အကျဉ်းချုပ်အကြောင်းအရာ
နမ်းရာမှတစ်ဆင့် ကူးစက်တတ်သောရောဂါဟု လူသိများသည့် မိုနိုရောဂါသည် အဓိကအားဖြင့် အိပ်စတိုင်းဘားဗိုင်းရပ်စ်ကြောင့် ဖြစ်ပွားပြီး တံတွေးမှတစ်ဆင့် ကူးစက်ပျံ့နှံ့သည် နမ်းခြင်းအပြင် ရောဂါရှိသူနှင့် သောက်ရေခွက် သို့မဟုတ် စားသောက်ကုန်ပစ္စည်းများ အတူသုံးစွဲခြင်းဖြင့်လည်း ဗိုင်းရပ်စ်ကူးစက်နိုင်သည် သို့သော် ဤရောဂါသည် သာမန်နှာစေးချောင်းဆိုးရောဂါများလောက် ကူးစက်မှု မမြန်ဆန်ပါ
မိုနိုရောဂါလက္ခဏာများကို ဆယ်ကျော်သက်များနှင့် လူငယ်များတွင် အများဆုံးတွေ့ရလေ့ရှိပြီး ကလေးငယ်များတွင်မူ ရောဂါလက္ခဏာ အနည်းငယ်သာပြခြင်း သို့မဟုတ် လက္ခဏာမပြဘဲ ရှိနေတတ်သည်
ဤရောဂါရှိသူများသည် သရက်ရွက်ကြီးခြင်းကဲ့သို့သော နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများကို အထူးဂရုစိုက်ရန် လိုအပ်သည် ပြန်လည်ကျန်းမာလာစေရန်အတွက် အနားယူခြင်းနှင့် ရေဓာတ်ပြည့်ဝစွာ နေထိုင်ခြင်းတို့မှာ အလွန်အရေးကြီးသည်
ရောဂါလက္ခဏာများ
မိုနိုရောဂါ၏ လက္ခဏာများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်နိုင်သည်
- ဖျားခြင်း
- နုံးခွေခြင်း
- ခေါင်းကိုက်ခြင်း
- လည်ချောင်းနာခြင်း (ပိုးသတ်ဆေးသောက်သော်လည်း မသက်သာခြင်း)
- လည်ပင်းနှင့် ချိုင်းကြားရှိ ပြန်ရည်ကျိတ်များ ရောင်ရမ်းခြင်း
- အာသီးရောင်ခြင်း
- သရက်ရွက် ရောင်ရမ်းခြင်း
- အရေပြားတွင် အနီဖုများထွက်ခြင်း
ဗိုင်းရပ်စ်ပိုး ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိချိန်မှ ရောဂါလက္ခဏာ စတင်ပြသချိန်အထိ လေးပတ်မှ ခြောက်ပတ်ခန့် ကြာမြင့်နိုင်သည် ဖျားခြင်းနှင့် လည်ချောင်းနာခြင်းတို့သည် နှစ်ပတ်အတွင်း သက်သာသွားနိုင်သော်လည်း နုံးခွေခြင်း ပြန်ရည်ကျိတ်ရောင်ခြင်းနှင့် သရက်ရွက်ကြီးခြင်းတို့မှာ ရက်သတ္တပတ် အတော်ကြာသည်အထိ ဆက်ရှိနေနိုင်သည်
လက္ခဏာများမှာ တစ်ပတ် သို့မဟုတ် နှစ်ပတ်ကြာသည်အထိ မသက်သာပါက ဆရာဝန်နှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးသင့်သည်
ဖြစ်ရသည့်အကြောင်းရင်းများ
မိုနိုရောဂါသည် အိပ်စတိုင်းဘားဗိုင်းရပ်စ်ကြောင့် အဖြစ်များဆုံးဖြစ်သော်လည်း အခြားဗိုင်းရပ်စ်များကြောင့်လည်း အလားတူလက္ခဏာများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည် တံတွေးမှတစ်ဆင့် ကူးစက်သောကြောင့် နမ်းခြင်း သို့မဟုတ် အစားအသောက် အတူတူစားခြင်းတို့မှ ကူးစက်နိုင်သည်
ဤရောဂါသည် ခံစားရခက်ခဲသော်လည်း များသောအားဖြင့် ရေရှည်ဆိုးကျိုးမရှိဘဲ အလိုလို ပြန်လည်သက်သာသွားတတ်သည် လူကြီးအများစုမှာ ဤဗိုင်းရပ်စ်နှင့် ထိတွေ့ဖူးပြီးဖြစ်သောကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင် ရောဂါခုခံအား ရှိနေပြီးသားဖြစ်သည်
ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသောအချက်များ
အိပ်စတိုင်းဘားဗိုင်းရပ်စ်သည် ကျောင်းနေစအရွယ် ကလေးငယ်များနှင့် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်များတွင် အဖြစ်များဆုံးဖြစ်သည် ကလေးငယ်များတွင် လက္ခဏာမပြတတ်သော်လည်း အသက် ၂၀ ဝန်းကျင် လူငယ်များတွင် မိုနိုရောဂါ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ ပိုများသဖြင့် မည်သည့်အသက်အရွယ်မဆို ကူးစက်နိုင်သည်
ရောဂါရှာဖွေခြင်း
ကိုယ်ခန္ဓာစစ်ဆေးခြင်း
ဆရာဝန်သည် သင်၏ရောဂါလက္ခဏာများနှင့် ကြာချိန်ကို မူတည်၍ မိုနိုရောဂါဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိမရှိ စစ်ဆေးလိမ့်မည် ပြန်ရည်ကျိတ်များ အာသီး အသည်း သို့မဟုတ် သရက်ရွက် ရောင်ရမ်းမှု ရှိမရှိကိုလည်း စစ်ဆေးမည်ဖြစ်သည်
သွေးစစ်ခြင်း
- ဗိုင်းရပ်စ်အတွက် ခုခံအားဓာတ် ရှိမရှိကို သွေးစစ်ခြင်းဖြင့် အတည်ပြုနိုင်သည် တစ်ရက်အတွင်း အဖြေသိရသော စစ်ဆေးမှုမျိုး ရှိသကဲ့သို့ ရောဂါဖြစ်စ ပထမပတ်အတွင်း သိရှိနိုင်သော စစ်ဆေးမှုများလည်း ရှိသည် ထို့ပြင်
- သွေးဖြူဥအရေအတွက် မြင့်တက်နေခြင်း ရှိမရှိကိုလည်း ဆရာဝန်က စစ်ဆေးနိုင်သည်
ကုသခြင်း
မိုနိုရောဂါသည် ဗိုင်းရပ်စ်ကြောင့် ဖြစ်ပွားခြင်းဖြစ်ရာ ပိုးသတ်ဆေးများဖြင့် ကုသ၍ မရနိုင်ပါ အဓိက ကုသမှုမှာ အနားယူခြင်း အာဟာရပြည့်ဝစွာ စားသုံးခြင်းနှင့် ရေများများသောက်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည် ဖျားခြင်း သို့မဟုတ် လည်ချောင်းနာခြင်းများအတွက် အကိုက်အခဲပျောက်ဆေးများကို အသုံးပြုနိုင်သည်
ဆေးဝါးများ
အခြားရောဂါပိုးများ ထပ်မံဝင်ရောက်ခြင်း သို့မဟုတ် အာသီးရောင်ခြင်း နောက်ဆက်တွဲ ဘက်တီးရီးယားပိုးဝင်ခြင်းများ ရှိလာပါက ပိုးသတ်ဆေး သောက်ရန် လိုအပ်နိုင်သည် အသက်ရှူလမ်းကြောင်း အလွန်အမင်း ပိတ်ဆို့လာပါက စတီးရွိုက်ဆေးဝါးများကို အသုံးပြုနိုင်သည်
သတိပြုရန်မှာ မိုနိုရောဂါရှိသူများ အမောက်ဆိုဆီလင်ကဲ့သို့သော ပင်နီဆီလင်အနွယ်ဝင် ပိုးသတ်ဆေးများ သောက်သုံးပါက အရေပြားတွင် အနီဖုများ ထွက်လာတတ်သည် ထို့ကြောင့် ဆရာဝန်ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်းသာ ဆေးဝါးများကို သုံးစွဲသင့်သည်
