ကျောရိုးမကြီး အကျိတ်ရောဂါ အကြောင်း သိကောင်းစရာ

ကျောရိုးမကြီး အကျိတ် (Spinal cord tumor သို့မဟုတ် Intradural tumor ဟုလည်း ခေါ်ဆိုနိုင်) ဆိုသည်မှာ ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီးအတွင်း သို့မဟုတ် ၎င်းကို ဖုံးအုပ်ထားသော အမြှေးပါး (Dura) တွင် ဖြစ်ပွားတတ်သော ခါးရိုးဆစ်အကျိတ် အမျိုးအစားတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ခါးရိုးဆစ်တိုင် (Spinal column) သည် ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီးကို ကာကွယ်ပေးထားသော ကျောဘက်ရှိ ကွေးညွတ်နိုင်သည့် အရိုးတည်ဆောက်ပုံ ဖြစ်သည်။ ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီး (Spinal cord) ကိုမူ ဦးနှောက်မှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ စေခိုင်းချက်များကို သယ်ဆောင်ပေးသည့် အာရုံကြောများနှင့် ဆဲလ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ၎င်းအရိုးများကို ကျောရိုးဆစ်များ (Vertebrae) ဟု ခေါ်ဆိုပြီး ခါးရိုးဆစ်တိုင်တွင် ကျောရိုးဆစ်ပေါင်း ၃၃ ခု ပါဝင်ကာ ၎င်းကို အပိုင်း ၅ ပိုင်း ခွဲခြားထားပါသည် – လည်ပင်းဆစ်အပိုင်း (Cervical) ၅ ခု၊ ရင်ဘတ်ဆစ်အပိုင်း (Thoracic) ၁၂ ခု၊ ခါးဆစ်အပိုင်း (Lumbar) ၅ ခု၊ မြီးညှောင့်ရိုးအပေါ်ပိုင်းအပိုင်း (Sacrum) တစ်ဆက်တည်းဖြစ်နေသော အရိုးငယ် ၅ ခုနှင့် မြီးညှောင့်ရိုးအပိုင်း (Coccyx) တစ်ဆက်တည်းဖြစ်နေသော အရိုးငယ် ၄ ခုတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ခါးရိုးဆစ်တိုင်သည် ဦးခေါင်းခွံအခြေမှ စတင်ကာ မြီးညှောင့်ရိုးတွင် ဆုံးခန်းတိုင်သည်။

ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီး အကျိတ်များကို အကျိတ်တည်ရှိရာနေရာသည် ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီး၏ အတွင်းဘက် သို့မဟုတ် အပြင်ဘက် ဖြစ်နေခြင်းအပေါ် မူတည်၍ ခွဲခြားသတ်မှတ်သည်။ ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီး အကျိတ်အမျိုးအစားများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည် –

  • အာရုံကြောမကြီးအတွင်းပိုင်း အကျိတ်များ (Intramedullary tumors) – အကျိတ်သည် ဂလိုင်အိုးမား (Gliomas)၊ အက်စထရိုဆိုက်တိုးမား (Astrocytoma) သို့မဟုတ် အီပင်ဒီမိုးမား (Ependymoma) ကဲ့သို့သော ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီး၏ အတွင်းပိုင်း၌ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
  • အာရုံကြောမကြီးပြင်ပ အကျိတ်များ (Extramedullary tumors) – အကျိတ်သည် အမြှေးပါးအကျိတ် (Meningiomas)၊ နျူရိုဖိုက်ဘရိုးမား (Neurofibromas)၊ အာရုံကြောအစွပ်အကျိတ် (Nerve sheath tumors) နှင့် ရှဝမ်နိုးမား (Schwannomas) ကဲ့သို့သော ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီး၏ အပြင်ဘက်တွင် တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ခါးရိုးဆစ်အကျိတ်များ ကြီးထွားလာခြင်းကြောင့် နာကျင်မှုကို ဖြစ်စေနိုင်သည့်အပြင် အာရုံကြောဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းချက်များကိုလည်း ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ အကယ်၍ ကုသမှုမခံယူဘဲ ထားရှိပါက ကိုယ်အင်္ဂါသေခြင်း (လေဖြတ်ခြင်း)၊ အသက်အန္တရာယ်စိုးရိမ်ရသော အခြေအနေများနှင့် တစ်သက်တာ မသန်စွမ်းဖြစ်ခြင်းတို့အထိ ဦးတည်သွားစေနိုင်သည်။

ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီး အကျိတ်ကို ကုသရာတွင် ခွဲစိတ်ကုသခြင်း၊ ဓာတ်ရောင်ခြည်ဖြင့် ကုသခြင်း၊ ကင်ဆာဆေးသွင်းကုသခြင်း (Chemotherapy) နှင့် ဆေးဝါးများဖြင့် ကုသခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။

ခါးရိုးဆစ်အကျိတ် မတူညီသော အမျိုးအစားများ –

  • အက်စထရိုဆိုက်တိုးမား (Astrocytoma) – ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီး အတွင်းရှိ ဆဲလ်များတွင် ဖြစ်ပွားတတ်သော ကင်ဆာမဟုတ်သည့်အကျိတ် သို့မဟုတ် ကင်ဆာအကျိတ်။
  • ခေါဒိုးမား (Chordoma) – မြီးညှောင့်ရိုး (Coccyx) သို့မဟုတ် ဦးခေါင်းခွံတွင် ဖြစ်ပွားတတ်သော ရှားပါးသည့် ကင်ဆာအကျိတ်။
  • အီပင်ဒီမိုးမား (Ependymoma) – ဦးနှောက်နှင့် ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီးအတွင်းရှိ ခါးရိုးဆစ်အရည်လိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ဖြစ်ပွားတတ်သော အကျိတ်။
  • ဂလိုင်အိုးမား (Glioma) – ဦးနှောက်နှင့် ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီးတွင် ရှိသော ဆဲလ်များမှ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်သော ကင်ဆာအကျိတ်။
  • အမြှေးပါးအကျိတ် (Meningioma) – ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီးနှင့် ဦးနှောက်ကို ဝန်းရံထားသည့် တစ်ရှူးများတွင် ဖြစ်ပွားတတ်သော ကင်ဆာမဟုတ်သည့်အကျိတ်။ ကုသမှုမခံယူပါက အသက်အန္တရာယ် ထိခိုက်နိုင်ခြေရှိသည်။
  • နျူရိုဖိုက်ဘရိုးမား (Neurofibroma) – ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောများတွင် ဖြစ်ပွားတတ်သော ကင်ဆာမဟုတ်သည့်အကျိတ်။
  • ရှဝမ်နိုးမား (Schwannoma) – ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောများကို ဝန်းရံထားသည့် ဆဲလ်များတွင် ဖြစ်ပွားတတ်သော ရှားပါးသည့် ကင်ဆာမဟုတ်သည့်အကျိတ်။

ရောဂါလက္ခဏာများ

အကျိတ်ကြီးထွားလာပြီး ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောများ၊ သွေးကြောများ သို့မဟုတ် ကျောရိုးဆစ်များကို ဖိမိခြင်းကြောင့် အောက်ပါ လက္ခဏာများနှင့် ရောဂါလက္ခဏာများ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သည် –

  • ကျောပြင်နာကျင်ခြင်း (ညဘက်တွင် ပိုမိုဆိုးရွားတတ်သည်)
  • အကျိတ်ကြီးထွားနေသည့် နေရာတွင် နာကျင်ခြင်း
  • ကျင်ကြီး မထိန်းနိုင်ခြင်းနှင့်/သို့မဟုတ် ကျင်ငယ် မထိန်းနိုင်ခြင်း
  • လမ်းလျှောက်ရန် ခက်ခဲခြင်းနှင့် ချော်လဲနိုင်ခြေ အန္တရာယ်ရှိခြင်း
  • အပူ၊ အအေးနှင့် နာကျင်မှုတို့ကို အာရုံခံစားနိုင်စွမ်း လျော့နည်းလာခြင်း
  • အထူးသဖြင့် လက်မောင်း သို့မဟုတ် ခြေထောက်များတွင် အာရုံခံစားမှု ပျောက်ဆုံးခြင်းနှင့်/သို့မဟုတ် ကြွက်သားများ အားနည်းခြင်း

အကယ်၍ သင်သည် အထက်ပါ ရောဂါလက္ခဏာများထဲမှ တစ်ခုခုကို စွဲမြဲစွာ ခံစားနေရသည်ဟု သတိပြုမိပါက မိမိ၏ ဆရာဝန်နှင့် ရက်ချိန်းယူ၍ ပြသနိုင်ပါသည်။

ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်းများ

အကျိတ်ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်းများကိုမူ အထူးကုဆရာဝန်များက အတိအကျ သတ်မှတ်နိုင်ခြင်း မရှိသေးသော်လည်း ခါးရိုးဆစ်အကျိတ် ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေသည့် အချက်များကိုမူ ဖော်ထုတ်ထားနိုင်ပြီး ဖြစ်သည်။ အချို့သော အခြေအနေများတွင် ကင်ဆာဖြစ်စေနိုင်သော ဓာတုပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် ဒြပ်ပစ္စည်းများနှင့် ထိတွေ့မိခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်ပွားနိုင်သည်။

Risk factors (အန္တရာယ်ရှိစေသော အချက်များ)

ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီး အကျိတ်ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေနိုင်သော အချက်များတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်သည် –

  • နျူရိုဖိုက်ဘရိုမတိုးဆစ် အမျိုးအစား ၂ (Neurofibromatosis 2) – ၎င်းသည် မျိုးရိုးလိုက်ရောဂါတစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး အနံ့ခံအာရုံကြောများပေါ်တွင် သို့မဟုတ် ၎င်းတို့ပတ်လည်တွင် ကင်ဆာမဟုတ်သည့် အကျိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်သည်။ ဤပြဿနာသည် နားတစ်ဖက် သို့မဟုတ် နှစ်ဖက်စလုံး အကြားအာရုံ ဆုံးရှုံးခြင်းကို ဦးတည်စေနိုင်သည်။
  • ဗွန် ဟစ်ပဲလ် လင်ဒေါ ရောဂါ (Von Hippel-Lindau disease) – ၎င်းသည် ဦးနှောက်၊ မျက်ကြည်လွှာ (Retina) နှင့် ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီးအတွင်းရှိ သွေးကြောအကျိတ်များ (Hemangioblastomas) နှင့် ဆက်စပ်နေတတ်သော ရှားပါးသည့် ဝေဒနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရောဂါရှာဖွေခြင်း (Diagnosis)

ခါးရိုးဆစ်အကျိတ်များ၏ ရောဂါလက္ခဏာများသည် ထင်ရှားလေ့မရှိသောကြောင့် အခြားသော ရောဂါဝေဒနာများနှင့် မှားယွင်းကာ သတိမမူမိဘဲ ကျော်သွားတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အာရုံကြောဆိုင်ရာ စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ရန်အတွက် အထူးကုဆရာဝန်နှင့် သေချာစွာ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရန် အရေးကြီးပါသည်။

အကျိတ်တည်ရှိရာ နေရာနှင့် ရောဂါရှာဖွေမှုတို့အတွက် အောက်ပါစစ်ဆေးမှုများကို အသုံးပြုသည်-

  • ခါးရိုးဆစ် သံလိုက်ဓာတ်မှန်ရိုက်ခြင်း (Spinal MRI) – ခါးရိုးဆစ်တိုင်၊ ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီးနှင့် အာရုံကြောများ၏ ရှင်းလင်းပြတ်သားသော ပုံရိပ်များကို ရရှိရန် အားပြင်းသော သံလိုက်စက်ကွင်းနှင့် ရေဒီယိုလှိုင်းများကို အသုံးပြုသည်။ တစ်ရှူးများနှင့် တည်ဆောက်ပုံများကို ပိုမိုတိကျစွာ မြင်တွေ့နိုင်ရန်အတွက် ဆိုးဆေး (Contrast agent) ထိုး၍လည်းကောင်း၊ မထိုးဘဲလည်းကောင်း စစ်ဆေးနိုင်သည်။
  • ကွန်ပျူတာ ဓာတ်မှန်ရိုက်ခြင်း (CT scan) – ခါးရိုးဆစ်တိုင်၏ ပိုမိုအသေးစိတ်ကျသော ပုံရိပ်များကို ရရှိရန် ကျဉ်းမြောင်းသော ဓာတ်ရောင်ခြည်တန်းကို အသုံးပြု၍ စစ်ဆေးသည်။
  • အသားစယူ စစ်ဆေးခြင်း (Tissue Biopsy) – သံသယရှိရသော တစ်ရှူးစကို ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် စစ်ဆေးရန် ဖယ်ရှားယူခြင်း ဖြစ်သည်။ အသားစစစ်ဆေးမှု ရလဒ်သည် ဆဲလ်အမျိုးအစားများကို သိရှိရန်နှင့် လူနာအတွက် မှန်ကန်သော ကုသမှုနည်းလမ်းများကို ရွေးချယ်ရန် အထောက်အကူပြုမည် ဖြစ်သည်။
  • သွေးစစ်ခြင်း – သွေးတွင်း ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေများကို သိရှိနိုင်ရန် သတ်မှတ်ထားသော သွေးစစ်ဆေးမှုများ (ကယ်လ်စီယမ်နှင့် အယ်လ်ကာလိုင်း ဖော့စဖတေးစ် စစ်ဆေးခြင်း) ပြုလုပ်ရန် ညွှန်ကြားလိမ့်မည်။

ကုသခြင်း (Treatment)

လူနာ၏ ယေဘုယျ ကျန်းမာရေးအခြေအနေနှင့် ကုသမှုအပေါ် ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုတို့အပြင် ကင်ဆာအမျိုးအစား၊ အကျိတ်တည်ရှိရာနေရာနှင့် ကင်ဆာအဆင့် စသည့်အချက်များသည် မည်သည့်ကုသမှုနည်းလမ်းကို အသုံးပြုရမည်ဆိုသည်ကို ဆုံးဖြတ်ရာတွင် သက်ရောက်မှုရှိသော အချက်များ ဖြစ်ကြသည်။

စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးခြင်း (Monitoring)

ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီး အကျိတ်များသည် မည်သည့်ရောဂါလက္ခဏာမျှ ပြသခြင်းမရှိဘဲ တွေ့ရှိရတတ်သည်။ ထိုသို့သောအခြေအနေမျိုးတွင် အကျိတ်များကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်ရန် လိုအပ်ပြီး CT scan သို့မဟုတ် MRI ကဲ့သို့သော ပုံရိပ်ဖော်စစ်ဆေးမှုများကို ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် သေးငယ်နေသေးပြီး ကြီးထွားလာခြင်းမရှိသည့်အပြင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တစ်ရှူးများကို ဖိမိခြင်းမရှိပါက ပုံမှန်အားဖြင့် မည်သည့်ကုသမှုဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုမျှ ပြုလုပ်ရန် မလိုအပ်ပါ။

ခွဲစိတ်ကုသခြင်း (Surgery)

ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီး အကျိတ်အတွက် အသုံးအများဆုံး ကုသမှုမှာ ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီး သို့မဟုတ် အာရုံကြောထိခိုက်မှုအန္တရာယ်ကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် ထိန်းညှိပြီး ခွဲစိတ်ဖယ်ရှားခြင်း ဖြစ်သည်။ ခေတ်မီနည်းပညာများနှင့် ကိရိယာအသစ်များကြောင့် အာရုံကြောခွဲစိတ်ဆရာဝန်များသည် ယခင်က ခွဲစိတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့သော နေရာများသို့ပါ ဝင်ရောက်ကုသနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် အားပြင်းသော အဏုကြည့်မှန်ဘီလူးများကို အသုံးပြုကာ အဏုစိတ်ခွဲစိတ်ကုသမှု (Microsurgery) ကို ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် အကျိတ်နှင့် ကျန်းမာသောတစ်ရှူးများကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ခွဲခြားနိုင်ကြသည်။ ခွဲစိတ်မှုအတွင်း ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီး ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် ခါးရိုးဆစ်ခွဲစိတ်မှုပြုလုပ်စဉ်အတွင်း ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီး၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို စောင့်ကြည့်ရန် နည်းပညာ (Neuromonitoring) ကို အသုံးပြုသည်။ သို့သော်လည်း နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ဆန်းသစ်တီထွင်မှုများ ရှိလင့်ကစား အကျိတ်အားလုံးကို ခွဲစိတ်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့် အကုန်အစင် ဖယ်ရှားနိုင်ခြင်းတော့ မဟုတ်ပါ။ ကျန်ရှိနေသော အကျိတ်များကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် ခွဲစိတ်မှုအပြီးတွင် ဓာတ်ရောင်ခြည်ဖြင့် ကုသခြင်း၊ ကင်ဆာဆေးသွင်းကုသခြင်း သို့မဟုတ် နှစ်မျိုးစလုံး ပေါင်းစပ်၍ ကုသခြင်းတို့ကို ရံဖန်ရံခါ ပြုလုပ်ရနိုင်သည်။

ဓာတ်ရောင်ခြည်ဖြင့် ကုသခြင်း (Radiation Therapy)

ခွဲစိတ်ကုသမှုပြုလုပ်ပြီးနောက် အကျိတ်စအချို့ ကျန်ရှိနေနိုင်ပြီး ခွဲစိတ်ဖယ်ရှားရန် မဖြစ်နိုင်သော အကျိတ်များကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်အတွက် ဓာတ်ရောင်ခြည်ဖြင့် ကုသမှုကို အသုံးပြုသည်။ အကယ်၍ အကျိတ်ကို ခွဲစိတ်ကုသရန် အလွန်အန္တရာယ်များလွန်းပါက သို့မဟုတ် ခွဲစိတ်မှု မပြုလုပ်နိုင်ပါက ဓာတ်ရောင်ခြည်ဖြင့် ကုထုံးသည် ရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ကင်ဆာဆေးသွင်းကုသခြင်း (Chemotherapy)

ကင်ဆာဆေးသွင်းကုသခြင်းသည် ကင်ဆာဆဲလ်များကို သတ်ရန်အတွက် ဆေးဝါးများကို အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကင်ဆာဆဲလ်များ ထပ်မံကြီးထွားမလာအောင်လည်း ကာကွယ်ပေးသည်။ ကင်ဆာဆေးသွင်းကုသခြင်းကို တစ်မျိုးတည်း သီးသန့်ဖြစ်စေ၊ ဓာတ်ရောင်ခြည် ကုထုံးနှင့် တွဲဖက်၍ဖြစ်စေ အသုံးပြုနိုင်သည်။ ကုသမှု၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများအနေဖြင့် လူနာသည် နွမ်းနယ်ခြင်း၊ ပျို့အန်ခြင်း၊ အန်ခြင်း၊ ပိုးဝင်နိုင်ခြေအန္တရာယ် မြင့်မားခြင်းနှင့် ဆံပင်ကျွတ်ခြင်းတို့ကို ခံစားရနိုင်သည်။

အခြားသော ဆေးဝါးများ

ခွဲစိတ်ကုသမှု သို့မဟုတ် ဓာတ်ရောင်ခြည်ဖြင့် ကုသမှု ခံယူနေစဉ်အတွင်း ရောင်ရမ်းမှုများကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လျှော့ချရန်အတွက် ကော့တီကိုစတီးရွိုက် (Corticosteroids) ဆေးဝါးများကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ သို့သော် ကော့တီကိုစတီးရွိုက် ဆေးဝါးများသည် အရိုးပွခြင်း၊ ဆီးချိုရောဂါဖြစ်ခြင်း၊ ပိုးဝင်နိုင်ခြေအန္တရာယ် မြင့်မားခြင်းနှင့် ကြွက်သားများ အားနည်းခြင်းကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။

Doctors who treat this condition