ការឈឺពោះពេលមករដូវ

ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ

គ្រូពេទ្យនឹងពិនិត្យមើលប្រវត្តិវេជ្ជសាស្ត្ររបស់អ្នក និងធ្វើការពិនិត្យរាងកាយ រួមទាំងការពិនិត្យអាងត្រគាកផងដែរ។ គ្រូពេទ្យនឹងពិនិត្យមើលអាងត្រគាករបស់អ្នក ដើម្បីស្វែងរកភាពមិនធម្មតានៃសរីរាង្គបន្តពូជ ក៏ដូចជាសញ្ញានៃការឆ្លងមេរោគផ្សេងៗ។

លើសពីនេះ គ្រូពេទ្យអាចណែនាំឱ្យធ្វើតេស្តមួយចំនួនដូចជា៖

• អេកូសាស្រ្ត៖ ការតេស្តនេះប្រើរលកសំឡេងដើម្បីបង្កើតជារូបភាពនៃស្បូន មាត់ស្បូន ដៃស្បូន និងអូវែរបស់អ្នក។
• ការធ្វើតេស្តរូបភាពផ្សេងទៀត៖ ការថតអេកូប្រហែលជាមិនផ្តល់ព័ត៌មានលម្អិតដូចការថត CT scan ឬ MRI នោះទេ ដែលការថតទាំងនេះអាចជួយគ្រូពេទ្យក្នុងការកំណត់បញ្ហាដែលបង្កឱ្យមានការឈឺចាប់។
  • CT scan: រួមបញ្ចូលគ្នានូវរូបភាពកាំរស្មីអ៊ិចជាច្រើន ដើម្បីបង្កើតជារូបភាពកាត់ទទឹងនៃឆ្អឹង សរីរាង្គ និងជាលិកាទន់ៗក្នុងរាងកាយ។
  • MRI: ប្រើដែនម៉ាញេទិកខ្លាំង និងរលកវិទ្យុ ដើម្បីបង្កើតរូបភាពច្បាស់លាស់នៃរចនាសម្ព័ន្ធខាងក្នុងរាងកាយ។ ការពិនិត្យទាំងពីរនេះ គឺមិនមានការឈឺចាប់ និងមិនមានការវះកាត់ចូលក្នុងរាងកាយឡើយ។
• ការឆ្លុះមើលក្នុងពោះ៖ ទោះបីជាការឆ្លុះនេះជាទូទៅមិនត្រូវបានតម្រូវឱ្យធ្វើដើម្បីធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យការឈឺពោះពេលមករដូវក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាអាចជួយកំណត់បញ្ហាបង្កផ្សេងៗដូចជា ជំងឺស្រទាប់ស្បូនដុះខុសកន្លែង ភាពស្អិតនៃជាលិកា ដុំសាច់ក្នុងស្បូន គីសអូវែ និងការមានផ្ទៃពោះក្រៅស្បូន។ វាជាការវះកាត់តូចមួយដែលគ្រូពេទ្យនឹងចោះរន្ធតូចៗមួយចំនួននៅលើពោះរបស់អ្នក រួចបញ្ចូលបំពង់ដែលមានកាមេរ៉ាតូចមួយដើម្បីពិនិត្យមើលសរីរាង្គបន្តពូជ និងក្នុងពោះ។

ការព្យាបាល

គ្រូពេទ្យអាចនឹងណែនាំនូវវិធីសាស្ត្រដូចខាងក្រោម ដើម្បីសម្រាលការឈឺពោះពេលមករដូវរបស់អ្នក៖

• ថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់៖ អ្នកអាចចាប់ផ្តើមលេបថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់ដូចជា Ibuprofen ឬ Naproxen sodium មួយថ្ងៃមុនពេលអ្នករំពឹងថានឹងមករដូវ ដើម្បីកាត់បន្ថយការឈឺចាប់។ ថ្នាំប្រឆាំងការរលាកដែលមិនមែនជាស្តេរ៉ូអ៊ីត (NSAIDs) ក៏អាចប្រើប្រាស់បានតាមរយៈវេជ្ជបញ្ជាផងដែរ។ ចាប់ផ្តើមលេបថ្នាំនៅពេលអ្នកចាប់ផ្តើមមករដូវ ឬភ្លាមៗនៅពេលអ្នកមានអារម្មណ៍ថារោគសញ្ញាចាប់ផ្តើម ក្នុងរយៈពេល ២ ទៅ ៣ ថ្ងៃ ឬរហូតដល់ការឈឺចាប់បានធូរស្រាល។
• ថ្នាំពន្យារកំណើតបែបអរម៉ូន៖ អរម៉ូនដែលមាននៅក្នុងថ្នាំពន្យារកំណើតប្រភេទគ្រាប់ អាចជួយបញ្ឈប់ការបញ្ចេញមេជីវិតញី និងកាត់បន្ថយភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃការឈឺពោះរដូវ។ ក្រៅពីប្រភេទគ្រាប់លេប អរម៉ូនទាំងនេះក៏អាចប្រើក្នុងទម្រង់ជាថ្នាំចាក់ បន្ទះបិទលើស្បែក ការដាក់ឧបករណ៍ក្រោមស្បែក កងដាក់ក្នុងស្បូន ឬឧបករណ៍ដាក់ក្នុងស្បូន (IUD)។
• ការវះកាត់៖ ការវះកាត់ដើម្បីព្យាបាលស្ថានភាពដែលបង្កឱ្យមានការឈឺចាប់ ដូចជាការវះកាត់យកដុំសាច់ក្នុងស្បូន ឬជាលិកាស្រទាប់ស្បូនដែលដុះខុសកន្លែងចេញ អាចជួយសម្រាលរោគសញ្ញារបស់អ្នកបាន។ ការវះកាត់យកស្បូនចេញ (Hysterectomy) អាចជាជម្រើសចុងក្រោយ ប្រសិនបើអ្នកមិនមានគម្រោងចង់បានកូន ឬវិធីព្យាបាលផ្សេងទៀតមិនមានប្រសិទ្ធភាព។

Doctors who treat this condition