ធ្វើការណាត់ជួប
និយាយជាមួយគ្រូពេទ្យទិដ្ឋភាពទូទៅ
ជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ (Acute liver failure) គឺជាស្ថានភាពមួយដែលត្រូវបានសម្គាល់ដោយការធ្លាក់ចុះយ៉ាងទាន់ហន់នៃមុខងារថ្លើម ដែលភាគច្រើនកើតឡើងលើបុគ្គលដែលគ្មានប្រវត្តិជំងឺថ្លើមពីមុនមក។ នៅពេលដែលថ្លើមមិនអាចបំពេញភារកិច្ចដ៏សំខាន់របស់វាបាន ដូចជាការផលិតទឹកប្រមាត់ និងការបន្សាបជាតិពុល វាបណ្តាលឱ្យកើតមានជំងឺខ្សោយថ្លើម។ មូលហេតុចម្បងនៃជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវគឺ វីរុសរលាកថ្លើម និងថ្នាំមួយចំនួនដូចជា អាសេតាមីណូហ្វែន។ ផ្ទុយទៅវិញ ជំងឺខ្សោយថ្លើមរ៉ាំរ៉ៃដែលកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរទៅៗតាមពេល គឺកើតមានតិចតួចជាងជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ។
ជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ ជាញឹកញាប់ត្រូវបានគេហៅថា ជំងឺខ្សោយថ្លើមធ្ងន់ធ្ងរភ្លាមៗ (Fulminant liver failure) ដែលអាចបង្កឱ្យមានផលវិបាកធ្ងន់ធ្ងរ ដូចជាការហូរឈាម និងការឡើងសម្ពាធក្នុងខួរក្បាល។ ការសម្រាកព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យ គឺចាំបាច់ណាស់ ដោយសារវាជាស្ថានភាពអាសន្នផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រ។
ជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ ជួនកាលអាចព្យាបាលឱ្យជាសះស្បើយឡើងវិញបាន អាស្រ័យលើមូលហេតុបង្ក។ ការចៀសវាងរបបអាហារជាក់លាក់ និងគ្រឿងស្រវឹង ស្ថិតនៅក្នុងចំណោមវិធីព្យាបាលទាំងនោះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការផ្លាស់ប្តូរថ្លើមជាញឹកញាប់អាចជាវិធីព្យាបាលតែមួយគត់ដែលអាចធ្វើទៅបាន។
រោគសញ្ញា
សញ្ញា និងរោគសញ្ញានៃជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ អាចរួមមាន៖
- ជំងឺខាន់លឿង (ស្បែក និងគ្រាប់ភ្នែកឡើងពណ៌លឿង)
- ឈឺចាប់នៅផ្នែកខាងលើខាងស្តាំនៃពោះ
- ជំងឺទាចទឹក (ហើមពោះ)
- ចង់ក្អួត
- អស់កម្លាំង ល្ហិតល្ហៃ (មានអារម្មណ៍មិនស្រួលខ្លួន)
- វង្វេងស្មារតី ឬភ័ន្តច្រឡំ
- ងងុយគេង ឬល្វើយខ្លាំង
- ខ្យល់ដង្ហើមមានក្លិនផ្អែម ឬក្លិនផ្អាប់
- ញ័រដៃជើង
- បាត់បង់ចំណង់អាហារ
ជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ អាចវិវឌ្ឍយ៉ាងឆាប់រហ័សលើបុគ្គលដែលមានសុខភាពល្អពីមុនមក ដែលបង្កជាស្ថានភាពគំរាមកំហែងដល់ជីវិត។ វាជារឿងសំខាន់ណាស់ក្នុងការស្វែងរកការថែទាំវេជ្ជសាស្ត្រភ្លាមៗ ប្រសិនបើមនុស្សដែលអ្នកស្គាល់ជួបប្រទះនូវការប្រែប្រួលខុសធម្មតានៃផ្លូវចិត្ត បុគ្គលិកលក្ខណៈ ឬកាយវិការ ព្រមទាំងមានការឡើងលឿងខុសធម្មតានៅភ្នែក ឬស្បែក ចុករោយផ្នែកខាងលើនៃពោះ ឬរោគសញ្ញាណាមួយក្នុងចំណោមរោគសញ្ញាទាំងនេះ។
មូលហេតុ
ជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ កើតឡើងនៅពេលដែលកោសិកាថ្លើមដែលរងការខូចខាតធ្ងន់ធ្ងរបាត់បង់សមត្ថភាពបំពេញមុខងាររបស់វា។ មូលហេតុដែលអាចកើតមានរួមមាន៖
- ការប្រើប្រាស់ថ្នាំអាសេតាមីណូហ្វែនហួសកម្រិត៖ មូលហេតុញឹកញាប់បំផុតនៃជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវនៅសហរដ្ឋអាមេរិក គឺការប្រើប្រាស់ថ្នាំអាសេតាមីណូហ្វែនច្រើនហួសកម្រិត។ អាសេតាមីណូហ្វែន ត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា ប៉ារ៉ាសេតាម៉ុល។ បន្ទាប់ពីប្រើប្រាស់ថ្នាំអាសេតាមីណូហ្វែនក្នុងកម្រិតខ្ពស់ខ្លាំងតែមួយលើក ឬច្រើនជាងកម្រិតណែនាំជារៀងរាល់ថ្ងៃក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃ ជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវអាចនឹងកើតឡើង។
សូមស្វែងរកជំនួយវេជ្ជសាស្ត្រឱ្យបានឆាប់តាមដែលអាចធ្វើទៅបាន ប្រសិនបើមាននរណាម្នាក់បានប្រើប្រាស់ថ្នាំអាសេតាមីណូហ្វែនហួសកម្រិត។ ជំងឺខ្សោយថ្លើមអាចត្រូវបានរារាំងតាមរយៈការព្យាបាលទាន់ពេលវេលា។ កុំរង់ចាំរហូតដល់ចេញរោគសញ្ញានៃជំងឺខ្សោយថ្លើមឱ្យសោះ។
- វីរុសរលាកថ្លើម និងវីរុសផ្សេងទៀត៖ ជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ អាចបង្កឡើងដោយវីរុសរលាកថ្លើមប្រភេទ A ប្រភេទ B និងប្រភេទ E។ វីរុស Epstein-Barr, Cytomegalovirus, និងវីរុស Herpes simplex ក៏ជាជំងឺឆ្លងផ្សេងទៀតដែលអាចបណ្តាលឱ្យមានជំងឺខ្សោយថ្លើមធ្ងន់ធ្ងរផងដែរ។
- ថ្នាំតាមវេជ្ជបញ្ជា៖ ថ្នាំផ្សះ ថ្នាំប្រឆាំងការរលាកដែលស្តេរ៉ូអ៊ីត NSAIDs និងថ្នាំប្រឆាំងការប្រកាច់ គឺជាឧទាហរណ៍មួយចំនួននៃថ្នាំតាមវេជ្ជបញ្ជាដែលជួយអាចបណ្តាលឱ្យមានជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ។
- ថ្នាំបំប៉នរុក្ខជាតិ៖ ជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ ត្រូវគេរកឃើញថារកឃើញថាមានទំនាក់ទំនងទៅនឹងថ្នាំ និងថ្នាំបំប៉នរុក្ខជាតិ ដូចជា Kava, Ephedra, Skullcap, និង Pennyroyal។
- សារធាតុពុល៖ Amanita phalloides ដែលជាផ្សិតព្រៃពុលមួយប្រភេទ ដែលជួនកាលត្រូវគេច្រឡំថាជាផ្សិតអាចញ៉ាំបានដោយសុវត្ថិភាព គឺជាសារធាតុពុលមួយដែលអាចបណ្តាលឱ្យមានជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ។ ជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ ក៏អាចបង្កឡើងដោយសារធាតុ Carbon tetrachloride ដែលជាសារធាតុគីមីប្រើប្រាស់ក្នុងឧស្សាហកម្ម មានវត្តមាននៅក្នុងសារធាតុធ្វើឱ្យត្រជាក់ និងសារធាតុរលាយសម្រាប់ក្រមួន ថ្នាំពណ៌ និងសម្ភារផ្សេងៗទៀត។
- ជំងឺមេតាប៉ូលីស៖ ជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ គឺជាផលវិបាកកម្រមួយនៃជំងឺមេតាប៉ូលីសកម្រ ដូចជាជំងឺ Wilson និងជំងឺខ្លាញ់រុំថ្លើមស្រួចស្រាវអំឡុងពេលមានផ្ទៃពោះ។
- ជំងឺមហារីក៖ ជំងឺខ្សោយថ្លើម អាចបណ្តាលមកពីជំងឺមហារីកដែលចាប់ផ្តើមចេញពីថ្លើម ឬរាលដាលទៅកាន់ថ្លើម។
- ជំងឺអូតូអ៊ុយមីន៖ ជំងឺរលាកថ្លើមអូតូអ៊ុយមីន គឺជាស្ថានភាពដែលប្រព័ន្ធស៊ាំវាយប្រហារលើកោសិកាថ្លើម បង្កឱ្យមានការខូចខាត និងរលាកថ្លើម ដែលអាចបណ្តាលឱ្យមានជំងឺខ្សោយថ្លើម។
- ជំងឺសរសៃឈាមវ៉ែនក្នុងថ្លើម៖ ជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ អាចបណ្តាលមកពីការស្ទះសរសៃឈាមវ៉ែនថ្លើម ដែលបង្កឡើងដោយជំងឺសរសៃឈាម ដូចជារោគសញ្ញា Budd-Chiari។
- ការសុក ឬស្យុក (Shock)៖ ជំងឺខ្សោយថ្លើម អាចបណ្តាលមកពីការថយចុះយ៉ាងខ្លាំងនៃលំហូរឈាមទៅកាន់ថ្លើម ដែលបង្កឡើងដោយការសុក និងការឆ្លងមេរោគធ្ងន់ធ្ងរក្នុងឈាម។
- ការវាយប្រហារដោយសារកំដៅ (Heat stroke)៖ ជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ អាចបណ្តាលមកពីសកម្មភាពរាងកាយខ្លាំងក្នុងអាកាសធាតុក្តៅខ្លាំង។
ជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ ក៏អាចកើតឡើងដោយសារមូលហេតុដែលគេមិនអាចរកឃើញផងដែរ។
ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ
តេស្ត និងនីតិវិធីខាងក្រោមនេះត្រូវបានប្រើដើម្បីកំណត់រកជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ៖
- ការធ្វើតេស្តឈាម៖ ការធ្វើតេស្តឈាមត្រូវបានអនុវត្តដើម្បីបញ្ជាក់ពីប្រសិទ្ធភាពនៃការបំពេញមុខងាររបស់ថ្លើម។ រយៈពេលនៃការកកឈាមត្រូវបានកំណត់ដោយការធ្វើតេស្តពេលវេលាប្រូត្រុមប៊ីន។ នៅពេលមានជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ ការកកឈាមនឹងមានដំណើរការយឺតជាងធម្មតា។
- ការធ្វើតេស្តរូបភាព៖ គ្រូពេទ្យអាចណែនាំឱ្យធ្វើការអេកូសាស្ត្រ ដើម្បីពិនិត្យមើលថ្លើម។ ការធ្វើតេស្តទាំងនេះអាចបង្ហាញពីការខូចខាតថ្លើម និងជួយកំណត់រកមូលហេតុ។ គ្រូពេទ្យក៏អាចណែនាំឱ្យថត CT scan ឬ MRI ពោះ ដើម្បីពិនិត្យមើលថ្លើម និងសរសៃឈាមផងដែរ។ ការពិនិត្យទាំងនេះអាចប្រើដើម្បីស្វែងរកជំងឺមហារីក ឬរោគសញ្ញា Budd-Chiari ដែលជាមូលហេតុបង្កពីរដែលអាចកើតមាននៃជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ។ វិធីសាស្ត្រទាំងនេះអាចត្រូវបានយកមកអនុវត្ត ប្រសិនជា ការអេកូបង្ហាញថាគ្មានបញ្ហា ប៉ុន្តែគ្រូពេទ្យនៅតែសង្ស័យថាមានភាពខុសប្រក្រតី។
- ការធ្វើកោសល្យវិច័យថ្លើម៖ អ្នកផ្តល់សេវាថែទាំសុខភាពអាចយកជាលិកាថ្លើមបន្តិចបន្តួចចេញ។ ដោយធ្វើបែបនេះ អ្នកផ្តល់សេវាថែទាំសុខភាពអាចយល់បានថាហេតុអ្វីបានជាថ្លើមខ្សោយ។
ការធ្វើកោសល្យវិច័យថ្លើមតាមកញ្ចឹងក (transjugular) អាចត្រូវបានអនុវត្ត ព្រោះអ្នកជំងឺដែលមានជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវមានហានិភ័យនៃការហូរឈាមអំឡុងពេលវះកាត់។ នៅផ្នែកខាងស្តាំនៃកញ្ចឹងក ស្នាមវះតូចមួយត្រូវបានធ្វើឡើងដើម្បីធ្វើនីតិវិធីនេះ។ ជំហានបន្ទាប់ គឺការបញ្ចូលបំពង់តូចមួយ (បំពង់បូម) ចូលទៅក្នុងសរសៃឈាមវ៉ែននៅក ឆ្លងកាត់បេះដូង និងចូលទៅក្នុងសរសៃឈាមវ៉ែនដែលចេញពីថ្លើម។ បន្ទាប់មក គំរូជាលិកាថ្លើមត្រូវបានយកដោយបញ្ចូលម្ជុលចូលទៅក្នុងបំពង់បូម។
ការព្យាបាល
អ្នកជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវជាញឹកញាប់ត្រូវទទួលការព្យាបាលនៅផ្នែកសង្គ្រោះបន្ទាន់ (ICU) នៃមន្ទីរពេទ្យដែលមានសមត្ថភាពធ្វើការផ្លាស់ប្តូរថ្លើម។ គ្រូពេទ្យអាចព្យាយាមព្យាបាលការខូចខាតថ្លើមដោយផ្ទាល់ ប៉ុន្តែក្នុងស្ថានភាពជាច្រើន ការព្យាបាលរួមមានការគ្រប់គ្រងផលវិបាក ព្រមទាំងទុកពេលឱ្យថ្លើមមានឱកាសស្តារឡើងវិញ។
- ថ្នាំបន្សាបជាតិពុល៖ Acetylcysteine គឺជាថ្នាំដែលប្រើសម្រាប់ព្យាបាលជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវដែលបង្កឡើងដោយការប្រើប្រាស់ថ្នាំ Acetaminophen ហួសកម្រិត។ ថ្នាំនេះក៏អាចជួយព្យាបាលមូលហេតុផ្សេងទៀតនៃជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវផងដែរ។ ថ្នាំដែលអាចបន្សាបឥទ្ធិពលសារធាតុពុល និងកាត់បន្ថយការខូចខាតថ្លើម ក៏អាចត្រូវបានប្រើប្រាស់ដើម្បីព្យាបាលការពុលដោយសារផ្សិត និងប្រភពផ្សេងៗទៀត។
- ការផ្លាស់ប្តូរថ្លើម៖ ការផ្លាស់ប្តូរថ្លើមអាចជាជម្រើសព្យាបាលតែមួយគត់ នៅពេលដែលជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវមិនអាចព្យាបាលឱ្យជាសះស្បើយឡើងវិញបាន។ គ្រូពេទ្យវះកាត់នឹងជំនួសថ្លើមដែលមានជំងឺ ដោយយកថ្លើមដែលមានសុខភាពល្អពីអ្នកបរិច្ចាគ។
គ្រូពេទ្យក៏នឹងខិតខំទប់ស្កាត់ផលវិបាកដែលពាក់ព័ន្ធនឹងជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ និងគ្រប់គ្រងរោគសញ្ញារបស់វាផងដែរ។
ការព្យាបាលជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវអាចរួមមាន៖
- ការលើសជាតិទឹកក្នុងខួរក្បាលដែលបង្កជាសម្ពាធ៖ សម្ពាធលើខួរក្បាលអាចកើនឡើងដោយសារតែការហើមខួរក្បាលដែលបណ្តាលមកពីជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវ។ ថ្នាំអាចជួយកាត់បន្ថយការកើនឡើងនៃជាតិទឹកក្នុងខួរក្បាល។
- ការឆ្លងរោគ៖ គ្រូពេទ្យនឹងបូមឈាម និងយកគំរូទឹកនោមជាប្រចាំដើម្បីពិនិត្យរកការឆ្លងរោគ។ ថ្នាំព្យាបាលការឆ្លងរោគនឹងត្រូវផ្តល់ជូនអ្នកជំងឺ ប្រសិនបើគ្រូពេទ្យរកឃើញថាពួកគេមានការឆ្លងមេរោគ។
- ការការពារការហូរឈាមធ្ងន់ធ្ងរ៖ ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃការហូរឈាម គ្រូពេទ្យអាចណែនាំឱ្យប្រើប្រាស់ថ្នាំ។ ការធ្វើតេស្តអាចត្រូវបានអនុវត្តដើម្បីកំណត់រកមូលហេតុនៃការបាត់បង់ឈាម ប្រសិនបើពួកគេបាត់បង់ឈាមច្រើន។ ការបញ្ចូលឈាមក៏អាចជាតម្រូវការចាំបាច់ផងដែរ។
- ការទ្រទ្រង់អាហាររូបត្ថម្ភ៖ ពួកគេអាចត្រូវការថ្នាំបំប៉នដើម្បីព្យាបាលការកង្វះអាហាររូបត្ថម្ភ ប្រសិនបើពួកគេមិនអាចបរិភោគអាហារបាន។
- ការព្យាបាលនាពេលអនាគត៖ អ្នកស្រាវជ្រាវកំពុងបន្តស្វែងរកវិធីព្យាបាលជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវថ្មីៗ ជាពិសេសវិធីសាស្ត្រដែលជួយកាត់បន្ថយ ឬពន្យារពេលការផ្លាស់ប្តូរថ្លើម។ ទោះបីជាវិធីព្យាបាលនាពេលអនាគតដែលមានសក្ដានុពលមួយចំនួនកំពុងត្រូវបានសិក្សាស្រាវជ្រាវក៏ដោយ វាជារឿងសំខាន់ដែលត្រូវចងចាំថា វិធីទាំងនោះស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលពិសោធន៍នៅឡើយ ហើយអាចនឹងមិនទាន់មានប្រើប្រាស់ទូលំទូលាយនោះទេ។
ប្រធានបទមួយចំនួនដែលកំពុងស្ថិតក្រោមការស្រាវជ្រាវ រួមមាន៖
- ឧបករណ៍ជំនួយថ្លើមសប្បនិម្មិត៖ ម៉ាស៊ីននឹងធ្វើការជំនួសថ្លើម ប្រហាក់ប្រហែលនឹងការលាងតម្រងនោមនៅពេលតម្រងនោមខូច។ ឧបករណ៍ជាច្រើនប្រភេទផ្សេងគ្នាកំពុងត្រូវបានសិក្សាស្រាវជ្រាវ។ តាមការស្រាវជ្រាវ គេឃើញថាបច្ចេកវិទ្យាខ្លះអាចបង្កើនអត្រារស់រានមានជីវិត។ ប្រព័ន្ធទ្រទ្រង់ថ្លើមក្រៅរាងកាយត្រូវបានរកឃើញថាអាចជួយឱ្យអ្នកជំងឺខ្សោយថ្លើមស្រួចស្រាវមួយចំនួនរស់រានមានជីវិតបានដោយមិនចាំបាច់ផ្លាស់ប្តូរថ្លើម នៅក្នុងការពិសោធន៍ពហុមជ្ឈមណ្ឌលដែលគ្រប់គ្រងបានយ៉ាងល្អ។ ការផ្លាស់ប្តូរប្លាស្មាកម្រិតខ្ពស់ គឺជាឈ្មោះមួយទៀតនៃនីតិវិធីនេះ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការស្រាវជ្រាវបន្ថែមលើការព្យាបាលនេះ គឺនៅតែចាំបាច់។
- ការផ្លាស់ប្តូរកោសិកាថ្លើម៖ តម្រូវការផ្លាស់ប្តូរថ្លើមអាចនឹងត្រូវពន្យារពេលជាបណ្តោះអាសន្ន ដោយគ្រាន់តែធ្វើការផ្លាស់ប្តូរកោសិកាថ្លើម ដោយមិនចាំបាច់ផ្លាស់ប្តូរសរីរាង្គថ្លើមទាំងមូលនោះទេ។ ក្នុងស្ថានភាពខ្លះ វាអាចនាំឱ្យមានការជាសះស្បើយឡើងវិញទាំងស្រុង។ ការអនុវត្តការព្យាបាលនេះនៅមានកម្រិត ដោយសារតែការខ្វះខាតអ្នកបរិច្ចាគថ្លើមដែលមានគុណភាពខ្ពស់។
- ការផ្លាស់ប្តូរថ្លើមជំនួយ៖ នៅក្នុងការព្យាបាលនេះ ផ្នែកតូចមួយនៃថ្លើមត្រូវបានកាត់ចេញ ហើយជំនួសវិញដោយថ្លើមថ្មីដែលមានទំហំប្រហាក់ប្រហែលគ្នា។ ជាលទ្ធផល ថ្លើមអាចដុះលូតលាស់ឡើងវិញដោយខ្លួនឯង ដោយមិនចាំបាច់ប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្រួលប្រព័ន្ធស៊ាំឡើយ។ រហូតមកដល់ពេលនេះ ការផ្លាស់ប្តូរថ្លើមជំនួយ គឺជាដំណើរការដ៏ស្មុគស្មាញមួយ ដែលត្រូវការពេលវេលាបន្ថែមទៀតដើម្បីវាយតម្លៃ។
- ការប្តូរសរីរាង្គឆ្លងប្រភព៖ នៅក្នុងនីតិវិធីនេះ ថ្លើមរបស់សត្វ ឬប្រភពមិនមែនមនុស្សផ្សេងទៀត ត្រូវបានយកមកប្រើប្រាស់ដើម្បីជំនួសថ្លើមរបស់អ្នកជំងឺ។ កាលពីប៉ុន្មានទសវត្សរ៍មុន គ្រូពេទ្យធ្លាប់បានសាកល្បងប្តូរថ្លើមពិសោធន៍ដោយប្រើថ្លើមជ្រូក ប៉ុន្តែលទ្ធផលមិនសូវល្អនោះទេ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការរីកចម្រើននៃការព្យាបាលផ្នែកប្រព័ន្ធភាពស៊ាំ និងការប្តូរសរីរាង្គ បានធ្វើឱ្យអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រពិចារណាឡើងវិញលើវិធីសាស្ត្រនេះ។ វាអាចនឹងជួយដល់អ្នកដែលកំពុងត្រូវការការផ្លាស់ប្តូរថ្លើមពីមនុស្ស។
