ဂေါက်အဆစ်ရောင်ရောဂါ

အကျဉ်းချုပ်အကြောင်းအရာ

ဂေါက်ရောဂါသည် အဖြစ်များပြီး ရှုပ်ထွေးသော အဆစ်ရောင်နာ အမျိုးအစားတစ်ခုဖြစ်ကာ မည်သူမဆို ဖြစ်ပွားနိုင်သည်။ ၎င်း၏ လက္ခဏာများတွင် အဆစ်တစ်ခု သို့မဟုတ် တစ်ခုထက်ပိုသော အဆစ်များ၊ အထူးသဖြင့် ခြေမတွင် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှု၊ ရောင်ရမ်းမှု၊ နာကျင်ကိုက်ခဲမှုနှင့် နီရဲမှုများ ပါဝင်သည်။

ဂေါက်ရောဂါ တိုက်ခိုက်မှုများသည် ရုတ်တရက် ဖြစ်ပွားနိုင်ပြီး ညဘက်တွင် ခြေမ မီးလောင်သကဲ့သို့ မကြာခဏ နိုးထနိုင်သည်။ အိပ်ရာခင်း၏ အလေးချိန်သည်ပင် ထိခိုက်ထားသော အဆစ်ပေါ်တွင် မခံမရပ်နိုင်အောင် ပူ၊ ရောင်ရမ်းပြီး နာကျင်စေနိုင်သည်။

ဂေါက်ရောဂါ လက္ခဏာများသည် ဖြစ်လိုက် ပျောက်လိုက် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့ကို ကုသရန်နှင့် ရောဂါမဖြစ်ပွားစေရန် တားဆီးရန် နည်းလမ်းများရှိပါသည်။

ရောဂါလက္ခဏာများ

ဂေါက်ရောဂါ တိုက်ခိုက်မှုများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်တတ်ပြီး ညဘက်တွင် မကြာခဏ ဖြစ်ပွားသည်။ ၎င်းတို့တွင် အောက်ပါတို့ ပါဝင်သည် –

• ရောင်ရမ်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ဖူးယောင်မှုနှင့် နီရဲခြင်း – ထိခိုက်ထားသော အဆစ်များသည် ရောင်ရမ်းခြင်း၊ နာကျင်ကိုက်ခဲခြင်း၊ ပူနွေးခြင်းနှင့် နီရဲခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
• အဆစ်များတွင် ပြင်းထန်စွာ နာကျင်ခြင်း – ဂေါက်ရောဂါသည် အဆစ်ရောင်နာ အမျိုးအစားဖြစ်ပြီး ခြေမကို မကြာခဏ ထိခိုက်သည်။ သို့သော် တံတောင်ဆစ်၊ လက်ကောက်ဝတ်၊ လက်ချောင်းများ၊ ခြေကျင်းဝတ်နှင့် ဒူးကဲ့သို့သော အခြားအဆစ်များကိုလည်း ထိခိုက်နိုင်သည်။ ဂေါက်ရောဂါ စတင်ဖြစ်ပွားခြင်းသည် ပုံမှန်အားဖြင့် လျင်မြန်ပြီး စတင်ပြီးနောက် ပထမ လေးနာရီမှ တစ်ဆယ့်နှစ်နာရီအတွင်း ပြင်းထန်သော နာကျင်မှု ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ထိခိုက်ထားသော အဆစ်သည် ဤအချိန်အတောအတွင်း အလွန်အမင်း နာကျင်ပြီး ထိတွေ့မခံနိုင် ဖြစ်လာနိုင်သည်။
• ကြာရှည်စွာ မသက်မသာ ဖြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် နာကျင်ကိုက်ခဲခြင်း – အပြင်းထန်ဆုံး နာကျင်မှု ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ရက်အနည်းငယ်မှ ရက်သတ္တပတ် အနည်းငယ်အထိ အချို့သော အဆစ်နာကျင်မှုများ ကျန်ရှိနေနိုင်သည်။ နောက်ပိုင်း ရောဂါဖြစ်ပွားမှုများသည် ပိုမိုကြာရှည်ပြီး အဆစ်များ ပိုမိုပါဝင်လာနိုင်သည်။
• လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ကန့်သတ်ခြင်း – ဂေါက်ရောဂါ လက္ခဏာများ ဆိုးရွားလာသောအခါ ထိခိုက်ထားသော အဆစ်ကို ပုံမှန် လှုပ်ရှားရန် ခက်ခဲလာနိုင်သည် သို့မဟုတ် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ အဆစ်နာကျင်မှု ခံစားရပါက ဆေးကုသမှု ခံယူရန် အရေးကြီးပါသည်။ သင့်ဆရာဝန်က သင့်ရောဂါလက္ခဏာများ၏ အကြောင်းရင်းကို ဆုံးဖြတ်ရန်နှင့် မသက်မသာဖြစ်မှုကို သက်သာစေရန်နှင့် အဆစ်ပျက်စီးမှုကို ကာကွယ်ရန် သင့်လျော်သော ကုသမှုကို ပေးနိုင်ပါသည်။ အကယ်၍ သင့်တွင် အဖျားတက်ခြင်းနှင့် အဆစ် နီရဲ၊ ပူ၍ ရောင်ရမ်းခြင်းတို့နှင့်အတူ အဆစ်နာကျင်မှု ခံစားရပါက ပိုးဝင်ခြင်းကို ညွှန်ပြနိုင်သည်။ ထိုသို့သောအခြေအနေများတွင် တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ဆေးကုသမှု ခံယူရန် အရေးကြီးပါသည်။ ကုသမှုမခံယူပါက ရောဂါလက္ခဏာများ ပိုဆိုးလာနိုင်ပြီး အဆစ်ပျက်စီးမှု ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်။

ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်းများ

ယူရိတ် ပုံဆောင်ခဲများ သင့်အဆစ်တွင် စုပုံလာသောအခါ ဂေါက်ရောဂါ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ၎င်းသည် အဆစ်ရောင်ရမ်းခြင်းနှင့် ပြင်းထန်စွာ နာကျင်ခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။ သွေးထဲတွင် ယူရစ်အက်ဆစ် ပမာဏ မြင့်မားနေသောအခါ ယူရိတ် ပုံဆောင်ခဲများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။ သင့်ခန္ဓာကိုယ်တွင် သဘာဝအတိုင်း ရှိနေသော ဓာတုပစ္စည်းများဖြစ်သည့် ပျူရင်းများကို ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြိုခွဲလိုက်သောအခါ ယူရစ်အက်ဆစ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အနီရောင်အသားနှင့် အသည်းကဲ့သို့သော အတွင်းကလီစာများကဲ့သို့သော အချို့သော အစားအစာများတွင်လည်း ပျူရင်းများ ပါဝင်သည်။ ပျူရင်းများသော ပင်လယ်စာများ၏ ဥပမာများမှာ ငါးကွမ်းရှပ်၊ ငါးသလောက်စသော ငါးများ၊ ခရု၊ ကမာကောင်၊ ငါးရံ့နှင့် တူနာငါးတို့ဖြစ်သည်။ အရက်ယမကာများ၊ အထူးသဖြင့် ဘီယာနှင့် သစ်သီးသကြား (fructose) ဖြင့် ချိုအောင်လုပ်ထားသော အရည်များသည် ယူရစ်အက်ဆစ် ပမာဏကို မြင့်တက်စေသည်။

ကျန်းမာသော လူတစ်ဦးတွင် ကျောက်ကပ်သည် သွေးမှ ယူရစ်အက်ဆစ်ကို စစ်ထုတ်ပြီး ဆီးထဲမှ စွန့်ထုတ်သည်။ သို့သော် အချို့သော အခြေအနေများတွင် ခန္ဓာကိုယ်က ယူရစ်အက်ဆစ် အလွန်အကျွံ ထုတ်လုပ်နိုင်သည် သို့မဟုတ် ကျောက်ကပ်က ယူရစ်အက်ဆစ်ကို အလွန်နည်းပါးစွာ စွန့်ထုတ်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် ယူရစ်အက်ဆစ်ကို အဆစ်များ သို့မဟုတ် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တစ်ရှူးများတွင် စုပုံစေပြီး ချွန်ထက်သော အပ်ကဲ့သို့ ယူရိတ် ပုံဆောင်ခဲများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဤပုံဆောင်ခဲများ ရှိနေခြင်းသည် ထိခိုက်ထားသော နေရာတွင် ရောင်ရမ်းခြင်း၊ နာကျင်ခြင်းနှင့် အဆစ်ရောင်ရမ်းခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အကြောင်းရင်းများ

သင့်ခန္ဓာကိုယ်တွင် ယူရစ်အက်ဆစ် ပမာဏ အလွန်အကျွံပါဝင်ပါက ဂေါက်ရောဂါ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ ပိုများသည်။ သင့်ခန္ဓာကိုယ်၏ ယူရစ်အက်ဆစ် ပမာဏကို အောက်ပါ အချက်များက တိုးစေနိုင်သည် –

• အသက်နှင့် လိင်။ အမျိုးသမီးများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ယူရစ်အက်ဆစ် ပမာဏ နည်းပါးသောကြောင့် အမျိုးသားများသည် အမျိုးသမီးများထက် ဂေါက်ရောဂါ ပိုမိုခံစားရသည်။ သို့သော် သွေးဆုံးပြီးနောက် အမျိုးသမီးများ၏ ယူရစ်အက်ဆစ် ပမာဏသည် အမျိုးသားများနှင့် ဆင်တူလာသည်။ အမျိုးသားများသည် အမျိုးသမီးများထက် စောစီးစွာ ဂေါက်ရောဂါ လက္ခဏာများ ခံစားရနိုင်ခြေလည်း ပိုများပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် အသက် ၃၀ မှ ၅၀ ကြားတွင် ဖြစ်ပွားသည်။
• ဂေါက်ရောဂါရှိသော မိသားစု – အခြားမိသားစုဝင်များတွင် ဤအခြေအနေရှိပါက သင့်တွင် ဂေါက်ရောဂါ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ ပိုများသည်။
• ကိုယ်အလေးချိန် – အဝလွန်ခြင်းက သင့်ခန္ဓာကိုယ်ကို ယူရစ်အက်ဆစ် ပိုမိုထုတ်လုပ်စေပြီး ကျောက်ကပ်မှ ယူရစ်အက်ဆစ် စွန့်ထုတ်ရန် ပိုမိုခက်ခဲစေသည်။
• အစားအစာ – သစ်သီးသကြား (fructose) ဖြင့် ချိုအောင်လုပ်ထားသော အစားအစာများနှင့် အဖျော်ယမကာများ သောက်သုံးခြင်းနှင့် အနီရောင်အသားနှင့် ပင်လယ်စာများကို အလွန်အကျွံ စားသုံးခြင်းသည် ယူရစ်အက်ဆစ် ပမာဏကို မြင့်တက်စေပြီး ဂေါက်ရောဂါ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို တိုးစေသည်။ ထို့အပြင် အရက်၊ အဓိကအားဖြင့် ဘီယာ သောက်သုံးခြင်းသည် ဂေါက်ရောဂါ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို တိုးစေသည်။
• အချို့သော ကျန်းမာရေး အခြေအနေများ – ကုသမှုမရှိသော သွေးတိုးနှင့် ဆီးချို၊ အဝလွန်ခြင်း၊ ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ် ရောဂါစု၊ နှလုံးရောဂါနှင့် ကျောက်ကပ်ရောဂါကဲ့သို့သော နာတာရှည် ရောဂါများ အပါအဝင် ရောဂါများနှင့် အခြေအနေများစွာသည် ဂေါက်ရောဂါ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို မြင့်တက်စေနိုင်သည်။ ဂေါက်ရောဂါ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေကို လျှော့ချရန်နှင့် သင့်ကျန်းမာရေးအပေါ် သက်ရောက်မှုကို လျှော့ချရန် ဤအခြေခံ အခြေအနေများကို စီမံခန့်ခွဲရန် အရေးကြီးသည်။
• အချို့သော ဆေးဝါးများ – အက်စပရင် အနည်းငယ်နှင့် သွေးတိုး ကုသရာတွင် အသုံးပြုသော ဆေးဝါးများ (ဥပမာ – သိုင်ယာဇိုက် ဆီးဆေးများ၊ သွေးတိုးကျဆေးများ) သည်လည်း သွေးတွင်း ယူရစ်အက်ဆစ် ပမာဏကို တိုးစေနိုင်သည်။ ဆရာဝန်များက အင်္ဂါအစားထိုးသူများအား ပေးသော ခုခံအားစနစ် တုံ့ပြန်မှုကို ဆန့်ကျင်သည့် ဆေးဝါးများ အသုံးပြုခြင်းသည်လည်း ယူရစ်အက်ဆစ် ပမာဏကို တိုးစေနိုင်သည်။
• မကြာသေးမီက ခွဲစိတ်မှု သို့မဟုတ် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ – တစ်ခါတစ်ရံတွင် မကြာသေးမီက ခွဲစိတ်မှု သို့မဟုတ် ထိခိုက်ဒဏ်ရာသည် ဂေါက်ရောဂါ ဖြစ်ပွားခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အချို့လူများတွင် ကာကွယ်ဆေး ထိုးခြင်းသည် ဂေါက်ရောဂါ ဖြစ်ပွားခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။