ရင်ခေါင်းပိုင်း သွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွခြင်း

အကျဉ်းချုပ်အကြောင်းအရာ

ရင်ခေါင်းပိုင်း သွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွခြင်း ဆိုသည်မှာ သွေးစီးဆင်းမှုဖြစ်ပေါ်နေစဉ်အတွင်း သွေးလွှတ်ကြောမကြီးနံရံ အားနည်းလာပြီး ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ကျယ်လာခြင်း သို့မဟုတ် ဖောင်းထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သွေးကြောသည် သိသိသာသာ ကြီးမားလာသောအခါ သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွခြင်း (Aneurysm) ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် အသက်အန္တရာယ်ရှိနိုင်သည်။

အေအော်တာ (Aorta) သည် ခန္ဓာကိုယ်တွင် အကြီးဆုံးသော သွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖြစ်ပြီး အောက်ဆီဂျင်ကြွယ်ဝသောသွေးများကို နှလုံးမှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့သို့ ပို့ဆောင်ပေးသော သွေးလွှတ်ကြောဖြစ်သည်။ အေအော်တာတွင် သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ ပြင်းထန်သော ကျန်းမာရေးအန္တရာယ်ကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများတွင် သွေးလွှတ်ကြောမကြီး ပေါက်ထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် သွေးလွှတ်ကြောနံရံအလွှာများကြားတွင် ကွဲအက်ခြင်း (Aortic dissection) တို့ ပါဝင်သည်။ ပေါက်ထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် ကွဲအက်ခြင်းတို့သည် ရုတ်တရက် သေဆုံးခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။

ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွခြင်းသည် ဝမ်းဗိုက်ပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွခြင်းထက် အဖြစ်နည်းသည်။ အချိန်မီ ရောဂါရှာဖွေတွေ့ရှိပါက များသောအားဖြင့် ခွဲစိတ်မှု သို့မဟုတ် အခြားထိခိုက်မှုနည်းသော နည်းလမ်းများဖြင့် ကုသနိုင်သည်။ ကုသမှုအမျိုးအစားကို ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွရခြင်းအကြောင်းရင်း၊ အရွယ်အစားနှင့် ကြီးထွားနှုန်းတို့အပေါ် မူတည်၍ ဆုံးဖြတ်သည်။

ရောဂါလက္ခဏာများ

ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွခြင်းသည် လက္ခဏာပြခဲပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ကြီးထွားလာတတ်သောကြောင့် သတိမထားမိဘဲ နေနိုင်ပါသည်။ အချို့သော သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွမှုများသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကြီးလာနိုင်သော်လည်း အများစုမှာ အစပိုင်းတွင် သေးငယ်သောကြောင့် ရောဂါရှာဖွေရန် ခက်ခဲနိုင်သည်။ ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွနေသူများ၏ ထက်ဝက်ခန့်တွင်သာ လက္ခဏာများ ပြသတတ်သည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော သတိပေးလက္ခဏာများတွင် အောက်ပါတို့ပါဝင်သည်၊

  • ရင်ဘတ် သို့မဟုတ် ကျောတွင် နာကျင်ခြင်း
  • ချောင်းဆိုးခြင်း
  • အသံဝင်ခြင်း
  • အသက်ရှူမဝခြင်း

အချို့သော သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွမှုများသည် ဘယ်သောအခါမှ ပေါက်ထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် ကွဲအက်ခြင်း မရှိနိုင်ပါ။ အကယ်၍ ပေါက်ထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် ကွဲအက်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်ပါက အတွေ့ရများသော လက္ခဏာများမှာ၊

  • မေးရိုး၊ လည်ပင်းနှင့် ကျောအထက်ပိုင်းတွင် နာကျင်ခြင်း
  • အသက်ရှူရ ခက်ခဲခြင်း
  • သွေးဖိအားကျခြင်း
  • သတိလစ်ခြင်း
  • အသက်ရှူမဝခြင်း
  • အစာမျိုရ ခက်ခဲခြင်း

သွေးလွှတ်ကြောမကြီးနံရံ ကွဲအက်ခြင်း သို့မဟုတ် သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွမှု ပေါက်ထွက်ခြင်းသည် အရေးပေါ်ကျန်းမာရေးအခြေအနေဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကွဲအက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပေါက်ထွက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု သံသယရှိပါက ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကူအညီကို ချက်ချင်းရယူပါ။ အကယ်၍ လက္ခဏာတစ်စုံတစ်ရာကို ဆက်တိုက်ခံစားနေရပါက မှန်ကန်သော ရောဂါရှာဖွေမှုနှင့် ကုသမှုများအတွက် ကျန်းမာရေးကျွမ်းကျင်သူနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရန် အကြံပြုလိုပါသည်။ ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွခြင်းကို မကုသဘဲထားပါက အသက်ဆုံးရှုံးသည်အထိ ဖြစ်နိုင်သည်။

အကြောင်းရင်းများ

ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွခြင်းသည် ရင်ဘတ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်သော သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွခြင်း အမျိုးအစားတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အေအော်တာအတွင်း သွေးများညှစ်ထုတ်နေစဉ်အတွင်း သွေးလွှတ်ကြောနံရံ အားနည်းလာပြီး ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ဖောင်းထွက်လာခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပွားခြင်းဖြစ်သည်။ သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွခြင်းသည် ရင်ခေါင်းပိုင်းအေအော်တာ၏ မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပြီး နှလုံးအနီး၊ အေအော်တာအကွေးနေရာ (Aortic arch) နှင့် အောက်ဘက်ပိုင်းတို့တွင်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

အေအော်တာ ဖောင်းထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပူဖောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်ခြင်းကို ပုံသဏ္ဌာန်တူဖောင်းကြွခြင်း (Fusiform) နှင့် အိတ်ကဲ့သို့ဖောင်းကြွခြင်း (Saccular) ဟု ခွဲခြားနိုင်သည်။ ပုံသဏ္ဌာန်တူဖောင်းကြွခြင်းသည် အေအော်တာ၏ တစ်လျှောက်လုံးတွင် ပုံသဏ္ဌာန်ညီညီညာညာ ဖောင်းထွက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ အိတ်ကဲ့သို့ဖောင်းကြွခြင်းတွင်မူ အေအော်တာနံရံ၏ အားနည်းသောနေရာ တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင်သာ ပုံမမှန်သော ပူဖောင်းငယ်လေးကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

နှလုံးမှ ဝမ်းဗိုက်သို့ ဆက်သွယ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်၏ အကြီးဆုံးသွေးလွှတ်ကြောမကြီးဖြစ်သည့် အေအော်တာသည် ၎င်း၏တစ်လျှောက် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွမှု ဖြစ်ပေါ်နိုင်ခြေရှိသည်။ ရင်ခေါင်းအတွင်းရှိ အေအော်တာ (Thoracic aorta) ၏ နှလုံးအနီးနေရာ၊ အေအော်တာအကွေးနှင့် ရင်ခေါင်းပိုင်းအောက်ဘက်တို့တွင် ဖြစ်ပွားနိုင်သည်။ ဝမ်းဗိုက်ပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွခြင်း (Abdominal aortic aneurysm) ဆိုသည်မှာ ဝမ်းဗိုက်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော အေအော်တာအပိုင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်သော အခြားအမျိုးအစားတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ရင်ခေါင်းနှင့် ဝမ်းဗိုက် နှစ်နေရာလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားသော အေအော်တာအပိုင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်ခြင်းကိုမူ ရင်ခေါင်းနှင့်ဝမ်းဗိုက်ပိုင်းဆိုင်ရာ သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွခြင်း (Thoracoabdominal aortic aneurysm) ဟု ခေါ်ဆိုသည်။

ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွခြင်းကို အောက်ပါအချက်များအပါအဝင် အကြောင်းရင်း အမျိုးမျိုးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်၊

  • သွေးလွှတ်ကြောနံရံအတွင်း အဆီစုပြီး ကျဉ်းလာခြင်း (Atherosclerosis)၊ ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွခြင်းသည် လူကြီးပိုင်းများတွင် အဖြစ်များသော သွေးလွှတ်ကြောနံရံအတွင်း အဆီစုခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။ သွေးလွှတ်ကြောနံရံများတွင် စေးကပ်သော အရာများ စုပုံလာပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အေအော်တာကို တောင့်တင်းစေပြီး အားနည်းစေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သွေးလွှတ်ကြောများ၏ အတွင်းပိုင်းသည် ချောမွေ့သော်လည်း အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ သွေးလွှတ်ကြောနံရံတွင် အဆီများ စုပုံလာနိုင်သည်။ သွေးတိုးခြင်းနှင့် ကိုလက်စထရော မြင့်မားခြင်းတို့သည် ဤအခြေအနေဖြစ်နိုင်ခြေကို တိုးစေသည်။
  • မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ အခြေအနေများ၊ လူငယ်များတွင် ဖြစ်ပွားသော သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွခြင်းမှာ များသောအားဖြင့် မျိုးရိုးလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ အချို့သော ရောဂါများသည် အေအော်တာနံရံအလွှာများကို ပျက်စီးစေပြီး ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွနိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေသည်။ မျိုးရိုးလိုက်သော တစ်ရှူးဆိုင်ရာရောဂါများဖြစ်သည့် မာဖန်ရောဂါစု (Marfan syndrome) နှင့် လိုးဝီဒီးစ်ရောဂါစု (Loeys-Dietz syndrome) တို့မှာ ဥပမာများဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ တစ်ရှူးများကို ထိခိုက်စေသည့် မျိုးရိုးလိုက်ရောဂါဖြစ်သော မာဖန်ရောဂါစုသည် အေအော်တာနံရံကို အားနည်းစေနိုင်သည်။
  • သွေးကြောရောင်ရမ်းခြင်း၊ သွေးကြောရောင်ရမ်းသည့် ရောဂါများဖြစ်သည့် Giant cell arteritis နှင့် Takayasu arteritis တို့သည် ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။
  • ပုံမှန်မဟုတ်သော အေအော်တာအဆို့ရှင်၊ အေအော်တာအဆို့ရှင်တွင် အဖတ်သုံးခုအစား နှစ်ခုသာပါရှိပြီး မွေးဖွားလာသူများ (Bicuspid aortic valve) သည် ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများသည်။ အေအော်တာအဆို့ရှင်သည် နှလုံး၏ အောက်ဘက်ဘယ်ဘက်အခန်းနှင့် အေအော်တာကို ဆက်သွယ်ပေးထားသည်။
  • မကုသဘဲထားသော ပိုးဝင်ခြင်းများ၊ ဆစ်ဖလစ် သို့မဟုတ် ဆယ်လ်မိုနဲလားကဲ့သို့သော မကုသဘဲထားသည့် ပိုးဝင်ခြင်းများသည် ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။
  • ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်း၊ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျခြင်း သို့မဟုတ် ကားအက်စီးဒင့်ဖြစ်ခြင်းကဲ့သို့သော ထိခိုက်ဒဏ်ရာများကြောင့် ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွခြင်း ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။

အေအော်တာ အရေးပေါ်အခြေအနေများ

သွေးလွှတ်ကြောမကြီးနံရံ ကွဲအက်ခြင်း (Aortic dissection) ဆိုသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်၏ အကြီးဆုံးသွေးလွှတ်ကြောဖြစ်သော အေအော်တာ၏ နံရံအလွှာများ ကွဲအက်ပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကွာထွက်သွားသည့် ပြင်းထန်သော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်သည်။ သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွနေခြင်းက သွေးလွှတ်ကြောနံရံကွဲအက်နိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေသော်လည်း ပုံမှန်အရွယ်အစားရှိသော သွေးလွှတ်ကြောရှိသူများတွင်လည်း ဖြစ်ပွားနိုင်သည်။

သွေးလွှတ်ကြောနံရံကွဲအက်ခြင်း၏ လက္ခဏာများသည် ရုတ်တရက်နှင့် ပြင်းထန်နိုင်ပြီး ရင်ဘတ် သို့မဟုတ် ကျောအထက်ပိုင်းတွင် ပြင်းထန်သော၊ စူးရှသော၊ ဆုတ်ဖြဲခံရသကဲ့သို့ နာကျင်မှုကို ဖြစ်စေသည်။ သို့သော် အချို့သောအခြေအနေများတွင် သိသာထင်ရှားသော လက္ခဏာများ မပြဘဲလည်း ရှိနေနိုင်သည်။

သွေးတိုးခြင်းသည် သွေးလွှတ်ကြောနံရံကွဲအက်ခြင်းအတွက် အဖြစ်များသော အန္တရာယ်တစ်ခုဖြစ်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သွေးစီးဆင်းမှုနှုန်း မြင့်မားလာခြင်းက အေအော်တာနံရံအလွှာများကို ကွာထွက်သွားအောင် တွန်းအားပေးနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မကုသဘဲထားပါက သွေးလွှတ်ကြောနံရံကွဲအက်ခြင်းသည် အေအော်တာကို အားနည်းစေပြီး ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွလာစေသည်။ အေအော်တာ၏ အားနည်းသောနေရာသည် ပူဖောင်းကဲ့သို့ ဖောင်းထွက်လာပြီး ဆန့်ထွက်လာနိုင်ကာ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော ပေါက်ထွက်မှုဖြစ်နိုင်ခြေကို ဖြစ်စေသည်။

အကယ်၍ သင်သည် ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွခြင်း သို့မဟုတ် သွေးလွှတ်ကြောနံရံကွဲအက်ခြင်း၏ လက္ခဏာတစ်စုံတစ်ရာ ခံစားရပါက ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်သူအား နှောင့်နှေးကြန့်ကြာမှုမရှိဘဲ အသိပေးရန် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ ဤကျန်းမာရေးအခြေအနေများကို မကုသဘဲထားပါက အသက်အန္တရာယ်ရှိနိုင်ပြီး သေဆုံးစေနိုင်သော ပေါက်ထွက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ပြင်းထန်သော နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများကို လျှော့ချရန်အတွက် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကူအညီကို ချက်ချင်းရယူရန် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အချက်များ

ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသော ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အချက်များစွာရှိပြီး ၎င်းတို့တွင် အောက်ပါတို့ပါဝင်သည်၊

  • အသက်အရွယ်၊ ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွခြင်းသည် အသက် ၆၅ နှစ်ကျော်သော လူကြီးများတွင် အဖြစ်အများဆုံးဖြစ်သည်။ အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ဖြစ်နိုင်ခြေမှာလည်း များသောအားဖြင့် မြင့်တက်လာတတ်သည်။
  • မိသားစုရာဇဝင်၊ မကြာသေးမီက လေ့လာမှုများအရ သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွခြင်း အများအပြားသည် မိသားစုလိုက်ဖြစ်တတ်သော ပုံစံရှိပြီး မျိုးရိုးလိုက်နိုင်သည်ဟု သိရသည်။ သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွခြင်းသည် ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်တွင်လည်း ဖြစ်ပွားနိုင်သည်။ မိဘ၊ မောင်နှမ သို့မဟုတ် သားသမီးများတွင် သွေးလွှတ်ကြောမကြီးဖောင်းကြွခြင်း ရာဇဝင်ရှိပါက သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွနိုင်ခြေနှင့် ပေါက်ထွက်နိုင်ခြေ ပိုများသည်။
  • ဆေးလိပ်သောက်ခြင်း၊ ဆေးလိပ်သောက်သူများသည် ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွနိုင်ခြေ ပိုများသည်။
  • သွေးတိုးခြင်း၊ သွေးတိုးရှိပါက သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွနိုင်ခြေ မြင့်တက်လာသည်။
  • သွေးလွှတ်ကြောများအတွင်း အဆီများစုပုံလာခြင်း၊ အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ပိုလျှံနေသော အဆီများ စုပုံလာနိုင်သည်။ သွေးအတွင်းရှိ အဆီနှင့် အခြားအရာများသည် သွေးကြောနံရံကို ပျက်စီးစေပြီး သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွနိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေသည်။
  • မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ အခြေအနေများ၊ သတ်မှတ်ထားသော မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ ရောဂါများရှိသူများတွင် အေအော်တာ သို့မဟုတ် အခြားသွေးကြောများ ကွဲအက်ခြင်း သို့မဟုတ် ပေါက်ထွက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများသည်။ ၎င်းတို့တွင် မာဖန်ရောဂါစု သို့မဟုတ် လိုးဝီဒီးစ်ရောဂါစု သို့မဟုတ် Ehlers-Danlos ရောဂါစုတို့ကဲ့သို့သော အလားတူရောဂါများ ပါဝင်သည်။
  • အဖတ်နှစ်ခုပါသော အေအော်တာအဆို့ရှင်၊ အေအော်တာအဆို့ရှင်တွင် အဖတ်သုံးခုအစား နှစ်ခုသာပါရှိခြင်းသည် သွေးလွှတ်ကြောမကြီးဖောင်းကြွနိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေသည်။

ရောဂါရှာဖွေခြင်း

ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွခြင်းကို စောစီးစွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းသည် ရောဂါကို ထိရောက်စွာ စီမံခန့်ခွဲနိုင်ရန်အတွက် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွမှု ပိုမိုကြီးထွားလာခြင်း သို့မဟုတ် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ကြီးထွားလာခြင်း (အထူးသဖြင့် ပုံမှန်သွေးလွှတ်ကြောအချင်း၏ နှစ်ဆထက် ကျော်လွန်လာခြင်း) သည် ပေါက်ထွက်နိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေပါသည်။

သို့သော်လည်း သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွခြင်းသည် သိသာထင်ရှားသော လက္ခဏာများ ပြသလေ့မရှိဘဲ ပေါက်ထွက်သည့်အချိန်အထိ မသိရှိဘဲ နေတတ်သောကြောင့် ရောဂါရှာဖွေရန် ခက်ခဲနိုင်ပါသည်။ အကယ်၍ သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွနေသည်ဟု သံသယရှိပါက ဆရာဝန်က အောက်ပါစစ်ဆေးမှုများကို အကြံပြုနိုင်သည်၊

  • နှလုံးအက်ကိုးရိုက်ခြင်း (Echocardiogram)၊ ၎င်းသည် နှလုံးကို အာထရာဆောင်းရိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွခြင်း ရှိ၊ မရှိကို သိရှိရန် သို့မဟုတ် အတည်ပြုရန် ၎င်းကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ အသံလှိုင်းများကို အသုံးပြု၍ နှလုံးနှင့် အေအော်တာအပါအဝင် သွေးကြောများအတွင်း သွေးစီးဆင်းမှုကို ပုံဖော်ပေးသည်။ အကယ်၍ ပုံမှန်အာထရာဆောင်းရိုက်ခြင်းက လုံလောက်သော အချက်အလက် မပေးနိုင်ပါက အစာရေမျိုပြွန်မှတစ်ဆင့် နှလုံးအာထရာဆောင်းရိုက်ခြင်း (TEE) ကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် အာထရာဆောင်းကိရိယာပါသော ပိုက်ပျော့လေးကို လည်ချောင်းမှတစ်ဆင့် အစာအိမ်နှင့် ပါးစပ်ကို ဆက်သွယ်ထားသော ပြွန်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းစစ်ဆေးခြင်း ဖြစ်သည်။
  • ကွန်ပျူတာဓာတ်မှန် (CT scan)၊ ဓာတ်မှန်ရိုက်ရာတွင် သွေးကြောများကို ပိုမိုသိသာထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်ရန် သွေးကြောအတွင်းသို့ ဆေးသွင်းခြင်း (Dye) ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ၎င်းကို ဒိုးနပ်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော စက်အတွင်း၌ ပြုလုပ်ရသည်။ ကွန်ပျူတာဓာတ်မှန်သည် အေအော်တာအပါအဝင် ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းများကို ကန့်လန့်ဖြတ်ပုံရိပ်များအဖြစ် ဖော်ပြပေးနိုင်သဖြင့် သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွခြင်း၏ အရွယ်အစားနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်ကို သိရှိနိုင်သည်။
  • နှလုံးသံလိုက်ဓာတ်မှန် (Cardiac MRI)၊ ဓာတ်ရောင်ခြည်သင့်မှုကို လျှော့ချရန်အတွက် သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွမှုကို အမြဲမပြတ် စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးရန် လိုအပ်သူများတွင် ကွန်ပျူတာဓာတ်မှန်အစား ဤစစ်ဆေးမှုကို အသုံးပြုနိုင်သည်။ သွေးကြောပုံရိပ်များကို ပိုမိုကြည်လင်စေရန် ဆေးသွင်းခြင်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။ နှလုံးသံလိုက်ဓာတ်မှန်သည် သံလိုက်စက်ကွင်းနှင့် ရေဒီယိုလှိုင်းများကို အသုံးပြု၍ နှလုံးနှင့် အေအော်တာ၏ တိကျသော ပုံရိပ်များကို ဖန်တီးပေးသည်။ ဤစစ်ဆေးမှုဖြင့် သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွခြင်း၏ အရွယ်အစားနှင့် တည်နေရာကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သည်။

ကုသခြင်း

ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွခြင်းအတွက် ကုသမှုကို ၎င်း၏အရွယ်အစား၊ တည်နေရာနှင့် လူနာ၏ အထွေထွေကျန်းမာရေးအခြေအနေပေါ် မူတည်၍ ဆုံးဖြတ်သည်။ ကုသမှုနည်းလမ်းများတွင် ဆေးဝါးများဖြင့် ကုသခြင်း၊ ခွဲစိတ်ကုသခြင်းနှင့် အနီးကပ်စောင့်ကြည့်ခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်သည်။ ကုသမှု၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွမှု မကြီးထွားလာစေရန်နှင့် မပေါက်ထွက်စေရန် ကာကွယ်ရန်ဖြစ်သည်။

  • စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးခြင်း၊ အကယ်၍ သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွမှုသည် သေးငယ်ပြီး ရောဂါလက္ခဏာမပြပါက ဆရာဝန်က အနီးကပ်စောင့်ကြည့်ရန် အကြံပြုနိုင်သည်။ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွမှု၏ အပြောင်းအလဲ သို့မဟုတ် ကြီးထွားမှုကို ပုံမှန်စောင့်ကြည့်ရန်ဖြစ်သည်။ ပုံရိပ်ဖော်စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ရမည့် အကြိမ်အရေအတွက်မှာ ဖောင်းကြွမှု၏ အရွယ်အစား၊ တည်နေရာ၊ ကြီးထွားနှုန်းနှင့် လူနာ၏ အထွေထွေကျန်းမာရေးအခြေအနေပေါ်တွင် မူတည်သည်။ သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွမှုကို ထိခိုက်စေနိုင်သည့် သွေးတိုးရောဂါကဲ့သို့သော အခြားကျန်းမာရေးပြဿနာများကိုလည်း ပေါက်ထွက်နိုင်ခြေ လျှော့ချနိုင်ရန်အတွက် စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲရန် လိုအပ်သည်။
  • ဆေးဝါးများဖြင့် ကုသခြင်း၊ သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နေသော အခြားကျန်းမာရေးအခြေအနေများကို စီမံခန့်ခွဲရန် လိုအပ်သည်။ သွေးတိုးခြင်းနှင့် ကိုလက်စထရော မြင့်မားခြင်းကို ဆေးဝါးများ သို့မဟုတ် နေထိုင်မှုပုံစံ ပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် ကုသနိုင်သည်။ အသုံးများသော ဆေးဝါးများမှာ၊
    • Beta blockers၊ သွေးတိုးရှိသော လူနာများအတွက် သွေးဖိအားကို လျှော့ချရန်နှင့် သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွခြင်း၏ အားနည်းသောနေရာရှိ ဖိအားကို လျှော့ချရန် ဤဆေးကို ညွှန်ကြားလေ့ရှိသည်။ ဤဆေးများသည် အထူးသဖြင့် မာဖန်ရောဂါစုရှိသူများတွင် အေအော်တာကျယ်လာသည့်နှုန်းကို နှေးကွေးစေနိုင်သည်။ နှလုံးခုန်နှုန်းကို လျှော့ချပေးခြင်းဖြင့် သွေးဖိအားကို ကျဆင်းစေသည်။
    • Angiotensin II receptor blockers၊ ဤဆေးများကို လိုးဝီဒီးစ်ရောဂါစုရှိသူများတွင် သွေးတိုးရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ ညွှန်ကြားလေ့ရှိသည်။ အသုံးများသောဆေးများမှာ Losartan၊ Valsartan နှင့် Olmesartan တို့ဖြစ်သည်။ Beta blockers ဆေးများဖြင့် သွေးဖိအားကို လုံလောက်စွာ မထိန်းချုပ်နိုင်ပါက ဤဆေးများကို အစားထိုး အသုံးပြုနိုင်သည်။
    • Statins၊ သွေးကြောများကို ကျန်းမာစေရန်အတွက် ကိုလက်စထရော လျှော့ချပေးသော Statins ဆေးဝါးများကို ဆရာဝန်က ညွှန်ကြားနိုင်သည်။ Atorvastatin၊ Lovastatin နှင့် Simvastatin တို့ကဲ့သို့သော ဆေးဝါးများသည် ကိုလက်စထရောကို လျှော့ချပေးပြီး သွေးလွှတ်ကြော ပိတ်ဆို့မှုကို လျှော့ချပေးခြင်းဖြင့် သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည်။

ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီး ဖောင်းကြွနေသူများအတွက် ဆေးလိပ်သောက်ခြင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တားမြစ်ပါသည်။ ဆေးလိပ်သောက်ခြင်းသည် သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွမှုကို ပိုမိုဆိုးရွားစေပြီး အထွေထွေကျန်းမာရေးကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

ခွဲစိတ်ကုသခြင်း၊ ၁.၉ လက်မမှ ၂.၄ လက်မ (၅ စင်တီမီတာမှ ၆ စင်တီမီတာ) သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုကြီးသော သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွမှုများအတွက် ခွဲစိတ်ကုသရန် အကြံပြုလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ဖောင်းကြွမှုမှာ သေးငယ်နေသော်လည်း သင့်တွင် သွေးလွှတ်ကြောနံရံကွဲအက်ခြင်း (Dissection) သို့မဟုတ် မာဖန်ရောဂါစုကဲ့သို့သော ဆက်စပ်ရောဂါ မိသားစုရာဇဝင်ရှိပါက ခွဲစိတ်ရန် အကြံပြုနိုင်သည်။

ခွဲစိတ်မှုပုံစံမှာ ဖောင်းကြွမှုဖြစ်ပွားသည့် တည်နေရာနှင့် သင့်ကျန်းမာရေးအခြေအနေပေါ်တွင် မူတည်သည်။ များသောအားဖြင့် ရင်ခေါင်းဖွင့်ခွဲစိတ်မှုကို အကြံပြုလေ့ရှိသော်လည်း အချို့အခြေအနေများတွင် ထိခိုက်မှုနည်းသော သွေးကြောတွင်းမှတစ်ဆင့် ကုသခြင်း (Endovascular surgery) ကို ပြုလုပ်နိုင်သည်။ အသုံးများသော ခွဲစိတ်မှုပုံစံများမှာ၊

  • ရင်ခေါင်းဖွင့်ခွဲစိတ်ခြင်း၊ ဤခွဲစိတ်မှုသည် ပုံမှန်အားဖြင့် မေ့ဆေးပေးရန်လိုအပ်ပြီး ဆေးရုံတွင် အနည်းဆုံး ငါးရက်ခန့် ကြာမြင့်နိုင်သည်။ လုံးဝပြန်လည်ကျန်းမာလာရန် တစ်လ သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ ကြာမြင့်နိုင်သည်။ ခွဲစိတ်မှုအတွင်း ပျက်စီးနေသော အေအော်တာအစိတ်အပိုင်းကို ဖယ်ထုတ်ပြီး အတုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သွေးကြောတု (Graft) ဖြင့် အစားထိုး ချုပ်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။
  • အေအော်တာအခြေပိုင်း ခွဲစိတ်ခြင်း (Aortic root surgery)၊ အကယ်၍ သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွမှုမှာ ပြင်းထန်ပါက သို့မဟုတ် လက္ခဏာပြပါက ပေါက်ထွက်ခြင်းကို ကာကွယ်ရန် ချက်ချင်းကုသရန် လိုအပ်သည်။ အားနည်းနေသော သွေးကြောအပိုင်းကို ဖယ်ထုတ်ပြီး အတုဖြင့် အစားထိုးနိုင်သည်။ အကယ်၍ ဖောင်းကြွမှုသည် အေအော်တာအဆို့ရှင် (Aortic valve) အနီးတွင် ရှိနေပါက အဆို့ရှင်ပါ အစားထိုးရန် အကြံပြုနိုင်သည်။ အဆို့ရှင်ကို မဖယ်ထုတ်ဘဲ ပြုပြင်ခြင်းကို Valve-sparing aortic root repair ဟု ခေါ်ဆိုပြီး လိုအပ်ပါက အဆို့ရှင်တုကို အသုံးပြုနိုင်သည်။
  • သွေးကြောတွင်းမှတစ်ဆင့် သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွမှုကို ပြုပြင်ခြင်း (EVAR)၊ ဆရာဝန်က ရင်ခေါင်းဖွင့်ခွဲစိတ်မှုအစား ပိုက်ပျော့ (Catheter) ကို အသုံးပြု၍ ပြုပြင်သည့် EVAR နည်းလမ်းကို အကြံပြုနိုင်သည်။ ဤနည်းလမ်းသည် ပြန်လည်နာလန်ထူရန် ပိုမိုမြန်ဆန်သော်လည်း လူတိုင်းအတွက် သင့်တော်မှု မရှိနိုင်ပါ။

ဤခွဲစိတ်မှုတွင် ပေါင်ခြံရှိ အရေပြားကို အပေါက်ငယ်လေးဖောက်ပြီး သွေးကြောတွင်းမှတစ်ဆင့် သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွသည့် နေရာသို့ ပိုက်ပျော့ဖြင့် သွေးကြောတု (Stent-graft) ကို ပို့ဆောင်ကာ နေရာချခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ချိတ်ငယ်လေးများဖြင့် မြဲအောင်ပြုလုပ်ထားသည်။ ထိုသွေးကြောတုသည် အေအော်တာ၏ အားနည်းသောနေရာကို ခိုင်ခံ့စေပြီး သွေးများကို သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွသည့်နေရာသို့ မရောက်စေဘဲ သွေးကြောတုအတွင်းမှသာ စီးဆင်းစေသဖြင့် ပေါက်ထွက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးသည်။ ခွဲစိတ်မှုအပြီးတွင် သွေးကြောတုမှ သွေးယိုစိမ့်မှု ရှိ၊ မရှိကို ပုံမှန်စစ်ဆေးရန် လိုအပ်သည်။

  • အရေးပေါ်ခွဲစိတ်ခြင်း၊ သွေးလွှတ်ကြောဖောင်းကြွမှုကို မပေါက်ထွက်မီ ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်နှင့် ပြုပြင်ရန်အတွက် ပုံမှန်စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးခြင်းနှင့် ကြိုတင်ကာကွယ်သော ခွဲစိတ်မှုများမှာ အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ သွေးလွှတ်ကြောနံရံကွဲအက်ခြင်း (Aortic dissection) သည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း သွေးထွက်ခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်ပြီး အသက်အန္တရာယ်ရှိနိုင်သည်။ ပေါက်ထွက်သွားသော ရင်ခေါင်းပိုင်းသွေးလွှတ်ကြောမကြီးကို ချက်ချင်း ရင်ခေါင်းဖွင့်ခွဲစိတ်ရန် လိုအပ်ပြီး ၎င်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များသည့်အပြင် နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများလည်း များပြားနိုင်ပါသည်။

Doctors who treat this condition