ទិដ្ឋភាពទូទៅ
ជំងឺ Dumping Syndrome ដែលគេស្គាល់ថាជាការបញ្ចេញអាហារពីក្រពះលឿនពេក (Rapid gastric emptying) គឺជាស្ថានភាពមួយដែលបណ្តាលឱ្យក្រពះបញ្ចេញអាហារចូលទៅក្នុងពោះវៀនតូចលឿនជាងធម្មតា។ ស្ថានភាពនេះជាធម្មតាកើតឡើងបន្ទាប់ពីការវះកាត់ក្រពះ ឬបំពង់អាហារ។ វាអាចបណ្តាលឱ្យចង្អោរ, ហើមពោះ, ឈឺពោះ និងរាក។
ជាធម្មតា ក្រពះបញ្ជូនអាហារដែលកំពុងរំលាយចូលទៅក្នុងពោះវៀនតូចដោយយឺតៗ និងប្រកបដោយការប្រុងប្រយ័ត្ន។ ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកដែលមានជំងឺ Dumping syndrome អាហារ ជាពិសេសអាហារដែលមានជាតិស្ករខ្ពស់ ឆ្លងកាត់ពីក្រពះទៅពោះវៀនតូចលឿនពេក។ ក្នុងករណីភាគច្រើន រោគសញ្ញាដូចជាឈឺពោះ និងរាក ចាប់ផ្តើមលេចឡើងក្នុងរយៈពេល ១០ ទៅ ៣០ នាទីក្រោយពេលញ៉ាំអាហារ។ អ្នកខ្លះទៀតអាចមានរោគសញ្ញាលេចឡើង ១ ទៅ ៣ ម៉ោងក្រោយពេលញ៉ាំ។
ទម្រង់ស្រាលនៃជំងឺ Dumping syndrome ជាធម្មតាជាសះស្បើយក្នុងរយៈពេល ៣ ខែ។ ចំណែកករណីធ្ងន់ធ្ងរជាងនេះ ដំណើរការជាសះស្បើយអាចចំណាយពេល ១២ ទៅ ១៨ ខែ។ ការផ្លាស់ប្តូររបបអាហារក្រោយការវះកាត់ ជាវិធីសាស្ត្រដ៏ល្អមួយដើម្បីការពារកុំឱ្យកើតជំងឺនេះ។ ក្នុងករណីធ្ងន់ធ្ងរ អ្នកជំងឺប្រហែលជាត្រូវការប្រើថ្នាំ ឬចាំបាច់ត្រូវទទួលការវះកាត់។
រោគសញ្ញា
ជំងឺ Dumping syndrome មានពីរដំណាក់កាលគឺ ដំណាក់កាលដំបូង និងដំណាក់កាលចុងក្រោយ។ អ្នកខ្លះអាចមានរោគសញ្ញាទាំងពីរដំណាក់កាល។
ដំណាក់កាលដំបូង រោគសញ្ញាទាំងនេះលេចឡើងភ្លាមៗក្រោយពេលញ៉ាំអាហារ ជាពិសេសអាហារដែលមានជាតិស្ករខ្ពស់៖
- ឈឺពោះ និងរមួលពោះ
- មានអារម្មណ៍ហើមពោះ ឬឆ្អែតខ្លាំង
- បេះដូងដើរញាប់
- ចង្អោរ
- ក្អួត
- រាក
- មុខក្រហម
- វិលមុខ ឬងងឹតមុខ
- ហើមពោះ។
ដំណាក់កាលចុងក្រោយ រោគសញ្ញាចាប់ផ្តើមលេចឡើង ២ ទៅ ៣ ម៉ោងក្រោយពេលញ៉ាំអាហាររួច៖
- បេះដូងដើរមិនទៀងទាត់ ឬញាប់
- មុខក្រហម
- បែកញើស ឬបែកញើសត្រជាក់
- ញ័រខ្លួន
- វិលមុខ និងងងឹតមុខ
- អស់កម្លាំង។
- អារម្មណ៍មិនសូវស្រស់ថ្លា
- ឃ្លានខ្លាំង
ប្រសិនបើរោគសញ្ញាទាំងនេះនៅតែបន្តកើតមាន អ្នកគួរពិគ្រោះជាមួយគ្រូពេទ្យដើម្បីធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ និងព្យាបាលឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។ ករណីនេះកាន់តែចាំបាច់ ប្រសិនបើអ្នកមិនដែលទទួលការវះកាត់សោះ ប៉ុន្តែមានរោគសញ្ញាទាំងនេះ, ប្រសិនបើការផ្លាស់ប្តូររបបអាហារមិនមានប្រសិទ្ធភាព, ឬប្រសិនបើអ្នកស្រកទម្ងន់យ៉ាងខ្លាំង។ ក្នុងករណីនេះ អ្នកឯកទេសអាហារូបត្ថម្ភអាចរៀបចំផែនការរបបអាហារផ្ទាល់ខ្លួន ដើម្បីជួយគ្រប់គ្រងស្ថានភាពជំងឺនេះ។
មូលហេតុ
នៅក្នុងជំងឺ Dumping syndrome ការបញ្ចេញអាហារ និងសារធាតុរាវពីក្រពះចូលទៅក្នុងពោះវៀនតូច មានល្បឿនលឿនមិនប្រក្រតី និងមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន។
ជំងឺ Dumping syndrome ជួនកាលអាចកើតឡើងដោយគ្មានមូលហេតុច្បាស់លាស់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វាកើតឡើងជាទូទៅបំផុតក្នុងនាមជាផលវិបាកបន្ទាប់ពីការវះកាត់ក្រពះ ឬផ្នែកនៃបំពង់អាហារដែលតភ្ជាប់ទៅក្រពះ។ ការវះកាត់ទាំងនោះរួមមាន៖ ការកាត់បំពង់អាហារ (Esophagectomy), ការកាត់ក្រពះ (Gastrectomy), ការវះកាត់កាត់បន្ថយទម្ងន់ (Bariatric surgery), ការវះកាត់ពង្រីកសន្ទះក្រពះ (Pyloroplasty), ការកាត់សរសៃប្រសាទក្រពះ (Vagotomy) និងការវះកាត់ព្យាបាលជំងឺច្រាលទឹកក្រពះ (Nissen fundoplication)។
ស្ថានភាពនេះក៏អាចបណ្តាលមកពីជំងឺ ឬស្ថានភាពវេជ្ជសាស្ត្រមួយចំនួនដូចជា៖ ជំងឺទឹកនោមផ្អែម (Diabetes mellitus), ជំងឺក្អួតតាមវដ្ត (Cyclic vomiting syndrome), ការចុះខ្សោយនៃប្រព័ន្ធប្រសាទស្វយ័ត (Autonomic dysfunction), ការខ្វះអង់ស៊ីមលំពែង (Exocrine pancreatic insufficiency), ដំបៅពោះវៀនតូចផ្នែកខាងលើ (Duodenal ulcers), ជំងឺ Zollinger-Ellison, ជំងឺក្រពះមិនរំលាយអាហារ (Functional dyspepsia) និងជំងឺក្អួតដោយសារការប្រើប្រាស់កញ្ឆា (Cannabis hyperemesis syndrome)។
កត្តាហានិភ័យ
ប្រហែល ២០% ទៅ ៥០% នៃបុគ្គលដែលឆ្លងកាត់ការវះកាត់ក្រពះ នឹងជួបប្រទះរោគសញ្ញានៃជំងឺ Dumping syndrome។ ក្នុងករណីកម្រ វាក៏អាចកើតឡើងដោយសារជំងឺរំលាយអាហារមួយចំនួនផងដែរ។ ការវះកាត់ក្រពះត្រូវបានធ្វើឡើងជាចម្បងដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាធាត់លើសទម្ងន់ ប៉ុន្តែក៏អាចជាការព្យាបាលសម្រាប់មហារីកបំពង់អាហារ មហារីកក្រពះ និងជំងឺផ្សេងៗទៀត។ នីតិវិធីនៃការវះកាត់ទាំងនោះរួមមាន៖
- ការវះកាត់កាត់បន្ថយទម្ងន់ (Bariatric surgery): សម្រាប់ព្យាបាលជំងឺធាត់លើសទម្ងន់ធ្ងន់ធ្ងរ ដូចជាការវះកាត់កាត់តក្រពះ (Gastric bypass) ឬការកាត់តម្រឹមក្រពះ (Sleeve gastrectomy)។
- ការវះកាត់កាត់ក្រពះ (Gastrectomy): ការកាត់ចេញផ្នែកខ្លះ ឬទាំងមូលនៃក្រពះ។
- ការវះកាត់កាត់បំពង់អាហារ (Esophagectomy): ការវះកាត់ដើម្បីយកបំពង់អាហារចេញទាំងស្រុង ឬមួយផ្នែក។
- ការវះកាត់ Nissen Fundoplication: ការវះកាត់ដើម្បីព្យាបាលជំងឺច្រាលជាតិអាស៊ីតចូលបំពង់អាហារ (GERD)។
- ការវះកាត់ Vagotomy: ការវះកាត់កាត់សរសៃប្រសាទនៅក្នុងក្រពះ ដើម្បីកាត់បន្ថយអាស៊ីតក្រពះ។
- ការវះកាត់ Pyloroplasty: នីតិវិធីដែលធ្វើឡើងដើម្បីពង្រីកសន្ទះបើកក្រពះ (Pyloric valve) ដើម្បីសម្រួលដល់ការឆ្លងកាត់នៃអាហារ។
ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ
ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យជំងឺ Dumping syndrome ទាមទារនូវវិធីសាស្ត្រដ៏ទូលំទូលាយ ដែលរួមមានការពិនិត្យប្រវត្តិវេជ្ជសាស្ត្រ ការវាយតម្លៃរោគសញ្ញា និងការធ្វើតេស្តជាបន្តបន្ទាប់។ ក្នុងករណីដែលបុគ្គលម្នាក់ធ្លាប់បានឆ្លងកាត់ការវះកាត់ក្រពះកាលពីអតីតកាល (ទោះបីជាច្រើនឆ្នាំកន្លងផុតទៅហើយក៏ដោយ) អ្នកផ្តល់សេវាថែទាំសុខភាពអាចធ្វើការវិនិច្ឆ័យស្ថានភាពនេះដោយផ្អែកលើរោគសញ្ញាផ្ទាល់។ លើសពីនេះ កម្រងសំណួរវាយតម្លៃដោយខ្លួនឯង ដែលហៅថា Dumping Symptom Rating Scale អាចត្រូវបានប្រើដើម្បីវាស់វែងកម្រិតធ្ងន់ធ្ងរនៃរោគសញ្ញា។
ដើម្បីបញ្ជាក់ពីការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ ឬដើម្បីបដិសេធមូលហេតុផ្សេងទៀតដែលអាចបង្កឱ្យមានរោគសញ្ញា តេស្តទាំងនេះអាចនឹងត្រូវធ្វើឡើង៖
- ការធ្វើតេស្តការអត់ធ្មត់ជាតិស្ករតាមមាត់ (Oral glucose tolerance test)៖ តេស្តនេះវាយតម្លៃកម្រិតជាតិស្ករក្នុងឈាមរបស់អ្នកក្នុងអំឡុងពេលដែលមានរោគសញ្ញាច្បាស់បំផុត ដើម្បីជួយផ្ទៀងផ្ទាត់ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ។ នៅក្នុងតេស្តនេះ កម្រិតជាតិស្ករក្នុងឈាមនឹងត្រូវវាស់ទាំងមុន និងក្រោយពេលទទួលទានដំណោះស្រាយជាតិស្ករ (Glucose)។ ការកើនឡើងនៃកម្រិត Hematocrit បន្ទាប់ពីទទួលទានជាតិស្ករ បង្ហាញថាមានសារធាតុរាវក្នុងបរិមាណច្រើនកំពុងហូរចេញពីចរន្តឈាមចូលទៅក្នុងពោះវៀន។ នៅពេល ១ ទៅ ៣ ម៉ោងក្រោយមក ការថយចុះនៃជាតិស្ករក្នុងឈាមបង្ហាញពីជំងឺ Dumping syndrome ដំណាក់កាលចុងក្រោយ។
- តេស្តការបញ្ចេញអាហារពីក្រពះ (Gastric emptying test)៖ តេស្តនេះពិនិត្យមើលថាតើអាហារធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ក្រពះលឿនប៉ុណ្ណា ដោយការដាក់សារធាតុវិទ្យុសកម្មចំនួនបន្តិចចូលទៅក្នុងអាហារ រួចប្រើម៉ាស៊ីនស្កេនពិសេសដើម្បីតាមដានដំណើរនៃអាហារនោះនៅក្នុងក្រពះ។
- តេស្តដង្ហើមរកជាតិអ៊ីដ្រូសែន (Hydrogen breath test)៖ នេះគឺជាវិធីសាស្ត្រដែលប្រើដើម្បីវាស់បរិមាណអ៊ីដ្រូសែននៅក្នុងខ្យល់ដកដង្ហើម បន្ទាប់ពីផឹកដំណោះស្រាយជាតិស្ករ។ ប្រសិនបើលទ្ធផលតេស្តបង្ហាញថាមានជាតិអ៊ីដ្រូសែនវិជ្ជមាន វាបង្ហាញថាពោះវៀនតូចមានអាហារច្រើនពេក ហើយមិនអាចស្រូបយកជាតិស្ករបានប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។
- ការថតកាំរស្មីនៃប្រព័ន្ធរំលាយអាហារផ្នែកខាងលើ (Upper GI series)៖ នីតិវិធីនេះវាយតម្លៃថាតើសារធាតុរាវធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់បំពង់អាហារ ក្រពះ និងពោះវៀនតូចផ្នែកខាងលើបានលឿនកម្រិតណា។ ការធ្វើដំណើរនៃសារធាតុពណ៌ (Contrast solution) នឹងត្រូវបានតាមដានតាមរយៈការថតកាំរស្មី X បែបវីដេអូ។
- ការឆ្លុះក្រពះ (Upper endoscopy)៖ នីតិវិធីនេះប្រើបំពង់ដែលអាចបត់បែនបានដែលមានភ្ជាប់កាមេរ៉ា និងពន្លឺ ដើម្បីមើលទៅក្នុងបំពង់អាហារ ក្រពះ និងពោះវៀនតូច (Duodenum) ដើម្បីជួយរកឱ្យឃើញបញ្ហានៃរចនាសម្ព័ន្ធ និងមូលហេតុដែលអាចបង្កឱ្យមានរោគសញ្ញា។
ការព្យាបាល
វិធីសាស្ត្រព្យាបាលជំងឺ Dumping syndrome គឺអាស្រ័យទៅលើកម្រិតធ្ងន់ធ្ងរនៃរោគសញ្ញា។ ជំងឺ Dumping syndrome ដំណាក់កាលដំបូងជាធម្មតាអាចជាសះស្បើយដោយខ្លួនឯងក្នុងរយៈពេល ៣ ខែ។ ក្នុងករណីភាគច្រើន ការកែសម្រួលរបបអាហារបានបង្ហាញពីប្រសិទ្ធភាពក្នុងការគ្រប់គ្រងជំងឺនេះ។ ប្រសិនបើរោគសញ្ញានៅតែបន្តកើតមាន ទោះបីជាបានផ្លាស់ប្តូររបបអាហារហើយក៏ដោយ អ្នកជំនាញថែទាំសុខភាពអាចណែនាំឱ្យប្រើឱសថ ឬការវះកាត់ជាជម្រើសក្នុងការព្យាបាល។
- អនុសាសន៍ស្តីពីរបបអាហារ៖
- ញ៉ាំអាហារតិចៗតែញឹកញាប់៖ ជ្រើសរើសញ៉ាំអាហារចំនួន ៦ ពេលក្នុងមួយថ្ងៃ ជំនួសឱ្យ ៣ ពេល។ ត្រូវញ៉ាំអាហារយឺតៗ និងទំពារឱ្យម៉ដ្ឋល្អ។
- ចៀសវាងជាតិស្ករ និងកាបូអ៊ីដ្រាតសាមញ្ញ៖ ចៀសវាងអាហារដែលមានជាតិស្ករស និងផលិតផលទឹកដោះគោ ដើម្បីការពារការប្រែប្រួលកម្រិតជាតិស្ករក្នុងឈាមយ៉ាងគំហុក។ គួរជ្រើសរើសកាបូអ៊ីដ្រាតស្មុគស្មាញ ដូចជាគ្រាប់ធញ្ញជាតិទាំងមូល។
- បង្កើនការទទួលទានប្រូតេអ៊ីន និងខ្លាញ់ល្អ៖ ប្រើប្រាស់វាជំនួសឱ្យកាបូអ៊ីដ្រាតនៅក្នុងរបបអាហាររបស់អ្នក។ ជាតិខ្លាញ់ជួយពន្យឺតដំណើរការរំលាយអាហារ និងផ្តល់ប្រភពថាមពលដែលមានស្ថិរភាពជាង។
- បន្ថែមជាតិសរសៃ៖ បន្ថែមជាតិសរសៃទៅក្នុងអាហាររបស់អ្នក ដើម្បីបន្ថែមបរិមាណអាហារ និងពន្យឺតពេលវេលានៃការដឹកជញ្ជូនអាហារក្នុងប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ។ ជាតិសរសៃជួយគ្រប់គ្រងការស្រូបយកជាតិស្ករនៅក្នុងប្រព័ន្ធរំលាយអាហាររបស់អ្នក។
- សម្រាកក្រោយពេលញ៉ាំ៖ បន្ទាប់ពីញ៉ាំអាហាររួច គួរដេកសម្រាកដោយផ្អែកខ្នងរយៈពេល ៣០ នាទី។ ទម្លាប់នេះអាចជួយពន្យឺតការបញ្ចេញអាហារពីក្រពះ និងរក្សាសម្ពាធឈាមឱ្យមានស្ថិរភាពក្នុងអំឡុងពេលរំលាយអាហារ។
- ចៀសវាងការផឹកទឹកអំឡុងពេលញ៉ាំ៖ ចៀសវាងការផឹកទឹកក្នុងរយៈពេល ៣០ នាទី មុន ឬក្រោយពេលញ៉ាំអាហារ ព្រោះជាតិទឹកអាចជំរុញចលនានៃការរំលាយអាហារឱ្យលឿនជាងមុន។
- ថ្នាំ៖ រោគសញ្ញានៃជំងឺ Dumping syndrome ដំណាក់កាលដំបូង និងចុងក្រោយអាចត្រូវបានកាត់បន្ថយដោយប្រើថ្នាំជាក់លាក់មួយចំនួនដូចជា Octreotide និង Acarbose។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ថ្នាំទាំងនេះអាចមានផលរំខានអវិជ្ជមាន ហើយមិនត្រូវបានណែនាំឱ្យប្រើប្រាស់រយៈពេលវែងនោះទេ។ Octreotide គឺជាថ្នាំប្រឆាំងនឹងការរាក ដែលចាក់នៅក្រោមស្បែក វាអាចជួយពន្យឺតការឆ្លងកាត់នៃអាហារចូលទៅក្នុងពោះវៀន។ Acarbose អាចត្រូវបានចេញវេជ្ជបញ្ជាដើម្បីជួយគ្រប់គ្រងកម្រិតជាតិស្ករក្នុងឈាម ដោយពន្យឺតអត្រាដែលរាងកាយស្រូបយកកាបូអ៊ីដ្រាត។ វាត្រូវបានរកឃើញថាមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការកាត់បន្ថយការកើតឡើងនៃជាតិស្ករក្នុងឈាមទាប (Hypoglycemia) ចំពោះបុគ្គលដែលមានជំងឺ Dumping syndrome ដំណាក់កាលចុងក្រោយ។
- ការវះកាត់៖ ប្រសិនបើជំងឺ Dumping syndrome កើតឡើងបន្ទាប់ពីការវះកាត់ ហើយការព្យាបាលផ្សេងៗទៀតបរាជ័យ ការវះកាត់បន្ថែមអាចនឹងត្រូវបានណែនាំដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះ។ អាស្រ័យលើស្ថានភាពជាក់លាក់របស់អ្នក ការវះកាត់ដើម្បីគ្រប់គ្រង Dumping syndrome អាចរួមមាននីតិវិធីដូចជា ការវះកាត់ជួសជុលសន្ទះក្រពះ (Pyloric reconstruction) ឬ ការវះកាត់បញ្ច្រាសការវះកាត់កាត់តក្រពះ (Reversing gastric bypass surgery)។
