ဘက်ဆက်ရောဂါ

အကျဉ်းချုပ်အကြောင်းအရာ

ဘက်ဆက်ရောဂါဆိုသည်မှာ သွေးလွှတ်ကြောနှင့် သွေးပြန်ကြောနှစ်မျိုးလုံးကို ထိခိုက်ပျက်စီးစေသော နာတာရှည်ရောင်ရမ်းသည့် အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။ ဤရောဂါသည် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးကြောများ ရောင်ရမ်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းကို ဘက်ဆက်လက္ခဏာစု သို့မဟုတ် ပိုးလမ်းမရောဂါဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြပါသည်။

ဘက်ဆက်ရောဂါသည် ပုံမှန်အားဖြင့် သွေးကြောများနှင့် မျက်လုံးများတွင် ရောင်ရမ်းမှုကို ဖြစ်စေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့တွင် အမျိုးမျိုးသော နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများကို ဦးတည်စေနိုင်ပါသည်။ ဤရောဂါသည် အစပိုင်းတွင် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မသက်ဆိုင်ဟု ထင်ရသော လက္ခဏာများဖြင့် ပေါ်ပေါက်လာတတ်ပါသည်။ ၎င်းတို့တွင် ခံတွင်းအနာများ၊ မျက်လုံးရောင်ရမ်းခြင်း၊ အရေပြားပေါ်ရှိ အဖုအပိမ့်များနှင့် အနာများ၊ လိင်အင်္ဂါရှိ အနာများ ပါဝင်နိုင်ပါသည်။

ဘက်ဆက်ရောဂါ၏ လက္ခဏာများကို သက်သာစေရန်နှင့် မျက်စိကွယ်ခြင်းကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သည့် နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများကို ကာကွယ်ရန် ဆေးဝါးများကို အသုံးပြုလေ့ရှိပါသည်။ သို့သော် ဤရောဂါသည် ကုသမှုခံယူနေသော်လည်း ပြန်ဖြစ်လိုက် ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေတတ်သောကြောင့် ကုသရန် ခက်ခဲသော အခြေအနေမျိုး ရှိနိုင်ပါသည်။

ရောဂါလက္ခဏာများ

ဘက်ဆက်ရောဂါ၏ လက္ခဏာများသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ မည်သည့်နေရာတွင် ထိခိုက်သည်ဆိုသည့်အပေါ် မူတည်၍ ကွဲပြားပါသည်။ လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးအပေါ် သက်ရောက်မှု မတူညီနိုင်ပါ။ ရောဂါလက္ခဏာများသည် ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နိုင်သလို အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သက်သာသွားသည်လည်း ရှိနိုင်ပါသည်။

ဘက်ဆက်ရောဂါသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ အောက်ပါအစိတ်အပိုင်းများတွင် အဓိက ဖြစ်ပွားတတ်ပါသည်

• ခံတွင်း – ခံတွင်း အနာများသည် များသောအားဖြင့် လူနာအားလုံးတွင် ဖြစ်ပွားတတ်ပါသည်။ ၎င်းသည် လူနာများ ပထမဆုံး သတိပြုမိသည့် လက္ခဏာဖြစ်လေ့ရှိပြီး အခြားလက္ခဏာများ မပေါ်မီ ကြိုတင်ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပါသည်။ ဤအနာများသည် သာမန်ခံတွင်းနာများနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ပိုမိုပြန့်နှံ့ပြီး အဖြစ်များကာ ပို၍နာကျင်ပါသည်။ ခံတွင်းအတွင်း၌ အဝိုင်းပုံစံ အဖုလေးများအဖြစ် စတင်ပေါ်ပေါက်လာပြီး လျင်မြန်စွာပင် နာကျင်သော အနာများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါသည်။ ၎င်းတို့သည် ခဏခဏ ပြန်ဖြစ်တတ်ပါသည်။ ခံတွင်းအနာများကို နှုတ်ခမ်း၊ လျှာ သို့မဟုတ် ပါးစောင်အတွင်းဘက်တို့တွင် တွေ့ရတတ်ပါသည်။
• အရေပြား – အချို့သောလူနာများတွင် အထူးသဖြင့် ခြေထောက်အောက်ပိုင်း၌ နီမြန်းပြီး ဖောင်းကြွနေသော နာကျင်သည့် အဖုလေးများကို ခံစားရနိုင်ပါသည်။ အချို့သူများတွင် တစ်ကိုယ်လုံး၌ ဝက်ခြံကဲ့သို့ အနာများ ပေါက်နိုင်ပါသည်။ အရေပြားကို ခြစ်မိခြင်း သို့မဟုတ် အပ်ဖြင့် ထိုးမိခြင်းမျိုး ဖြစ်ပါက နီမြန်းသော အဖု သို့မဟုတ် အနာလေးများ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်ပါသည်။ ၎င်းကို ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်သူများက အရေပြားတုံ့ပြန်မှု စမ်းသပ်ချက် အောင်မြင်သည်ဟု သတ်မှတ်ကြပါသည်။
• လိင်အင်္ဂါ – လိင်အင်္ဂါရှိ အနာများသည် ခံတွင်းအနာများနှင့် ဆင်တူပါသည်။ အမျိုးသားများတွင် ကပ်ပယ်အိတ်၌လည်းကောင်း၊ အမျိုးသမီးများတွင် မိန်းမကိုယ် အပြင်ဘက်ပိုင်း၌လည်းကောင်း ပေါ်ပေါက်တတ်ပါသည်။ နီမြန်းပြီး ပွင့်နေသော အနာများသည် များသောအားဖြင့် နာကျင်တတ်ပြီး အမာရွတ်များ ကျန်ရစ်စေပါသည်။ လိင်အင်္ဂါအနာများသည် ခံတွင်းအနာများလောက် အဖြစ်မများပါ။
• မျက်လုံး – မျက်လုံးရောင်ရမ်းခြင်းကြောင့် နာကျင်ခြင်း၊ အမြင်အာရုံ ဝေဝါးခြင်း၊ အလင်းရောင် မခံနိုင်ခြင်း၊ မျက်ရည်ထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် မျက်လုံးနီခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပါသည်။ ဘက်ဆက်ရောဂါသည် နောက်ဆုံးတွင် မျက်စိကွယ်သည်အထိ ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။ ဤလက္ခဏာသည် လူနာများတွင် ပျောက်လိုက် ပေါ်လိုက် ဖြစ်နေနိုင်ပါသည်။
• အဆစ်အမြစ် – ဘက်ဆက်ရောဂါတွင် အဆစ်အမြစ် နာကျင်ခြင်းမှာ ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထရှိပါသည်။ အဆစ်ရောင်ရမ်းခြင်းကြောင့် ရောင်ကိုင်းခြင်း၊ နီမြန်းခြင်းနှင့် နာကျင်ခြင်းတို့ ဖြစ်စေသော်လည်း နာတာရှည် ပျက်စီးသွားခြင်းမျိုးမှာမူ ဖြစ်ခဲပါသည်။ ဒူးဆစ်၊ ခြေကျင်းဝတ်၊ တင်ပါးဆုံ၊ တံတောင်ဆစ်နှင့် လက်ကောက်ဝတ်တို့မှာ အဖြစ်အများဆုံး နေရာများ ဖြစ်ပါသည်။ လက္ခဏာများသည် တစ်ပတ်မှ သုံးပတ်အထိ ကြာမြင့်နိုင်ပြီး အလိုအလျောက် ပြန်လည်ပျောက်ကင်းသွားတတ်ပါသည်။
• သွေးကြောများ – သွေးလွှတ်ကြောနှင့် သွေးပြန်ကြောများတွင် ရောင်ရမ်းမှုကြောင့် သွေးခဲများ ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အခါ လက်မောင်းနှင့် ခြေထောက်များတွင် နီမြန်းခြင်း၊ နာကျင်ခြင်းနှင့် ရောင်ရမ်းခြင်းတို့ ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။ သွေးပြန်ကြော ရောင်ရမ်းခြင်းကြောင့် သွေးခဲခြင်းနှင့် သွေးကြောပိတ်ခြင်းများ ဖြစ်နိုင်သလို သွေးကြောလုံးဝ ပိတ်သွားသည်အထိလည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ အဓိက သွေးလွှတ်ကြောကြီးများတွင် ရောင်ရမ်းခြင်း ဖြစ်ပါက သွေးကြောဖောင်းခြင်းကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သည့် ကျန်းမာရေးပြဿနာများကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။
• အစာအိမ်နှင့် အူလမ်းကြောင်း – ဗိုက်နာခြင်း၊ ဝမ်းလျှောခြင်း သို့မဟုတ် ဝမ်းထဲတွင် သွေးပါခြင်းတို့သည် ခံတွင်းနှင့် လိင်အင်္ဂါများတွင် တွေ့ရသော အနာမျိုး အစာအိမ်နှင့် အူလမ်းကြောင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်ခြင်းကြောင့် ခံစားရသော လက္ခဏာများ ဖြစ်ပါသည်။ အစာအိမ်နှင့် အူလမ်းကြောင်းရှိ အနာများသည် သွေးထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် အူပေါက်ခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေနိုင်သဖြင့် ပိုမိုစိုးရိမ်ရပါသည်။
• ဦးနှောက် – ဖျားခြင်း၊ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ ဇက်ခိုင်ခြင်းနှင့် လှုပ်ရှားမှု ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲခြင်းတို့သည် ဦးနှောက်ရောင်ရမ်းခြင်း၏ လက္ခဏာများ ဖြစ်ပါသည်။ ဦးနှောက်အတွင်းရှိ သွေးကြောများ ပိတ်ဆို့ခြင်း သို့မဟုတ် ပေါက်ထွက်ခြင်း ဖြစ်ပါက လေဖြတ်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ဘက်ဆက်ရောဂါရှိသူများသည် များသောအားဖြင့် သူတို့၏ တစ်သက်တာလုံးတွင် ရောဂါလက္ခဏာများကို အခါအားလျော်စွာ ခံစားရလေ့ရှိပါသည်။ လက္ခဏာအသစ်များ ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဆရာဝန်နှင့် ပြသတိုင်ပင်ရန် အထူးအကြံပြုလိုပါသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် မည်သည့် လက္ခဏာမဆို ခံစားရပါက ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်သူများနှင့် ပြသသင့်ပါသည်။

ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်းများ

ဘက်ဆက်ရောဂါ ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်းကို တိတိကျကျ မသိရသေးပါ။ မျိုးရိုးဗီဇနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်နှစ်မျိုးလုံးက ဤရောဂါဖြစ်ပွားမှုတွင် ပါဝင်သည်ဟု ယူဆကြပါသည်။ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ ကိုယ်ခံအားစနစ်က ကျန်းမာသော တစ်သျှူးများကို မှားယွင်းတိုက်ခိုက်သည့် ကိုယ်ခံအားစနစ်ဆိုင်ရာ ရောဂါတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ဤရောဂါနှင့် ဆက်စပ်နေသော မျိုးရိုးဗီဇအချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားပါသည်။ အိပ်ချ်အယ်လ်အေ ဘီငါး နှင့် အိပ်ချ်အယ်လ်အေ ဘီငါးဆယ့်တစ် တို့သည် ဘက်ဆက်ရောဂါရှိသူများတွင် တွေ့ရတတ်သော မျိုးရိုးဗီဇ အမှတ်အသားများ ဖြစ်ပါသည်။ ကိုယ်ခံအားစနစ်နှင့် ဆက်စပ်နေသော အခြားမျိုးရိုးဗီဇများကိုလည်း လေ့လာနေကြပြီး ဘက်ဆက်ရောဂါ ဖြစ်ပွားရန် အလားအလာရှိသော မျိုးရိုးဗီဇ ရှိသူများတွင် ဘက်တီးရီးယား သို့မဟုတ် ဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်ခံရမှုကြောင့် ရောဂါ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်ဟု သုတေသနပညာရှင်များက ယူဆကြပါသည်။

ဘက်ဆက်ရောဂါ၏ လက္ခဏာများသည် သွေးကြောများ ရောင်ရမ်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟုလည်း ယူဆကြပါသည်။ ဤရောဂါသည် မည်သည့်အရွယ်အစားရှိသော သွေးလွှတ်ကြောနှင့် သွေးပြန်ကြောများကိုမဆို ထိခိုက်စေနိုင်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အစိတ်အပိုင်းများကို ပျက်စီးစေနိုင်ပါသည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေများစေသော အချက်များ

ဘက်ဆက်ရောဂါ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို မြင့်မားစေသော အချက်အချို့ ရှိပါသည်

• အသက်အရွယ် – ဘက်ဆက်ရောဂါသည် မည်သည့်အသက်အရွယ်တွင်မဆို ဖြစ်ပွားနိုင်သော်လည်း များသောအားဖြင့် အသက် နှစ်ဆယ်မှ လေးဆယ်ကြား လူများတွင် ပိုမိုဖြစ်ပွားတတ်ပါသည်။
• နေရာဒေသ – တူရကီ၊ အီရန်၊ ဂျပန်နှင့် တရုတ်နိုင်ငံတို့ အပါအဝင် အရှေ့အလယ်ပိုင်းနှင့် အရှေ့အာရှကဲ့သို့သော ဤရောဂါ အဖြစ်များသည့် ဒေသများတွင် နေထိုင်သူများ၌ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများပါသည်။
• လိင် – အမျိုးသမီးများထက် အမျိုးသားများတွင် ဤရောဂါ ပိုမိုအဖြစ်များပါသည်။
• မျိုးရိုးဗီဇ – အိပ်ချ်အယ်လ်အေ ဘီငါး သို့မဟုတ် အိပ်ချ်အယ်လ်အေ ဘီငါးဆယ့်တစ် ကဲ့သို့သော သီးခြားမျိုးရိုးဗီဇ ရှိသူများတွင် ဘက်ဆက်ရောဂါ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုမိုမြင့်မားပါသည်။