ទិវាជំងឺដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាលពិភពលោក ពេលវេលាដ៏សំខាន់ដែលអាចផ្លាស់ប្តូរជីវិតមនុស្សម្នាក់
ជំងឺដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាល មិនទុកពេលច្រើនឱ្យខួរក្បាលឆ្លើយត […]

Table of Contents
ជំងឺតម្រងនោមរ៉ាំរ៉ៃ គឺជាស្ថានភាពមួយដែលមុខងារតម្រងនោមធ្លាក់ចុះបន្តិចម្តងៗជាបន្តបន្ទាប់។ ដោយត្រូវបានបែងចែកភាពធ្ងន់ធ្ងរជា 5 ដំណាក់កាល ចាប់ពីដំណាក់កាលដំបូងដែលអាចមិនមានរោគសញ្ញា រហូតដល់ដំណាក់កាលនៃជំងឺខ្សោយតម្រងនោមដែលត្រូវការការព្យាបាលជំនួសតម្រងនោម ដូចជាការលាងឈាម ឬការប្តូរតម្រងនោម។ ការយល់ដឹងពី “ដំណាក់កាលនៃជំងឺតម្រងនោម” អាចជួយក្នុងការវាយតម្លៃភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃជំងឺ ការរៀបចំផែនការថែទាំសុខភាព និងតាមដានការព្យាបាលឱ្យបានសមស្របជាងមុន។ វេជ្ជបណ្ឌិតនឹងពិចារណាការធ្វើតេស្តមុខងារតម្រងនោម ឬ eGFR រួមជាមួយនឹងរោគសញ្ញា និងផលវិបាករបស់អ្នកជំងឺម្នាក់ៗ
ជំងឺតម្រងនោមរ៉ាំរ៉ៃគឺជាស្ថានភាពមួយដែលមុខងារតម្រងនោមធ្លាក់ចុះបន្តិចម្តងៗ។ វាអាចទាក់ទងនឹងជំងឺប្រចាំខ្លួនមួយចំនួនដូចជាជំងឺទឹកនោមផ្អែម ជំងឺលើសឈាម ឬការរលាកតម្រងនោមរ៉ាំរ៉ៃ។ នៅដំណាក់កាលដំបូង អ្នកជំងឺជាច្រើនមិនមានរោគសញ្ញាជាក់ស្តែងណាមួយទេ មានន័យថាមនុស្សជាច្រើនរកឃើញថាពួកគេមានជំងឺខ្សោយតម្រងនោមនៅពេលដែលជំងឺនេះវិវត្តន៍ទៅមុខរួចទៅហើយ
ការដឹងពីដំណាក់កាលនៃជំងឺតម្រងនោមគឺមានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់ការរៀបចំផែនការថែទាំសុខភាព និងតាមដានការព្យាបាល ព្រោះដំណាក់កាលនីមួយៗមានគោលការណ៍ណែនាំថែទាំ និងការវាយតម្លៃហានិភ័យខុសៗគ្នា។ ការតាមដានមុខងារតម្រងនោមជាប្រចាំអនុញ្ញាតឱ្យវេជ្ជបណ្ឌិតអាចវាយតម្លៃការផ្លាស់ប្តូរនៃជំងឺ និងរៀបចំផែនការថែទាំសមស្រប

ជំងឺតម្រងនោមរ៉ាំរ៉ៃ ត្រូវបានបែងចែកជា 5 ដំណាក់កាល ដោយផ្អែកលើកម្រិតនៃមុខងារតម្រងនោម ដោយប្រើអត្រាច្រោះកាកសំណល់នៃតម្រងទឹកនោម ឬ eGFR (Estimated Glomerular Filtration Rate)
នៅដំណាក់កាលនេះ តម្រងនោមអាចចាប់ផ្តើមបង្ហាញពីភាពមិនប្រក្រតីមួយចំនួន ដូចជាការលេចធ្លាយប្រូតេអ៊ីននៅក្នុងទឹកនោម ឬភាពមិនប្រក្រតីនៅលើរូបភាពវិនិច្ឆ័យ ប៉ុន្តែមុខងារតម្រងនោមស្រដៀងទៅនឹងភាពធម្មតាធម្មតា។ អ្នកជំងឺភាគច្រើនមិនមានរោគសញ្ញាជាក់ស្តែងណាមួយឡើយ
តម្រងនោមចាប់ផ្តើមដំណើរការមិនសូវមានប្រសិទ្ធភាព ប៉ុន្តែនៅតែអាចដំណើរការបានល្អ។ អ្នកជំងឺមួយចំនួនអាចចាប់ផ្តើមមានភាពមិនប្រក្រតីតិចតួច ឬអាចមិនបង្ហាញរោគសញ្ញាអ្វីទាំងអស់ ដូច្នេះវាតែងតែត្រូវបានរកឃើញជាញឹកញាប់ក្នុងអំឡុងពេលពិនិត្យសុខភាព
ដំណាក់កាលនេះត្រូវបានបែងចែកជា 2 ដំណាក់កាលគឺ៖ 3A និង 3B ដោយតម្រងនោមចាប់ផ្តើមបាត់បង់សមត្ថភាពក្នុងការកម្ចាត់កាកសំណល់កាន់តែច្រើន។ អ្នកជំងឺមួយចំនួនអាចចាប់ផ្តើមជួបប្រទះរោគសញ្ញាដូចជាអស់កម្លាំង ហើម ឬសម្ពាធឈាមខ្ពស់
មុខងាររបស់តម្រងនោមត្រូវបានចុះខ្សោយយ៉ាងខ្លាំង ហើយកាកសំណល់ចាប់ផ្តើមកកកុញនៅក្នុងខ្លួនច្រើនជាងមុន។ អ្នកជំងឺអាចជួបប្រទះរោគសញ្ញាច្បាស់លាស់ដូចជា អស់កម្លាំង បាត់បង់ចំណង់អាហារ ចង្អោរ ឬផលវិបាកកើនឡើង ដែលតម្រូវឱ្យមានការត្រួតពិនិត្យនឹងការព្យាបាលយ៉ាងដិតដល់
នេះគឺជាដំណាក់កាលដែលតម្រងនោមបានបាត់បង់មុខងាររបស់វាយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ រហូតមិនអាចបញ្ចេញកាកសំណល់ និងមិនអាចរក្សាតុល្យភាពរាងកាយបានគ្រប់គ្រាន់។ អ្នកជំងឺអាចត្រូវការការព្យាបាលជំនួសតម្រងនោមដូចជា ការលាងឈាម ការលាងឈាមតាមពោះ ឬការប្តូរតម្រងនោម
រោគសញ្ញានៃជំងឺតម្រងនោមអាចប្រែប្រួលអាស្រ័យលើដំណាក់កាលនៃជំងឺ។ ដោយនៅដំណាក់កាលដំបូង វាអាចមិនមានរោគសញ្ញាគួរឱ្យកត់សម្គាល់ទេ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលជំងឺវិវឌ្ឍទៅមុខ រោគសញ្ញាអាចលេចឡើងដូចជា៖
គ្រូពេទ្យនឹងវាយតម្លៃជំងឺតម្រងនោមដោយផ្អែកលើកត្តាជាច្រើនដូចជា៖
ការត្រួតពិនិត្យសុខភាពជាប្រចាំ ជាពិសេសចំពោះបុគ្គលដែលមានកត្តាហានិភ័យដូចជាជំងឺទឹកនោមផ្អែម ជំងឺលើសឈាម ឬមានប្រវត្តិជំងឺតម្រងនោមក្នុងគ្រួសារ អាចជួយរកឃើញជំងឺនេះចាប់តាំងដំណាក់កាលដំបូង
វិធីសាស្រ្តក្នុងការថែទាំជំងឺតម្រងនោមអាស្រ័យលើដំណាក់កាលនៃជំងឺ និងស្ថានភាពរាងកាយរបស់អ្នកជំងឺម្នាក់ៗ ដោយអាចរួមមាន៖
នៅមជ្ឈមណ្ឌលវេជ្ជសាស្ត្រផ្ទៃក្នុង នៃមន្ទីរពេទ្យអន្តរជាតិវេជ្ជថានី គ្រូពេទ្យនឹងវាយតម្លៃដំណាក់កាលនៃជំងឺតម្រងនោម និងបង្កើតផែនការថែទាំសមស្របសម្រាប់អ្នកជំងឺម្នាក់ៗ ដើម្បីជួយតាមដានមុខងារតម្រងនោម និងកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃផលវិបាករយៈពេលវែង
ជំងឺតម្រងនោមរ៉ាំរ៉ៃត្រូវបានបែងចែកជា 5 ដំណាក់កាល ដោយផ្អែកលើមុខងារតម្រងនោម (GFR) ចាប់ពីដំណាក់កាលទី 1 ដែលតម្រងនោមនៅតែដំណើរការធម្មតា ប៉ុន្តែមានភាពមិនប្រក្រតីនៅក្នុងទឹកនោម រហូតដល់ដំណាក់កាលទី 5 ដែលតម្រងនោមខូចទាំងស្រុង ហើយត្រូវការការព្យាបាលដើម្បីជំនួសមុខងារតម្រង
ជំងឺតម្រងនោមដំណាក់កាលទី 3 គឺជាដំណាក់កាលដ៏សំខាន់មួយដែលត្រូវការការយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងខ្លាំង ពីព្រោះតម្រងនោមដំណើរការបានត្រឹមតែ 30–60% ប៉ុណ្ណោះ។ ជាមួយនឹងការគ្រប់គ្រងរបបអាហារ និងការព្យាបាលត្រឹមត្រូវ នឹងអាចពន្យារពេលការវិវត្តទៅដំណាក់កាលទី 4 និងទី 5
អ្នកជំងឺនៅដំណាក់កាលចុងក្រោយអាចទទួលបានការព្យាបាលដោយការលាងឈាមជាបន្តបន្ទាប់ ឬប្រសិនបើសមស្រប អាចទទួលការប្តូរតម្រងនោមដើម្បីកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើការលាងឈាមក្នុងរយៈពេលវែងបាន
អ្នកដែលមានជំងឺទឹកនោមផ្អែម ជំងឺលើសឈាម ឬប្រវត្តិគ្រួសារដែលមានជំងឺតម្រងនោមគួរតែធ្វើតេស្តមុខងារតម្រងនោម និងទឹកនោមរបស់ពួកគេជាប្រចាំជារៀងរាល់ឆ្នាំ ទោះបីជាពួកគេមិនមានរោគសញ្ញាក៏ដោយ
ជំងឺតម្រងនោមរ៉ាំរ៉ៃគឺជាស្ថានភាពមួយដែលតម្រូវឱ្យមានការតាមដានជាបន្តបន្ទាប់ ដោយមានគោលដៅចម្បងគឺបន្ថយការខូចតម្រងនោម និងកាត់បន្ថយផលវិបាក។