ဗဟိုအာရုံကြောစနစ်အကျိတ်
အကျဥ်းချုပ်
ဗဟိုအာရုံကြောစနစ်အကျိတ် (Oligodendroglioma) သည် ဗဟိုအာရုံကြောစနစ်တွင် တွေ့ရသော အကျိတ်အမျိုးအစားတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းသည် များသောအားဖြင့် ဦးနှောက်တွင် ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသော်လည်း အလွန်ရှားပါးသော အခြေအနေများတွင် ခါးရိုးဆစ်အာရုံကြောမကြီး (Spinal cord) တွင်လည်း ဖြစ်ပွားနိုင်ပါသည်။
ဤအကျိတ်များသည် Oligodendrocytes (အိုလီဂိုဒန်ဒရိုဆိုက်) ဟုခေါ်သော အထူးပြု “ဂလိုင်ရယ်လ်ဆဲလ်” (Glial cell) တစ်မျိုးမှ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂလိုင်ရယ်လ်ဆဲလ်များသည် အာရုံကြောစနစ်အတွက် အထောက်အကူပြုစနစ်အဖြစ် လုပ်ဆောင်ပေးပြီး ဦးနှောက်အတွင်းနှင့် အပြင်သို့ အချက်ပြဆက်သွယ်မှုများ ပြုလုပ်ပေးသည့် အာရုံကြောဆဲလ် (Neurons) များကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ပေးပါသည်။
ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO) ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်အရ ဤအကျိတ်ကို အဆင့် ၁ (အနိမ့်ဆုံး) မှ အဆင့် ၄ (အမြင့်ဆုံး) အထိ ခွဲခြားထားပါသည်။ ၎င်းတွင် အဓိက အမျိုးအစား နှစ်မျိုးရှိပါသည် –
- အဆင့် (၂) ဗဟိုအာရုံကြောစနစ်အကျိတ် (Grade 2): ၎င်းတို့ကို “အဆင့်နိမ့်အကျိတ်များ” ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ကြီးထွားမှု နှေးကွေးပါသည်။ ၎င်းတို့သည် ကုသမှုအပေါ်တွင်လည်း ကောင်းမွန်စွာ တုံ့ပြန်လေ့ရှိပါသည်။
- အဆင့် (၃) ဗဟိုအာရုံကြောစနစ်အကျိတ် (Grade 3): ၎င်းတို့သည် ကင်ဆာဖြစ်စေသော အကျိတ်များဖြစ်ပြီး “အဆင့်မြင့်အကျိတ်များ” (ယခင်က Anaplastic oligodendrogliomas ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်) ဟု သိကြပါသည်။ ၎င်းတို့သည် ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့နိုင်သလို ကုသရန်လည်း ပိုမိုခက်ခဲနိုင်ပါသည်။
ဖြစ်နိုင်ခြေရှိပါက ခွဲစိတ်ကုသခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ကုသမှု ရွေးချယ်စရာ ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် အကျိတ်သည် ခွဲစိတ်ကိရိယာများ လက်လှမ်းမမီနိုင်သော ဦးနှောက်၏ အစိတ်အပိုင်းတွင် တည်ရှိနေပါက ခွဲစိတ်ရန် အမြဲတမ်း မဖြစ်နိုင်ပါ။ ခွဲစိတ်မှုဖြင့် အကျိတ်ကို မဖယ်ရှားနိုင်သော အခြေအနေများ သို့မဟုတ် အကျိတ်ပြန်ဖြစ်နိုင်ခြေ မြင့်မားသော အခြေအနေများတွင် အခြားသော ကုသမှုနည်းလမ်းများကို အကြံပြုနိုင်ပါသည်။
ရောဂါလက္ခဏာများ
အခြားသော ဦးနှောက်အကျိတ် အမျိုးအစားများကဲ့သို့ပင် ဗဟိုအာရုံကြောစနစ်အကျိတ်များသည် အနီးနားရှိ ဦးနှောက်တစ်ရှူးများကို စတင်ထိခိုက်ခြင်းမရှိသေးမီအချိန်အထိ မည်သည့်လက္ခဏာမျှ ပြလေ့မရှိပါ။ အဖြစ်အများဆုံး လက္ခဏာများမှာ ခေါင်းကိုက်ခြင်း နှင့် အတက်ရောဂါ (Seizures) တို့ ဖြစ်ကြပြီး၊ ဤရောဂါရှိသူများ၏ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိသည် အတက်ရောဂါကို ခံစားရလေ့ရှိပါသည်။ ဤသို့ အတက်ရောဂါ အဖြစ်များရခြင်းမှာ အကျိတ်သည် ဦးနှောက်၏ အပြင်ဘက်အလွှာဖြစ်သော Cerebral cortex တွင် ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းနေရာသည် အမြင်အာရုံ၊ ဘာသာစကား၊ လှုပ်ရှားမှုစွမ်းရည်နှင့် နေ့စဉ်ဘဝအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အခြားလုပ်ဆောင်ချက်များကို ထိန်းချုပ်ပေးသည့် အရေးကြီးသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။
အတက်ရောဂါအပြင်၊ အကျိတ်ဖြစ်ပွားနေသော ဦးနှောက်၏ သီးသန့်နေရာပေါ်မူတည်၍ အောက်ပါ လက္ခဏာများကိုလည်း ခံစားရနိုင်ပါသည် –
- စကားပြောရန် ခက်ခဲခြင်း သို့မဟုတ် စကားကို နားလည်ရန် ခက်ခဲခြင်း။
- အာရုံစူးစိုက်ရန် သို့မဟုတ် စဉ်းစားတွေးခေါ်ရန် ခက်ခဲခြင်း။
- မှတ်ဉာဏ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာများ။
- အကြားအာရုံ ချို့ယွင်းခြင်း။
- အမြင်အာရုံ ဆုံးရှုံးခြင်း၊ အမြင်ဝေဝါးခြင်း သို့မဟုတ် အရာဝတ္ထုများကို နှစ်ထပ်မြင်ခြင်း။
- ကြွက်သားများ အားနည်းခြင်း သို့မဟုတ် လေဖြတ်ခြင်း (အထူးသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် သို့မဟုတ် မျက်နှာ၏ တစ်ခြမ်းတည်းတွင် ဖြစ်ပွားခြင်း)။
အကြောင်းအရင်းများ
ဗဟိုအာရုံကြောစနစ်အကျိတ်များသည် ပညာရပ်ဆိုင်ရာ သတ်မှတ်ချက်အရ ထူးခြားသော မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှု (Genetic changes) နှစ်ခုကြောင့် ဖြစ်ပွားရခြင်း ဖြစ်ပါသည် –
- 1p/19q co-deletion: ခရိုမိုဆုန်း (Chromosomes) ဆိုသည်မှာ ဆဲလ်များ၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို လုပ်ဆောင်ရန် လမ်းညွှန်ချက်များပါရှိသော ဖိသိပ်ထားသည့် DNA အချက်အလက်များကဲ့သို့ ဖြစ်ပါသည်။ ဆဲလ်များ ပွားများသည့်ဖြစ်စဉ်တွင် ခရိုမိုဆုန်း မိတ္တူကူးယူမှု အမှားအယွင်းများ တစ်ခါတစ်ရံ ဖြစ်ပေါ်တတ်ပါသည်။ ဗဟိုအာရုံကြောစနစ်အကျိတ်များတွင် ခရိုမိုဆုန်း (၁၉) ၏ လက်တံရှည် (q arm) နှင့် ခရိုမိုဆုန်း (၁) ၏ လက်တံတို (p arm) တို့ ပျောက်ဆုံးနေတတ်ပါသည်။ ပညာရှင်များက ၎င်းကို “1p/19q co-deletion” ဟု ခေါ်ဆိုကြပါသည်။
- IDH1 သို့မဟုတ် IDH2 မျိုးဗီဇပြောင်းလဲခြင်း (IDH mutation): သင်၏ DNA အချက်အလက်များထဲမှ သီးခြားလမ်းညွှန်ချက်များ သယ်ဆောင်ထားသော အစိတ်အပိုင်းများကို မျိုးဗီဇ (Genes) ဟု ခေါ်ပါသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်အချို့အတွက် လိုအပ်သော Isocitrate dehydrogenase (IDH) အင်ဇိုင်း ထုတ်လုပ်ရန် လမ်းညွှန်ပေးပါသည်။ IDH1 သို့မဟုတ် IDH2 မျိုးဗီဇများ ပြောင်းလဲခြင်း (Mutation) ဖြစ်ပေါ်ပါက ဗဟိုအာရုံကြောစနစ်အကျိတ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါသည်။
အထက်တွင် ဖော်ပြထားသော မျိုးရိုးဗီဇ ပြောင်းလဲမှုအားလုံးသည် အသစ်ဖြစ်ပေါ်ခြင်း များသာ ဖြစ်ပါသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤခရိုမိုဆုန်း ပျောက်ဆုံးမှုနှင့် မျိုးဗီဇပြောင်းလဲမှုများသည် သဘာဝအလျောက် အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းတို့သည် မိဘများထံမှ မျိုးရိုးလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပါ။
ဗဟိုအာရုံကြောစနစ်အကျိတ် ပိုမိုဖြစ်ပွားစေလွယ်သောအချက်များ
လက်ရှိအချိန်အထိ ဗဟိုအာရုံကြောစနစ်အကျိတ် ဖြစ်ပွားမှုကို ဖြစ်စေသည့် အတည်ပြုထားသော ဘေးထွက်အန္တရာယ် အချက်အလက်များ (Risk factors) မရှိသေးပါ။ သို့သော်လည်း အခြားသော ကင်ဆာရောဂါများကို ကုသရာတွင် အသုံးပြုသည့် ဓာတ်ရောင်ခြည်ဖြင့် ကုသမှု (Radiation therapy) ခံယူဖူးခြင်းသည် ဤရောဂါနှင့် နီးစပ်သော အကျိတ်အုပ်စုတစ်ခုဖြစ်သည့် “ဂလိုင်အိုးမား” (Gliomas) များ ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် အားပေးသည့် အထောက်အထားအချို့ ရှိနေပါသည်။ မည်သည့်အချက်များက ဤရောဂါကို ဖြစ်ပွားစေသနည်း သို့မဟုတ် ဖြစ်ပွားရန် အထောက်အကူပြုသနည်း ဆိုသည်ကို တိကျစွာ သိရှိနိုင်ရန်အတွက် နောက်ထပ် သုတေသနပြုမှုများစွာ လိုအပ်နေပါသေးသည်။
ရောဂါရှာဖွေခြင်း
ဗဟိုအာရုံကြောစနစ်အကျိတ် ရှိ၊ မရှိ အတည်ပြုရန်အတွက် အောက်ပါ စစ်ဆေးမှုများနှင့် လုပ်ငန်းစဉ်များကို အသုံးပြုပါသည် ။
- အာရုံကြောဆိုင်ရာ စစ်ဆေးမှု (Neurological examination): အာရုံကြောစစ်ဆေးမှုတွင် ဆရာဝန်သည် သင်ခံစားနေရသော လက္ခဏာများကို မေးမြန်းပါလိမ့်မည်။ ထို့နောက် သင်၏ အကြားအာရုံ၊ အမြင်အာရုံ၊ ဟန်ချက်ထိန်းနိုင်မှု၊ ပေါင်းစပ်ညှိနှိုင်းမှု၊ ကြွက်သားခွန်အားနှင့် တုံ့ပြန်မှု များကို စစ်ဆေးပါမည်။ ဤအချက်များထဲမှ တစ်ခု သို့မဟုတ် တစ်ခုထက်ပိုသော အစိတ်အပိုင်းများတွင် ပြဿနာရှိနေပါက ဦးနှောက်၏ မည်သည့်နေရာတွင် အကျိတ်ရှိနေနိုင်သနည်းဆိုသည့် အချက်ပြမှုကို ပေးနိုင်ပါသည်။
- ပုံရိပ်ဖော် စစ်ဆေးမှုများ (Imaging tests): ဦးနှောက်အကျိတ်၏ တည်နေရာနှင့် အရွယ်အစားကို သိရှိနိုင်ရန် အောက်ပါ ပုံရိပ်ဖော် စစ်ဆေးမှုများက ကူညီပေးနိုင်သည် –
- သံလိုက်ဓာတ်မှန် (MRI): ဦးနှောက်အကျိတ်များကို ရှာဖွေရန် MRI ကို အသုံးအများဆုံး ဖြစ်ပါသည်။ ဤစစ်ဆေးမှုသည် သင့်ဦးခေါင်းအတွင်းရှိ တည်ဆောက်ပုံအမျိုးမျိုးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့စေနိုင်ပါသည်။ ၎င်းသည် အကျိတ်၏ တည်နေရာအတိအကျနှင့် အရွယ်အစားကို ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်သည့်အပြင် Magnetic resonance spectroscopy သို့မဟုတ် Functional MRI ကဲ့သို့သော အထူးပြု စစ်ဆေးမှုများကိုလည်း ပြုလုပ်နိုင်ပါသည်။
- ကွန်ပြူတာဓာတ်မှန် (CT Scan): အတက်ရောဂါ ဖြစ်ပွားပြီးနောက် သို့မဟုတ် အခြားသော သီးသန့်လက္ခဏာများ ပြလာပြီးနောက် ကနဦးအနေဖြင့် ဤစစ်ဆေးမှုကို မကြာခဏ ပြုလုပ်လေ့ရှိပါသည်။ အရိုးများတွင် ကယ်လ်စီယမ် (Calcium) ပါဝင်သောကြောင့် ကွန်ပြူတာဓာတ်မှန်နှင့် ဓာတ်မှန် (X-ray) ပုံရိပ်များတွင် လင်းထိန်စွာ ပေါ်နေတတ်ပါသည်။ ဤအကျိတ်များတွင်လည်း ကယ်လ်စီယမ် မကြာခဏ ပါဝင်နေတတ်သောကြောင့် ပုံရိပ်ဖော်စစ်ဆေးမှုများတွင် ၎င်းတို့ကို လင်းထိန်စွာ မြင်တွေ့ရလေ့ရှိပါသည်။
- အသားစယူ စစ်ဆေးခြင်း (Biopsy): ဤနည်းလမ်းသည် အကျိတ်၏ တစ်ရှူးအနည်းငယ်ကို ရယူ၍ စစ်ဆေးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိပါက အကျိတ်ဖယ်ရှားသည့် ခွဲစိတ်မှုပြုလုပ်စဉ်တွင် နမူနာကို တစ်ပါတည်း ရယူလေ့ရှိသည်။ အကယ်၍ ခွဲစိတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပါက အပ်ကိုအသုံးပြု၍ နမူနာကို ရယူနိုင်ပါသည်။ အကျိတ်တည်ရှိသည့် နေရာနှင့် အခြေအနေပေါ်မူတည်၍ မည်သည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုမည်ကို ဆုံးဖြတ်ပါမည်။ ရရှိလာသော တစ်ရှူးကို ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် စစ်ဆေးခြင်းဖြင့် မည်သည့်ဆဲလ်အမျိုးအစား ဖြစ်သည်ကို သိရှိနိုင်ပါသည်။ အချို့သော စစ်ဆေးမှုများသည် အကျိတ်ဆဲလ်များ၏ DNA (မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ) ပြောင်းလဲမှုများကိုပင် ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်ပါသည်။ ဤရလဒ်များမှတစ်ဆင့် ဆရာဝန်များသည် ရောဂါ၏ ရှေ့ပြေးအခြေအနေ (Prognosis) ကို သိရှိနိုင်ပြီး သင့်အတွက် အသင့်တော်ဆုံး ကုသမှုအစီအစဉ်ကို ရေးဆွဲနိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။
ကုသခြင်း
ဗဟိုအာရုံကြောစနစ်အကျိတ် သည် ကုသ၍ အကောင်းဆုံးဖြစ်သော ဦးနှောက်အကျိတ်နှင့် ကင်ဆာရောဂါများထဲတွင် တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်ပါသည်။ ကုသမှုတွင် အောက်ပါ လုပ်ငန်းစဉ်များစွာ ပါဝင်နိုင်ပါသည် –
- အကျိတ်ကို ခွဲစိတ်ဖယ်ရှားခြင်း (Surgical removal of tumor): ခွဲစိတ်မှု၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ အိုလီဂိုဒန်ဒရိုဂလိုင်အိုးမား အကျိတ်ကို တတ်နိုင်သမျှ အများဆုံး ဖယ်ရှားရန် ဖြစ်ပါသည်။ အာရုံကြောခွဲစိတ်ဆရာဝန် (Neurosurgeon) သည် ကျန်းမာသော ဦးနှောက်တစ်ရှူးများကို မထိခိုက်စေဘဲ အကျိတ်ကိုသာ ဖယ်ရှားရန် ကြိုးပမ်းပါလိမ့်မည်။ ဤသို့ဆောင်ရွက်ရာတွင် Awake brain surgery (လူနာကို နှိုး၍ ဦးနှောက်ခွဲစိတ်ခြင်း) ဟုခေါ်သော နည်းပညာကို အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ ဤခွဲစိတ်မှုအတွင်း သင့်ကို အိပ်ပျော်နေသည့် အခြေအနေမှ နှိုးလိုက်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ဆရာဝန်၏ မေးခွန်းများကို ဖြေဆိုနေစဉ်တွင် ဆရာဝန်က သင်၏ ဦးနှောက်လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးပါမည်။ ၎င်းသည် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်အား မထိခိုက်သင့်သော ဦးနှောက်၏ အရေးကြီးသည့် အစိတ်အပိုင်းများကို ရှောင်ကွင်းနိုင်ရန် ကူညီပေးပါသည်။
ခွဲစိတ်မှု အောင်မြင်နှုန်းသည် အကျိတ် အမျိုးအစား၊ ရောဂါအဆင့်၊ အကျိတ်တည်နေရာနှင့် အခြားသောအချက်များအပေါ်တွင် များစွာမူတည်ပါသည်။ ခွဲစိတ်မှုရလဒ်၊ အကျိတ်ကို မည်မျှအထိ ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့မှု၊ အကျိတ်၏အဆင့် (Grade)၊ သင့်အသက်အရွယ်နှင့် အထွေထွေကျန်းမာရေး အခြေအနေတို့အပေါ် မူတည်၍ ဓာတ်ရောင်ခြည်ဖြင့် ကုသခြင်း (Radiation therapy) နှင့်/သို့မဟုတ် ကီမိုဆေးသွင်းကုသခြင်း (Chemotherapy) တို့ လိုအပ်၊ မလိုအပ်ကို ဆုံးဖြတ်ပါလိမ့်မည်။
- ကီမိုဆေးသွင်းကုသခြင်း (Chemotherapy): ကီမိုဆေးသွင်းကုသခြင်း ဆိုသည်မှာ ပြင်းထန်သော ဆေးဝါးများကို အသုံးပြု၍ အကျိတ်ဆဲလ်များကို သေစေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ခွဲစိတ်မှု ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကျန်ရှိနေနိုင်သော အကျိတ်ဆဲလ်များကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် ဆေးသွင်းကုသခြင်းကို မကြာခဏ အသုံးပြုလေ့ရှိပါသည်။ ၎င်းကို ဓာတ်ရောင်ခြည်ဖြင့် ကုသခြင်းနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းသော်လည်းကောင်း၊ ဓာတ်ရောင်ခြည်ပေးပြီးနောက်မှသော်လည်းကောင်း အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။
အချို့သော ကီမိုဆေးသွင်းကုသသည့် ဆေးဝါးများသည် ဤအကျိတ်ကို ကုသရာတွင် အလွန်ထိရောက်မှု ရှိပါသည်။ အသုံးအများဆုံး ဆေးဝါးအစီအစဉ်များမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါသည် –
- PCV Regimen: ဤအစီအစဉ်တွင် Vincristine (ဗင်းခရစ္စတင်း)၊ Procarbazine (ပရိုကာဘာဇင်း) နှင့် Lomustine (လိုမက်စတင်း) ဟူသော ဆေး (၃) မျိုး ပါဝင်ပါသည်။ (Lomustine ကို ၎င်း၏ ဓာတုဗေဒ အတိုကောက်အမည် “CCNU” ဟုလည်း လူသိများပြီး ၎င်းသည် PCV အမည်ရှိ “C” ကို ကိုယ်စားပြုပါသည်)။ အိုလီဂိုဒန်ဒရိုဂလိုင်အိုးမားအတွက် ပထမဦးစားပေး ကုသမှုအဖြစ် PCV ကို အသုံးများပါသည်။
- Temozolomid: သုတေသနများအရ Temozolomide ၏ ထိရောက်မှုသည် PCV နှင့် များစွာ ဆင်တူသော်လည်း ၎င်း၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများသည် PCV ထက် ပိုမိုသက်သာလေ့ရှိကြောင်း တွေ့ရှိရပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုပေးသူများသည် အချို့သော အခြေအနေများတွင် PCV အစား ဤဆေးကို အသုံးပြုရန် အကြံပြုနိုင်ပါသည်။
- ဓာတ်ရောင်ခြည်ဖြင့် ကုသခြင်း (Radiation Therapy): ဗဟိုအာရုံကြောစနစ်အကျိတ် အတွက် ဓာတ်ရောင်ခြည်ဖြင့် ကုသခြင်းသည် အသုံးများသော ကုသမှုတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။ ဤကုသမှုတွင် အကျိတ်ဆဲလ်များကို သေစေရန်အတွက် ပြင်းအားမြင့် စွမ်းအင်ရောင်ခြည်တန်းများကို အသုံးပြုပါသည်။ အဆိုပါ စွမ်းအင်များကို ပရိုတွန် (Protons) သို့မဟုတ် အခြားသော ဓာတ်ရောင်ခြည် အရင်းအမြစ်များမှ ရရှိနိုင်ပါသည်။ ဓာတ်ရောင်ခြည်ပေးနေစဉ်အတွင်း သင်သည် ခုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေရမည်ဖြစ်ပြီး စက်ကြီးက သင့်ပတ်ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်ကာ ရောဂါရှိသော နေရာသို့ ဓာတ်ရောင်ခြည်များကို တိကျစွာ ပစ်မှတ်ထား လွှတ်ထုတ်ပေးမည် ဖြစ်ပါသည်။
ဤကုသမှု၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အနီးနားရှိ ကျန်းမာသော တစ်ရှူးများကို မထိခိုက်စေဘဲ အကျိတ်ကို တတ်နိုင်သမျှ အများဆုံး ဖျက်ဆီးရန် ဖြစ်ပါသည်။ ခွဲစိတ်မှု ပြုလုပ်ပြီးနောက်တွင် ဓာတ်ရောင်ခြည်ဖြင့် ကုသခြင်းကို ကီမိုဆေးသွင်းကုသခြင်း (Chemotherapy) နှင့် တွဲဖက်၍လည်း တစ်ခါတစ်ရံ အသုံးပြုတတ်ပါသည်။
- လက်တွေ့စမ်းသပ်ကုသမှုများ (Clinical trials): ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ သုတေသနများကို လက်တွေ့စမ်းသပ်ကုသမှုများ မှတစ်ဆင့် လုပ်ဆောင်ပါသည်။ ဤသုတေသနများကြောင့် သင့်အနေဖြင့် နောက်ဆုံးပေါ် ကုသမှုအသစ်များကို စမ်းသပ်ရယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေးရှိပါသည်။ သို့သော် သတိပြုရန်မှာ ဤကုသမှုများသည် စမ်းသပ်ဆဲဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို တိတိကျကျ မသိနိုင်သေးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ အကယ်၍ သင်သည် လက်တွေ့စမ်းသပ်ကုသမှုများတွင် ပါဝင်ရန် စိတ်ဝင်စားပါက သင့်ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု အဖွဲ့ဝင်များကို မေးမြန်းတိုင်ပင်နိုင်ပါသည်။
- အထောက်အကူပြု စောင့်ရှောက်မှု (Supportive care): အထောက်အကူပြု စောင့်ရှောက်မှု (သို့မဟုတ် Palliative care) သည် ပြင်းထန်သော ဖျားနာမှုများနှင့် ဆက်စပ်နေသည့် နာကျင်မှုနှင့် အခြားသော ဝေဒနာများကို သက်သာစေရန် အဓိကထားပါသည်။ Palliative care specialists သည် သင်၊ သင့်မိသားစုနှင့် အခြားကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်သူများနှင့် ပူးပေါင်းကာ သင့်အတွက် လိုအပ်သော အကူအညီများကို ပံ့ပိုးပေးပါလိမ့်မည်။ ဤစောင့်ရှောက်မှုကို ခွဲစိတ်ကုသခြင်း၊ ဆေးသွင်းကုသခြင်း သို့မဟုတ် ဓာတ်ရောင်ခြည်ဖြင့် ကုသခြင်းတို့နှင့်အတူ တွဲဖက်၍လည်း ရယူနိုင်ပါသည်။
