သံဓာတ်ချို့တဲ့ သွေးအားနည်းရောဂါ
ခြုံငုံသုံးသပ်ချက်
သံဓာတ်ချို့တဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော သွေးအားနည်းရောဂါ (Iron deficiency anemia) ဆိုသည်မှာ သွေးထဲတွင် ကျန်းမာသော သွေးနီဥများ လျော့နည်းသွားသည့် သွေးဆိုင်ရာ ဝေဒနာတစ်မျိုး ဖြစ်ပါသည်။ သွေးနီဥများက ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ အောက်ဆီဂျင် သယ်ဆောင်ပေးနိုင်ရန် ကူညီသည့် ဟေမိုဂလိုဘင် (Hemoglobin) ပရိုတင်းဓာတ်ကို ထုတ်လုပ်ရန်အတွက် ခန္ဓာကိုယ်တွင် သံဓာတ်လုံလောက်မှု မရှိသောအခါ ဤရောဂါ ဖြစ်ပွားရပါသည်။ ၎င်းကို သွေးအားနည်းရောဂါ အမျိုးအစားများထဲတွင် အဖြစ်အများဆုံး အမျိုးအစားအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပါသည်။
သံဓာတ် လုံလောက်စွာ မစားသုံးခြင်း သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်မှ သံဓာတ်စုပ်ယူမှုကို အဟန့်အတားဖြစ်စေသော ဝေဒနာများ ရှိနေခြင်းတို့ကြောင့် သံဓာတ်ချို့တဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော သွေးအားနည်းရောဂါ ဖြစ်လာနိုင်ပါသည်။ ရောဂါလက္ခဏာများသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပြီး လူနာအနေဖြင့် မောပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း သို့မဟုတ် အသက်ရှူမဝခြင်းတို့ကို ခံစားရနိုင်ပါသည်။
ဆရာဝန်များသည် သံဓာတ်ချို့တဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းကို သိရှိနိုင်ရန် စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် မေးမြန်းခြင်းများ ဆောင်ရွက်ပါလိမ့်မည်။ ကုသမှုအနေဖြင့် သံဓာတ်ဖြည့်စွက်ဆေးများကို ညွှန်းဆိုပေးနိုင်ပါသည်။ အကယ်၍ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း သွေးယိုစိမ့်မှုရှိသည်ဟု သံသယရှိပါက နောက်ထပ် စစ်ဆေးမှုများ သို့မဟုတ် ကုသမှုများ လိုအပ်နိုင်ပါသည်။
ရောဂါလက္ခဏာများ
သံဓာတ်ချို့တဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော သွေးအားနည်းရောဂါ၏ လက္ခဏာများသည် အနည်းငယ်မှ ပြင်းထန်သော အဆင့်အထိ ရှိနိုင်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြစ်ပေါ်လာတတ်ပါသည်။ ကုသမှုမခံယူပါက အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုဆိုးရွားလာနိုင်ပါသည်။ အဖြစ်များသော လက္ခဏာအချို့မှာ –
- ပုံမှန်ထက် ထူးထူးခြားခြား မောပန်းနွမ်းနယ်ခြင်း
- အားအင်ကုန်ခမ်းခြင်း
- အရေပြားမှာ ပုံမှန်ထက် ပို၍ ဖြူဖျော့နေခြင်း
- အာရုံစူးစိုက်ရန် ခက်ခဲခြင်း
- ရင်ဘတ်မအီမသာဖြစ်ခြင်း၊ ရင်တုန်ခြင်း သို့မဟုတ် အသက်ရှူမဝခြင်း
- ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ မူးဝေခြင်း သို့မဟုတ် ခေါင်းထဲတွင် ပေါ့ပါးနေခြင်း
- လက်ဖျားခြေဖျားများ အေးစက်နေခြင်း
- လျှာရောင်ရမ်းခြင်း သို့မဟုတ် လျှာချောခြင်း (Glossitis)
- လက်သည်းခြေသည်းများ ကြွပ်ဆတ်ခြင်း သို့မဟုတ် လက်သည်းခွံ ဇွန်းသဏ္ဌာန်ဖြစ်ခြင်း (Koilonychia)
- အစားအစာမဟုတ်သော အရာများ (ဥပမာ – ရေခဲ၊ မြေဖြူ၊ ဆေးသုတ်ဆေး၊ ရွှံ့ သို့မဟုတ် ကပ်စေးနှဲ) တို့ကို စားချင်စိတ်ဖြစ်ပေါ်ခြင်း (Pica)
- အထူးသဖြင့် ဤရောဂါရှိသော မွေးကင်းစကလေးများနှင့် လမ်းလျှောက်တတ်စ ကလေးငယ်များတွင် အစားအသောက်ပျက်ခြင်း
- ခြေထောက်များ မငြိမ်မသက်ဖြစ်သည့် ဝေဒနာ (Restless legs syndrome)
သံဓာတ်ချို့တဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော သွေးအားနည်းရောဂါ လက္ခဏာများကို ဆက်တိုက်ခံစားနေရပါက ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှု အမြန်ဆုံး ခံယူသင့်ပါသည်။ သံဓာတ်ဖြည့်စွက်ဆေးများ မသောက်သုံးမီ တိကျသော ရောဂါရှာဖွေမှု ခံယူရန် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း သံဓာတ်များလွန်းခြင်းမှာ အန္တရာယ်ရှိနိုင်ပြီး အသည်းပျက်စီးခြင်းနှင့် အခြားနောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများကို ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် မိမိဘာသာ ရောဂါသတ်မှတ်ခြင်းနှင့် ကုသခြင်းတို့ကို မပြုလုပ်ရန် အကြံပြုအပ်ပါသည်။
ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်းများ
ခန္ဓာကိုယ်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် စားသုံးသော အစားအစာများမှ သံဓာတ်ကို တည်ငြိမ်သော ပမာဏတစ်ခုအထိ စုပ်ယူပါသည်။ ပိုလျှံသော သံဓာတ်ကို နောက်ပိုင်းတွင် ဟေမိုဂလိုဘင် ထုတ်လုပ်ရာ၌ အသုံးပြုရန် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း သိမ်းဆည်းထားပါသည်။ ဟေမိုဂလိုဘင်သည် သွေးအား နီသောအရောင်ကို ပေးစွမ်းပြီး သွေးနီဥများက ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ အောက်ဆီဂျင် သယ်ဆောင်နိုင်အောင် ကူညီပေးသည့် သွေးနီဥ၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။
ခန္ဓာကိုယ်၏ သံဓာတ်သိုလှောင်မှုမှာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်သည်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားသောအခါ သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ သံဓာတ်ဝင်ရောက်မှု လျော့နည်းသွားသောအခါ ဟေမိုဂလိုဘင် ထုတ်လုပ်ရန် သံဓာတ်မလုံလောက်တော့ဘဲ သွေးအားနည်းရောဂါ ဖြစ်ပွားရပါသည်။ ၎င်းကို အောက်ပါအချက်များက ဖြစ်စေလေ့ရှိပါသည်
- သွေးဆုံးရှုံးခြင်း – အစာအိမ်အနာ၊ ရင်ညွန့်အရိုးအောက် သားအိမ်ကျွံခြင်း (Hiatal hernia)၊ အူမကြီး အသားပို သို့မဟုတ် အူမကြီးကင်ဆာ ကဲ့သို့သော ရောဂါများသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း နှေးကွေးပြီး နာတာရှည် သွေးယိုစိမ့်မှုကို ဖြစ်စေနိုင်ကာ သံဓာတ်သိုလှောင်မှုကို လျော့နည်းစေပြီး သွေးအားနည်းရောဂါသို့ ဦးတည်စေပါသည်။ အမျိုးသမီးများတွင် ရာသီသွေး အလွန်အမင်း ဆင်းခြင်းကြောင့်လည်း သွေးဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ အကိုက်အခဲပျောက်ဆေးများ (အထူးသဖြင့် အက်စပရင် – Aspirin) ကို ရေရှည်စွဲသောက်ခြင်းကြောင့် အစာအိမ်နှင့် အူလမ်းကြောင်း သွေးယိုစိမ့်မှု ဖြစ်နိုင်ပါသည်။
- သံဓာတ်ချို့တဲ့သော အစားအသောက် – သံဓာတ်ကြွယ်ဝသော အစားအသောက်များကို စားသုံးခြင်းက သွေးအားနည်းရောဂါ ဖြစ်နိုင်ခြေကို လျှော့ချပေးနိုင်ပါသည်။ သံဓာတ်ကြွယ်ဝသော အစားအစာများမှာ သံဓာတ်ဖြည့်စွက်ထားသော အစားအစာများ၊ အသား၊ ဥအမျိုးမျိုးနှင့် အစိမ်းရောင်ရှိသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ဖြစ်ပါသည်။ မွေးကင်းစကလေးများနှင့် ကလေးငယ်များ ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးရန်အတွက်လည်း ၎င်းတို့၏ အစားအစာတွင် သံဓာတ်လိုအပ်ပါသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် လိုအပ်သော သံဓာတ်ကို စားသုံးသော အစားအစာများမှ နေ့စဉ် ရရှိပါသည်။ သို့သော် သံဓာတ်စားသုံးမှု မလုံလောက်ပါက အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သံဓာတ်ချို့တဲ့မှု ဖြစ်လာနိုင်ပါသည်။
- သံဓာတ်ကို မစုပ်ယူနိုင်ခြင်း – အူသိမ်၏ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ခွဲစိတ်ဖြတ်ထုတ်ထားပါက သံဓာတ်နှင့် အခြားအာဟာရဓာတ်များကို စုပ်ယူနိုင်စွမ်း လျော့နည်းသွားနိုင်ပါသည်။ ထို့ပြင် စားသုံးလိုက်သော အစားအစာများမှ အာဟာရစုပ်ယူမှုကို လျော့နည်းစေသည့် အစာအိမ်နှင့် အူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာ ရောဂါများ (ဥပမာ – Celiac disease၊ အစာအိမ်ရောင်ရမ်းခြင်း သို့မဟုတ် အူလမ်းကြောင်းရောင်ရမ်းသည့်ရောဂါများဖြစ်သော Ulcerative colitis သို့မဟုတ် Crohn’s disease) ကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ သံဓာတ်ကို အူသိမ်မှတစ်ဆင့် သွေးကြောထဲသို့ စုပ်ယူခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
- ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်း – ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးများ၏ သံဓာတ်သိုလှောင်မှုမှာ မိမိ၏ တိုးပွားလာသော သွေးပမာဏအတွက်သာမက ဖွံ့ဖြိုးလာသော သန္ဓေသားအတွက် ဟေမိုဂလိုဘင် ထုတ်လုပ်ရန်အတွက်ပါ အသုံးပြုရပါသည်။ သံဓာတ်ဖြည့်စွက်ဆေး မသောက်သုံးသော ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးအများစုတွင် သံဓာတ်ချို့တဲ့ သွေးအားနည်းရောဂါ ဖြစ်ပွားတတ်ပါသည်။
ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသူများ
သံဓာတ်ချို့တဲ့ သွေးအားနည်းရောဂါသည် မည်သူ့တွင်မဆို ဖြစ်ပွားနိုင်သော်လည်း အောက်ပါလူပုဂ္ဂိုလ်များသည် ပိုမိုဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ ရှိပါသည် –
- အမျိုးသမီးများ – ရာသီသွေး ဆင်းသော အမျိုးသမီးများတွင် ဤရောဂါဖြစ်ပွားရန် အခွင့်အလမ်း ပိုများပါသည်။
- မွေးကင်းစကလေးများနှင့် ကလေးငယ်များ – ကလေးများသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ်အတွင်း မိခင်ထံမှရရှိသော သံဓာတ်ဖြင့် မွေးဖွားလာကြခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ (၄) လမှ (၆) လအကြာတွင် ထိုသံဓာတ်သိုလှောင်မှုမှာ ကုန်ဆုံးသွားပါသည်။ မိခင်နို့တစ်မျိုးတည်း တိုက်ကျွေးခြင်း သို့မဟုတ် သံဓာတ်ဖြည့်စွက်မထားသော နို့မှုန့်များကို သောက်သုံးသော ကလေးများတွင် သံဓာတ်မလုံလောက်မှု ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ကလေးများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကြီးထွားလာချိန်တွင် သံဓာတ်ပိုမိုလိုအပ်သဖြင့် အာဟာရစုံလင်စွာ မစားသုံးပါက သွေးအားနည်းရောဂါ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပါသည်။
- သက်သတ်လွတ်စားသူများ – အသား သို့မဟုတ် သံဓာတ်ကြွယ်ဝသော အစားအစာများကို မစားသုံးသူများတွင် သံဓာတ်ချို့တဲ့ သွေးအားနည်းရောဂါ ဖြစ်ပွားနိုင်ခြေ ပိုများပါသည်။
- သွေးခဏခဏ လှူဒါန်းသူများ – သွေးလှူဒါန်းခြင်းကြောင့် ဟေမိုဂလိုဘင် ပမာဏ ခေတ္တလျော့နည်းသွားခြင်းမှာ ရေတိုပြဿနာသာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ပုံမှန်သွေးလှူဒါန်းသူများတွင် သံဓာတ်သိုလှောင်မှု လျော့နည်းသွားနိုင်သဖြင့် သံဓာတ်ချို့တဲ့ သွေးအားနည်းရောဂါ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများပါသည်။ သွေးလှူဒါန်းရန် သွားရောက်ချိန်တွင် ဟေမိုဂလိုဘင် နည်းနေသဖြင့် လှူဒါန်းခွင့် မရသူများအနေဖြင့် ဆရာဝန်နှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးသင့်ပြီး သံဓာတ်ကြွယ်ဝသော အစားအစာများကို ပိုမိုစားသုံးရန် အကြံပြုလိုပါသည်။
ရောဂါရှာဖွေခြင်း
သံဓာတ်ချို့တဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော သွေးအားနည်းရောဂါကို ရောဂါရှာဖွေရန် သွေးစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ရပါသည်။ ထိုသို့စစ်ဆေးရာတွင် အောက်ပါအချက်များကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန် ရည်ရွယ်ပါသည် –
- သွေးနီဥဆဲလ်၏ အရွယ်အစားနှင့် အရောင် – သွေးနီဥများ၏ အရည်အသွေးကို ကြည့်ရှုခြင်းဖြင့် ရောဂါအခြေအနေကို အတည်ပြုနိုင်ပါသည်။ သံဓာတ်ချို့တဲ့ သွေးအားနည်းရောဂါရှိသူများ၏ သွေးနီဥများသည် တောက်ပသော အနီရောင်ထက် ဖြူဖျော့သောအရောင် ရှိနေတတ်ပြီး ပုံမှန်ထက်လည်း အရွယ်အစား သေးငယ်နေတတ်ပါသည်။
- သွေးနီဥပမာဏ (Hematocrit) – ၎င်းသည် စုစုပေါင်း သွေးထုထည်တွင် ပါဝင်သော သွေးနီဥ အချိုးအစား ဖြစ်ပါသည်။ ပုံမှန်ပမာဏမှာ အသက်အရွယ်ပေါ်မူတည်၍ ကွဲပြားနိုင်သော်လည်း အရွယ်ရောက်ပြီး အမျိုးသမီးများတွင် ၃၅.၅ ရာခိုင်နှုန်းမှ ၄၄.၉ ရာခိုင်နှုန်းအတွင်းရှိပြီး အရွယ်ရောက်ပြီး အမျိုးသားများတွင် ၃၈.၃ ရာခိုင်နှုန်းမှ ၄၈.၆ ရာခိုင်နှုန်းအတွင်း ရှိပါသည်။
- ဟေမိုဂလိုဘင် (Hemoglobin) – အမျိုးသမီးများအတွက် ပုံမှန်ဟေမိုဂလိုဘင် ပမာဏမှာ ၁၁.၆ မှ ၁၅ ရှိပြီး အမျိုးသားများအတွက် သွေးတစ်ဒက်ဆီလီတာလျှင် ၁၃.၂ မှ ၁၆.၆ ဂရမ် ရှိပါသည်။ ဟေမိုဂလိုဘင် ပမာဏမှာ ပုံမှန်ထက် နည်းပါးနေပါက သွေးအားနည်းရောဂါဟု သတ်မှတ်ပါသည်။
- ဖယ်ရစ်တင် (Ferritin) – ဖယ်ရစ်တင်ဆိုသည်မှာ သံဓာတ်ကို သိုလှောင်ပေးသည့် ပရိုတင်းတစ်မျိုး ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဖယ်ရစ်တင် ပမာဏနည်းပါးနေခြင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်တွင် သိုလှောင်ထားသော သံဓာတ်ချို့တဲ့နေခြင်းကို အဓိက ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။
အခြားသော ရောဂါရှာဖွေစစ်ဆေးမှုများ
သွေးအားနည်းရောဂါ ရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးပါက ဖြစ်ပွားရသည့် အကြောင်းရင်းကို သိရှိနိုင်ရန် သို့မဟုတ် အခြားအကြောင်းရင်းများ မဟုတ်ကြောင်း သေချာစေရန် ထပ်မံစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်နိုင်ပါသည်။ အချို့သော အခြေအနေများတွင် သံဓာတ်ဖြည့်စွက်ဆေးဖြင့် စမ်းသပ်ကုသမှု ကာလတစ်ခုအပြီးတွင် ဤစစ်ဆေးမှုများကို ပြုလုပ်လေ့ရှိပါသည်။
- အစာအိမ်မှန်ပြောင်းကြည့်ခြင်း (Endoscopy) – မီးအလင်းရောင်နှင့် ဗီဒီယိုကင်မရာငယ်လေး တပ်ဆင်ထားသော ပိုက်အပျော့စားကို လည်ချောင်းမှတစ်ဆင့် အစာအိမ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းကာ သွေးယိုစိမ့်မှု လက္ခဏာများ ရှိမရှိ စစ်ဆေးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းကို အစာအိမ်အနာ သို့မဟုတ် ရင်ညွန့်အရိုးအောက် သားအိမ်ကျွံခြင်းကြောင့် သွေးယိုစိမ့်မှု ရှိမရှိ ကြည့်ရှုရန် အသုံးများပါသည်။
- အူမကြီးမှန်ပြောင်းကြည့်ခြင်း (Colonoscopy) – အူမကြီးနှင့် စအိုအတွင်းပိုင်း၌ သွေးယိုစိမ့်မှု ရှိမရှိ စစ်ဆေးခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ကင်မရာတပ်ဆင်ထားသော ပိုက်အပျော့ကို စအိုမှတစ်ဆင့် အူမကြီးအထိ ထည့်သွင်း စစ်ဆေးရပါသည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း လူနာကို ထုံဆေး သို့မဟုတ် မေ့ဆေး ပေးထားနိုင်ပါသည်။
- အာထရာဆောင်း (Ultrasound) – ဆီးစပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အာထရာဆောင်းရိုက်ခြင်းဖြင့် သားအိမ်အသားလုံးကဲ့သို့သော လစဉ်ရာသီသွေး အလွန်အမင်း ဆင်းစေသည့် အကြောင်းရင်းများကို သိရှိနိုင်ပါသည်။
ကုသမှု
သံဓာတ်ချို့တဲ့ သွေးအားနည်းရောဂါ ခံစားရခြင်းမှာ များသောအားဖြင့် သွေးဆုံးရှုံးခြင်း သို့မဟုတ် အစားအစာမှ သံဓာတ်စုပ်ယူမှု မလုံလောက်ခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ ကုသရာတွင် သံဓာတ်ချို့တဲ့မှုကို ကုသရုံသာမက ဖြစ်ပွားရသည့် အခြေခံအကြောင်းရင်းကိုပါ ရှာဖွေကုသရန် လိုအပ်ပါသည်။ သံဓာတ်ပမာဏ ပြန်လည်ပြည့်ဝလာစေရန် ဆရာဝန်များက သံဓာတ်ဖြည့်စွက်ဆေးများကို သောက်ဆေး (သို့မဟုတ်) အကြောသွင်းဆေးများအဖြစ် ညွှန်းဆိုပေးပါလိမ့်မည်။
သံဓာတ်ဖြည့်စွက်ဆေးများ –
ဆရာဝန်သည် လူနာတစ်ဦးချင်းစီအတွက် သင့်တော်သော ဆေးပမာဏကို သတ်မှတ်ပေးပါလိမ့်မည်။ သံဓာတ်ချို့တဲ့မှုသည် ချက်ချင်းပျောက်ကင်းသွားနိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပါ။ သံဓာတ်သိုလှောင်မှု ပြန်လည်တိုးတက်လာရန် သုံးပတ်မှ ခြောက်ပတ်အထိ ကြာမြင့်နိုင်ပါသည်။ ဆရာဝန်က သွေးပြန်လည်စစ်ဆေးပြီး အခြေအနေကို အကြောင်းကြားပါလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း သိုလှောင်မှု အပြည့်အဝ ပြန်ရစေရန် သံဓာတ်ဆေးကို အနည်းဆုံး ခြောက်လခန့်အထိ ဆက်လက်သောက်သုံးရန် အကြံပြုနိုင်ပါသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဆေးသောက်ပြီး တစ်ပတ်ခန့်အကြာတွင် လူနာမှာ စတင်နေထိုင်ကောင်းလာပါလိမ့်မည်။
ခန္ဓာကိုယ်မှ သံဓာတ်စုပ်ယူမှု ပိုမိုကောင်းမွန်စေရန် အောက်ပါအတိုင်း အကြံပြုနိုင်ပါသည် –
- ဗိုက်ထဲတွင် အစာမရှိချိန်၌ သောက်ပါ – စုပ်ယူမှု အားကောင်းစေရန် နံနက်စောစော ဗိုက်ထဲတွင် အစာမရှိချိန်၌ သောက်သင့်ပါသည်။ အကယ်၍ အစာအိမ်မအီမသာဖြစ်ပါက အစာနှင့်အတူ သောက်သုံးနိုင်ပါသည်။
- အစာအိမ်ဆေး (Antacids) နှင့် တွဲမသောက်ပါနှင့် – အစာအိမ်ဆေး မသောက်မီ နှစ်နာရီအလို (သို့မဟုတ်) သောက်ပြီး လေးနာရီအကြာမှသာ သံဓာတ်ဆေးကို သောက်သင့်ပါသည်။
- ဗီတာမင်စီ (Vitamin C) နှင့် တွဲသောက်ပါ – ဗီတာမင်စီသည် သံဓာတ်စုပ်ယူမှုကို အားပေးသောကြောင့် လိမ္မော်ရည် သို့မဟုတ် ဗီတာမင်စီဆေးနှင့် တွဲသောက်ရန် အကြံပြုနိုင်ပါသည်။
သံဓာတ်ဆေးကြောင့် ဝမ်းမည်းမည်းသွားခြင်းမှာ ဘေးကင်းသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။ ဝမ်းချုပ်တတ်ပါက ဆရာဝန်က ဝမ်းပျော့ဆေး ညွှန်းပေးနိုင်ပါသည်။ သတိပြုရန်မှာ ဆေးကို သတ်မှတ်ထားသော ပမာဏထက် ပိုမိုသောက်သုံးခြင်း သို့မဟုတ် အချိန်ကြာမြင့်စွာ သောက်သုံးခြင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း သံဓာတ်များလွန်းကာ အခြားပြင်းထန်သော နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာများ ဖြစ်စေနိုင်ပါသည်။
အခြေခံအကြောင်းရင်းများကို ကုသခြင်း –
အကယ်၍ သွေးအားနည်းခြင်းမှာ အသားပို၊ အကျိတ် သို့မဟုတ် သားအိမ်အသားလုံးကြောင့် ဖြစ်ပါက ခွဲစိတ်ဖယ်ရှားရန် လိုအပ်နိုင်ပါသည်။ အစာအိမ်အနာရှိသူများအတွက် ပိုးသတ်ဆေးနှင့် အခြားဆေးများ ပေးပါလိမ့်မည်။ ရာသီသွေး အလွန်အမင်း ဆင်းသော အမျိုးသမီးများကို ရာသီသွေးဆင်းမှု လျှော့ချရန် သောက်ဆေးများ ညွှန်းဆိုနိုင်ပါသည်။ ပြင်းထန်သော အခြေအနေများတွင်မူ သံဓာတ်ကို အကြောမှတစ်ဆင့် သွင်းခြင်း (သို့မဟုတ်) သွေးသွင်းခြင်းများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်နိုင်ပါသည်။
