လီစတီးရီးယား ပိုးကူးစက်မှု
အကျဉ်းချုပ်အကြောင်းအရာ
လီစတီးရီးယား ပိုးကူးစက်မှုသည် ဘက်တီးရီးယားကြောင့်ဖြစ်သော ပြင်းထန်သည့် အစားအစာမှတစ်ဆင့် ကူးစက်တတ်သည့် ရောဂါတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းသည် အဓိကအားဖြင့် စနစ်တကျ ပြုပြင်ထားခြင်းမရှိသော အသားမျိုးစုံနှင့် ပိုးသတ်ထားခြင်းမရှိသော နို့ထွက်ပစ္စည်းများကို စားသုံးမိခြင်းမှတစ်ဆင့် ဖြစ်ပွားတတ်ပြီး ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးများ၊ အသက် ၆၅ နှစ်အထက် ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ခုခံအားစနစ် အားနည်းသူများအတွက် ကြီးမားသော အန္တရာယ်ဖြစ်စေပါသည်။ ကျန်းမာသန်စွမ်းသူများတွင် ဤပိုးကြောင့် ဖျားနာခဲသော်လည်း မမွေးဖွားသေးသော သန္ဓေသားများ၊ မွေးကင်းစကလေးများနှင့် ခုခံအား ကျဆင်းနေသူများအတွက်မူ အသက်အန္တရာယ်အထိ စိုးရိမ်ရနိုင်ပါသည်။ လီစတီးရီးယား ဘက်တီးရီးယားများသည် ရေခဲသေတ္တာအတွင်း အအေးခံထားခြင်း သို့မဟုတ် ခဲထားခြင်းများတွင်ပင် အသက်ရှင်နိုင်စွမ်း ရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် ရောဂါကူးစက်နိုင်ခြေ မြင့်မားသူများသည် ဤဘက်တီးရီးယားများ ခိုအောင်းနေနိုင်ခြေရှိသော အစားအစာများကို ရှောင်ကြဉ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ပိုးသတ်ဆေးဖြင့် အချိန်မီ ကုသခြင်းက လီစတီးရီးယား ကူးစက်မှု၏ သက်ရောက်မှုများကို လျော့ပါးစေနိုင်သဖြင့် နိုးနိုးကြားကြားရှိရန်နှင့် ကြိုတင်ကာကွယ်ရန်မှာ အလွန်အရေးကြီးပါသည်။
ရောဂါလက္ခဏာများ
လီစတီးရီးယား ကူးစက်မှု လက္ခဏာများသည် ညစ်ညမ်းသော အစားအစာများကို စားသုံးပြီးနောက် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပေါ်လာနိုင်သော်လည်း ရောဂါပျိုးချိန်မှာ ရက်ပေါင်း ၃၀ သို့မဟုတ် ထို့ထက် ပို၍လည်း ကြာမြင့်နိုင်ပါသည်။
- ကနဦးလက္ခဏာများ။ ရောဂါပိုးစတင်ဝင်ရောက်သည့် လက္ခဏာများတွင် ပျို့ခြင်း၊ ဝမ်းလျှောခြင်း၊ ချမ်းတုန်ခြင်း၊ ကြွက်သားများ နာကျင်ခြင်းနှင့် ကိုယ်အပူချိန် မြင့်တက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဖျားခြင်းတို့ ပါဝင်ပါသည်။
- အာရုံကြောစနစ်။ လီစတီးရီးယား ကူးစက်မှုသည် အာရုံကြောစနစ်အထိ ပျံ့နှံ့သွားပါက ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ ဇက်တောင့်ခြင်း၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးခြင်း သို့မဟုတ် အာရုံစူးစိုက်မှု ပြောင်းလဲခြင်း၊ မူးဝေခြင်းနှင့် တက်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပါသည်။
- မွေးကင်းစကလေးများတွင်။ လီစတီးရီးယား ပိုးကူးစက်ခံရသော မွေးကင်းစကလေးများတွင် နို့စို့ရန် စိတ်မပါခြင်း၊ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်ခြင်း၊ ဖျားခြင်း၊ အန်ခြင်းနှင့် အသက်ရှူရခက်ခဲခြင်း စသည့် သိမ်မွေ့သော လက္ခဏာများ ပြသနိုင်ပါသည်။
- ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ်။ မိခင်များတွင် လက္ခဏာ အပျော့စားသာ ခံစားရနိုင်သော်လည်း ကလေးအတွက်မူ ဝမ်းတွင်း၌ သေဆုံးခြင်းမှသည် မွေးဖွားပြီးနောက် မကြာမီ အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်ရသော ကူးစက်မှုများအထိ ပြင်းထန်သော နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
လီစတီးရီးယား ပိုးပျံ့နှံ့မှုကြောင့် ပြန်လည်သိမ်းဆည်းခိုင်းထားသော အစားအစာများ သို့မဟုတ် ပိုးပါသည်ဟု သံသယရှိသော အစားအစာများကို စားသုံးပြီးနောက် အထက်ပါ လက္ခဏာ တစ်ခုခု ခံစားရပါက မှန်ကန်သော ရောဂါရှာဖွေမှုနှင့် ကုသမှုရရှိရန် ကျန်းမာရေး စောင့်ရှောက်သူနှင့် တိုင်ပင်ပါ။
အကယ်၍ အပြင်းဖျားခြင်း၊ ပြင်းထန်စွာ ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ ဇက်တောင့်ခြင်း၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးခြင်း သို့မဟုတ် အလင်းရောင်ကို မခံနိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်ပါက အရေးပေါ် ကုသမှု ခံယူသင့်ပါသည်။ ဤလက္ခဏာများသည် လီစတီးရီးယား ကူးစက်မှု၏ ပြင်းထန်သော နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာဖြစ်သည့် ဘက်တီးရီးယားကြောင့်ဖြစ်သော ဦးနှောက်အမြှေးရောင်ရောဂါ ဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ဖျားခြင်း၊ ကြွက်သားနာကျင်ခြင်း၊ ပျို့ခြင်း သို့မဟုတ် ဝမ်းလျှောခြင်း စသည့် ဖျားနာမှု လက္ခဏာများကို ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်ပါ။
ဖြစ်ရသည့်အကြောင်းရင်းများ
လီစတီးရီးယား ကူးစက်မှုသည် မြေဆီလွှာ သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန်ချေးများဖြင့် ညစ်ညမ်းနေသော ဟင်းသီးဟင်းရွက် အစိမ်းများ၊ ရောဂါပိုးပါသော အသားများ၊ ပိုးသတ်ထားခြင်းမရှိသော နို့နှင့် နို့ထွက်ပစ္စည်းများအပြင် ဒိန်ခဲအပျော့စားများ၊ ဟော့ဒေါ့များနှင့် အသားပြားများကဲ့သို့ ထုတ်လုပ်ပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ညစ်ညမ်းသွားနိုင်သည့် ပြုပြင်ထားသော အစားအစာများကို စားသုံးမိခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ မြေဆီလွှာ၊ ရေနှင့် တိရစ္ဆာန် မစင်များတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသော လီစတီးရီးယား ဘက်တီးရီးယားများသည် အမျိုးမျိုးသော ညစ်ညမ်းသည့် အရင်းအမြစ်များမှတစ်ဆင့် လူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပါက ကြီးမားသော ကျန်းမာရေး အန္တရာယ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပါသည်။
ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသောအချက်များ
မည်သူမဆို လီစတီးရီးယား ပိုးကူးစက်ခံရနိုင်သော်လည်း အချို့သော သူများသည် ပိုမို ဖြစ်ပွားလွယ်ပါသည်။ ၎င်းတို့မှာ –
- ခုခံအားစနစ် အားနည်းသူများ။ ဤအုပ်စုဝင်များသည် ခုခံအား တုံ့ပြန်မှု ချို့ယွင်းနေသဖြင့် ကူးစက်ရောဂါများနှင့် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ ပိုများပါသည်။ ၎င်းတို့တွင် အောက်ပါသူများ ပါဝင်ပါသည် –
-
- ကိုယ်အင်္ဂါ အစားထိုးကုသမှုတွင် ငြင်းပယ်ခြင်း မရှိစေရန် ဆေးဝါးများ သောက်နေရသူများ။
- Prednisone ဆေးဝါးကို ပမာဏ မြင့်မြင့် သောက်နေရသူများ သို့မဟုတ် အဆစ်အမြစ်ရောင် ရောဂါအတွက် သီးသန့်ဆေးဝါးများ သောက်နေရသူများ။
- အသက် ၆၅ နှစ်အထက် ပုဂ္ဂိုလ်များ။
- ခုခံအား ကျဆင်းမှု ကူးစက်ရောဂါ (AIDS) ရှိသူများ။
- ကင်ဆာဆေးသွင်း ကုသမှု ခံယူနေရသူများ။
- ဆီးချိုရောဂါ သို့မဟုတ် ကျောက်ကပ်ရောဂါ ရှိသူများ။
- ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးများ။ နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများအနေဖြင့် ကလေးတွင် အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်ရသော ကူးစက်မှု ဖြစ်ခြင်း၊ ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျခြင်း၊ ကလေးအသေမွေးခြင်း သို့မဟုတ် လမစေ့ဘဲ မွေးဖွားခြင်းတို့ ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးများသည် အခြားကျန်းမာသော လူကြီးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လီစတီးရီးယား ပိုးကူးစက်ခံရနိုင်ခြေ ပိုမို မြင့်မားပါသည်။
ရောဂါရှာဖွေခြင်း
လီစတီးရီးယား ကူးစက်မှုကို ရောဂါရှာဖွေရာတွင် များသောအားဖြင့် သွေးစစ်ခြင်း ပြုလုပ်လေ့ရှိပြီး အချို့သော အခြေအနေများတွင် ဆီး သို့မဟုတ် ခါးဆစ်မြစ်အရည် နမူနာများကို စစ်ဆေးနိုင်ပါသည်။
သွေးစစ်ခြင်းသည် သွေးကြောအတွင်း ဘက်တီးရီးယား ရှိမရှိ စစ်ဆေးရန် အသုံးများပြီး စိတ်ချရသော နည်းလမ်းဖြစ်ပါသည်။ ဆီး သို့မဟုတ် ခါးဆစ်မြစ်အရည်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းဖြင့် ရောဂါပိုး ကူးစက်ပျံ့နှံ့မှု အခြေအနေကို ပိုမိုသေချာစွာ အကဲဖြတ်နိုင်ပြီး သင့်လျော်သော ကုသမှု နည်းဗျူဟာများကို ချမှတ်ရာတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်စေပါသည်။
ကုသခြင်း
လီစတီးရီးယား ကူးစက်မှု အပျော့စားများအတွက် ကုသမှု ခံယူရန် မလိုအပ်တတ်ပါ။ သို့သော် လက္ခဏာများ ပြင်းထန်မှုအပေါ် မူတည်၍ ကုသပုံ ကွဲပြားနိုင်ပါသည်။ များသောအားဖြင့် လက္ခဏာများ သက်သာစေရန် ပိုးသတ်ဆေးများကို ညွှန်ကြားလေ့ရှိပါသည်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးများတွင် ကလေးအား ကူးစက်မှု၏ ဆိုးကျိုးများမှ ကာကွယ်ရန် ပိုးသတ်ဆေးကို အမြန်ဆုံး အသုံးပြုရန်မှာ အလွန်အရေးကြီးပါသည်။
