အာ့လ်နာလက်ကောက်ဝတ်နာကျင်မှု

ရောဂါရှာဖွေခြင်း

ရောဂါရှာဖွေရာတွင် လူနာ၏ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ရာဇဝင်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်း၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် စစ်ဆေးမှု အမျိုးမျိုးကို လုပ်ဆောင်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုပေးသူသည် သွေးတွင်း ယူရစ်အက်ဆစ်များခြင်း၊ ဆီးချိုရောဂါ သို့မဟုတ် လက်ကောက်ဝတ် နာကျင်ခြင်းနှင့် ဆက်စပ်နိုင်သော ယခင်က ပိုးဝင်မှုများကဲ့သို့သော ကျန်းမာရေး အခြေအနေများကို မေးမြန်းနိုင်သည်။ ထို့အပြင် ယခင်က လက်ကောက်ဝတ် ဒဏ်ရာများ ရှိခဲ့ဖူးခြင်းနှင့် နာကျင်မှုသည် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း သို့မဟုတ် တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ရှိမရှိတို့ကိုလည်း စစ်ဆေးနိုင်သည်။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်စဉ်တွင် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုပေးသူသည် ရောင်ရမ်းခြင်း၊ နီရဲခြင်း၊ ထိလျှင်နာခြင်း၊ အဖုအပိန့်များ၊ အမာရွတ်များ သို့မဟုတ် ပုံသဏ္ဌာန် ပျက်ယွင်းမှု လက္ခဏာများ ရှိမရှိ သိရှိရန် လက်ကောက်ဝတ် ဧရိယာကို စမ်းသပ်ကြည့်ရှုမည်။ ၎င်းတို့သည် နာကျင်မှု၏ အဓိကအကြောင်းရင်းကို သိရှိနိုင်ရန် လက်ကောက်ဝတ် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း၊ အားအင်နှင့် နာကျင်သည့် နေရာများကိုလည်း အကဲဖြတ်မည်။

ညွှန်ကြားနိုင်သော စစ်ဆေးမှုများမှာ အောက်ပါတို့ ဖြစ်သည် –

• ဓာတ်မှန် – ၎င်းသည် လက်ကောက်ဝတ်နှင့် လက်ဖျံရှိ အရိုးများ၏ အနေအထားကို ပြသသည်။ အရိုးကျိုးခြင်း၊ အဆစ်ရောင်ခြင်း၊ ပုံသဏ္ဌာန် ပျက်ယွင်းခြင်း၊ ပိုးဝင်ခြင်း လက္ခဏာများ သို့မဟုတ် အသားလုံးများကို ခွဲခြားသိမြင်ရန် ကူညီပေးနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ဤအခြေအနေအတွက် အများဆုံး အသုံးပြုသော စစ်ဆေးမှုဖြစ်သည်။
• သံလိုက် ဓာတ်မှန် – တစ်ကိုယ်လုံး သံလိုက် ဓာတ်မှန်စက်များအစား လက်ကောက်ဝတ် သံလိုက် ဓာတ်မှန်ရိုက်ရန် လက်မောင်းကို သေးငယ်သော စက်ထဲသို့ ထည့်သွင်းနိုင်သည်။ ဤစစ်ဆေးမှုသည် အရွတ်များ၊ သွေးကြောများ၊ အာရုံကြောများနှင့်တကွ ပျော့ပျောင်းသော တစ်ရှူးများကို စစ်ဆေးနိုင်သည်။ ပုံမှန်မဟုတ်သော အဖုအပိန့်များ ရှိမရှိကိုလည်း သိရှိနိုင်သည်။
• ကွန်ပျူတာ ဓာတ်မှန် – ကွန်ပျူတာ ဓာတ်မှန်များသည် ပိုမိုအသေးစိတ်သော ပုံရိပ်များကို ပေးသည်။ ၎င်းသည် သေးငယ်သော အရိုးကျိုးမှုများကို ရှာဖွေနိုင်သည်၊ အရိုးကျိုးမှုများ ပြန်လည်ကောင်းမွန်ပုံကို စစ်ဆေးနိုင်သည်၊ အရိုးအနေအထားကို အကဲဖြတ်နိုင်သည်၊ အရွတ်ပြဲထွက်မှုများကို အကဲဖြတ်နိုင်သည်၊ သွေးလွှတ်ကြောများအတွင်း သွေးစီးဆင်းမှုကို ပိတ်ဆို့မှု ရှိမရှိ စစ်ဆေးနိုင်သည်။
• အာထရာဆောင်း – ဤစစ်ဆေးမှုသည် လက်ကောက်ဝတ်အတွင်းရှိ ပြင်ပအရာဝတ္ထုများကို ရှာဖွေရန်၊ အရွတ်များ ပြဲထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် ရောင်ရမ်းခြင်း ရှိမရှိ စစ်ဆေးရန်၊ ဖိအားခံရသော အာရုံကြောများကို ရှာဖွေရန်၊ သွေးစီးဆင်းမှုကို စစ်ဆေးရန်နှင့် ပုံမှန်မဟုတ်သော အဖုအပိန့်များကို အကဲဖြတ်ရန် အထောက်အကူ ဖြစ်စေသည်။

ကုသမှု

လက်ကောက်ဝတ်၏ ဤအပိုင်း နာကျင်ခြင်းအတွက် ကုသမှုသည် ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်းပေါ်မူတည်၍ ကွဲပြားသည်။ ကုသမှု ရွေးချယ်စရာများတွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်သည် –

• အကိုက်အခဲပျောက်ဆေးများ – နာကျင်မှု လျှော့ချရန်အတွက် အရောင်ကျဆေးများ သောက်ခြင်း သို့မဟုတ် စတီးရွိုက်ဆေး ထိုးခြင်းတို့သည် အဖြစ်များသော နည်းလမ်းများဖြစ်သည်။ အချို့ကို ဆိုင်များတွင် ဝယ်ယူနိုင်ပြီး ပိုမိုပြင်းထန်သော ဆေးဝါးများကို ဆရာဝန်၏ ညွှန်ကြားချက်ဖြင့်သာ ရရှိနိုင်သည်။
• ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကုထုံး – ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကုထုံးဖြင့် အရွတ်များနှင့် အရွတ်ဆစ်များကို သန်မာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ဆောင်ရသော အလုပ်များတွင် လက်ကို အသုံးပြုပုံကို ပိုမိုကောင်းမွန်စေရန် ပြုပြင်ရန်လည်း လိုအပ်နိုင်သည်။
  အချို့သော အခြေအနေများတွင် ပျက်စီးမှုများ သက်သာစေရန် လက်ကောက်ဝတ်ကို မလှုပ်ရှားနိုင်အောင် ပလာစတာ၊ သံချောင်း သို့မဟုတ် အထိန်းကိရိယာကို အသုံးပြုသည်။
• ခွဲစိတ်ခြင်း – အကယ်၍ နာကျင်မှုသည် ပုံမှန်မဟုတ်သော အဖုအပိန့်များ၊ အာရုံကြော ဖိအားများခြင်း၊ အရွတ် သို့မဟုတ် အရွတ်ဆစ်များ ပြဲထွက်ခြင်း၊ အရိုးကျိုးခြင်း သို့မဟုတ် အဆစ်ရောင်ခြင်းကဲ့သို့သော ပိုမိုပြင်းထန်သည့် ပြဿနာများကြောင့် ဖြစ်ပါက ခွဲစိတ်မှု လိုအပ်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် ခွဲကြောင်းကြီးကြီး သို့မဟုတ် ခွဲကြောင်းသေးသေးဖြင့် ခွဲစိတ်ခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်သည်။ ခွဲစိတ်မှုနည်းသော နည်းလမ်းများသည် ခွဲကြောင်းကြီးကြီးဖြင့် ခွဲစိတ်ခြင်းထက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုနည်းသည်။ ၎င်းသည် နာကျင်မှု နည်းပါးခြင်း၊ ဆေးရုံတွင် နေရသည့် အချိန်တိုခြင်းနှင့် ပြဿနာ နည်းပါးခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

Doctors who treat this condition