ជំងឺអេប៉ង់ឌីម៉ូម៉ា

ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ

ដើម្បីកំណត់ទំហំ ទីតាំង និងកម្រិតនៃដុំសាច់ អ្នកជំងឺអាចនឹងត្រូវឆ្លងកាត់ការធ្វើតេស្ត និងនីតិវិធីមួយចំនួនដូចជា៖

• ការពិនិត្យប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ៖ គ្រូពេទ្យនឹងសាកសួរអំពីសញ្ញា និងរោគសញ្ញារបស់កុមារ។ ពួកគេអាចនឹងវាយតម្លៃទៅលើការស្តាប់ លំនឹង ការសម្របសម្រួលសរីរាង្គ កម្លាំងសាច់ដុំ និងប្រតិកម្មស្វ័យប្រវត្តិ (reflexes)។ បញ្ហានៅក្នុងផ្នែកណាមួយក្នុងចំណោមផ្នែកទាំងនេះ អាចជាតម្រុយបង្ហាញថាផ្នែកណានៃខួរក្បាលដែលរងការខូចខាតដោយសារដុំសាច់
• ការពិនិត្យដោយរូបភាពវេជ្ជសាស្ត្រ៖ គ្រូពេទ្យប្រើការថតរូបភាពដើម្បីកំណត់ទំហំ និងទីតាំងដុំសាច់។ ការថត MRI ជារឿយៗត្រូវបានប្រើរួមគ្នាជាមួយបច្ចេកទេស MRI ពិសេស ដូចជា magnetic resonance angiography (ការថតឆ្លុះសរសៃឈាម) ដើម្បីធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ។ នៅពេលសង្ស័យថាមានជំងឺអេប៉ង់ឌីម៉ូម៉ា ការថតរូបភាពគួរតែធ្វើឡើងទាំងខួរក្បាល និងខួរឆ្អឹងខ្នង ព្រោះដុំសាច់ប្រភេទនេះអាចកកើតឡើងនៅទីតាំងទាំងពីរ
• ការបូមទឹកខួរឆ្អឹងខ្នង៖ ក្នុងនីតិវិធីនេះ គ្រូពេទ្យនឹងបញ្ចូលម្ជុលនៅចន្លោះឆ្អឹងកងខ្នងផ្នែកខាងក្រោម ដើម្បីបូមយកទឹកដែលនៅជុំវិញខួរឆ្អឹងខ្នង។ ទឹកនោះនឹងត្រូវយកទៅពិនិត្យរកមើលកោសិកាដុំសាច់ ឬភាពមិនប្រក្រតីផ្សេងៗ

ប្រសិនបើលទ្ធផលតេស្តបង្ហាញការសង្ស័យខ្ពស់ គ្រូពេទ្យអាចនឹងណែនាំឱ្យធ្វើការវះកាត់ដើម្បីយកដុំសាច់ចេញ។ កោសិកាដុំសាច់ដែលយកចេញមក នឹងត្រូវបញ្ជូនទៅមន្ទីរពិសោធន៍ដើម្បីពិនិត្យបញ្ជាក់ពីការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យឱ្យបានច្បាស់លាស់។

ការព្យាបាល

អ្នកជំនាញផ្នែកសុខាភិបាលអាចព្យាបាលជំងឺអេប៉ង់ឌីម៉ូម៉ាដោយប្រើវិធីសាស្ត្រដូចជា៖

• ការវះកាត់៖ គ្រូពេទ្យវះកាត់ប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទនឹងព្យាយាមវះកាត់យកដុំសាច់ចេញឱ្យបានច្រើនបំផុតតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។ គោលដៅគឺយកដុំសាច់ចេញទាំងមូលដោយរក្សាជាលិកាល្អៗមិនឱ្យប៉ះពាល់ ប៉ុន្តែជួនកាលដុំសាច់ស្ថិតនៅជិតជាលិកាខួរក្បាល ឬសរសៃប្រសាទខ្នងដែលងាយរងគ្រោះពេក ដែលធ្វើឱ្យការវះកាត់មានគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំង។ប្រសិនបើដុំសាច់ត្រូវបានយកចេញអស់ កុមារអាចនឹងមិនត្រូវការការព្យាបាលអ្វីបន្ថែមទៀតឡើយ

ប្រសិនបើនៅសល់ដុំសាច់ខ្លះ គ្រូពេទ្យអាចណែនាំឱ្យធ្វើការវះកាត់ម្តងទៀត ឬប្រើវិធីសាស្ត្រផ្សេងទៀតដូចជា ការព្យាបាលដោយកាំរស្មី ជាដើម

• ការព្យាបាលដោយវិទ្យុសកម្ម៖ ប្រើកាំរស្មីដែលមានថាមពលខ្ពស់ ដូចជា កាំរស្មីអ៊ិច ឬប្រូតុងដើម្បីសម្លាប់កោសិកាមហារីក។ ក្នុងអំឡុងពេលនេះ អ្នកជំងឺនឹងគេងនៅលើគ្រែ ខណៈដែលម៉ាស៊ីនធ្វើចលនាជុំវិញខ្លួន និងបាញ់កាំរស្មីទៅកាន់ចំណុចជាក់លាក់ក្នុងខួរក្បាល
• ការវះកាត់ដោយកាំរស្មី៖ តាមបច្ចេកទេស វាគឺជាទម្រង់នៃការព្យាបាលដោយកាំរស្មី (មិនមែនជាការវះកាត់ដោយកាំបិតឡើយ) ដែលផ្តោតកាំរស្មីជាច្រើនខ្សែទៅកាន់ទីតាំងជាក់លាក់ដើម្បីបំផ្លាញកោសិកាដុំសាច់។ វាត្រូវបានប្រើនៅពេលដែលដុំសាច់លេចឡើងម្តងទៀតក្រោយការវះកាត់ និងការព្យាបាលដោយកាំរស្មីធម្មតា
• ការព្យាបាលដោយគីមី៖ ប្រើប្រាស់ថ្នាំដើម្បីសម្លាប់កោសិកាមហារីក។ ចំពោះជំងឺអេប៉ង់ឌីម៉ូម៉ា ភាគច្រើនការព្យាបាលដោយគីមីមិនសូវមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ឡើយ។ វាអាចនឹងត្រូវប្រើក្នុងករណីដែលដុំសាច់រីករាលដាលទៅផ្នែកផ្សេងទៀតនៃរាងកាយ ឬប្រើក្នុងលក្ខណៈពិសោធន៍នៅពេលដែលដុំសាច់រើឡើងវិញ
• ការព្យាបាលដោយភាពស៊ាំ៖ ប្រើប្រាស់ថ្នាំដើម្បីជំរុញប្រព័ន្ធភាពស៊ាំឱ្យប្រឆាំងនឹងមហារីក។ វិធីនេះមិនសូវប្រើញឹកញាប់ទេសម្រាប់ជំងឺអេប៉ង់ឌីម៉ូម៉ា លុះត្រាតែដុំសាច់រាលដាលដល់សរីរាង្គផ្សេងទៀត
• ការព្យាបាលដោយថ្នាំគោលដៅ៖ ប្រើប្រាស់ថ្នាំ ឬសារធាតុគីមីដែលតម្រង់ទិសដៅផ្ទាល់ទៅលើកោសិកាមហារីក ដើម្បីសម្លាប់ ឬបញ្ឈប់ការលូតលាស់របស់វា។ វិធីនេះកម្រនឹងត្រូវបានប្រើសម្រាប់ព្យាបាលជំងឺអេប៉ង់ឌីម៉ូម៉ាណាស់

Doctors who treat this condition