រមាស់ ក្រហាយ មានធ្លាក់ស ប្រយ័ត្នចំពោះការឆ្លងមេរោគផ្សិតក្នុងទ្វារមាស
ការឆ្លងមេរោគផ្សិតក្នុងទ្វារមាស គឺជាស្ថានភាពមួយដែលបណ្តាល […]

Table of Contents
ប៉ារ៉ាសេតាម៉ុល (Paracetamol ឬ Acetaminophen) ជាថ្នាំបញ្ចុះកម្ដៅ និងបំបាត់ការឈឺចាប់ពីកម្រិតស្រាលទៅមធ្យម ដូចជា ឈឺក្បាល ឈឺសាច់ដុំ ឈឺធ្មេញ ឬឈឺចាប់ពេលមានរដូវ។ ក្រៅពីថ្នាំដែលមានប៉ារ៉ាសេតាម៉ុលជាសារធាតុផ្សំទោល ប៉ារ៉ាសេតាម៉ុលក៏ជាសារធាតុផ្សំនៃថ្នាំផ្សេងទៀតជាច្រើនប្រភេទផងដែរ ដូចជា ថ្នាំផ្ដាសាយ ថ្នាំក្អក និងថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់រូបមន្តមួយចំនួន។ ដូច្នេះ វាមានឱកាសទទួលបានសារធាតុថ្នាំជាន់គ្នាតាមរយៈថ្នាំច្រើនមុខដោយមិនដឹងខ្លួន
នៅពេលប៉ារ៉ាសេតាម៉ុលចូលទៅក្នុងរាងកាយ ថ្នាំភាគច្រើនត្រូវបានរំលាយនៅក្នុងថ្លើម ហើយត្រូវបានបញ្ចេញចោល។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ថ្នាំមួយចំនួនត្រូវបានបំលែងទៅជាសារធាតុដែលមានជាតិពុលដល់កោសិកាថ្លើម។ ជាធម្មតា រាងកាយអាចកម្ចាត់សារធាតុពុលនេះបានដោយប្រើសារធាតុមួយដែលហៅថា “Glutathione”។ ប៉ុន្តែប្រសិនបើលេបប៉ារ៉ាសេតាម៉ុលក្នុងបរិមាណច្រើនហួសប្រមាណ ដំណើរការកម្ចាត់ថ្នាំតាមធម្មតានឹងមិនគ្រប់គ្រាន់ទេ បណ្តាលឱ្យមានការកើនឡើងនៃសារធាតុពុល ខណៈពេលដែល Glutathione ត្រូវបានប្រើប្រាស់រហូតដល់ថយចុះ។ សារធាតុពុលទាំងនោះនឹងសន្សំ និងបំផ្លាញកោសិកាថ្លើម បណ្តាលឱ្យកើតមានស្ថានភាពថ្លើមរងរបួសស្រួចស្រាវ ហើយប្រសិនបើធ្ងន់ធ្ងរ អាចឈានទៅរកស្ថានភាពខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវបាន
ការប្រើថ្នាំប៉ារ៉ាសេតាម៉ុលលើសកម្រិតមិនមែនកើតឡើងតែពីការញ៉ាំថ្នាំក្នុងបរិមាណច្រើនក្នុងពេលតែមួយប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏អាចកើតឡើងពីការប្រើប្រាស់ថ្នាំមិនត្រឹមត្រូវម្តងហើយម្តងទៀតក្នុងជីវិតប្រចាំថ្ងៃផងដែរ។ ទម្លាប់ដែលគួរប្រុងប្រយ័ត្ន រួមមាន៖
នៅពេលគ្រុនក្តៅ ឬអាការឈឺចាប់មិនទាន់ធូរស្រាល មនុស្សមួយចំនួនអាចញ៉ាំថ្នាំជាន់គ្នាលឿនជាងអ្វីដែលគួរលេប ធ្វើឱ្យបរិមាណថ្នាំផ្ទុកក្នុងមួយថ្ងៃៗឡើងខ្ពស់ហួសប្រមាណ។ ជាទូទៅ គួរតែគម្លាតរយៈពេលញ៉ាំប៉ារ៉ាសេតាម៉ុលយ៉ាងហោចណាស់ ៤–៦ ម៉ោង ឬតាមការណែនាំលើស្លាក ឬការណែនាំរបស់គ្រូពេទ្យ
ប៉ារ៉ាសេតាម៉ុលមានច្រើនខ្នាត។ ការរាប់ត្រឹមចំនួនគ្រាប់ដោយមិនពិនិត្យថា ក្នុងមួយគ្រាប់មានសារធាតុថ្នាំប៉ុន្មានមីលីក្រាម អាចធ្វើឱ្យទទួលបានថ្នាំលើសកម្រិតបាន។ ដូច្នេះ គួរពិនិត្យទំហំនៃថ្នាំ និងគណនាបរិមាណប៉ារ៉ាសេតាម៉ុលសរុបដែលទទួលបានក្នុងមួយថ្ងៃៗ
ថ្នាំផ្តាសាយ ថ្នាំក្អក ឬបំបាត់ការឈឺចាប់មួយចំនួនមានផ្ទុកប៉ារ៉ាសេតាម៉ុលជាគ្រឿងផ្សំ។ ប្រសិនបើលេបជាមួយប៉ារ៉ាសេតាម៉ុលតែមួយប្រភេទ អ្នកអាចនឹងលេបថ្នាំលើសកម្រិតដោយអចេតនា។ ដូច្នេះ អ្នកគួរតែពិនិត្យមើល “សារធាតុសកម្ម” ឬ Active Ingredient នៅលើស្លាកមុនពេលប្រើថ្នាំច្រើនមុខរួមគ្នា
ប្រសិនបើមានគ្រុនក្តៅ ឬអាការឈឺចាប់បន្តបន្ទាប់ មិនគួរដំឡើងចំនួនគ្រាប់ ឬភាពញឹកញាប់ក្នុងការញ៉ាំថ្នាំដោយខ្លួនឯងនោះទេ ព្រោះការដំឡើងកម្រិតថ្នាំមិនមែនមានន័យជួយឱ្យអាការធូរស្រាលដោយសុវត្ថិភាពឡើយ។ ប្រសិនបើអាការមិនធូរស្រាល ឬចាំបាច់ត្រូវប្រើប្រាស់ថ្នាំបន្តបន្ទាប់ គួរពិគ្រោះជាមួយគ្រូពេទ្យដើម្បីស្វែងរកមូលហេតុ និងវាយតម្លៃការព្យាបាលដែលសមស្រប
កម្រិតប៉ារ៉ាសេតាម៉ុលដែលសមស្របគួរពិចារណាលើទម្ងន់ខ្លួន អាយុ និងស្ថានភាពសុខភាពរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ មិនគួរមើលត្រឹមចំនួនគ្រាប់ដែលញ៉ាំនោះទេ
សម្រាប់មនុស្សពេញវ័យទូទៅ ភាគច្រើនប្រើប្រាស់កម្រិត ៥០០–១,០០០ មីលីក្រាមក្នុងមួយលើក រៀងរាល់ ៤–៦ ម៉ោងតាមតម្រូវការ ដោយបរិមាណសរុបចេញពីថ្នាំគ្រប់ប្រភេទដែលមានប៉ារ៉ាជាសារធាតុផ្សំ មិនគួរលើសពី ៤,០០០ មីលីក្រាមក្នុងរយៈពេល ២៤ ម៉ោងឡើយ
នៅពេលរាងកាយទទួលបានថ្នាំលើសកម្រិតរហូតធ្វើឱ្យកោសិកាថ្លើមខូចខាតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ថ្លើមអាចបាត់បង់សមត្ថភាពក្នុងការបំពេញតួនាទីសំខាន់ៗ ហើយវិវឌ្ឍទៅជា ជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ
នៅពេលដែលមុខងារថ្លើមថយចុះ រាងកាយនឹងមានប្រសិទ្ធភាពតិចក្នុងការកម្ចាត់ជាតិពុល និងផលិតសារធាតុដែលពាក់ព័ន្ធនឹងការកកឈាម។ អ្នកជំងឺអាចជួបប្រទះនឹងជំងឺខាន់លឿង (ស្បែក និងភ្នែកឡើងលឿង) ងាយហូរឈាម វង្វេងវង្វាន់ ឬងងុយដេក ហើយក្នុងករណីធ្ងន់ធ្ងរ អាចមានសរីរាង្គផ្សេងទៀតធ្វើការខុសប្រក្រតីរួមជាមួយផងដែរ
ចំណុចសំខាន់គឺ អាការជាទូទៅមិនបង្ហាញភ្លាមៗបន្ទាប់ពីទទួលបានថ្នាំលើសកម្រិតនោះទេ។ ក្នុងអំឡុងពេល ២៤ ម៉ោងដំបូង អ្នកជំងឺអាចមានត្រឹមតែអាការចង់ចង្អោរ ក្អួត ឬគ្មានអាការអ្វីទាំងអស់ ខណៈពេលដែលកោសិកាថ្លើមត្រូវបានបំផ្លាញនៅពីក្រោយខ្នង។ សញ្ញាសំខាន់ៗនៃការខ្សោយថ្លើម ដូចជាជំងឺខាន់លឿង (ការឡើងលឿងនៃស្បែក និងភ្នែក) ជាធម្មតាលេចឡើងនៅពេលក្រោយ។ នេះជាហេតុផលសំខាន់មួយដែលអ្នកមិនគួររង់ចាំឱ្យរោគសញ្ញាលេចឡើងមុនពេលស្វែងរកការព្យាបាលពីគ្រូពេទ្យនោះទេ
ការប្រើប្រាស់ប៉ារ៉ាសេតាម៉ុលបានត្រឹមត្រូវជួយកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃការទទួលបានថ្នាំលើសកម្រិត ដោយគួរតែ៖
ប្រសិនបើសង្ស័យថាបានទទួលបានប៉ារ៉ាសេតាម៉ុលលើសកម្រិត មិនថាតាមរយៈការលេបតែមួយលើកក្នុងបរិមាណច្រើន, ទទួលបានថ្នាំលើសកម្រិតផ្ទួនៗគ្នាច្រើនលើក ឬលេបជាន់គ្នាពីថ្នាំច្រើនមុខ គួរទៅមន្ទីរពេទ្យភ្លាមៗទោះបីជាមិនទាន់មានអាការក៏ដោយ ព្រោះជាតិពុលពីប៉ារ៉ាសេតាម៉ុលក្នុងដំណាក់កាលដំបូងភាគច្រើនមិនទាន់បង្ហាញអាការច្បាស់លាស់នៅឡើយ
ដំណឹងល្អគឺ ប្រសិនបើមកជួបគ្រូពេទ្យបានឆាប់ មានថ្នាំបន្សាបជាតិពុលដែលមានប្រសិទ្ធភាពល្អ គឺ N-acetylcysteine (NAC) ដែលជួយពង្រឹង Glutathione ក្នុងរាងកាយ និងកាត់បន្ថយការបំផ្លាញកោសិកាថ្លើម។ ថ្នាំនេះទទួលបានផលល្អបំផុតនៅពេលផ្តល់ឱ្យក្នុងអំឡុងពេលដែលសមស្របបន្ទាប់ពីទទួលបានថ្នាំលើសកម្រិត ហើយនៅតែមានប្រយោជន៍ខ្លះទោះជាផ្តល់ឱ្យយឺតយ៉ាវជាងនេះក៏ដោយ ដូច្នេះទើបជាហេតុផលដែលការមកមន្ទីរពេទ្យឱ្យបានឆាប់បំផុតជារឿងសំខាន់ខ្លាំងណាស់។ គ្រូពេទ្យនឹងវាយតម្លៃបរិមាណថ្នាំដែលទទួលបាន រយៈពេលចាប់តាំងពីទទួលបានថ្នាំ និងលទ្ធផលតេស្តឈាម ដើម្បីពិចារណាការព្យាបាលដែលសមស្របសម្រាប់បុគ្គលម្នាក់ៗ
អ្នកដែលធ្លាប់ទទួលបានថ្នាំប៉ារ៉ាលើសកម្រិត ឬមានអាការដែលអាចពាក់ព័ន្ធនឹងភាពមិនប្រក្រតីនៃថ្លើម ដូចជា ខ្លួនលឿង ភ្នែកលឿង ទឹកនោមមានពណ៌ក្រម៉ៅ ចង្អោរ ក្អួត ឈឺ ឬឈឺត្រង់តំបន់ពោះខាងស្តាំផ្នែកខាងលើ រួមទាំងអ្នកដែលមានលទ្ធផលតេស្តអង់ស៊ីមថ្លើមមិនប្រក្រតី ឬមានជំងឺថ្លើមស្រាប់ គួរតែជួបគ្រូពេទ្យដើម្បីវាយតម្លៃស្វែងរកមូលហេតុ និងកម្រិតធ្ងន់ធ្ងរនៃស្ថានភាពដែលកើតឡើង
សម្រាប់ការវាយតម្លៃនៅ មជ្ឈមណ្ឌលប្រព័ន្ធរំលាយអាហារនិងថ្លើម នៅមន្ទីរពេទ្យអន្តរជាតិវេជ្ជថានី គ្រូពេទ្យនឹងពិចារណាលើប្រវត្តិប្រើប្រាស់ថ្នាំ និងអាហារបំប៉ន អាការ លទ្ធផលតេស្តឈាម រួមទាំងការពិនិត្យបន្ថែមតាមការចង្អុលបង្ហាញ ដើម្បីបែងចែកស្ថានភាពថ្លើមរងរបួសពីថ្នាំចេញពីមូលហេតុផ្សេងទៀត និងរៀបចំផែនការថែទាំឱ្យសមស្របចំពោះអ្នកជំងឺម្នាក់ៗ
មិនប្រាកដជានិច្ចនោះទេ។ ប្រសិនបើប្រើប្រាស់ក្នុងកម្រិតដែលបានណែនាំ ប៉ារ៉ាសេតាម៉ុលអាចប្រើប្រាស់ដោយសុវត្ថិភាពចំពោះមនុស្សភាគច្រើន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រសិនបើចាំបាច់ត្រូវប្រើប្រាស់ថ្នាំរាល់ថ្ងៃ ឬក្នុងរយៈពេលយូរ គួរពិគ្រោះជាមួយគ្រូពេទ្យដើម្បីស្វែងរកមូលហេតុនៃអាការ និងវាយតម្លៃភាពសមស្របនៃកម្រិតថ្នាំ ជាពិសេសចំពោះអ្នកដែលមានជំងឺថ្លើម ញ៉ាំគ្រឿងស្រវឹងជាប្រចាំ ឬមានស្ថានភាពកង្វះអាហារូបត្ថម្ភ
មិនគួរពិចារណាលើ “ចំនួនគ្រាប់” តែមួយមុខនោះទេ ព្រោះកម្រិតថ្នាំដែលសមស្របអាស្រ័យលើទម្ងន់ខ្លួន និងស្ថានភាពសុខភាពផងដែរ
សម្រាប់មនុស្សពេញវ័យទូទៅដែលមានទម្ងន់ចាប់ពី ៥០ គីឡូក្រាមឡើងទៅ បរិមាណប៉ារ៉ាសេតាម៉ុលសរុបចេញពីថ្នាំគ្រប់ប្រភេទមិនគួរលើសពី ៤,០០០ មីលីក្រាមក្នុងរយៈពេល ២៤ ម៉ោង ឬស្មើនឹងប៉ារ៉ាសេតាម៉ុល ៥០០ មីលីក្រាម ចំនួន ៨ គ្រាប់នោះទេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ លេខនេះជាកម្រិតអតិបរមាមិនគួរប្រើប្រាស់លើស មិនមែនជាបរិមាណដែលគួរញ៉ាំជាប្រចាំនោះទេ ហើយគួរប្រកាន់ខ្ជាប់តាមការណែនាំលើស្លាកជាចម្បង
អ្នកដែលពិសាគ្រឿងស្រវឹងជាប្រចាំ ជាពិសេសក្នុងបរិមាណច្រើន គួរពិគ្រោះជាមួយគ្រូពេទ្យ ឬឱសថការីមុនពេលប្រើប្រាស់ប៉ារ៉ាសេតាម៉ុល ព្រោះការពិសាគ្រឿងស្រវឹងរ៉ាំរ៉ៃអាចធ្វើឱ្យដំណើរការបង្កើតសារធាតុពុលចេញពីថ្នាំនៅក្នុងថ្លើមមានការកើនឡើង ខណៈពេលជាមួយគ្នានេះដែរ ក៏កាត់បន្ថយបរិមាណ Glutathione បម្រុងដែលប្រើសម្រាប់កម្ចាត់សារធាតុពុលទាំងនោះ ដូច្នេះហើយទើបបង្កើនហានិភ័យនៃការរងរបួសថ្លើមបានងាយស្រួលជាងមនុស្សទូទៅ
គួរទៅមន្ទីរពេទ្យភ្លាមៗទោះបីជាមិនទាន់មានអាការក៏ដោយ ព្រោះជាតិពុលពីប៉ារ៉ាសេតាម៉ុលក្នុងដំណាក់កាលដំបូងអាចមិនទាន់បង្ហាញអាការច្បាស់លាស់ ខណៈពេលដែលដំណើរការបំផ្លាញកោសិកាថ្លើមអាចចាប់ផ្តើមកើតឡើងរួចទៅហើយ។ ការវាយតម្លៃ និងផ្តល់ថ្នាំបន្សាបជាតិពុលយ៉ាងសមស្របចាប់តាំងពីដំណាក់កាលដំបូង អាចកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃការកើតមានស្ថានភាពថ្លើមរងរបួសធ្ងន់ធ្ងរបាន
ជាទូទៅ ការពុលថ្នាំប៉ារ៉ាសេតាម៉ុលច្រើនតែជាប់ទាក់ទងនឹងការខូចខាតថ្លើមស្រួចស្រាវជាងជំងឺក្រិនថ្លើមដោយផ្ទាល់។ ការប្រើថ្នាំហួសកម្រិតធ្ងន់ធ្ងរអាចនាំឱ្យខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ជំងឺក្រិនថ្លើមគឺជាជំងឺរ៉ាំរ៉ៃដែលមានមូលហេតុ និងដំណើរការជំងឺផ្សេងៗគ្នា