လွဲခြင်းသည် အမျိုးမျိုးသော ဒဏ်ရာများကြောင့် ဖြစ်ပွားနိုင်သည်၊ ဥပမာအားဖြင့် –
- လှုပ်ရှားမှုများ – မညီညာသော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပြေးခြင်း၊ လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ ရုတ်တရက် လမ်းကြောင်းပြောင်းခြင်း သို့မဟုတ် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ခြင်း၊ ခုန်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် မြေပြင်သို့ ကျမိခြင်းတို့သည် ခြေကျင်းဝတ် သို့မဟုတ် ဒူးဆစ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။
- လက်ကောက်ဝတ် – လဲကျစဉ်တွင် လက်မောင်းကို ဆန့်ထုတ်၍ လက်ဖဝါးဖြင့် မြေပြင်ကို ထောက်မိခြင်း။
- လက်မ – စကီးစီးခြင်း သို့မဟုတ် တင်းနစ်နှင့် အခြားရက်ကက်သုံး အားကစားများတွင် လက်မကို အလွန်အမင်း ဆန့်ထုတ်မိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ရသည့် ဒဏ်ရာများ။
ကလေးငယ်များတွင် အဆစ်ပတ်လည်ရှိ အရွတ်များသည် ၎င်းတို့၏ အရိုးကြီးထွားမှုဇုန်များ (Growth plates) ထက် ပိုမိုသန်မာလေ့ရှိသောကြောင့် အဆစ်လွဲခြင်းထက် အရိုးကျိုးခြင်း ပိုမိုဖြစ်ပွားနိုင်သည်။ ကလေးငယ်များ၏ အရိုးအစွန်းများ ပတ်လည်တွင် ပျော့ပျောင်းသော တစ်ရှူး အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သည့် အရိုးကြီးထွားမှုဇုန်များ ရှိကြသည်။ အဆစ်လွဲခြင်း၏ ပြင်းထန်မှုကို အောက်ပါအတိုင်း အမျိုးအစား ခွဲခြားနိုင်သည် –
- မပြင်းထန်သော အဆစ်လွဲခြင်း (Mild sprains) – အရွတ်များ အနည်းငယ်သာ ဆန့်ထွက်သွားခြင်း ပါဝင်သည်။
- အသင့်အတင့် အဆစ်လွဲခြင်း (Moderate sprains) – အရွတ် ဆန့်ထွက်ခြင်းနှင့် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြတ်တောက်ခြင်းတို့ ပေါင်းစပ် ဖြစ်ပွားခြင်းဖြစ်သည်။
- ပြင်းထန်သော အဆစ်လွဲခြင်း (Severe sprains) – အရွတ် လုံးဝပြတ်တောက်သွားသည့်အခါ ဖြစ်ပွားသည်။
Risk factors (အန္တရာယ်ရှိစေသော အချက်များ)
အသက်အရွယ် သို့မဟုတ် ကိုယ်ခန္ဓာ လှုပ်ရှားမှုအဆင့် မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ အားလုံးတွင် အဆစ်လွဲနိုင်ခြေ ရှိသည်။ အချို့သော အချက်များသည် အဆစ်လွဲနိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေနိုင်သည်၊ ဥပမာအားဖြင့် –
- ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း – သင့်ကြွက်သားများ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် အဆစ်များအတွက် လုံလောက်သော ထောက်ပံ့မှုကို မပေးနိုင်တော့ပါ၊ ထို့ကြောင့် ပြင်ပအားများကြောင့် အဆစ်များအပေါ် ဒဏ်ပိနိုင်ခြေ ပိုများလာသည်။ ထို့အပြင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခြင်းသည် သင့်ကို ထိုကဲ့သို့သော ပြင်ပသက်ရောက်မှုများဒဏ် ခံရလွယ်စေသည်။
- ကိုယ်အလေးချိန် – လူနာသည် ကိုယ်အလေးချိန် လွန်ကဲနေပါက သို့မဟုတ် ကိုယ်ခန္ဓာ ကြံ့ခိုင်မှု အားနည်းပါက ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုမိုမြင့်မားသည်။
- ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေ – မညီညာသော သို့မဟုတ် ချောကျိသော မျက်နှာပြင်များသည် ဒဏ်ရာရရှိနိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေနိုင်သည်။
- ညံ့ဖျင်းသော အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများ – အံဝင်ခွင်ကျမရှိသော သို့မဟုတ် ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းမထားသော ဖိနပ်များနှင့် အခြားအားကစား အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကို ဝတ်ဆင်ခြင်းကြောင့် အဆစ်လွဲနိုင်ခြေ မြင့်တက်နိုင်သည်။
ရောဂါရှာဖွေခြင်း (Diagnosis)
အဆစ်လွဲခြင်းကို ရောဂါရှာဖွေရန် မတူညီသော နည်းလမ်းများ ရှိကြပြီး ၎င်းတို့တွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်သည် –
- ကိုယ်ခန္ဓာစစ်ဆေးမှု – ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ပေးသူသည် ဒဏ်ရာရထားသော ခြေလက်အင်္ဂါတွင် ရောင်ရမ်းခြင်း၊ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း၊ အဆစ်၏ တည်ငြိမ်မှုနှင့် နာကျင်မှု ရှိ၊ မရှိတို့ကို စစ်ဆေးမည် ဖြစ်သည်။ မသက်မသာဖြစ်မှု၏ မြစ်ဖျားခံရာနှင့် ပြင်းထန်မှု အတိုင်းအတာတို့သည် ဒဏ်ရာ၏ ပမာဏနှင့် အမျိုးအစားတို့နှင့် ပတ်သက်၍ အချက်အလက်များကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။
- ပုံရိပ်ဖော် စစ်ဆေးမှု – ဓာတ်မှန်ရိုက်ခြင်း (X-rays) ကို ပြဿနာဖြစ်စေသည့် အကြောင်းရင်းများထဲမှ အရိုးကျိုးခြင်း သို့မဟုတ် အခြားသော အရိုးဒဏ်ရာ အမျိုးအစားများကို ခွဲခြားဖယ်ထုတ်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။ ဓာတ်မှန်သည် အရွတ်ကို မပြသနိုင်သော်လည်း အဆစ်၏ ကြားကွာဝေးကို စစ်ဆေးရန်နှင့် အရိုးကျိုးခြင်းများကို ခွဲခြားရန်အတွက်မူ အသုံးဝင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ ဒဏ်ရာ၏ ပြင်းထန်မှု အတိုင်းအတာကို ဆုံးဖြတ်ရန် သံလိုက်ဓာတ်မှန်ရိုက်ခြင်း (MRI) ကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။
ကုသခြင်း (Treatment)
လူနာများအနေဖြင့် အိမ်တွင် အခြေခံကုသမှုအဖြစ် R.I.C.E. နည်းလမ်းကို စမ်းသပ်လုပ်ဆောင်ရန် အကြံပြုထားသည်။
- Rest (အနားယူခြင်း) – နာကျင်ခြင်း၊ မသက်မသာဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ရောင်ရမ်းခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေနိုင်သည့် မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုကိုမဆို ရှောင်ကြဉ်ရန် အကြံပြုထားသော်လည်း လူနာအနေဖြင့် အချို့သော လှုပ်ရှားမှုများကိုမူ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ အဆစ်လွဲခြင်းကဲ့သို့သော ဒဏ်ရာရရှိပြီးနောက် ဒဏ်ရာရထားသော နေရာကို ပြန်လည်သက်သာလာစေရန်အတွက် နေ့စဉ်လူနေမှုပုံစံများကို ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်သည်။
- Ice (ရေခဲကပ်ခြင်း) – လူနာသည် ဒဏ်ရာရထားသော နေရာကို အနည်းဆုံး မိနစ် ၁၅ မှ ၂၀ အထိ ရေခဲကပ်ပေးသင့်ပြီး ၎င်းကို ၂ နာရီမှ ၃ နာရီခြားတစ်ခါ ထပ်မံလုပ်ဆောင်သင့်သည်။ အအေးဝတ်၊ ရေခဲအိတ် သို့မဟုတ် တဘက်ဖြင့် ပတ်ထားသော ရေခဲထည့်ထားသည့် ပလတ်စတစ်အိတ်ကို အသုံးပြုပါ။ ရေခဲကို တစ်ကြိမ်လျှင် မိနစ် ၂၀ ထက်ကျော်လွန်၍ ကပ်ခြင်းသည် ရေခဲကိုက်ခြင်း (Frostbite) နှင့် အခြားအအေးကြောင့်ဖြစ်သော ဒဏ်ရာများကို ဖြစ်ပွားစေနိုင်သည်။ ထုံကျင်ခြင်း သို့မဟုတ် မသက်မသာဖြစ်ခြင်းတို့ကို စတင်ခံစားရသည်နှင့် တပြိုင်နက် ရေခဲကပ်ခြင်းကို ရပ်တန့်ပါ။
- Compression (စည်းနှောင်ခြင်း) – ရောင်ရမ်းမှုကို တားဆီးရန် ကူညီပေးသည့်အနေဖြင့် ရောင်ရမ်းမှု လျော့ကျသွားသည့်တိုင်အောင် ထိုနေရာကို ကျုံ့ဆန့်နိုင်သော ပတ်တီးဖြင့် စည်းထားပါ။ သွေးလည်ပတ်မှုကို မပိတ်ဆို့စေရန် အလွန်အမင်း တင်းကျပ်စွာ စည်းခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်ပါ။ နှလုံးနှင့် အဝေးဆုံးဖြစ်သော အစွန်းပိုင်းမှစ၍ စတင်စည်းနှောင်ပါ။ အကယ်၍ မသက်မသာဖြစ်မှု ပိုမိုဆိုးရွားလာပါက၊ ထိုနေရာ ထုံကျင်သွားပါက သို့မဟုတ် ပတ်တီးစည်းထားသော နေရာ၏ အောက်ဘက်တွင် ရောင်ရမ်းမှုများ ရှိလာပါက ပတ်တီးကို ဖယ်ရှားလိုက်ပါ။
- Elevation (မြှင့်တင်ထားခြင်း) – အထူးသဖြင့် ညဘက်တွင် ဒဏ်ရာရထားသော နေရာကို နှလုံးအနေအထားထက် မြင့်သောနေရာတွင် မြှင့်တင်ထားပါ။ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ကမ္ဘာမြေဆွဲအားကြောင့် ရောင်ရမ်းမှုကို လျော့ကျစေရန် ကူညီပေးမည် ဖြစ်သည်။
- ဆေးဝါးများ – အိုင်ဗျူပရိုဖန် (Ibuprofen) နှင့် အဆက်တာမီနိုဖန် (Acetaminophen) ကဲ့သို့သော ဆရာဝန်ညွှန်ကြားချက်မလိုဘဲ အလွယ်တကူ ဝယ်ယူရရှိနိုင်သည့် အကိုက်အခဲပျောက်ဆေး နှစ်မျိုးသည် ကုသမှုတွင် အထောက်အကူပြုနိုင်သည်။
ပထမဦးဆုံး နှစ်ရက်လွန်မြောက်ပြီးနောက် လူနာသည် ဒဏ်ရာရထားသော နေရာကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်သည်။ လူနာ၏ အလေးချိန်ကို ထိန်းထားနိုင်ရန် သို့မဟုတ် နာကျင်မှုမရှိဘဲ လှုပ်ရှားနိုင်ရန် အဆစ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်သည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာရမည် ဖြစ်သည်။ အဆစ်လွဲခြင်း ပြန်လည်သက်သာရန် ရက်အနည်းငယ်မှ လပေါင်းများစွာအထိ ကြာမြင့်နိုင်သည်။
- ကာယကုထုံး (Physical therapy) – ဒဏ်ရာရထားသော အဆစ်များ သို့မဟုတ် ခြေလက်အင်္ဂါများသည် ကာယကုထုံး ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် တည်ငြိမ်မှုနှင့် ကြံ့ခိုင်မှု တိုးတက်လာခြင်း အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိနိုင်သည်။ ထိုနေရာကို မလှုပ်ရှားနိုင်စေရန်အတွက် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု ပေးသူက လူနာအား အထောက်အကူပြု စွပ်ပစ္စည်း သို့မဟုတ် ကျပ်ပြား (Splint) အသုံးပြုရန် အကြံပြုနိုင်သည်။ အရွတ်ပြတ်တောက်ခြင်းကဲ့သို့သော အချို့သော ဝေဒနာများအတွက် ခွဲစိတ်ကုသမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားနိုင်သည်။
ဒဏ်ရာရထားသော အဆစ်များ တောင့်တင်းမသွားစေရန် ကုထုံးပညာရှင်သည် လူနာအား အိမ်တွင် ပြုလုပ်နိုင်မည့် လေ့ကျင့်ခန်း အစီအစဉ်ကို ပေးအပ်မည်ဖြစ်ပြီး လေ့ကျင့်ခန်းအချို့ကို သင်ကြားပေးမည် ဖြစ်သည်။ (ခြေကျင်းဝတ်နှင့် ဒူးဆစ် အဆစ်လွဲခြင်း အခြေအနေများတွင်) လူနာသည် ဒဏ်ရာမရမီက လှုပ်ရှားမှုအဆင့်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်သည်အထိ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် ဟန်ချက်ထိန်း လေ့ကျင့်ခန်းများ၏ ပြင်းအားကို တဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးမြှင့်ပေးမည် ဖြစ်သည်။ ကာယကုထုံးသည် လေ့ကျင့်ခန်းနှင့် အားကစား အစီအစဉ်များသို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်လည်ဝင်ရောက်နိုင်ရန် လွယ်ကူစေရုံသာမက ဒဏ်ရာရထားသော အဆစ်၏ ကြံ့ခိုင်မှုကို ယခင်အဆင့်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေနိုင်သည်။ ခြေကျင်းဝတ်ကို အထပ်ထပ်အခါခါ အဆစ်လွဲဖူးသူများ သို့မဟုတ် ပြန်လည်သက်သာလာမည့် ကာလအတွင်း မလှုပ်ရှားဘဲ နေခဲ့ရသော လူနာများအနေဖြင့် နောင်တွင် ဒဏ်ရာထပ်မံရရှိနိုင်ခြေကို လျှော့ချရန်အတွက် ကာယကုထုံး ပြုလုပ်ရန် အထူးပင် တိုက်တွန်းအကြံပြုအပ်ပါသည်။
