ဘိုကင်တင်ရန်
ဆရာ၀◌န်နဲ့တွေ့ဆုံရန်ခြုံငုံသုံးသပ်ချက်
ကြက်ညှာချောင်းဆိုးသည် အလွန်ကူးစက်လွယ်သော အသက်ရှူလမ်းကြောင်းစနစ် ပိုးဝင်မှုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပြင်းထန်သော ဆက်တိုက်ချောင်းဆိုးခြင်းများနှင့် ထို့နောက်တွင် လူနာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်ချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော ဝူးခနဲ မြည်သံ အသံကျယ်ကျယ် ဖြင့်ထင်ရှားတွေ့ရသည်။
ကာကွယ်ဆေးများ မရရှိမီက ကြက်ညှာချောင်းဆိုးကို ကလေးများတွင် အများဆုံး တွေ့ရသည်။ ယနေ့ခေတ်တွင်မူ ကာကွယ်ဆေး အပြည့်အစုံ ထိုးရန် အသက်မပြည့်သေးသော ကလေးငယ်များနှင့် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကိုယ်ခံအား အားနည်းသွားသော ဆယ်ကျော်သက်များနှင့် လူကြီးများကို အဓိက သက်ရောက်မှုရှိသည်။
ကြက်ညှာချောင်းဆိုးကြောင့် သေဆုံးမှုများသည် ရှားပါးသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ကလေးငယ်များတွင် အများဆုံး ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးများ၊ ကလေးငယ်များနှင့် နီးကပ်စွာ ထိတွေ့မှုရှိသူတိုင်း ရောဂါကို ကာကွယ်ဆေး ထိုးထားရန် အရေးကြီးသည်။
ရောဂါလက္ခဏာများ
ကြက်ညှာချောင်းဆိုး ကူးစက်ခံရပြီးနောက် ရောဂါလက္ခဏာများ ပေါ်လာရန် ပုံမှန်အားဖြင့် ၇ ရက်မှ ၁၀ ရက် ကြာမြင့်သော်လည်း အချို့ကိစ္စများတွင် ပိုကြာနိုင်သည်။ အစောပိုင်း ရောဂါလက္ခဏာများသည် အများအားဖြင့် ပေါ့ပါးပြီး အအေးမိခြင်းကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည် ဥပမာ
- ဖျားခြင်း
- ချောင်းဆိုးခြင်း
- နှာရည်ယိုခြင်း
- နှာခေါင်းပိတ်ခြင်း
- မျက်လုံးနီရဲ၍ မျက်ရည်ကျခြင်း
ရောဂါလက္ခဏာများနှင့် ကိုယ်တွင်းတွေ့ရှိချက် များသည် တစ်ပတ် သို့မဟုတ် နှစ်ပတ်ကြာပြီးနောက် ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်။ သင့်အသက်ရှူလမ်းကြောင်းများသည် ချွဲသလိပ်များ ထူထပ်လာပြီး ထိန်းမရအောင် ချောင်းဆိုးစေသည်။ ကြာရှည်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးခြင်းများက
- အန်ခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်သည်
- သင့်မျက်နှာ နီရဲခြင်း သို့မဟုတ် အပြာရောင် ဖြစ်စေနိုင်သည်
- သင့်ကို အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေနိုင်သည်
- အသက်ရှူသွင်းသည့်အခါ အသံကျယ်ကျယ် ဝူးခနဲ မြည်သံဖြင့် အဆုံးသတ်နိုင်သည်
သို့သော် လူအများစုသည် ထူးခြားသော ဝူးခနဲ မြည်သံကို ဘယ်တော့မှ မရရှိကြပေ။ တစ်ခါတစ်ရံ ဆယ်ကျော်သက် သို့မဟုတ် လူကြီးတစ်ဦးတွင် ကြက်ညှာချောင်းဆိုးရှိသည့် တစ်ခုတည်းသော လက္ခဏာမှာ ဆက်တိုက် ချောင်းဆိုးခြင်း ဖြစ်သည်။
ကလေးငယ်များသည် ချောင်းပင် မဆိုးနိုင်ပေ။ ယင်းအစား ၎င်းတို့သည် အသက်ရှူရခက်ခဲခြင်း သို့မဟုတ် အသက်ရှူခြင်း ခေတ္တရပ်သွားခြင်းမျိုးပင် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
သင့်ကလေး သို့မဟုတ် သင့်တွင် ကြာရှည်စွာ ချောင်းဆိုးခြင်းကြောင့် အောက်ပါတို့ ဖြစ်ပေါ်လာပါက ဆရာဝန်နှင့် ဆက်သွယ်ပါ
- အန်ခြင်း
- နီရဲခြင်း သို့မဟုတ် အပြာရောင် ဖြစ်လာခြင်း
- ဝူးခနဲ မြည်သံဖြင့် အသက်ရှူသွင်းခြင်း
- အသက်ရှူရခက်ခဲပုံရခြင်း သို့မဟုတ် အသက်ရှူခြင်း သိသာစွာ ရပ်တန့်သွားခြင်း။
ဖြစ်ပွားရသော အကြောင်းရင်းများ
ကြက်ညှာချောင်းဆိုးကို ဘော်ဒီတယ်လာ ပက်တူဆစ်ဟုခေါ်သော ဘက်တီးရီးယားပိုးတစ်မျိုးက ဖြစ်စေသည်။ ရောဂါပိုးရှိသူ ချောင်းဆိုးခြင်း သို့မဟုတ် နှာချေခြင်းတို့ ပြုလုပ်သောအခါ ပိုးများပြည့်နေသော သေးငယ်သည့် အမှုန်အမွှားများသည် လေထဲသို့ ထွက်လာပြီး အနီးနားတွင် ရှိသူတိုင်း၏ အဆုတ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သည်။
ဖြစ်နိုင်ခြေ အကြောင်းရင်းများ
ငယ်စဉ်က ထိုးခဲ့သော ကြက်ညှာချောင်းဆိုး ကာကွယ်ဆေးသည် နောက်ဆုံးတွင် အာနိသင် လျော့နည်းသွားသည်။ ထို့ကြောင့် လူကြီးများနှင့် ဆယ်ကျော်သက် အများစုသည် မကြာခဏ ဖြစ်ပွားနေဆဲဖြစ်သော ရောဂါဖြစ်ပွားမှုများအတွင်း ပိုးကူးစက်ခံရနိုင်ခြေရှိသည်။
အကြံပြုထားသော ကာကွယ်ဆေး အပြည့်အစုံ မထိုးရသေးသော သို့မဟုတ် ကာကွယ်ဆေး မထိုးရသေးသော အသက်တစ်နှစ်အောက် ကလေးငယ်များတွင် ပြင်းထန်သော ပြဿနာများ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေနှင့် သေဆုံးနိုင်ခြေ အများဆုံးဖြစ်သည်။
ရောဂါရှာဖွေခြင်း
အစောပိုင်းတွင် ကြက်ညှာချောင်းဆိုး ရောဂါလက္ခဏာများသည် တုပ်ကွေး လေပြွန်ရောင်ခြင်း သို့မဟုတ် အအေးမိခြင်းကဲ့သို့သော အခြားအဖြစ်များသော အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ ပိုးဝင်မှုများဖြင့် ရှုပ်ထွေးနိုင်ပြီး ရောဂါရှာဖွေရန် ခက်ခဲစေသည်။
ဆရာဝန်များသည် တစ်ခါတစ်ရံ ချောင်းဆိုးသံကို နားထောင်ခြင်းနှင့် ရောဂါလက္ခဏာများကို မေးမြန်းခြင်းဖြင့် ကြက်ညှာချောင်းဆိုးကို ရောဂါရှာဖွေနိုင်သည်။ ရောဂါရှာဖွေမှုကို ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ စစ်ဆေးမှုများဖြင့် အတည်ပြုရန် လိုအပ်နိုင်သည်။ ဤစစ်ဆေးမှုများတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်နိုင်သည်
- နှာခေါင်း သို့မဟုတ် လည်ချောင်း ပိုးမွေးစစ်ဆေးခြင်း – ၎င်းတို့သည် ကြက်ညှာချောင်းဆိုး ဘက်တီးရီးယားပိုး ရှိနေခြင်းကို စစ်ဆေးရန်အတွက် နှာခေါင်းနှင့် လည်ချောင်း ဆုံရာနေရာမှ ဂွမ်းစ သို့မဟုတ် စုပ်ယူထားသော နမူနာကို ယူပါလိမ့်မည်။
- သွေးစစ်ဆေးမှု – သွေးဖြူဥ အရေအတွက်ကို တိုင်းတာရန်အတွက် သွေးနမူနာကို ယူနိုင်သည်။ သွေးဖြူဥ အရေအတွက် မြင့်မားခြင်းသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ပိုးဝင်ခြင်း သို့မဟုတ် ရောင်ရမ်းခြင်းကို အချက်ပြသော်လည်း ဤစစ်ဆေးမှုသည် ကြက်ညှာချောင်းဆိုးအတွက် သီးသန့်မဟုတ်ပေ။
- ရင်ဘတ် ဓာတ်မှန်ရိုက်ခြင်း – ကြက်ညှာချောင်းဆိုး သို့မဟုတ် အခြားသော အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ ပိုးဝင်မှုများတွင် အဆုတ်ရောင်ခြင်းကဲ့သို့ နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်သောအခါ ဖြစ်ပွားနိုင်သည့် ရောင်ရမ်းခြင်း သို့မဟုတ် အဆုတ်အတွင်း အရည်ရှိနေခြင်းကို ရှာဖွေရန် ဆရာဝန်က ဓာတ်မှန်ရိုက်ရန် တောင်းဆိုနိုင်သည်။
ကုသမှု
ကြက်ညှာချောင်းဆိုးသည် ကလေးငယ်များတွင် ပိုမို အသက်အန္တရာယ်ရှိသောကြောင့် ရောဂါအတွက် ကုသမှုသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဆေးရုံတက်ကုသခြင်း ပါဝင်သည်။ သင့်ကလေးသည် အစားအစာ သို့မဟုတ် အရည်များကို မျိုချနိုင်ခြင်း မရှိပါက သွေးကြောမှ အရည်များ လိုအပ်နိုင်သည်။ ပိုးမပြန့်ပွားစေရန်အတွက် သင့်ကလေးကိုလည်း အခြားသူများနှင့် ခွဲထားပါလိမ့်မည်။
အသက်ကြီးသော ကလေးများနှင့် လူကြီးအများစု၏ ကုသမှုများကို အိမ်တွင် ပြုလုပ်နိုင်သည်။
ဆေးဝါးများ
ပဋိဇီဝဆေးများသည် ကြက်ညှာချောင်းဆိုးကို ဖြစ်စေသော ဘက်တီးရီးယားပိုးများကို ဖယ်ရှားပေးပြီး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးသည်။ ထိတွေ့ဖူးသော မိသားစုဝင်များသည် ကြိုတင်ကာကွယ်ရန် ပဋိဇီဝဆေးများ ကို ရရှိနိုင်သည်။
ချောင်းဆိုးခြင်းကို သက်သာစေရန်အတွက် များများစားစား လုပ်နိုင်သည့်အရာ မရှိပေ။ ဥပမာအားဖြင့် အရောင်းဆိုင်မှ ချောင်းဆိုးပျောက်ဆေးများကို အကြံပြုလေ့မရှိပေ။ ကြက်ညှာချောင်းဆိုးအပေါ်တွင် သက်ရောက်မှု နည်းပါးသည်။
