အဆိပ်သင့် အရေပြားဆဲလ်သေဆုံးခြင်း ဝေဒနာ

အဆိပ်သင့် အရေပြားဆဲလ်သေဆုံးခြင်း ဝေဒနာ အကြောင်း သိကောင်းစရာ

အဆိပ်သင့် အရေပြားဆဲလ်သေဆုံးခြင်း ဝေဒနာ (Toxic epidermal necrolysis – TEN) ဆိုသည်မှာ အသက်အန္တရာယ် ထိခိုက်နိုင်လောက်အောင် စိုးရိမ်ရသည့် ပြင်းထန်သော အရေပြားရောဂါတစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး၊ များသောအားဖြင့် ဆေးဝါးများကြောင့် ဖြစ်ပွားတတ်ကာ စတီဗင်ဂျွန်ဆင် ဆင်ဒရုန်း (Stevens-Johnson syndrome – SJS) ၏ ပိုမိုပြင်းထန်လာသော ပုံစံတစ်မျိုးလည်း ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ် အရေပြားမျက်နှာပြင်၏ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းထက်ပို၍ ပျက်စီးခြင်းနှင့်အတူ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း အကျိအချွဲမြှေး (Mucous membranes) များပါ သိသိသာသာ ထိခိုက်ပျက်စီးလာသည့်အခါ ၎င်းကို TEN အဆင့်ဟု ခွဲခြားသတ်မှတ်သည်။ ဤဝေဒနာသည် အသက်အရွယ်မရွေး ဖြစ်ပွားနိုင်ပြီး မည်သည့်အသက်အုပ်စုကိုမဆို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် TEN ကို ကုသရာတွင် ဆေးရုံတက်ရောက်ရန် မဖြစ်မနေ လိုအပ်ပြီး ဘက်စုံစောင့်ရှောက်မှု နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရသည်။ ၎င်းတို့တွင် နာကျင်မှုကို စီမံခန့်ခွဲခြင်း၊ အနာကို စနစ်တကျ ဂရုတစိုက် ပြုစုခြင်းနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အရည်ပမာဏ လုံလောက်စွာ ရရှိစေရန် ဆောင်ရွက်ခြင်းတို့ ပါဝင်ပြီး ယင်းတို့သည် အရေပြား ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာစေရန်အတွက် အရေးပါသော အချက်များ ဖြစ်ကြသည်။ ရောဂါပြင်းထန်မှု အခြေအနေပေါ် မူတည်၍ ပြန်လည်သက်သာရန် ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်မှ လပေါင်းများစွာအထိ ကြာမြင့်နိုင်ပါသည်။

အကယ်၍ တိကျသော ဆေးဝါးတစ်မျိုးမျိုးကြောင့် TEN ဝေဒနာကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရှိပါက၊ လူနာသည် ၎င်းဆေးဝါးနှင့် ၎င်းနှင့်အမျိုးအစားတူသော အခြားဆေးဝါးများကိုပါ တစ်သက်လုံး မဖြစ်မနေ ရှောင်ကြဉ်ရပါမည်။ ဤသို့ ကြိုတင်ကာကွယ်ခြင်းသည် ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုများ ထပ်မံမဖြစ်ပွားစေရန်နှင့် လူနာ၏ ကျန်းမာရေးနှင့် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အလွန်ပင် အရေးကြီးပါသည်။

ရောဂါလက္ခဏာများ

TEN ၏ ရောဂါလက္ခဏာများသည် ဆေးဝါးအသစ်တစ်မျိုးမျိုးကို စတင်သောက်သုံးပြီး ရက်သတ္တပတ် အနည်းငယ်အကြာတွင် ပေါ်လာတတ်ပြီး၊ ကနဦးတွင် တုပ်ကွေးကဲ့သို့သော လက္ခဏာများဖြင့် စတင်ပြသတတ်ပါသည်၊ ဥပမာအားဖြင့်-

  • ချောင်းဆိုးခြင်း။
  • ကြွက်သားများ နာကျင်ကိုက်ခဲခြင်း။
  • ခေါင်းကိုက်ခြင်း။
  • အဖျားကြီးခြင်းနှင့် ချမ်းတုန်ခြင်း။
  • မျက်စိနီမြန်းခြင်းနှင့် ဖောင်းအိရောင်ရမ်းခြင်း။

TEN အခြေအနေ ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်နှင့်အမျှ ပြင်းထန်ပြီး အလွန်အမင်း နာကျင်ရသော အရေပြားအနီစက်များ ထွက်လာကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် ကျယ်ပြန့်စွာ အရေကြည်ဖုထခြင်းနှင့် အရေပြားများ ကွာကျခြင်းတို့အထိ ဖြစ်ပွားလာသည်။ အရေပြားအလွှာများ ကွာကျလာသည့်အခါ မီးလောင်နာများနှင့်တူသော အလွန်အမင်း နာကျင်လှသည့် အနာစို (Erosions) များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းအနာစိုများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် မျက်နှာနှင့် ရင်ဘတ်တို့တွင် စတင်ဖြစ်ပွားလေ့ရှိပြီး အောက်ပါတို့အပါအဝင် ခန္ဓာကိုယ်၏ အခြားအစိတ်အပိုင်းများသို့ ကူးစက်ပျံ့နှံ့သွားနိုင်သည်-

  • မျက်လုံးများ (မျက်ခွံအတွင်းပိုင်းနှင့် မျက်ကြည်လွှာတို့ကို ထိခိုက်စေသည်)။
  • အကျိအချွဲမြှေး မျက်နှာပြင်များ (ဥပမာ- ပါးစပ်အတွင်းပိုင်း၊ နှာခေါင်း၊ လည်ချောင်းနှင့် အသက်ရှူလမ်းကြောင်း)။
  • ဆီးလမ်းကြောင်းစနစ်၊ စုထုံ (စအို) နှင့် မျိုးပွားအင်္ဂါဧရိယာ။

၎င်းအနာစိုများသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ အခြေခံလုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ပြင်းထန်စွာ အနှောင့်အယှက်ပေးနိုင်သဖြင့် အစာစားခြင်း၊ မျိုချခြင်း၊ အသက်ရှူခြင်း၊ အမြင်အာရုံနှင့် အိမ်သာတက်ခြင်းတို့ကို ခက်ခဲပြီး နာကျင်စေနိုင်ပါသည်။

ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်းများ

ဆေးဝါးများနှင့် ဆက်စပ်သော အရေပြားတုံ့ပြန်မှုများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် SJS/TEN ကို ဖြစ်စေသည့် အဓိကအကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။ ဆေးဝါးအသစ်တစ်မျိုးကို စတင်သောက်သုံးပြီးနောက် ၁ ပတ်မှ ၄ ပတ်အတွင်း ရောဂါလက္ခဏာများ စတင်ပြသလာတတ်သည်။ အောက်ပါဆေးဝါးများသည် TEN ကို ဖြစ်ပွားစေနိုင်ပါသည်-

  • Allopurinol: (ကျောက်ကပ်ကျောက်တည်ခြင်းနှင့် ဂေါက်ရောဂါအတွက် အသုံးပြုသောဆေး)။
  • Anticonvulsants: (အတက်ရောဂါ ကုသရန် အသုံးပြုသောဆေး)။
  • HIV ကုသဆေး Anti-retroviral: (အထူးသဖြင့် Nevirapine, Efavirenz သို့မဟုတ် Etravirine ကဲ့သို့သော Non-nucleoside reverse transcriptase inhibitors ဆေးဝါးများ)။
  • Oxicams: (စတီးရွိုက်မပါသော အရောင်ကျ အကိုက်အခဲပျောက်ဆေး – NSAIDs အမျိုးအစားဝင် ဆေးဝါးများ)။
  • Sulfonamides: (ပဋိဇီဝဆေး – အင်တီဘိုင်အိုတစ် အမျိုးအစားတစ်မျိုး)။
  • ကာကွယ်ဆေးများ (Vaccinations)

အချို့သော ဖြစ်ရပ်များတွင် TEN ဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို တိကျစွာ မသိရဘဲလည်း ရှိတတ်ပါသည်။

Risk factors (အန္တရာယ်ရှိစေသော အချက်များ)

SJS/TEN ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေနိုင်သော အချက်များတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်သည်-

  • SJS/TEN ဖြစ်ဖူးသော ရာဇဝင်ရှိခြင်း။ သင့်တွင် ယခင်က ဤဝေဒနာကို ဖြစ်စေခဲ့ဖူးသော ဆေးဝါးအမျိုးအစားကို ထပ်မံသုံးစွဲပါက ရောဂါပြန်ဖြစ်နိုင်ခြေ မြင့်တက်လာသည်။ ထို့ပြင် မိဘ သို့မဟုတ် မောင်နှမသားချင်း ကဲ့သို့သော သွေးချင်းနီးစပ်သူတစ်ဦးဦးတွင် SJS/TEN ဖြစ်ဖူးသော ရာဇဝင်ရှိပါကလည်း သင့်တွင် ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ ပိုများနိုင်ပါသည်။
  • မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ အချက်များ။ တိကျသော မျိုးရိုးဗီဇကွဲပြားမှုများသည် SJS/TEN ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ ပိုမိုမြင့်မားခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေတတ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဂေါက်ရောဂါ၊ အတက်ရောဂါ သို့မဟုတ် စိတ်ကျန်းမာရေးပြဿနာများအတွက် ဆေးဝါးများ သောက်သုံးနေရသူများတွင် ပို၍အန္တရာယ်ရှိသည်။
  • HIV ပိုးကူးစက်ခံရခြင်း။ HIV ပိုးရှိသူများတွင် SJS/TEN ဖြစ်ပွားမှုနှုန်းသည် သာမန်လူဦးရေထက် အဆပေါင်း ၁၀၀ ခန့် ပိုမိုမြင့်မားသည်။
  • ကိုယ်ခံအားစနစ် အားနည်းခြင်း။ HIV/AIDS ဝေဒနာ ခံစားနေရခြင်း၊ ကိုယ်ခံအားစနစ် ကမောက်ကမဖြစ်သောရောဂါ (Autoimmune disorders) များရှိခြင်းနှင့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း အစားထိုးကုသမှု ခံယူထားခြင်းတို့သည် ကိုယ်ခံအားစနစ်အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိပြီး အန္တရာယ်ကို မြင့်တက်စေသည်။
  • ကင်ဆာရောဂါ။ ကင်ဆာဝေဒနာ ခံစားနေရသူများ (အထူးသဖြင့် သွေးကင်ဆာကဲ့သို့သော သွေးနှင့်ပတ်သက်သည့် ကင်ဆာဝေဒနာရှင်များ) တွင် SJS/TEN ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ ပိုမိုမြင့်မားပါသည်။

ရောဂါရှာဖွေခြင်း (Diagnosis)

ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုပေးသူများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် အဆိပ်သင့် အရေပြားဆဲလ်သေဆုံးခြင်း ဝေဒနာ (TEN) ကို သင့်အရေပြားအခြေအနေနှင့် ရောဂါလက္ခဏာများကို ဆန်းစစ်ခြင်းဖြင့် ရောဂါရှာဖွေသတ်မှတ်ကြသည်။ စတီဗင်ဂျွန်ဆင် ဆင်ဒရုန်း (SJS) ခံစားနေရသူများတွင် ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်၏ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းထက်ပို၍ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ပျက်စီးလာသည့်အခါ TEN အဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရောဂါသေချာစေရန်အတွက် အရေပြားစစ်ဆေးစမ်းသပ်မှု (Skin biopsy) ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်နိုင်ပါသည်။ လူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ရှူးများကို စစ်ဆေးရာတွင် အထူးပြုသော ရောဂါဗေဒဆရာဝန် (Pathologist) က ရောဂါအတည်ပြုနိုင်ရန် သင့်အရေပြားနမူနာကို အဏုကြည့်မှန်ပြောင်းအောက်တွင် ထည့်သွင်းဓာတ်ခွဲဆန်းစစ်ပါလိမ့်မည်။

ကုသခြင်း (Treatment)

အကယ်၍ သင့်ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုပေးသူက သတ်မှတ်ထားသော ဆေးဝါးတစ်မျိုးမျိုးကြောင့် သင့်တွင် TEN ဖြစ်ပွားရခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆပါက ၎င်းဆေးဝါးသောက်သုံးမှုကို ချက်ချင်းရပ်တန့်ရန် လိုအပ်ပါလိမ့်မည်။ ထို့နောက် သင့်အား ဆေးရုံသို့ တက်ရောက်စေပြီး အထူးကြပ်မတ်ကုသဆောင် (ICU) သို့မဟုတ် မီးလောင်နာကုသဆောင်တွင် ထားရှိ၍ ကုသပေးမည် ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နိုင်ပါသည်။

TEN ကုသမှု၏ အဓိကရည်မှန်းချက်မှာ သင့်အရေပြား ပြန်လည်အနာကျက်လာစဉ်အတွင်း ဝေဒနာခံစားရမှု အသက်သာဆုံးဖြစ်အောင် ဆောင်ရွက်ပေးရန် ဖြစ်သည်။ ဆေးရုံတက်ရောက်နေစဉ်အတွင်း သင့်အား အောက်ပါဘက်စုံပံ့ပိုးကူညီမှု ကုထုံးများဖြင့် စောင့်ရှောက်ပေးပါလိမ့်မည်-

  • အရည်ဖြည့်တင်းခြင်းနှင့် အာဟာရကျွေးခြင်း (Fluid replacement and nutrition): အရေပြား ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အရည်များ လျော့နည်းသွားနိုင်သဖြင့် အရည်များနှင့် အီလက်ထရိုလိုက် (ဓာတ်ဆား) များကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးရန် အလွန်အရေးကြီးသည်။ အာဟာရနှင့် အရည်များ ပံ့ပိုးပေးနိုင်ရန်အတွက် နှာခေါင်းမှတစ်ဆင့် အစာအိမ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းရသော နှာခေါင်းပိုက် (Nasogastric tube) ကို အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။
  • အနာပြုစုခြင်း (Wound care): ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုပေးသူသည် ထိခိုက်နေသော အရေပြားဧရိယာကို ညင်သာစွာ ဆေးကြောပေးမည်ဖြစ်ပြီး ဆေးစိမ်ထားသော ပတ်တီးများ သို့မဟုတ် နံနံဆီ (Petroleum jelly / Vaseline) များ သုတ်လိမ်းအုပ်ပေးပါလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် သင့်ဆရာဝန်သည် ပိုးဝင်ခြင်း ရှိ/မရှိကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်သွားမည်ဖြစ်ပြီး လိုအပ်ပါက ပဋိဇီဝဆေး (Antibiotics) များကို ပေးပါလိမ့်မည်။
  • အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ ပံ့ပိုးမှု (Breathing support): သင့်အသက်ရှူလမ်းကြောင်း အခြေအနေကို ဆန်းစစ်ရန်နှင့် လမ်းကြောင်းရှင်းလင်းနေစေရန်အတွက် စစ်ဆေးမှုများနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်နိုင်ပါသည်။ အကယ်၍ သင့်အခြေအနေ ပြင်းထန်ပါက အသက်ရှူစက်ဖြင့် အတုအယောင် အသက်ရှူကူညီပံ့ပိုးမှု (Ventilation) သို့မဟုတ် အသက်ရှူပိုက်ထည့်ခြင်း (Intubation) တို့ လိုအပ်နိုင်ပါသည်။
  • နာကျင်မှုကို စီမံခန့်ခွဲခြင်း (Pain management): သင့်ဝေဒနာ သက်သာစေရန်အတွက် အကိုက်အခဲပျောက်ဆေးများကို ပေးပါလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ပါးစပ်အတွင်း နာကျင်မှုများရှိပါက Lidocaine သို့မဟုတ် အခြားထုံဆေးဓာတ် ပါဝင်သော ပလုတ်ကျင်းဆေးရည်ကို ညွှန်းဆိုပေးနိုင်ပါသည်။
  • မျက်စိစောင့်ရှောက်မှု (Eye care): သာမန်မျက်စိပြဿနာများအတွက် တာရှည်ခံဆေးမပါသော မျက်ရည်တု (Preservative-free artificial tears) ကို တစ်နေ့လျှင် အနည်းဆုံး ၄ ကြိမ် ခတ်ပေးခြင်းက အထောက်အကူပြုနိုင်ပါသည်။ မျက်စိရောင်ရမ်းမှုကို လျှော့ချရန်အတွက် ကော်တီကိုစတီးရွိုက် (Corticosteroid) ပါဝင်သော မျက်စဉ်းဆေးများကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။
  • အခြားသော ကုသမှုများ (Other treatments): TEN ဝေဒနာကို ကုသရန်အတွက် လူနာအား ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ သက်ရောက်မှုရှိသော အောက်ပါဆေးဝါးများနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကိုလည်း ညွှန်းဆိုနိုင်ပါသည်-
  • ကိုယ်ခံအားမြှင့် ပရိုတင်းဓာတ် (Immune globulin): သွေးကြောထဲသို့ ဆေးရည်တိုက်ရိုက်သွင်းခြင်း (IV) ဖြင့် ပေးရသည်။ ၎င်းသည် သွေး၏ အရည်ပိုင်းဖြစ်သော အလှူရှင်များ၏ ပလာစမာ (Plasma) မှ ထုတ်ယူထားသည့် ပိုးမွှားကင်းစင်သော အရည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် သင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုးဝင်ခြင်းမှ ကာကွယ်တိုက်ဖျက်ရာ၌ အထောက်အကူပြုသည့် ပဋိပစ္စည်း (Antibodies) များ ပါဝင်သည်။
  • ကိုယ်ခံအား စနစ်နှိမ်ဆေးများ (Immunosuppressants): ဤဆေးဝါးများသည် ကိုယ်ခံအားစနစ် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အလွန်အကျွံ အလုပ်လုပ်နေသည့်အခါ ၎င်းကို အားပျော့သွားစေရန် လုပ်ဆောင်ပေးသည်။ ၎င်းတို့သည် သင့်ခန္ဓာကိုယ်ရှိ တစ်ရှူးများကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသော ဆဲလ်များကို ဟန့်တားပေးပါသည်။
  • သွေးရည်ကြည်လဲလှယ်ခြင်း ကုထုံး (Plasmapheresis): ဤလုပ်ထုံးလုပ်နည်းသည် သင့်ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများကို ထုတ်ယူပြီး သွေးဆဲလ်များထဲမှ သွေးရည်ကြည် (Plasma) ကို သီးသန့်ခွဲထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို မလိုလားအပ်သော ကိုယ်ခံအားစနစ် တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်စေသည့် ဓာတ်ပစ္စည်းများကို စက်အကူအညီဖြင့် သွေးရည်ကြည်ထဲမှ ဖယ်ထုတ်ပစ်သည်။ ၎င်းနောက် စက်က “သန့်စင်ပြီးသား” သွေး သို့မဟုတ် အစားထိုးသွေးရည်ကြည်ကို သင့်ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ထည့်သွင်းပေးပါသည်။

Doctors who treat this condition